New International Version

Psalm 74

Psalm 74

A maskil[a] of Asaph.

O God, why have you rejected us forever?
    Why does your anger smolder against the sheep of your pasture?
Remember the nation you purchased long ago,
    the people of your inheritance, whom you redeemed—
    Mount Zion, where you dwelt.
Turn your steps toward these everlasting ruins,
    all this destruction the enemy has brought on the sanctuary.

Your foes roared in the place where you met with us;
    they set up their standards as signs.
They behaved like men wielding axes
    to cut through a thicket of trees.
They smashed all the carved paneling
    with their axes and hatchets.
They burned your sanctuary to the ground;
    they defiled the dwelling place of your Name.
They said in their hearts, “We will crush them completely!”
    They burned every place where God was worshiped in the land.

We are given no signs from God;
    no prophets are left,
    and none of us knows how long this will be.
10 How long will the enemy mock you, God?
    Will the foe revile your name forever?
11 Why do you hold back your hand, your right hand?
    Take it from the folds of your garment and destroy them!

12 But God is my King from long ago;
    he brings salvation on the earth.

13 It was you who split open the sea by your power;
    you broke the heads of the monster in the waters.
14 It was you who crushed the heads of Leviathan
    and gave it as food to the creatures of the desert.
15 It was you who opened up springs and streams;
    you dried up the ever-flowing rivers.
16 The day is yours, and yours also the night;
    you established the sun and moon.
17 It was you who set all the boundaries of the earth;
    you made both summer and winter.

18 Remember how the enemy has mocked you, Lord,
    how foolish people have reviled your name.
19 Do not hand over the life of your dove to wild beasts;
    do not forget the lives of your afflicted people forever.
20 Have regard for your covenant,
    because haunts of violence fill the dark places of the land.
21 Do not let the oppressed retreat in disgrace;
    may the poor and needy praise your name.
22 Rise up, O God, and defend your cause;
    remember how fools mock you all day long.
23 Do not ignore the clamor of your adversaries,
    the uproar of your enemies, which rises continually.

Notas al pie

  1. Psalm 74:1 Title: Probably a literary or musical term

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 74

Pangamuyo para sa Nasyon sa Tion sang Kalisod

1O Dios, ngaa bala nga padayon mo kami nga ginasikway?
Ngaa akig ka sa katawhan nga imo ginabantayan?
O Dios, dumduma ang imo katawhan nga ginpili mo sang una nga mangin imo kag ginluwas mo agod imo panag-iyahan.
Dumduma ang Bukid sang Zion nga sa diin nagapuyo ka.
Kadtui bala kag tan-awa ang padayon nga pagkaguba sang templo tungod sang ginhimo sang mga kaaway.
Naghinugyaw ang imo mga kaaway sa imo templo[a] sa pagpakita nga nagdaog sila kontra sa imo katawhan.
Nagbutang sila dira sang tanda sang ila pagdaog.
Sa ila pagguba sa templo daw pareho sila sa mga tawo nga nagapang-utod sang mga kahoy sa kakahuyan paagi sa ila mga wasay.[b]
Ginwasak nila ang ginkortihan nga mga kahoy sang templo paagi sa ila mga wasay kag mga piko.
Ginsunog nila ang imo templo;
ginhigkuan nila ining imo ginapuy-an.
Nagsiling sila sa ila kaugalingon nga laglagon nila kami sing bug-os.
Ginsunog nila ang tanan nga ginatipunan sa pagsimba sa imo diri sa duta sang Israel.
Nadula na ang tanda sang imo presensya sa amon;
wala na sing propeta nga nabilin,
kag wala sing may nakahibalo sa amon kon hasta san-o pa matapos ining nagakalatabo sa amon.

10 O Dios, hasta san-o pa bala ang pagpakahuya sang amon mga kaaway sa imo?
Yagutaon ka na lang bala nila sa wala sing katapusan?
11 Ngaa wala mo pa sila pagsiluti?
Pareho lang nga gintago mo ang imo kamot.
Laglaga na sila!
12 Ikaw, O Dios, ang amon hari halin pa sang una,
kag madamo nga beses nga ginluwas mo ang mga tawo sa kalibutan.[c]
13 Ikaw ang nagtunga sang dagat paagi sa imo gahom,
kag ikaw ang nagdunot sang mga ulo sang dalagko nga mga sapat sa dagat.
14 Ikaw ang nagdugmok sang mga ulo sang dragon nga Leviatan kag nagpakaon sang iya bangkay sa mga sapat nga nagaestar sa kamingawan.
15 Ikaw ang nagpatubod sang mga tuburan kag mga ililigan sang tubig.
Ikaw ang nagpahubas sa mga suba nga wala nagakahubsan.
16 Ikaw ang naghimo sang adlaw kag sang gab-i,
kag ikaw ang nagpahamtang sang adlaw kag sang bulan sa ila nahamtangan.
17 Ikaw ang nagbutang sang tanan nga dulunan sa kalibutan,
kag ikaw ang naghimo sang tig-ilinit kag sang tigtulugnaw.

18 Dumduma, Ginoo, kon paano ka ginpakahuy-an kag ginyaguta sang buang-buang nga mga kaaway.
19 Ang imo katawhan nga daw pareho sa pating indi pag-itugyan sa ila mga kaaway nga daw pareho sa mabangis nga sapat.
Indi pagkalimti hasta san-o ang imo katawhan nga ginapigos.
20 Dumduma ang imo kasugtanan sa amon,
kay madamo na nga pagpamintas ang ginahimo sa madulom nga mga lugar sa sini nga duta.
21 Indi pag-itugot nga mahuy-an ang mga ginapigos.
Kabay pa nga dayawon ka sang mga kubos kag mga imol.
22 Sige na, O Dios, depensahi ang imo dungog.
Dumduma kon paano ka ginapakahuy-an permi sang mga buang-buang.
23 Indi pagpabay-i ang wala sing untat nga singgit sang imo mga kaaway sa pagpakita sang ila kaakig.

Notas al pie

  1. 74:4 templo: sa literal, sa lugar nga sa diin nagapakigkita ka sa amon.
  2. 74:5 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.
  3. 74:12 kalibutan: ukon, duta sang Israel.