Isaiah 26 – NIVUK & HLGN

New International Version – UK

Isaiah 26:1-21

A song of praise

1In that day this song will be sung in the land of Judah:

We have a strong city;

God makes salvation

its walls and ramparts.

2Open the gates

that the righteous nation may enter,

the nation that keeps faith.

3You will keep in perfect peace

those whose minds are steadfast,

because they trust in you.

4Trust in the Lord for ever,

for the Lord, the Lord himself, is the Rock eternal.

5He humbles those who dwell on high,

he lays the lofty city low;

he levels it to the ground

and casts it down to the dust.

6Feet trample it down –

the feet of the oppressed,

the footsteps of the poor.

7The path of the righteous is level;

you, the Upright One, make the way of the righteous smooth.

8Yes, Lord, walking in the way of your laws,26:8 Or judgments

we wait for you;

your name and renown

are the desire of our hearts.

9My soul yearns for you in the night;

in the morning my spirit longs for you.

When your judgments come upon the earth,

the people of the world learn righteousness.

10But when grace is shown to the wicked,

they do not learn righteousness;

even in a land of uprightness they go on doing evil

and do not regard the majesty of the Lord.

11Lord, your hand is lifted high,

but they do not see it.

Let them see your zeal for your people and be put to shame;

let the fire reserved for your enemies consume them.

12Lord, you establish peace for us;

all that we have accomplished you have done for us.

13Lord our God, other lords besides you have ruled over us,

but your name alone do we honour.

14They are now dead, they live no more;

their spirits do not rise.

You punished them and brought them to ruin;

you wiped out all memory of them.

15You have enlarged the nation, Lord;

you have enlarged the nation.

You have gained glory for yourself;

you have extended all the borders of the land.

16Lord, they came to you in their distress;

when you disciplined them,

they could barely whisper a prayer.26:16 The meaning of the Hebrew for this clause is uncertain.

17As a pregnant woman about to give birth

writhes and cries out in her pain,

so were we in your presence, Lord.

18We were with child, we writhed in labour,

but we gave birth to wind.

We have not brought salvation to the earth,

and the people of the world have not come to life.

19But your dead will live, Lord;

their bodies will rise –

let those who dwell in the dust

wake up and shout for joy –

your dew is like the dew of the morning;

the earth will give birth to her dead.

20Go, my people, enter your rooms

and shut the doors behind you;

hide yourselves for a little while

until his wrath has passed by.

21See, the Lord is coming out of his dwelling

to punish the people of the earth for their sins.

The earth will disclose the blood shed on it;

the earth will conceal its slain no longer.

Ang Pulong Sang Dios

Isaias 26:1-21

Kanta sa Pagdayaw sa Dios

1Sa sina nga tion, ini nga kanta pagakantahon sa Juda: “Mapag-on na ang aton siyudad. Ang kaluwasan sang Dios pareho sa pader nga nagapalibot sa aton. 2Abrihi ang mga puwertahan sang siyudad agod makasulod ang matarong nga nasyon, ang nasyon nga matutom sa Ginoo.

3“Hatagan mo, Ginoo, sang kompleto nga kalinong ang tawo nga ang iya hunahuna nasintro sa imo, kay nagasalig siya sa imo.

4“Magsalig kamo permi sa Ginoo kay ang Ginoo amo ang aton palalipdan nga bato hasta san-o. 5Sa pagkamatuod, ginpaubos niya ang mga bugalon. Ginlaglag niya ang ila siyudad hasta nga nagkalarumpag ini sa duta. 6Gintapak-tapak ini sang ginpigos nga mga imol.

7“Matapan ang dalanon sang mga matarong, kag ikaw, Matarong nga Dios, ang nagtapan sini. 8Ginoo, ginasunod namon ang imo mga sugo, kag nagasalig kami sa imo. Ang amon handom amo nga mapadunggan ka. 9Ginahandom ko gid ikaw kon gab-i, sa bug-os ko nga tagipusuon. Matuod nga kon maghukom ka sa mga tawo sa kalibutan, makatuon sila nga magkabuhi nga matarong. 10Bisan ginakaluoyan mo ang malaot nga mga tawo, wala gihapon sila nagatuon sa pagkabuhi nga matarong. Bisan nagaestar sila sa duta sang mga matarong, padayon gihapon sila sa paghimo sang malain, kag wala nila ginakilala ang imo pagkagamhanan. 11Ginoo, handa ka na nga magsilot sa ila, pero wala sila kahibalo. Pahibalua sila, Ginoo! Pakahuy-i sila paagi sa pagpakita sa ila kon daw ano ang imo paghigugma sa imo katawhan. Sila nga imo mga kaaway laglaga sang imo kalayo.

12Ginoo, hatagan mo kami sang maayo nga kahimtangan. Kay ang tanan nga hinimuan namon nahimo namon tungod sa imo bulig. 13Ginoo, nga amon Dios, gin-gamhan kami sang iban, pero ikaw lang gid ang amon ginasimba. 14Patay na sila subong kag indi na mabuhi liwat. Ginsilutan mo sila kag ginlaglag; kag ginkalimtan na sila. 15Ginoo, ginpadako mo ang amon nasyon; ginpasangkad mo ang mga dulunan sini, kag naghatag ini sang kadungganan sa imo. 16Ginoo, gindisiplina mo ang imo katawhan, kag sa ila kalisod nagdangop sila kag nagpanawag26:16 nagpanawag: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini. sa imo. 17Nakita mo, Ginoo, ang amon pag-antos. Pareho kami sa babayi nga manugbata, nga nagasinggit tungod sa puwerte nga kasakit. 18Nag-ugayong kami sa kasakit, pero wala man kami sing may ginbata. Wala kami sing may nahimo para luwason ang amon duta,26:18 ang amon duta: ukon, ang kalibutan. kag wala man namon nalaglag ang mga katawhan sa kalibutan nga amon mga kaaway.26:18 wala man… kaaway: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini. 19Pero mabanhaw ang imo mga katawhan nga nagkalamatay. Magabangon ang ila mga bangkay kag magakanta sa kalipay. Subong nga ang tun-og sa kaagahon nagapabugnaw sang duta, ikaw Ginoo magabanhaw sang mga patay.”

20Mga kasimanwa, magsulod kamo sa inyo mga balay kag siraduhi ninyo ang inyo mga puwertahan. Panago anay kamo hasta madula ang kaakig sang Ginoo. 21Kay nagaabot na siya halin sa iya ginaestaran agod silutan ang mga pumuluyo sang kalibutan tungod sa ila mga sala. Ipahayag na sang duta ang mga tawo nga ginpamatay; indi na niya ini pagtaguon pa.