New International Version

Psalm 79

Psalm 79

A psalm of Asaph.

O God, the nations have invaded your inheritance;
    they have defiled your holy temple,
    they have reduced Jerusalem to rubble.
They have left the dead bodies of your servants
    as food for the birds of the sky,
    the flesh of your own people for the animals of the wild.
They have poured out blood like water
    all around Jerusalem,
    and there is no one to bury the dead.
We are objects of contempt to our neighbors,
    of scorn and derision to those around us.

How long, Lord? Will you be angry forever?
    How long will your jealousy burn like fire?
Pour out your wrath on the nations
    that do not acknowledge you,
on the kingdoms
    that do not call on your name;
for they have devoured Jacob
    and devastated his homeland.

Do not hold against us the sins of past generations;
    may your mercy come quickly to meet us,
    for we are in desperate need.
Help us, God our Savior,
    for the glory of your name;
deliver us and forgive our sins
    for your name’s sake.
10 Why should the nations say,
    “Where is their God?”

Before our eyes, make known among the nations
    that you avenge the outpoured blood of your servants.
11 May the groans of the prisoners come before you;
    with your strong arm preserve those condemned to die.
12 Pay back into the laps of our neighbors seven times
    the contempt they have hurled at you, Lord.
13 Then we your people, the sheep of your pasture,
    will praise you forever;
from generation to generation
    we will proclaim your praise.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 79

Pangamuyo para sa Kahilwayan sang Nasyon

1O Dios, ginsalakay sang mga taga-iban nga nasyon ang duta nga imo ginapanag-iyahan.
Gindagtaan nila ang imo balaan nga templo kag ginlaglag ang Jerusalem.
Ginpakaon nila sa mga pispis kag sa mapintas nga mga sapat ang mga bangkay sang imo matutom nga mga alagad.
Ginpaagay nila ang dugo sang imo katawhan pareho sa tubig nga nagbaha sa bug-os nga Jerusalem,
kag wala sing may nabilin nga maglubong sa mga patay.

Ginapakahuy-an kami kag ginayaguta sang mga nasyon sa palibot namon.
Hasta san-o pa bala, Ginoo, ang imo kaakig sa amon?
Hasta bala sa wala sing katapusan?
Magadabdab na lang bala pareho sa kalayo ang imo kaimon?
Ipakita ang imo kaakig sa mga nasyon kag mga ginharian nga wala nagakilala kag nagasimba sa imo.
Kay ginpamatay nila ang imo katawhan[a] kag ginlaglag ang ila nasyon.
Indi kami pagsiluti tungod sa mga sala sang amon mga katigulangan.
Sa baylo, kaluoyi kami gilayon kay wala na gid kami sing may mahimo.
Buligi kami, O Dios nga amon manluluwas, agod madayaw ka.
Luwasa kami kag patawara sa amon mga sala agod mapadunggan ka.
10 Indi pagtuguti nga magsiling sa amon ang iban nga mga nasyon, “Diin na bala ang inyo Dios?”
Samtang nagatulok kami ipareyalisar sa mga nasyon nga balusan mo sila sa ila pagpamatay sang imo katawhan nga imo mga alagad.

11 Pamatii ang mga pag-ugayong sang imo katawhan nga ginbihag.
Mga palatyon sila, gani hilwaya sila paagi sa imo gahom.
12 Ginoo, balusi sing pito ka pilo ang amon katupad nga mga nasyon sa ila nga pagpakahuya sa imo.
13 Kag kami nga imo katawhan, nga imo ginabantayan pareho sa mga karnero, magapasalamat sa imo sa wala sing katapusan.
Dayawon ka namon permi hasta san-o.

Notas al pie

  1. 79:7 imo katawhan: sa literal, si Jacob.