New Living Translation

Joel 2

Locusts Invade like an Army

1Sound the trumpet in Jerusalem[a]!
    Raise the alarm on my holy mountain!
Let everyone tremble in fear
    because the day of the Lord is upon us.
It is a day of darkness and gloom,
    a day of thick clouds and deep blackness.
Suddenly, like dawn spreading across the mountains,
    a great and mighty army appears.
Nothing like it has been seen before
    or will ever be seen again.

Fire burns in front of them,
    and flames follow after them.
Ahead of them the land lies
    as beautiful as the Garden of Eden.
Behind them is nothing but desolation;
    not one thing escapes.
They look like horses;
    they charge forward like warhorses.[b]
Look at them as they leap along the mountaintops.
    Listen to the noise they make—like the rumbling of chariots,
like the roar of fire sweeping across a field of stubble,
    or like a mighty army moving into battle.

Fear grips all the people;
    every face grows pale with terror.
The attackers march like warriors
    and scale city walls like soldiers.
Straight forward they march,
    never breaking rank.
They never jostle each other;
    each moves in exactly the right position.
They break through defenses
    without missing a step.
They swarm over the city
    and run along its walls.
They enter all the houses,
    climbing like thieves through the windows.
10 The earth quakes as they advance,
    and the heavens tremble.
The sun and moon grow dark,
    and the stars no longer shine.

11 The Lord is at the head of the column.
    He leads them with a shout.
This is his mighty army,
    and they follow his orders.
The day of the Lord is an awesome, terrible thing.
    Who can possibly survive?

A Call to Repentance

12 That is why the Lord says,
    “Turn to me now, while there is time.
Give me your hearts.
    Come with fasting, weeping, and mourning.
13 Don’t tear your clothing in your grief,
    but tear your hearts instead.”
Return to the Lord your God,
    for he is merciful and compassionate,
slow to get angry and filled with unfailing love.
    He is eager to relent and not punish.
14 Who knows? Perhaps he will give you a reprieve,
    sending you a blessing instead of this curse.
Perhaps you will be able to offer grain and wine
    to the Lord your God as before.

15 Blow the ram’s horn in Jerusalem!
    Announce a time of fasting;
call the people together
    for a solemn meeting.
16 Gather all the people—
    the elders, the children, and even the babies.
Call the bridegroom from his quarters
    and the bride from her private room.
17 Let the priests, who minister in the Lord’s presence,
    stand and weep between the entry room to the Temple and the altar.
Let them pray, “Spare your people, Lord!
    Don’t let your special possession become an object of mockery.
Don’t let them become a joke for unbelieving foreigners who say,
    ‘Has the God of Israel left them?’”

The Lord’s Promise of Restoration

18 Then the Lord will pity his people
    and jealously guard the honor of his land.
19 The Lord will reply,
“Look! I am sending you grain and new wine and olive oil,
    enough to satisfy your needs.
You will no longer be an object of mockery
    among the surrounding nations.
20 I will drive away these armies from the north.
    I will send them into the parched wastelands.
Those in the front will be driven into the Dead Sea,
    and those at the rear into the Mediterranean.[c]
The stench of their rotting bodies will rise over the land.”

Surely the Lord has done great things!
21     Don’t be afraid, O land.
Be glad now and rejoice,
    for the Lord has done great things.
22 Don’t be afraid, you animals of the field,
    for the wilderness pastures will soon be green.
The trees will again be filled with fruit;
    fig trees and grapevines will be loaded down once more.
23 Rejoice, you people of Jerusalem!
    Rejoice in the Lord your God!
For the rain he sends demonstrates his faithfulness.
    Once more the autumn rains will come,
    as well as the rains of spring.
24 The threshing floors will again be piled high with grain,
    and the presses will overflow with new wine and olive oil.

25 The Lord says, “I will give you back what you lost
    to the swarming locusts, the hopping locusts,
the stripping locusts, and the cutting locusts.[d]
    It was I who sent this great destroying army against you.
26 Once again you will have all the food you want,
    and you will praise the Lord your God,
who does these miracles for you.
    Never again will my people be disgraced.
27 Then you will know that I am among my people Israel,
    that I am the Lord your God, and there is no other.
    Never again will my people be disgraced.

The Lord’s Promise of His Spirit

28 [e]“Then, after doing all those things,
    I will pour out my Spirit upon all people.
Your sons and daughters will prophesy.
    Your old men will dream dreams,
    and your young men will see visions.
29 In those days I will pour out my Spirit
    even on servants—men and women alike.
30 And I will cause wonders in the heavens and on the earth—
    blood and fire and columns of smoke.
31 The sun will become dark,
    and the moon will turn blood red
    before that great and terrible[f] day of the Lord arrives.
32 But everyone who calls on the name of the Lord
    will be saved,
for some on Mount Zion in Jerusalem will escape,
    just as the Lord has said.
These will be among the survivors
    whom the Lord has called.

Notas al pie

  1. 2:1 Hebrew Zion; also in 2:15, 23.
  2. 2:4 Or like charioteers.
  3. 2:20 Hebrew into the eastern sea, . . . into the western sea.
  4. 2:25 The precise identification of the four kinds of locusts mentioned here is uncertain.
  5. 2:28 Verses 2:28-32 are numbered 3:1-5 in Hebrew text.
  6. 2:31 Greek version reads glorious.

Thai New Contemporary Bible

โยเอล 2

กองทัพตั๊กแตน

1จงเป่าแตรในศิโยน
ให้สัญญาณเตือนบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา

ประชาชนทั้งปวงจงสั่นสะท้าน
เพราะวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังมาถึงแล้ว
วันนั้นใกล้เข้ามาทุกที
เป็นวันแห่งความมืดมิดและหม่นหมอง
เป็นวันเมฆครึ้มและดำทะมึน
เหมือนแสงอรุณสาดฉายทั่วภูเขา
กองทัพยิ่งใหญ่เกรียงไกรยกมา
อย่างที่ไม่เคยมีในอดีต
และจะไม่มีอีกเลยในอนาคต

เบื้องหน้ามันมีไฟเผาผลาญ
เบื้องหลังมีเปลวไฟแผดกล้า
ตรงหน้ามันมีดินแดนงดงามเหมือนสวนเอเดน
คล้อยหลังมันเหลือแต่แดนร้าง
ไม่มีสิ่งใดพ้นเงื้อมมือมันไปได้
มันมีลักษณะคล้ายม้า
ขับควบมาเหมือนขบวนม้าศึก
มันโลดแล่นอยู่บนยอดเขา
เสียงดังเหมือนรถม้าศึก
ดั่งเสียงไฟแตกปะทุซึ่งเผาตอไม้
และเหมือนทัพใหญ่ยกขึ้นมารบ

ประชาชาติต่างๆ เห็นมันแล้วก็กระสับกระส่าย
ทุกคนใบหน้าซีดเผือด
มันบุกเข้ามาเหมือนนักรบ
ปีนกำแพงเหมือนทหาร
มันเดินขบวนเข้ามาเป็นแนว
ไม่มีแตกแถวเลย
มันไม่เบียดเสียดกัน
แต่ละตัวเดินตรงไปข้างหน้า
ตะลุยฝ่าเครื่องกีดขวาง
โดยไม่แตกแถว
มันรีบรุดเข้าเมือง
มันวิ่งไปตามกำแพง
ปีนเข้าไปในบ้าน
เข้าไปทางหน้าต่างเหมือนขโมย

10 โลกสั่นคลอนต่อหน้าพวกมัน
ฟ้าสวรรค์สั่นสะท้าน
ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มืดไป
ดวงดาวอับแสง
11 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปล่งพระสุรเสียงกึกก้อง
ทรงนำกองทัพของพระองค์มา
กองกำลังของพระองค์สุดคณานับ
ผู้ที่เชื่อฟังพระบัญชาของพระองค์ก็มีอานุภาพมาก
วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งใหญ่
และน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ใครเล่าจะทนอยู่ได้?

จงฉีกใจของเจ้า

12 องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า
“บัดนี้จงกลับมาหาเราอย่างสุดใจ
ด้วยการถืออดอาหาร ร้องไห้ และคร่ำครวญ”

13 จงฉีกใจ
ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้า
จงหันกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
เพราะพระองค์ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณและความเอ็นดูสงสาร
ทรงกริ้วช้าและเปี่ยมด้วยความรัก
ทรงอดพระทัยไว้ไม่ลงโทษ
14 ใครจะรู้ได้ พระองค์อาจหวนกลับมาสงสาร
และทรงอำนวยพระพร
ทรงให้มีธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชา
เพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า

15 จงเป่าแตรในศิโยน
จงประกาศการถืออดอาหารอันบริสุทธิ์
และเรียกชุมนุมอันบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์
16 จงรวบรวมประชาชน
ชำระให้เป็นที่ประชุมอันบริสุทธิ์
จงประชุมผู้อาวุโส
รวบรวมเด็กๆ
แม้เด็กที่ยังกินนมแม่
ให้เจ้าบ่าวออกมาจากห้อง
และให้เจ้าสาวออกมาจากหอ
17 ให้ปุโรหิตผู้ปฏิบัติงานอยู่ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า
ร่ำไห้อยู่ระหว่างมุขพระวิหารกับแท่นบูชา
ให้พวกเขาทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงสงวนประชากรของพระองค์
อย่าให้มรดกของพระองค์เป็นที่เย้ยหยัน
เป็นคำเปรียบเปรยในหมู่ประชาชาติ
อย่าให้ชนชาติทั้งหลายพูดกันว่า
‘ไหนล่ะพระเจ้าของพวกเขา?’ ”
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบ
18 แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงหวงแหนดินแดนของพระองค์
และจะทรงเวทนาสงสารประชากรของพระองค์

19 องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงตอบ[a]พวกเขาว่า

“เราจะส่งเมล็ดข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมาให้
จนเจ้าทั้งหลายอิ่มหนำสำราญ
เราจะไม่ทำให้เจ้าตกเป็นเป้าของการเย้ยหยัน
ของประชาชาติต่างๆ อีกต่อไป

20 “เราจะขับไล่กองทัพแดนเหนือไปไกลจากเจ้า
ไสส่งเขาไปยังถิ่นที่แห้งแล้งกันดาร
ให้กองหน้าของมันลงทะเลด้านตะวันออก[b]ไป
ส่วนกองหลังลงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
และส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง
โชยขึ้นมา”

พระองค์ได้ทรง[c]กระทำการยิ่งใหญ่มากอย่างแน่นอน!
21 แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัวเลย
จงยินดีปรีดา
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำการยิ่งใหญ่มากอย่างแน่นอน!
22 สัตว์ป่าทั้งหลาย อย่ากลัวเลย
เพราะทุ่งโล่งซึ่งใช้เลี้ยงสัตว์จะกลับเขียวขจี
ต้นไม้จะผลิผล
มะเดื่อและเถาองุ่นจะออกผลงาม
23 ประชากรศิโยนเอ๋ย จงเปรมปรีดิ์
จงชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน
เพราะพระองค์ได้ประทาน
สายฝนฤดูใบไม้ร่วงด้วยความชอบธรรมให้แก่ท่าน[d]
พระองค์ทรงให้ฝนตกชุก
ทั้งฝนฤดูใบไม้ร่วงและฤดูใบไม้ผลิเหมือนแต่ก่อน
24 ลานนวดข้าวจะมีข้าวอยู่เต็ม
บ่อเก็บมีเหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันมะกอกเต็มล้น

25 “เราจะชดเชยให้สำหรับช่วงปีที่ตั๊กแตนกัดกิน
ทั้งตั๊กแตนใหญ่ ตั๊กแตนอ่อน
ตั๊กแตนวัยเดิน และตั๊กแตนอื่นๆ
คือกองทัพใหญ่ที่เราส่งมายังเจ้า
26 เจ้าจะมีกินอย่างเหลือเฟือจนอิ่มหนำ
และเจ้าจะสรรเสริญพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ผู้ทรงกระทำการอัศจรรย์เพื่อเจ้า
ประชากรของเราจะไม่ต้องอัปยศอดสูอีกเลย
27 แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราอยู่ในอิสราเอล
เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ไม่มีอื่นใดอีก
ประชากรของเราจะไม่ต้องอัปยศอดสูอีก

วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า

28 “และต่อมาภายหลัง
เราจะเทวิญญาณของเราลงเหนือประชากรทั้งปวง
บุตรชายบุตรสาวของเจ้าจะเผยพระวจนะ
คนชราของเจ้าจะฝันเห็น
คนหนุ่มของเจ้าจะเห็นนิมิต
29 เมื่อถึงเวลานั้นเราจะเทวิญญาณของเรา
ลงมาเหนือผู้รับใช้ของเราทั้งชายและหญิง
30 เราจะสำแดงการอัศจรรย์ในฟ้าสวรรค์
และที่แผ่นดินโลก
มีเลือด ไฟ และกลุ่มควัน
31 ดวงอาทิตย์จะถูกเปลี่ยนเป็นความมืด
และดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือด
ก่อนวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาถึง
32 และทุกคนที่ร้องออกพระนามของพระยาห์เวห์
จะได้รับการช่วยให้รอด
เพราะบนภูเขาศิโยน
และในเยรูซาเล็มจะมีการช่วยกู้
ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
ท่ามกลางผู้รอดชีวิตอยู่
ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกไว้

Notas al pie

  1. 2:18,19 หรือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงหวงแหน… / และได้ทรงเวทนาสงสาร… / 19 องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงตอบ
  2. 2:20 คือ ทะเลตาย
  3. 2:20 หรือมันได้
  4. 2:23 หรือประทานครูสำหรับความชอบธรรมให้แก่ท่าน