New Living Translation

Ezekiel 12

Signs of the Coming Exile

1Again a message came to me from the Lord: “Son of man, you live among rebels who have eyes but refuse to see. They have ears but refuse to hear. For they are a rebellious people.

“So now, son of man, pretend you are being sent into exile. Pack the few items an exile could carry, and leave your home to go somewhere else. Do this right in front of the people so they can see you. For perhaps they will pay attention to this, even though they are such rebels. Bring your baggage outside during the day so they can watch you. Then in the evening, as they are watching, leave your house as captives do when they begin a long march to distant lands. Dig a hole through the wall while they are watching and go out through it. As they watch, lift your pack to your shoulders and walk away into the night. Cover your face so you cannot see the land you are leaving. For I have made you a sign for the people of Israel.”

So I did as I was told. In broad daylight I brought my pack outside, filled with the things I might carry into exile. Then in the evening while the people looked on, I dug through the wall with my hands and went out into the night with my pack on my shoulder.

The next morning this message came to me from the Lord: “Son of man, these rebels, the people of Israel, have asked you what all this means. 10 Say to them, ‘This is what the Sovereign Lord says: These actions contain a message for King Zedekiah in Jerusalem[a] and for all the people of Israel.’ 11 Explain that your actions are a sign to show what will soon happen to them, for they will be driven into exile as captives.

12 “Even Zedekiah will leave Jerusalem at night through a hole in the wall, taking only what he can carry with him. He will cover his face, and his eyes will not see the land he is leaving. 13 Then I will throw my net over him and capture him in my snare. I will bring him to Babylon, the land of the Babylonians,[b] though he will never see it, and he will die there. 14 I will scatter his servants and warriors to the four winds and send the sword after them. 15 And when I scatter them among the nations, they will know that I am the Lord. 16 But I will spare a few of them from death by war, famine, or disease, so they can confess all their detestable sins to their captors. Then they will know that I am the Lord.”

17 Then this message came to me from the Lord: 18 “Son of man, tremble as you eat your food. Shake with fear as you drink your water. 19 Tell the people, ‘This is what the Sovereign Lord says concerning those living in Israel and Jerusalem: They will eat their food with trembling and sip their water in despair, for their land will be stripped bare because of their violence. 20 The cities will be destroyed and the farmland made desolate. Then you will know that I am the Lord.’”

A New Proverb for Israel

21 Again a message came to me from the Lord: 22 “Son of man, you’ve heard that proverb they quote in Israel: ‘Time passes, and prophecies come to nothing.’ 23 Tell the people, ‘This is what the Sovereign Lord says: I will put an end to this proverb, and you will soon stop quoting it.’ Now give them this new proverb to replace the old one: ‘The time has come for every prophecy to be fulfilled!’

24 “There will be no more false visions and flattering predictions in Israel. 25 For I am the Lord! If I say it, it will happen. There will be no more delays, you rebels of Israel. I will fulfill my threat of destruction in your own lifetime. I, the Sovereign Lord, have spoken!”

26 Then this message came to me from the Lord: 27 “Son of man, the people of Israel are saying, ‘He’s talking about the distant future. His visions won’t come true for a long, long time.’ 28 Therefore, tell them, ‘This is what the Sovereign Lord says: No more delay! I will now do everything I have threatened. I, the Sovereign Lord, have spoken!’”

Notas al pie

  1. 12:10 Hebrew the prince in Jerusalem; similarly in 12:12.
  2. 12:13 Or Chaldeans.

Ang Pulong Sang Dios

Ezekiel 12

1Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Tawo, nagaestar ka upod sa mga rebelde nga katawhan. May mga mata sila pero indi makakita, may mga dulunggan sila pero indi makabati, kay mga rebelde sila nga katawhan. Gani tawo, magpakita ka nga daw sa ginabihag ka. Maghimos ka sang imo dalal-on kag maglakat sa isa ka lugar. Himua ini sa adlaw agod makita sang mga tawo. Basi pa lang nga sa sini nga paagi mareyalisar nila nga mga rebelde sila nga katawhan. Samtang adlaw pa maghimos ka sang imo dalal-on agod makita nila. Kag pagkagab-i, samtang nagatan-aw sila, maglakat ka nga daw isa ka bihag. Busluti ang dingding sang imo balay samtang nagatan-aw sila, kag dira ka mag-agi kag ang imo dala. Samtang nagatan-aw sila, pas-ana ang imo dala kag maglakat sa kagab-ihon. Tabuni ang imo guya agod indi mo makita ang duta. Ang imo himuon isa ka paandam sa katawhan sang Israel.”

Gani gintuman ko ang iya ginsugo. Sang adlaw, naghimos ako sang akon dalal-on, kag pagkagab-i ginbuslutan ko ang dingding paagi sa akon kamot. Kag samtang nagatan-aw sila, ginpas-an ko ang akon dala kag naglakat sa kagab-ihon.

Pagkaaga nagsiling ang Ginoo sa akon, “Tawo, karon nga nagapamangkot ang mga rebelde nga katawhan sang Israel parte sa imo ginhimo, 10 silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, may mensahi para sa pangulo sang Jerusalem kag sa tanan nga katawhan sang Israel. 11 Silinga sila nga ang imo ginhimo isa ka paandam para sa ila nga mabihag sila. 12 Bisan ang ila pangulo magaagi sa dingding nga ginbuslutan para sa iya kag magapas-an siya sang iya dala kag magalakat sa kagab-ihon. Magapanabon siya agod indi niya makita ang duta. 13 Siuron ko siya nga pareho sang sapat kag dal-on sa Babilonia sa duta sang mga Kaldeanhon. Pero indi niya ini makita,[a] kag mapatay siya didto. 14 Laptahon ko sa bisan diin ang tanan niya nga tinawo—ang iya mga alagad kag mga guwardya—kag bisan diin sila magkadto ipapatay ko sila. 15 Kag kon laptahon ko na sila sa mga nasyon, mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo. 16 Pero tugutan ko ang pila sa ila nga maluwas sa inaway, sa gutom, kag sa mga balatian agod isugid nila sa mga nasyon nga ila pagakadtuan ang ila makangilil-ad nga mga ginhimo. Dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.”

17 Nagsiling ang Ginoo sa akon, 18 “Tawo, magkurog ka sa kahadlok samtang nagakaon ka kag nagainom. 19 Kag silinga ang mga pumuluyo sang Jerusalem kag sang bug-os nga Israel nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga magapalibog sila kag magakurog sa kahadlok samtang nagakaon sila kag nagainom, kay agawon ang mga pagkabutang sang ila nasyon tungod sang ila pagpamintas. 20 Laglagon ang ila mga banwa kag mangin mamingaw ini. Dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.”

21 Nagsiling liwat ang Ginoo sa akon, 22 “Tawo, ngaa may hulubaton sa Israel nga nagasiling, ‘Nagaligad ang mga tinion, pero wala man nagakatuman ang mga tagna’? 23 Silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, magapauntat sini nga hulubaton kag indi na gid nila ini pag-imitlang sa Israel. Silinga sila nga madali na lang gani matuman ang mga tagna. 24 Sigurado nga madula na sa Israel ang indi matuod nga mga palanan-awon ukon binutig nga mga tagna. 25 Kay kon ako, ang Ginoo, maghambal matuman gid ini. Sa labing madali matuman na ang akon ginsiling kontra sa mga rebelde nga katawhan. Matabo ini sa inyo panahon. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.”

26 Nagsiling pa gid ang Ginoo sa akon, 27 “Tawo, nagasiling ang katawhan sang Israel nga ang imo mga palanan-awon kag mga tagna madugay pa nga matabo. 28 Gani isiling ini sa ila: ‘Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga sa labing madali matuman na ang akon ginsiling. Huo, matabo na ini.’ ”

Notas al pie

  1. 12:13 indi niya ini makita: Suno sa 2 Har. 25:6, 7 ang hari sang Juda nga si Zedekia ginbulag antes siya gindala sa Babilonia.