New Living Translation

2 Kings 19

Hezekiah Seeks the Lord’s Help

1When King Hezekiah heard their report, he tore his clothes and put on burlap and went into the Temple of the Lord. And he sent Eliakim the palace administrator, Shebna the court secretary, and the leading priests, all dressed in burlap, to the prophet Isaiah son of Amoz. They told him, “This is what King Hezekiah says: Today is a day of trouble, insults, and disgrace. It is like when a child is ready to be born, but the mother has no strength to deliver the baby. But perhaps the Lord your God has heard the Assyrian chief of staff,[a] sent by the king to defy the living God, and will punish him for his words. Oh, pray for those of us who are left!”

After King Hezekiah’s officials delivered the king’s message to Isaiah, the prophet replied, “Say to your master, ‘This is what the Lord says: Do not be disturbed by this blasphemous speech against me from the Assyrian king’s messengers. Listen! I myself will move against him,[b] and the king will receive a message that he is needed at home. So he will return to his land, where I will have him killed with a sword.’”

Meanwhile, the Assyrian chief of staff left Jerusalem and went to consult the king of Assyria, who had left Lachish and was attacking Libnah.

Soon afterward King Sennacherib received word that King Tirhakah of Ethiopia[c] was leading an army to fight against him. Before leaving to meet the attack, he sent messengers back to Hezekiah in Jerusalem with this message:

10 “This message is for King Hezekiah of Judah. Don’t let your God, in whom you trust, deceive you with promises that Jerusalem will not be captured by the king of Assyria. 11 You know perfectly well what the kings of Assyria have done wherever they have gone. They have completely destroyed everyone who stood in their way! Why should you be any different? 12 Have the gods of other nations rescued them—such nations as Gozan, Haran, Rezeph, and the people of Eden who were in Tel-assar? My predecessors destroyed them all! 13 What happened to the king of Hamath and the king of Arpad? What happened to the kings of Sepharvaim, Hena, and Ivvah?”

14 After Hezekiah received the letter from the messengers and read it, he went up to the Lord’s Temple and spread it out before the Lord. 15 And Hezekiah prayed this prayer before the Lord: “O Lord, God of Israel, you are enthroned between the mighty cherubim! You alone are God of all the kingdoms of the earth. You alone created the heavens and the earth. 16 Bend down, O Lord, and listen! Open your eyes, O Lord, and see! Listen to Sennacherib’s words of defiance against the living God.

17 “It is true, Lord, that the kings of Assyria have destroyed all these nations. 18 And they have thrown the gods of these nations into the fire and burned them. But of course the Assyrians could destroy them! They were not gods at all—only idols of wood and stone shaped by human hands. 19 Now, O Lord our God, rescue us from his power; then all the kingdoms of the earth will know that you alone, O Lord, are God.”

Isaiah Predicts Judah’s Deliverance

20 Then Isaiah son of Amoz sent this message to Hezekiah: “This is what the Lord, the God of Israel, says: I have heard your prayer about King Sennacherib of Assyria. 21 And the Lord has spoken this word against him:

“The virgin daughter of Zion
    despises you and laughs at you.
The daughter of Jerusalem
    shakes her head in derision as you flee.

22 “Whom have you been defying and ridiculing?
    Against whom did you raise your voice?
At whom did you look with such haughty eyes?
    It was the Holy One of Israel!
23 By your messengers you have defied the Lord.
    You have said, ‘With my many chariots
I have conquered the highest mountains—
    yes, the remotest peaks of Lebanon.
I have cut down its tallest cedars
    and its finest cypress trees.
I have reached its farthest corners
    and explored its deepest forests.
24 I have dug wells in many foreign lands
    and refreshed myself with their water.
With the sole of my foot
    I stopped up all the rivers of Egypt!’

25 “But have you not heard?
    I decided this long ago.
Long ago I planned it,
    and now I am making it happen.
I planned for you to crush fortified cities
    into heaps of rubble.
26 That is why their people have so little power
    and are so frightened and confused.
They are as weak as grass,
    as easily trampled as tender green shoots.
They are like grass sprouting on a housetop,
    scorched before it can grow lush and tall.

27 “But I know you well—
    where you stay
and when you come and go.
    I know the way you have raged against me.
28 And because of your raging against me
    and your arrogance, which I have heard for myself,
I will put my hook in your nose
    and my bit in your mouth.
I will make you return
    by the same road on which you came.”

29 Then Isaiah said to Hezekiah, “Here is the proof that what I say is true:

“This year you will eat only what grows up by itself,
    and next year you will eat what springs up from that.
But in the third year you will plant crops and harvest them;
    you will tend vineyards and eat their fruit.
30 And you who are left in Judah,
    who have escaped the ravages of the siege,
will put roots down in your own soil
    and will grow up and flourish.
31 For a remnant of my people will spread out from Jerusalem,
    a group of survivors from Mount Zion.
The passionate commitment of the Lord of Heaven’s Armies[d]
    will make this happen!

32 “And this is what the Lord says about the king of Assyria:

“His armies will not enter Jerusalem.
    They will not even shoot an arrow at it.
They will not march outside its gates with their shields
    nor build banks of earth against its walls.
33 The king will return to his own country
    by the same road on which he came.
He will not enter this city,
    says the Lord.
34 For my own honor and for the sake of my servant David,
    I will defend this city and protect it.”

35 That night the angel of the Lord went out to the Assyrian camp and killed 185,000 Assyrian soldiers. When the surviving Assyrians[e] woke up the next morning, they found corpses everywhere. 36 Then King Sennacherib of Assyria broke camp and returned to his own land. He went home to his capital of Nineveh and stayed there.

37 One day while he was worshiping in the temple of his god Nisroch, his sons[f] Adrammelech and Sharezer killed him with their swords. They then escaped to the land of Ararat, and another son, Esarhaddon, became the next king of Assyria.

Notas al pie

  1. 19:4 Or the rabshakeh; also in 19:8.
  2. 19:7 Hebrew I will put a spirit in him.
  3. 19:9 Hebrew of Cush.
  4. 19:31 As in Greek and Syriac versions, Latin Vulgate, and an alternate reading of the Masoretic Text (see also Isa 37:32); the other alternate reads the Lord.
  5. 19:35 Hebrew When they.
  6. 19:37 As in Greek version and an alternate reading of the Masoretic Text (see also Isa 37:38); the other alternate reading lacks his sons.

Het Boek

2 Koningen 19

Jesajaʼs boodschap aan Hizkia

1Na hun verslag te hebben aangehoord, scheurde koning Hizkia zijn kleren, trok rouwkleding aan en ging naar de tempel om te bidden. Daarna beval hij Eljakim, Sebna en enkele van de oudere priesters ook rouwkleding aan te trekken en met de volgende boodschap naar de profeet Jesaja, de zoon van Amoz, te gaan: ‘Koning Hizkia zegt: “Dit is een dag van benauwdheid, belediging en vernedering. Het is net als wanneer een kind klaar is om te worden geboren, maar de moeder geen kracht heeft om het ter wereld te brengen. Toch heeft de Here, uw God, misschien gehoord hoe de opperbevelhebber de levende God beledigde en zal Hij hem daarvoor straffen. Bid voor ons die nog zijn overgebleven.” ’

5,6 De dienaren van koning Hizkia brachten deze boodschap aan Jesaja over. Jesaja antwoordde: ‘De Here zegt: “Maak u geen zorgen over de woorden waarmee deze Assyriërs Mij hebben beledigd. Ik zorg ervoor dat een geest de koning van Assyrië influistert dat er slecht nieuws van thuis is. Hij zal dan besluiten terug te keren. Ik zal ervoor zorgen dat hij thuis een gewelddadige dood sterft.” ’

De opperbevelhebber ging terug naar Libna, waar de koning vanuit Lachis naartoe was gegaan om te vechten. Kort daarna kreeg de koning het bericht dat koning Tirhaka van Ethiopië onderweg was met de bedoeling hem aan te vallen. Voordat hij vertrok om die aanval af te slaan, stuurde hij koning Hizkia de volgende boodschap: 10 ‘Laat u niet misleiden door uw God, op wie u vertrouwt. Geloof Hem maar niet als Hij zegt dat ik Jeruzalem niet zal innemen. 11 U weet heel goed wat de koningen van Assyrië altijd hebben gedaan, waar zij ook kwamen, zij verwoestten alles en iedereen. Waarom zou u een uitzondering op die regel zijn? 12 Hebben de goden van de andere volken hen gered, volken als Gozan, Haran, Rezef en Eden in Telassar? De vorige koningen van Assyrië hebben hen allemaal verslagen. 13 En wat is gebeurd met de koning van Hamath en de koning van Arpad? En met de koningen van Sefarvaïm, Hena en Ivva?’

14 Hizkia nam de brief van de boden aan, las hem, ging naar de tempel en legde hem neer voor de Here. 15 Daarna bad hij: ‘Och Here, God van Israël, zittend op uw troon hoog boven de engelen, U alleen bent de God van alle koninkrijken op aarde. U hebt de hemel en de aarde geschapen. 16 Here, luister naar mij. Open uw ogen, Here, en zie naar ons om. Luister naar de manier waarop Sanherib de levende God beledigt. 17 Here, het is waar dat de koningen van Assyrië al die landen hebben veroverd 18 en hun afgodsbeelden hebben verbrand. Maar dat waren ook helemaal geen goden, zij werden kapotgemaakt omdat het slechts voorwerpen waren die mensen hadden gemaakt van steen en hout. 19 Och Here, onze God, wij vragen U ons uit hun macht te bevrijden. Dan zullen alle koninkrijken op aarde merken dat alleen U God bent.’

20 Toen stuurde Jesaja, de zoon van Amos, de volgende boodschap aan Hizkia: ‘De Here, de God van Israël zegt: “Ik heb uw gebed om hulp tegen koning Sanherib van Assyrië gehoord. 21 Dit is mijn antwoord aan koning Sanherib: de maagdelijke dochter van Sion is niet bang voor u. De dochter van Jeruzalem veracht en bespot u. 22 Wie hebt u beledigd en belasterd? En tegenover wie hebt u zich zo arrogant gedragen? Het is de Heilige van Israël! 23 U hebt Mij beledigd en bij monde van uw boodschappers gezegd: mijn strijdwagens hebben de hoogste bergen veroverd, zelfs de toppen van de Libanon. Ik heb de hoogste ceders en mooiste cipressen omgehakt en ben tot in de verste uithoeken van het woud en het open veld doorgedrongen. 24 Ik heb mij opgefrist bij zelfgeslagen putten en heb zo alle rivieren van Egypte drooggelegd!

25 Waarom hebt u zich niet al lang geleden gerealiseerd dat Ik u deze dingen laat doen? Ik alleen besloot dat u al die versterkte steden mocht veroveren. 26 Daarom hadden de volken die u veroverde, geen kracht zich tegen u te verzetten. Zij waren als groene grassprieten in het veld en op de daken die verschroeien in de felle zon, als koren dat verdort nog voor het halfrijp is. 27 Ik weet alles van u. Ik ken al uw plannen en Ik weet precies wat u het volgende moment gaat doen, Ik weet ook welke slechte dingen u over Mij hebt gezegd. 28 Omdat u zo overmoedig tegen Mij bent opgetreden, zal Ik een haak door uw neus slaan en een bit in uw mond leggen. Daarmee zal Ik u laten wenden en terugsturen op de weg die u bent gekomen.” ’

29 En aan Hizkia liet God Jesaja het volgende zeggen: ‘Dit is het bewijs dat Ik zal doen wat Ik heb gezegd: mijn volk zal dit jaar eten van wat in het wild groeit en ook het jaar daarop. En in het derde jaar zult u weer zaaien, oogsten, wijngaarden planten en de vruchten daarvan eten. 30 O mijn volk Juda, degenen van u die de verschrikkingen van het beleg hebben overleefd, zullen weer uitgroeien tot een groot volk, uw wortels zullen diep in de grond dringen en veel vrucht dragen. 31 Een overblijfsel van mijn volk zal in Jeruzalem weer op krachten komen. De Here, die alle macht heeft en trouw is, zal dat zo laten gebeuren. 32 Mijn bevel aangaande de koning van Assyrië luidt dat hij deze stad niet zal binnenkomen. Hij zal niet voor de stad staan met een schild, geen wal tegen de stadsmuur opwerpen en zelfs geen pijl de stad inschieten. 33 Hij zal terugkeren langs dezelfde weg waarlangs hij kwam, 34 want Ik zal deze stad verdedigen en bevrijden omwille van Mijzelf en omwille van mijn dienaar David.’

35 Diezelfde nacht doodde de Engel van de Here honderdvijfentachtigduizend man van het Assyrische leger en de volgende morgen lag de hele omgeving vol met lijken. 36 Koning Sanherib keerde daarop terug naar Ninevé en hij kwam nooit meer terug. 37 Terwijl hij zich op een keer in aanbidding neerboog in de tempel van zijn god Nisroch, werd hij door zijn zonen Adrammelech en Sarezer gedood. Zij vluchtten naar het oostelijk deel van het land Ararat en zijn zoon Esarhaddon volgde hem op.