New International Version

Psalm 69

Psalm 69[a]

For the director of music. To the tune of “Lilies.” Of David.

Save me, O God,
    for the waters have come up to my neck.
I sink in the miry depths,
    where there is no foothold.
I have come into the deep waters;
    the floods engulf me.
I am worn out calling for help;
    my throat is parched.
My eyes fail,
    looking for my God.
Those who hate me without reason
    outnumber the hairs of my head;
many are my enemies without cause,
    those who seek to destroy me.
I am forced to restore
    what I did not steal.

You, God, know my folly;
    my guilt is not hidden from you.

Lord, the Lord Almighty,
    may those who hope in you
    not be disgraced because of me;
God of Israel,
    may those who seek you
    not be put to shame because of me.
For I endure scorn for your sake,
    and shame covers my face.
I am a foreigner to my own family,
    a stranger to my own mother’s children;
for zeal for your house consumes me,
    and the insults of those who insult you fall on me.
10 When I weep and fast,
    I must endure scorn;
11 when I put on sackcloth,
    people make sport of me.
12 Those who sit at the gate mock me,
    and I am the song of the drunkards.

13 But I pray to you, Lord,
    in the time of your favor;
in your great love, O God,
    answer me with your sure salvation.
14 Rescue me from the mire,
    do not let me sink;
deliver me from those who hate me,
    from the deep waters.
15 Do not let the floodwaters engulf me
    or the depths swallow me up
    or the pit close its mouth over me.

16 Answer me, Lord, out of the goodness of your love;
    in your great mercy turn to me.
17 Do not hide your face from your servant;
    answer me quickly, for I am in trouble.
18 Come near and rescue me;
    deliver me because of my foes.

19 You know how I am scorned, disgraced and shamed;
    all my enemies are before you.
20 Scorn has broken my heart
    and has left me helpless;
I looked for sympathy, but there was none,
    for comforters, but I found none.
21 They put gall in my food
    and gave me vinegar for my thirst.

22 May the table set before them become a snare;
    may it become retribution and[b] a trap.
23 May their eyes be darkened so they cannot see,
    and their backs be bent forever.
24 Pour out your wrath on them;
    let your fierce anger overtake them.
25 May their place be deserted;
    let there be no one to dwell in their tents.
26 For they persecute those you wound
    and talk about the pain of those you hurt.
27 Charge them with crime upon crime;
    do not let them share in your salvation.
28 May they be blotted out of the book of life
    and not be listed with the righteous.

29 But as for me, afflicted and in pain—
    may your salvation, God, protect me.

30 I will praise God’s name in song
    and glorify him with thanksgiving.
31 This will please the Lord more than an ox,
    more than a bull with its horns and hooves.
32 The poor will see and be glad—
    you who seek God, may your hearts live!
33 The Lord hears the needy
    and does not despise his captive people.

34 Let heaven and earth praise him,
    the seas and all that move in them,
35 for God will save Zion
    and rebuild the cities of Judah.
Then people will settle there and possess it;
36     the children of his servants will inherit it,
    and those who love his name will dwell there.

Notas al pie

  1. Psalm 69:1 In Hebrew texts 69:1-36 is numbered 69:2-37.
  2. Psalm 69:22 Or snare / and their fellowship become

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 69

Pangamuyo sang Tawo nga Ginahingabot

1Luwasa ako, O Dios, kay pareho ako sa tawo nga daw malumos na.
Daw sa nagasalop ako sa madalom nga lutak kag wala ako sing may matungtungan.
Daw ara ako sa madalom nga tubig kag ginatabunan sang mga balod.
Nakapoy na ako sa pagpangayo sang bulig kag masakit na ang akon tutunlan.
Nagapalangdulom na ang akon panulok sa pagpaabot sang imo bulig, O Dios ko.

Madamo ang nagakontra kag luyag magpatay sa akon nga wala sing kabangdanan.
Mas madamo pa sila sa akon buhok.
Ginapilit nila ako sa pag-uli sang mga butang nga wala ko ginkawat.
Nahibaluan mo, O Dios, ang akon mga kabuangan;
ang akon mga sala wala matago sa imo.
O Ginoong Dios nga Makagagahom, ang Dios sang Israel,
kabay pa nga indi mahuy-an ang mga nagasalig kag nagadangop sa imo tungod sa akon.
Kay tungod sa imo ginainsulto kag ginapakahuy-an ako.
Pareho ako sang dumuluong sa akon mga kadugo;
daw estranghero ako sa akon mga utod.
Tungod sang akon pagpakamahal sa imo templo,[a] ginalaglag[b] ako.
Ang mga insulto sang mga tawo sa imo ginbatyag ko.
10 Kon nagahibi ako kag nagapuasa, ginapakahuy-an nila ako.
11 Kon nagasuksok ako sang sako sa pagpakita nga nagapangasubo ako, ginayaguta nila ako.
12 Ginalibak ako sang mga tawo nga nagapulungko sa puwertahan sang siyudad,
kag ang mga hubog nagakumpuso sang mga pangyaguta nga mga kanta parte sa akon.
13 Pero nagapangamuyo ako sa imo, Ginoo.
Sa tion nga kaluoyan mo ako, sabta ang akon pangamuyo suno sa imo dako nga gugma sa akon.
Tungod nga matutom ka sa pagluwas,
14 buligi ako nga indi ako magsalop sa lutak.
Luwasa ako sa mga nagakontra sa akon nga daw sa ginaluwas mo ako sa madalom nga tubig.
15 Indi pagtuguti nga tabunan ako sang mga balod ukon mapatay ako.
16 Sabta ako, Ginoo, tungod sang imo kaayo kag gugma sa akon.
Talupangda ako suno sa imo dako nga kaluoy sa akon.
17 Indi ka magpanago sa akon nga imo alagad.
Sabta ako gilayon kay ara ako sa kalisod.
18 Palapit ka sa akon kag luwasa ako sa akon mga kaaway.
19 Nakahibalo ka mismo kon daw ano ang pagpakahuya kag pagpang-insulto nila sa akon.
Nakita mo ang tanan ko nga mga kaaway.
20 Nasakitan ako sang ila pagpakahuya sa akon
kag naglain ang akon buot.
Nagpaabot ako nga kaluoyan, pero wala gid sing may naluoy sa akon.
Nagpaabot ako nga lipayon, pero wala gid sing may naglipay sa akon.
21 Ginbutangan nila sang hilo ang akon pagkaon,
kag sang gin-uhaw ako ginhatagan nila ako sang langgaw.
22 Kabay pa nga ang ila mga punsyon magadala sang kalaglagan sa ila kag sa ila mga bisita.
23 Kabay pa nga mabulag sila kag magkurog[c] permi.
24 Ipakita ang imo kaakig sa ila, Ginoo.
Dakpa sila sa imo kaugot.
25 Kabay pa nga pabay-an na lang ang ila mga ginaestaran,
kag wala na sing may mag-estar sa ila mga tolda.
26 Kay ginahingabot nila ang mga tawo nga imo ginasilutan,
kag ginakutsokutso nila ang ila pag-antos.
27 Idugang pa gid ina sa ila mga sala kag indi sila pagluwasa.
28 Panasa ang ila mga ngalan sa libro nga ginalistahan sang mga buhi;[d]
indi sila paglistaha upod sa mga matarong.
29 Nasakitan ako kag nagaantos,
gani protektari ako, O Dios, paagi sa pagluwas sa akon.

30 Dayawon ko ang Dios paagi sa kanta.
Padunggan ko siya nga may pagpasalamat.
31 Mas makapalipay ini sa Ginoo sang sa mga halad nga baka.
32 Kon makita ini sang mga kubos, malipay sila;
ang mga nagadangop sa Dios magalig-on.
33 Ginapamatian sang Ginoo ang mga kubos
kag wala niya ginakalimtan ang iya katawhan nga ginbihag.

34 Dayawa ninyo ang Dios, tanan kamo nga ara sa kalangitan, sa kalibutan, kag sa kadagatan.
35 Kay luwason sang Dios ang Zion,[e]
kag patindugon niya liwat ang mga banwa sang Juda.
Kag magaestar dira ang iya katawhan kag magapanag-iya sang sina nga duta.
36 Ang mga kaliwat sang iya mga alagad amo ang magapanubli sang sina nga duta;
ang mga nagahigugma sa iya magaestar dira.

Notas al pie

  1. 69:9 templo: sa literal, balay.
  2. 69:9 ginalaglag: ukon, malaglag.
  3. 69:23 magkurog: Amo ini sa Hebreo. Sa Septuagint, magbuluktot.
  4. 69:28 sang mga buhi: ukon, sang mga may kabuhi nga wala sing katapusan.
  5. 69:35 Zion: ukon, Jerusalem.