New International Version

Psalm 73


Psalms 73–89

Psalm 73

A psalm of Asaph.

Surely God is good to Israel,
    to those who are pure in heart.

But as for me, my feet had almost slipped;
    I had nearly lost my foothold.
For I envied the arrogant
    when I saw the prosperity of the wicked.

They have no struggles;
    their bodies are healthy and strong.[a]
They are free from common human burdens;
    they are not plagued by human ills.
Therefore pride is their necklace;
    they clothe themselves with violence.
From their callous hearts comes iniquity[b];
    their evil imaginations have no limits.
They scoff, and speak with malice;
    with arrogance they threaten oppression.
Their mouths lay claim to heaven,
    and their tongues take possession of the earth.
10 Therefore their people turn to them
    and drink up waters in abundance.[c]
11 They say, “How would God know?
    Does the Most High know anything?”

12 This is what the wicked are like—
    always free of care, they go on amassing wealth.

13 Surely in vain I have kept my heart pure
    and have washed my hands in innocence.
14 All day long I have been afflicted,
    and every morning brings new punishments.

15 If I had spoken out like that,
    I would have betrayed your children.
16 When I tried to understand all this,
    it troubled me deeply
17 till I entered the sanctuary of God;
    then I understood their final destiny.

18 Surely you place them on slippery ground;
    you cast them down to ruin.
19 How suddenly are they destroyed,
    completely swept away by terrors!
20 They are like a dream when one awakes;
    when you arise, Lord,
    you will despise them as fantasies.

21 When my heart was grieved
    and my spirit embittered,
22 I was senseless and ignorant;
    I was a brute beast before you.

23 Yet I am always with you;
    you hold me by my right hand.
24 You guide me with your counsel,
    and afterward you will take me into glory.
25 Whom have I in heaven but you?
    And earth has nothing I desire besides you.
26 My flesh and my heart may fail,
    but God is the strength of my heart
    and my portion forever.

27 Those who are far from you will perish;
    you destroy all who are unfaithful to you.
28 But as for me, it is good to be near God.
    I have made the Sovereign Lord my refuge;
    I will tell of all your deeds.

Notas al pie

  1. Psalm 73:4 With a different word division of the Hebrew; Masoretic Text struggles at their death; / their bodies are healthy
  2. Psalm 73:7 Syriac (see also Septuagint); Hebrew Their eyes bulge with fat
  3. Psalm 73:10 The meaning of the Hebrew for this verse is uncertain.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 73:1-28

Salmo 73Salmo 73 Ang titulo sa Hebreo: Ang kanta nga ginsulat ni Asaf.

Ang Matarong nga Paghukom sang Dios

1Maayo gid ang Dios sa Israel,

labi na gid sa mga matinlo ang tagipusuon.

2Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,

3kay nahisa ako sa bugalon kag malaot nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.

4Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.

5Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.

6Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.73:6 ginapakita-kita… pagpamintas: sa literal, nagapangulintas sila sang bugal kag nagabayo sang kapintas.

7Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,73:7 Ang ila… kalautan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

kag ang ila lang permi nga ginahunahuna amo ang paghimo sang malain.

8Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.

Sa ila nga pagkabugalon nagapamahog sila sa pagpamigos sa iban.

9Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.

10Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,

kag nagabaton lang sa ila ginahambal.73:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

11Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?

Wala sing inalung-ong ang Labing Mataas nga Dios.”

12Amo ina ang mga malaot, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.

13Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?

14Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;

halos kada aga ginasilutan mo ako.

15Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malaot, mahimo nga ginluiban ko ang imo katawhan.

16Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang

pero binudlayan ako,

17hasta nga nagkadto ako sa imo templo,

kag dayon naintiendihan ko kon ano ang matabo sa mga malaot.

18Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,

kag laglagon mo sila.

19Gulpi lang sila nga malaglag;

magakalamatay sila tanan sa ila makahaladlok nga dangatan.

20Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.

Indi na sila madumduman pa kon silutan mo na sila, O Ginoo.

21Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,

22nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.

23Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.

24Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,

kag sa ulihi dal-on mo ako sa maayo gid nga kahimtangan.

25Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.

Tungod kay ikaw ari sa akon, wala na ako sing iban pa nga ginahandom sa kalibutan.

26Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.

Ikaw lang gid ang akon ginakinahanglan hasta san-o.

27Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;

laglagon mo sila nga indi matutom sa imo.

28Pero ako iya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.

Ikaw Ginoong Dios ang ginhimo ko nga akon manugprotektar,

agod masugid ko ang tanan mo nga binuhatan.