New Living Translation

2 Kings 25

1So on January 15,[a] during the ninth year of Zedekiah’s reign, King Nebuchadnezzar of Babylon led his entire army against Jerusalem. They surrounded the city and built siege ramps against its walls. Jerusalem was kept under siege until the eleventh year of King Zedekiah’s reign.

By July 18 in the eleventh year of Zedekiah’s reign,[b] the famine in the city had become very severe, and the last of the food was entirely gone. Then a section of the city wall was broken down. Since the city was surrounded by the Babylonians,[c] the soldiers waited for nightfall and escaped[d] through the gate between the two walls behind the king’s garden. Then they headed toward the Jordan Valley.[e]

But the Babylonian[f] troops chased the king and overtook him on the plains of Jericho, for his men had all deserted him and scattered. They captured the king and took him to the king of Babylon at Riblah, where they pronounced judgment upon Zedekiah. They made Zedekiah watch as they slaughtered his sons. Then they gouged out Zedekiah’s eyes, bound him in bronze chains, and led him away to Babylon.

The Temple Destroyed

On August 14 of that year,[g] which was the nineteenth year of King Nebuchadnezzar’s reign, Nebuzaradan, the captain of the guard and an official of the Babylonian king, arrived in Jerusalem. He burned down the Temple of the Lord, the royal palace, and all the houses of Jerusalem. He destroyed all the important buildings[h] in the city. 10 Then he supervised the entire Babylonian army as they tore down the walls of Jerusalem on every side. 11 Then Nebuzaradan, the captain of the guard, took as exiles the rest of the people who remained in the city, the defectors who had declared their allegiance to the king of Babylon, and the rest of the population. 12 But the captain of the guard allowed some of the poorest people to stay behind to care for the vineyards and fields.

13 The Babylonians broke up the bronze pillars in front of the Lord’s Temple, the bronze water carts, and the great bronze basin called the Sea, and they carried all the bronze away to Babylon. 14 They also took all the ash buckets, shovels, lamp snuffers, ladles, and all the other bronze articles used for making sacrifices at the Temple. 15 The captain of the guard also took the incense burners and basins, and all the other articles made of pure gold or silver.

16 The weight of the bronze from the two pillars, the Sea, and the water carts was too great to be measured. These things had been made for the Lord’s Temple in the days of Solomon. 17 Each of the pillars was 27 feet[i] tall. The bronze capital on top of each pillar was 7 1⁄2 feet[j] high and was decorated with a network of bronze pomegranates all the way around.

18 Nebuzaradan, the captain of the guard, took with him as prisoners Seraiah the high priest, Zephaniah the priest of the second rank, and the three chief gatekeepers. 19 And from among the people still hiding in the city, he took an officer who had been in charge of the Judean army; five of the king’s personal advisers; the army commander’s chief secretary, who was in charge of recruitment; and sixty other citizens. 20 Nebuzaradan, the captain of the guard, took them all to the king of Babylon at Riblah. 21 And there at Riblah, in the land of Hamath, the king of Babylon had them all put to death. So the people of Judah were sent into exile from their land.

Gedaliah Governs in Judah

22 Then King Nebuchadnezzar appointed Gedaliah son of Ahikam and grandson of Shaphan as governor over the people he had left in Judah. 23 When all the army commanders and their men learned that the king of Babylon had appointed Gedaliah as governor, they went to see him at Mizpah. These included Ishmael son of Nethaniah, Johanan son of Kareah, Seraiah son of Tanhumeth the Netophathite, Jezaniah[k] son of the Maacathite, and all their men.

24 Gedaliah vowed to them that the Babylonian officials meant them no harm. “Don’t be afraid of them. Live in the land and serve the king of Babylon, and all will go well for you,” he promised.

25 But in midautumn of that year,[l] Ishmael son of Nethaniah and grandson of Elishama, who was a member of the royal family, went to Mizpah with ten men and killed Gedaliah. He also killed all the Judeans and Babylonians who were with him at Mizpah.

26 Then all the people of Judah, from the least to the greatest, as well as the army commanders, fled in panic to Egypt, for they were afraid of what the Babylonians would do to them.

Hope for Israel’s Royal Line

27 In the thirty-seventh year of the exile of King Jehoiachin of Judah, Evil-merodach ascended to the Babylonian throne. He was kind to[m] Jehoiachin and released him[n] from prison on April 2 of that year.[o] 28 He spoke kindly to Jehoiachin and gave him a higher place than all the other exiled kings in Babylon. 29 He supplied Jehoiachin with new clothes to replace his prison garb and allowed him to dine in the king’s presence for the rest of his life. 30 So the king gave him a regular food allowance as long as he lived.

Notas al pie

  1. 25:1 Hebrew on the tenth day of the tenth month, of the ancient Hebrew lunar calendar. A number of events in 2 Kings can be cross-checked with dates in surviving Babylonian records and related accurately to our modern calendar. This day was January 15, 588 B.c.
  2. 25:3 Hebrew By the ninth day of the [fourth] month [in the eleventh year of Zedekiah’s reign] (compare Jer 39:2; 52:6 and the notes there). This day was July 18, 586 B.c.; also see note on 25:1.
  3. 25:4a Or the Chaldeans; also in 25:13, 25, 26.
  4. 25:4b As in Greek version (see also Jer 39:4; 52:7); Hebrew lacks escaped.
  5. 25:4c Hebrew the Arabah.
  6. 25:5 Or Chaldean; also in 25:10, 24.
  7. 25:8 Hebrew On the seventh day of the fifth month, of the ancient Hebrew lunar calendar. This day was August 14, 586 B.c.; also see note on 25:1.
  8. 25:9 Or destroyed the houses of all the important people.
  9. 25:17a Hebrew 18 cubits [8.3 meters].
  10. 25:17b As in parallel texts at 1 Kgs 7:16, 2 Chr 3:15, and Jer 52:22, all of which read 5 cubits [2.3 meters]; Hebrew reads 3 cubits, which is 4.5 feet or 1.4 meters.
  11. 25:23 As in parallel text at Jer 40:8; Hebrew reads Jaazaniah, a variant spelling of Jezaniah.
  12. 25:25 Hebrew in the seventh month, of the ancient Hebrew lunar calendar. This month occurred within the months of October and November 586 B.c.; also see note on 25:1.
  13. 25:27a Hebrew He raised the head of.
  14. 25:27b As in some Hebrew manuscripts and Greek and Syriac versions (see also Jer 52:31); Masoretic Text lacks released him.
  15. 25:27c Hebrew on the twenty-seventh day of the twelfth month, of the ancient Hebrew lunar calendar. This day was April 2, 561 B.c.; also see note on 25:1.

Het Boek

2 Koningen 25

De verwoesting van de tempel

1Koning Nebukadnezar antwoordde daarop door zijn hele leger te mobiliseren en Jeruzalem opnieuw te belegeren. Hij bereikte de stad op de tiende dag van de tiende maand van het negende regeringsjaar van koning Zedekia van Juda. Het beleg duurde bijna twee jaar. Toen raakte het laatste voedsel in de stad op. 4,5 In de nacht van de negende dag van de vierde maand maakten de belegeraars een gat in de stadsmuur. Toen de koning en zijn soldaten dat zagen, vluchtten zij de vlakte op door een poort tussen de dubbele muren bij de tuin van de koning. De Babyloniërs zetten de achtervolging in en kregen hem op de vlakten van Jericho te pakken. Daar werden zijn troepen volledig uit elkaar geslagen. Hij werd naar Ribla gebracht, waar de koning van Babel hem verhoorde en daarna veroordeelde. Hij werd gedwongen toe te kijken hoe zijn zonen voor zijn ogen werden afgeslacht, daarna werden zijn ogen uitgestoken, kreeg hij koperen boeien om en werd weggevoerd naar Babel.

Nebuzaradan, het hoofd van de koninklijke lijfwacht, kwam op de zevende dag van de vijfde maand van het negentiende regeringsjaar van koning Nebukadnezar vanuit Babel in Jeruzalem aan. Hij brandde de tempel plat, evenals het koninklijk paleis en alle andere huizen die nog iets betekenden. 10 Daarna zorgde hij ervoor dat het Babylonische leger de stadsmuren van Jeruzalem met de grond gelijkmaakte. 11 De overgebleven inwoners van de stad en de Joodse overlopers, die de koning van Babel trouw hadden gezworen, werden als ballingen naar Babel meegevoerd. 12 De allerarmsten werden echter achtergelaten om nog voor de wijngaarden en akkers te zorgen. 13 De Babyloniërs sloopten de koperen pilaren van de tempel en het grote koperen vat met de bijbehorende kleinere vaten en namen al het koper mee naar Babel. 14,15 Hetzelfde deden zij met de potten, de scheppen, de messen, de schalen en al het koperen gereedschap dat werd gebruikt voor het offeren. De gouden en zilveren schalen en al het andere goud en zilver werden onder toezicht van het hoofd van de lijfwacht meegenomen. 16 Het was onmogelijk het gewicht van het koper van de twee pilaren, het grote vat en de kleinere vaten—allemaal door koning Salomo vervaardigd voor de tempel—vast te stellen, omdat zij veel te zwaar waren. 17 Elke pilaar was ruim acht meter hoog en droeg een met granaatappels versierd koperen kapiteel van ruim anderhalve meter hoog. Ook het sierlijke net en de granaatappels waren van koper. 18 Ook nam Nebuzaradan de opperpriester Seraja, zijn helper Zefanja en drie tempelwachters als gevangenen mee naar Babel.

19 Een legeraanvoerder van Juda, vijf koninklijke adviseurs, de secretaris van de koning (tevens hoofd van de militaire dienst) en zestig boeren, die zich in de stad hadden verborgen, 20 werden door generaal Nebuzaradan gevangengenomen en naar Ribla gebracht, waar de koning van Babel verbleef. 21 Daar werden zij ter dood gebracht. Zo werden de inwoners van Juda als gevangenen uit het land weggevoerd.

22 Koning Nebukadnezar benoemde Gedalja, de zoon van Ahikam en kleinzoon van Safan, tot bestuurder over de mensen die in Juda achterbleven. 23 Toen dat bekend werd onder de overgebleven Israëlitische officieren en soldaten, sloten zij zich in Mispa bij hem aan. Onder hen bevonden zich Ismaël, de zoon van Nethanja, Johanan, de zoon van Karéah, Seraja, de zoon van de Netofathiet Tanchumeth, en Jaäzanja, de zoon van de Maächathiet. 24 Gedalja bezwoer hun dat zij niets te vrezen hadden en dat als zij in het land zouden blijven en zich onderwierpen aan de Babyloniërs, zij een goed leven zouden hebben. 25 Maar in de zevende maand ging Ismaël, de zoon van Netanja, de kleinzoon van Elisama en van koninklijke bloede, met tien mannen naar Mispa en doodde Gedalja en zijn dienaren, zowel de Joden als de Babyloniërs. 26 Daarna vluchtten de mannen van Juda—oud zowel als jong—en de leiders van het verzet naar Egypte, want zij waren bang voor Babylonische wraakacties.

27 Koning Jojachin werd uit de gevangenis vrijgelaten op de zevenentwintigste dag van de laatste maand van het zevenendertigste jaar van zijn gevangenschap. Dat gebeurde in het eerste regeringsjaar van koning Evil-Merodach van Babel. 28 Hij behandelde Jojachin goed en zelfs beter dan alle andere koningen die in Babel gevangen zaten. 29 Jojachin mocht zelfs zijn eigen kleren dragen en de rest van zijn leven at hij regelmatig samen met de koning. 30 De koning gaf hem tevens een toelage als levensonderhoud voor de rest van zijn leven.