New Living Translation

2 Chronicles 33

Manasseh Rules in Judah

1Manasseh was twelve years old when he became king, and he reigned in Jerusalem fifty-five years. He did what was evil in the Lord’s sight, following the detestable practices of the pagan nations that the Lord had driven from the land ahead of the Israelites. He rebuilt the pagan shrines his father, Hezekiah, had broken down. He constructed altars for the images of Baal and set up Asherah poles. He also bowed before all the powers of the heavens and worshiped them.

He built pagan altars in the Temple of the Lord, the place where the Lord had said, “My name will remain in Jerusalem forever.” He built these altars for all the powers of the heavens in both courtyards of the Lord’s Temple. Manasseh also sacrificed his own sons in the fire[a] in the valley of Ben-Hinnom. He practiced sorcery, divination, and witchcraft, and he consulted with mediums and psychics. He did much that was evil in the Lord’s sight, arousing his anger.

Manasseh even took a carved idol he had made and set it up in God’s Temple, the very place where God had told David and his son Solomon: “My name will be honored forever in this Temple and in Jerusalem—the city I have chosen from among all the tribes of Israel. If the Israelites will be careful to obey my commands—all the laws, decrees, and regulations given through Moses—I will not send them into exile from this land that I set aside for your ancestors.” But Manasseh led the people of Judah and Jerusalem to do even more evil than the pagan nations that the Lord had destroyed when the people of Israel entered the land.

10 The Lord spoke to Manasseh and his people, but they ignored all his warnings. 11 So the Lord sent the commanders of the Assyrian armies, and they took Manasseh prisoner. They put a ring through his nose, bound him in bronze chains, and led him away to Babylon. 12 But while in deep distress, Manasseh sought the Lord his God and sincerely humbled himself before the God of his ancestors. 13 And when he prayed, the Lord listened to him and was moved by his request. So the Lord brought Manasseh back to Jerusalem and to his kingdom. Then Manasseh finally realized that the Lord alone is God!

14 After this Manasseh rebuilt the outer wall of the City of David, from west of the Gihon Spring in the Kidron Valley to the Fish Gate, and continuing around the hill of Ophel. He built the wall very high. And he stationed his military officers in all of the fortified towns of Judah. 15 Manasseh also removed the foreign gods and the idol from the Lord’s Temple. He tore down all the altars he had built on the hill where the Temple stood and all the altars that were in Jerusalem, and he dumped them outside the city. 16 Then he restored the altar of the Lord and sacrificed peace offerings and thanksgiving offerings on it. He also encouraged the people of Judah to worship the Lord, the God of Israel. 17 However, the people still sacrificed at the pagan shrines, though only to the Lord their God.

18 The rest of the events of Manasseh’s reign, his prayer to God, and the words the seers spoke to him in the name of the Lord, the God of Israel, are recorded in The Book of the Kings of Israel. 19 Manasseh’s prayer, the account of the way God answered him, and an account of all his sins and unfaithfulness are recorded in The Record of the Seers.[b] It includes a list of the locations where he built pagan shrines and set up Asherah poles and idols before he humbled himself and repented. 20 When Manasseh died, he was buried in his palace. Then his son Amon became the next king.

Amon Rules in Judah

21 Amon was twenty-two years old when he became king, and he reigned in Jerusalem two years. 22 He did what was evil in the Lord’s sight, just as his father, Manasseh, had done. He worshiped and sacrificed to all the idols his father had made. 23 But unlike his father, he did not humble himself before the Lord. Instead, Amon sinned even more.

24 Then Amon’s own officials conspired against him and assassinated him in his palace. 25 But the people of the land killed all those who had conspired against King Amon, and they made his son Josiah the next king.

Notas al pie

  1. 33:6 Or also made his sons pass through the fire.
  2. 33:19 Or The Record of Hozai.

Ang Pulong Sang Dios

2 Cronica 33

Ang Paghari ni Manase sa Juda

1Nagaedad si Manase sang dose ka tuig sang nangin hari siya. Sa Jerusalem siya nag-estar, kag naghari siya sa sulod sang 55 ka tuig. Malain ang iya ginhimo sa panulok sang Ginoo. Nagsunod siya sa makangilil-ad nga mga buluhaton sang mga nasyon nga ginpatabog sang Ginoo sa mga Israelinhon. Ginpatindog niya liwat ang mga simbahan sa mataas nga mga lugar nga ginpaguba sadto sang iya amay nga si Hezekia. Nagpatindog man siya sang mga halaran para sa mga imahen ni Baal kag nagpahimo sang mga hulohaligi nga simbolo sang diosa nga si Ashera. Nagluhod siya kag nagsimba sa tanan nga butang sa kalangitan. Nagpahimo pa gid siya sang mga halaran sa templo sang Ginoo, nga suno sa Ginoo ang templo sa Jerusalem amo ang lugar nga sa diin padunggan siya hasta san-o. Ginbutang niya ini nga mga halaran sa duha ka lagwerta sang templo sang Ginoo sa pagsimba sa tanan nga butang sa kalangitan. Ginhalad niya ang iya mga bata sa kalayo[a] sa Pulopatag sang Ben Hinom. Ginhimo man niya ang mga ginahimo sang mga babaylan, manugpakot kag manughiwit, kag nagpamangkot siya sa mga espiritista nga nagapakigsugilanon sa kalag sang mga patay. Puwerte gid ang iya pagpakasala sa Ginoo, kag nakapaakig ini sa Ginoo.

Ginbutang niya sa templo sang Dios ang imahen nga iya ginpahimo. Kon parte sa sini nga templo, nagsiling ang Dios kay David kag sa iya anak nga si Solomon, “Padunggan ako hasta san-o sa sini nga templo kag sa Jerusalem, ang lugar nga akon ginpili sa tanan nga tribo sang Israel. Kon tumanon lang sang katawhan sang Israel ang tanan ko nga kasuguan kag pagsulundan nga ginhatag sa ila ni Moises, indi ko pagtugutan nga pahalinon sila sa sini nga duta nga ginhatag ko sa ila mga katigulangan.” Pero ginhaylo ni Manase ang katawhan sang Juda kag Jerusalem sa paghimo sang malaot, kag ang ila ginhimo mas malaot pa sang sa ginhimo sang mga nasyon nga ginpalaglag sang Ginoo sa mga Israelinhon.

10 Bisan ginpaandaman sang Ginoo si Manase kag ang iya katawhan, wala gihapon sila magpamati sa iya. 11 Gani ginpasalakay sila sang Ginoo sa mga soldado sang Asiria. Ginbihag nila si Manase, ginkaw-itan sa ilong, ginkadenahan sang saway, kag gindala sa Babilonia. 12 Sa iya kalisod, nagpaubos gid siya sang iya kaugalingon kag nagpakitluoy sa Ginoo nga iya Dios, nga Dios man sang iya mga katigulangan. 13 Kag sang nagpangamuyo siya, ginpamatian siya sang Ginoo. Natandog ang Ginoo sa iya nga pagpakitluoy. Gani ginpabalik siya sang Ginoo sa Jerusalem kag sa iya ginharian. Dayon nareyalisar ni Manase nga ang Ginoo lang ang Dios.

14 Umpisa sadto, ginpakay-o ni Manase ang pangguwa nga pader sang Banwa ni David, halin sa nakatundan sang tuburan sang Gihon sa may ililigan sang tubig hasta sa Puwertahan sang mga Isda,[b] paliko sa bulobukid sang Ofel. Ginpataasan man niya ini. Dayon nagbutang siya sang mga kumander sa tanan nga napaderan nga mga banwa sang Juda. 15 Ginpakuha niya ang mga dios-dios sang taga-iban nga nasyon kag ang imahen sa templo sang Ginoo. Ginpakuha man niya ang mga halaran sa bukid nga ginatindugan sang templo kag ang mga halaran sa iban nga bahin sang Jerusalem, kag ginpahaboy ini sa guwa sang siyudad. 16 Dayon ginpakay-o niya ang halaran sang Ginoo kag ginhalaran sang mga halad nga para sa maayo nga relasyon kag mga halad sa pagpasalamat. Ginhambalan niya ang mga pumuluyo sang Juda nga mag-alagad sa Ginoo, ang Dios sang Israel. 17 Sa gihapon nagahalad ang mga tawo sa mga simbahan sa mataas nga mga lugar, pero ginahalad na nila ini sa Ginoo nga ila Dios.

18 Ang iban pa nga estorya parte sa paghari ni Manase, pati ang iya pangamuyo sa Dios kag ang mga ginhambal sang mga propeta sa iya sa ngalan sang Ginoo, ang Dios sang Israel, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Israel. 19 Ang pangamuyo ni Manase kag ang sabat sang Ginoo sa iya, pati ang tanan niya nga sala kag pagsupak sa Ginoo, nasulat sa Libro sang mga Propeta. Nalista man diri ang mga lugar nga ginpatindugan niya sang mga simbahan, sang mga hulohaligi nga simbolo sang diosa nga si Ashera, kag sang iban pa nga mga dios-dios sa wala pa siya makapaubos sang iya kaugalingon sa Dios. 20 Sang napatay si Manase, ginlubong siya sa iya palasyo. Kag si Amon nga iya anak amo ang nagbulos sa iya bilang hari.

Ang Paghari ni Amon sa Juda

21 Nagaedad si Amon sang 22 ka tuig sang nangin hari siya. Sa Jerusalem siya nag-estar, kag naghari siya sa sulod sang duha ka tuig. 22 Malain ang ginhimo ni Amon sa panulok sang Ginoo, pareho sa ginhimo sang iya amay nga si Manase. Ginsimba kag ginhalaran niya ang mga dios-dios nga ginpahimo ni Manase. 23 Pero indi siya pareho sa iya amay, kay wala siya nagpaubos sang iya kaugalingon sa Ginoo. Sa baylo, gindugangan pa gid niya ang iya pagpakasala.

24 Karon, nagplano sing malain ang mga opisyal ni Amon kontra sa iya, kag ginpatay nila siya sa iya palasyo. 25 Pero ginpamatay sang katawhan sang Juda ang tanan nga nagpatay kay Haring Amon. Kag ginbulos nila si Josia nga anak ni Amon bilang hari.

Notas al pie

  1. 33:6 Ginhalad… kalayo: ukon, Ginpaagi niya ang iya mga bata sa kalayo.
  2. 33:14 Puwertahan sang mga Isda: Siguro diri ginapaagi ang mga isda nga ginadala sa siyudad.