New International Version

Psalm 49

Psalm 49[a]

For the director of music. Of the Sons of Korah. A psalm.

Hear this, all you peoples;
    listen, all who live in this world,
both low and high,
    rich and poor alike:
My mouth will speak words of wisdom;
    the meditation of my heart will give you understanding.
I will turn my ear to a proverb;
    with the harp I will expound my riddle:

Why should I fear when evil days come,
    when wicked deceivers surround me—
those who trust in their wealth
    and boast of their great riches?
No one can redeem the life of another
    or give to God a ransom for them—
the ransom for a life is costly,
    no payment is ever enough—
so that they should live on forever
    and not see decay.
10 For all can see that the wise die,
    that the foolish and the senseless also perish,
    leaving their wealth to others.
11 Their tombs will remain their houses[b] forever,
    their dwellings for endless generations,
    though they had[c] named lands after themselves.

12 People, despite their wealth, do not endure;
    they are like the beasts that perish.

13 This is the fate of those who trust in themselves,
    and of their followers, who approve their sayings.[d]
14 They are like sheep and are destined to die;
    death will be their shepherd
    (but the upright will prevail over them in the morning).
Their forms will decay in the grave,
    far from their princely mansions.
15 But God will redeem me from the realm of the dead;
    he will surely take me to himself.
16 Do not be overawed when others grow rich,
    when the splendor of their houses increases;
17 for they will take nothing with them when they die,
    their splendor will not descend with them.
18 Though while they live they count themselves blessed—
    and people praise you when you prosper—
19 they will join those who have gone before them,
    who will never again see the light of life.

20 People who have wealth but lack understanding
    are like the beasts that perish.

Notas al pie

  1. Psalm 49:1 In Hebrew texts 49:1-20 is numbered 49:2-21.
  2. Psalm 49:11 Septuagint and Syriac; Hebrew In their thoughts their houses will remain
  3. Psalm 49:11 Or generations, / for they have
  4. Psalm 49:13 The Hebrew has Selah (a word of uncertain meaning) here and at the end of verse 15.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 49

Ang Kabuangan sang Pagsalig sa Manggad

1Magpamati kamo, tanan kamo nga mga katawhan nga nagapuyo diri sa kalibutan,
dungganon man ukon kubos, manggaranon man ukon imol.
Magahambal ako nga may kaalam kag magahunahuna ako sing mga mapuslanon.
Mamati ako sang mga hulubaton kag isaysay ko ang ila kahulugan samtang ginatukar ko ang arpa.

Wala ako mahadlok kon mag-abot ang katalagman,
kon libutan ako sang malaot kag dayaon nga mga tawo
nga nagasalig kag nagapabugal sa ila manggad.
Ang isa ka tawo indi gid makasarang sa pagbayad sa Dios para sa kabuhi sang iban ukon para sa iya kabuhi.
Tungod kay puwerte kamahal sang kabuhi;
wala gid sing bayad nga makaigo
agod mabuhi ang tawo sa wala sing katapusan kag indi na mapatay.
10 Kay makita sang tanan nga bisan ang mga maalam nagakalamatay, amo man ang mga buang-buang kag mga balingag.
Kag kon mapatay na sila ibilin lang nila ang ila manggad sa iban.
11 Ang ila lulubngan[a] amo ang ila mangin balay sa wala sing katapusan.
Dira sila magaestar hasta san-o bisan nga may ginapanag-iyahan sila nga mga duta.
12 Bisan nga manggaranon pa ang tawo, mapatay lang siya gihapon pareho sa mga sapat.
13 Amo ini ang dangatan sang mga tawo nga nagasalig sa ila kaugalingon,
kag amo man ang dangatan sang mga nagasunod kag nagapati sa ila ginasiling.
14 Napat-od na nga mapatay sila pareho sa mga karnero.
Kag ang kamatayon amo ang magatuytoy sa ila sa lulubngan[b]
pareho sa manugbantay nga nagatuytoy sa mga karnero.
(Sa adlaw sang pagluwas sang Dios,[c] magagahom sa ila ang mga nagakabuhi sing husto.)
Ang ila mga bangkay magakaladunot.
Ang lulubngan amo ang ila mangin elistaran.[d]
15 Pero ako luwason sang Dios sa gahom sang kamatayon, kay kuhaon niya ako.

16 Indi ka magkatublag[e] kon ang iban nagamanggaranon,
kon ang manggad sang ila pamilya nagadugang pa gid.
17 Kay indi nila ina madala kon mapatay sila;
ang ila manggad indi nila madala sa lulubngan.
18 Bisan pa sa ila nga pagkabuhi ginakabig nila ang ila kaugalingon nga ginpakamaayo sang Dios,
kag ginadayaw sila sang mga tawo tungod kay mainuswagon sila,
19 isimpon man sila gihapon sa ila mga katigulangan nga nagkalamatay na,
didto sa lugar nga indi nila makita ang kasanag.
20 Ang manggaranon nga tawo nga wala sing paghangop sa kamatuoran mapatay pareho sa mga sapat.

Notas al pie

  1. 49:11 lulubngan: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac. Sa Hebreo, hunahuna.
  2. 49:14 lulubngan: ukon, lugar sang mga patay.
  3. 49:14 Sa adlaw sang pagluwas sang Dios: sa literal, Sa kaagahon.
  4. 49:14 Ang lulubngan… elistaran: ukon, sa lulubngan nga malayo sa ila elistaran.
  5. 49:16 magkatublag: ukon, mahisa.