New International Version

Psalm 22

Psalm 22[a]

For the director of music. To the tune of “The Doe of the Morning.” A psalm of David.

My God, my God, why have you forsaken me?
    Why are you so far from saving me,
    so far from my cries of anguish?
My God, I cry out by day, but you do not answer,
    by night, but I find no rest.[b]

Yet you are enthroned as the Holy One;
    you are the one Israel praises.[c]
In you our ancestors put their trust;
    they trusted and you delivered them.
To you they cried out and were saved;
    in you they trusted and were not put to shame.

But I am a worm and not a man,
    scorned by everyone, despised by the people.
All who see me mock me;
    they hurl insults, shaking their heads.
“He trusts in the Lord,” they say,
    “let the Lord rescue him.
Let him deliver him,
    since he delights in him.”

Yet you brought me out of the womb;
    you made me trust in you, even at my mother’s breast.
10 From birth I was cast on you;
    from my mother’s womb you have been my God.

11 Do not be far from me,
    for trouble is near
    and there is no one to help.

12 Many bulls surround me;
    strong bulls of Bashan encircle me.
13 Roaring lions that tear their prey
    open their mouths wide against me.
14 I am poured out like water,
    and all my bones are out of joint.
My heart has turned to wax;
    it has melted within me.
15 My mouth[d] is dried up like a potsherd,
    and my tongue sticks to the roof of my mouth;
    you lay me in the dust of death.

16 Dogs surround me,
    a pack of villains encircles me;
    they pierce[e] my hands and my feet.
17 All my bones are on display;
    people stare and gloat over me.
18 They divide my clothes among them
    and cast lots for my garment.

19 But you, Lord, do not be far from me.
    You are my strength; come quickly to help me.
20 Deliver me from the sword,
    my precious life from the power of the dogs.
21 Rescue me from the mouth of the lions;
    save me from the horns of the wild oxen.

22 I will declare your name to my people;
    in the assembly I will praise you.
23 You who fear the Lord, praise him!
    All you descendants of Jacob, honor him!
    Revere him, all you descendants of Israel!
24 For he has not despised or scorned
    the suffering of the afflicted one;
he has not hidden his face from him
    but has listened to his cry for help.

25 From you comes the theme of my praise in the great assembly;
    before those who fear you[f] I will fulfill my vows.
26 The poor will eat and be satisfied;
    those who seek the Lord will praise him—
    may your hearts live forever!

27 All the ends of the earth
    will remember and turn to the Lord,
and all the families of the nations
    will bow down before him,
28 for dominion belongs to the Lord
    and he rules over the nations.

29 All the rich of the earth will feast and worship;
    all who go down to the dust will kneel before him—
    those who cannot keep themselves alive.
30 Posterity will serve him;
    future generations will be told about the Lord.
31 They will proclaim his righteousness,
    declaring to a people yet unborn:
    He has done it!

Notas al pie

  1. Psalm 22:1 In Hebrew texts 22:1-31 is numbered 22:2-32.
  2. Psalm 22:2 Or night, and am not silent
  3. Psalm 22:3 Or Yet you are holy, / enthroned on the praises of Israel
  4. Psalm 22:15 Probable reading of the original Hebrew text; Masoretic Text strength
  5. Psalm 22:16 Dead Sea Scrolls and some manuscripts of the Masoretic Text, Septuagint and Syriac; most manuscripts of the Masoretic Text me, / like a lion
  6. Psalm 22:25 Hebrew him

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 22

Buligan sang Dios ang mga Nagaantos

1Dios ko, Dios ko, ngaa ginpabay-an mo ako?
Ngaa nga malayo ka sa akon?
Nagaugayong na ako sa pag-antos, pero wala mo man lang gihapon ako ginabuligan.
Dios ko, adlaw-gab-i nagapanawag ako sa imo,
pero wala mo ako ginasabat,
gani wala ako sing kapahuwayan.
Pero balaan ka, kag nagapungko ka sa imo trono, kag ginadayaw sang mga Israelinhon.
Nagsalig sa imo ang amon mga katigulangan kag ginluwas mo sila.
Nagpanawag sila sa imo kag ginbuligan mo sila.
Nagsalig sila sa imo kag wala sila mapaslawi.

Ginapakahuy-an ako kag ginapakalain sang mga tawo.
Nagasiling sila nga daw sa ulod[a] ako kag indi tawo.
Ang makakita sa akon nagayaguta kag nagainsulto sa akon,
kag nagalungo-lungo sila nga nagasiling,
“Nagasalig ka man bala sa Ginoo, ti ngaa wala ka niya pagluwasa?
Kon matuod nga nalipay siya sa imo, ti ngaa wala ka niya pagbuligi?”
Pero ikaw ang nagpaguwa sa akon sa tiyan sang akon iloy,
kag halin sang lapsag pa ako ginahalungan mo na ako.
10 Halin sang akon pagkatawo, sa imo ako gintugyan kag ikaw lang ang akon Dios.
11 Gani indi ako pagbayai,
kay malapit na nga mag-abot ang kalisod
kag wala sing may magbulig sa akon.

12 Ginalibutan ako sang madamo nga mga kaaway;
pareho sila sa makusog nga mga turo nga baka sang Bashan.
13 Pareho man sila sang leon nga nagangurob kag naganganga, nga handa na sa paggus-ab.

14 Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa tubig nga ginaula,
kag ang tanan ko nga tul-an daw sa nagliw-as.
Nadulaan ako sang kaisog; pareho ako sa kandila nga nagakatunaw.
15 Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa nagabagtik nga duta,
kag ang akon dila nagapilit sa akon alingagngag.
Ginoo, ginapabay-an mo ako nga daw mapatay.
16 Ginlibutan ako sang grupo sang malaot nga mga tawo nga pareho sa mga ido.
Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil.[b]
17 Nagaguluwa na ang akon mga tul-an,
kag ginatulok lang nila ako.
18 Ginpartida nila ang akon mga bayo paagi sa paggabot-gabot.

19 Pero ikaw, Ginoo, indi magpalayo sa akon.
Ikaw nga akon kusog, buligi ako gilayon.
20 Luwasa ako sa espada sang akon mga kaaway;
luwasa ang akon kabuhi sa kamot sang sina nga mga ido.
21 Luwasa ako sa baba sang sina nga mga leon.
Sabta[c] ang akon pangamuyo nga luwason mo ako sa mga sungay sinang turo nga mga baka.
22 Ipahayag ko sa akon mga kasimanwa[d] ang imo mga ginhimo.
Dayawon ko ikaw sa ila mga pagtililipon.

23 Kamo nga nagatahod sa Ginoo, dayawa ninyo siya!
Kamo nga mga kaliwat ni Israel, nga amo si Jacob, padunggi kag kahadluki ninyo ang Ginoo!
24 Kay wala niya ginabaliwala ukon ginapakalain ang mga pag-antos sang mga kubos.
Wala niya sila ginatalikdan kundi ginapamatian niya ang ila pagpangayo sang bulig.

25 Hatagan mo ako, Ginoo, sang inspirasyon nga magdayaw sa imo sa mga pagtililipon sang imo katawhan.
Sa atubangan sang mga nagatahod sa imo tumanon ko ang akon ginpromisa nga maghalad sa imo.
26 Magakaon ang mga kubos kag mabusog sila.
Ang mga nagadangop sa imo magadayaw sa imo.
Kabay pa nga mangin maayo kag malawig ang ila kabuhi.
27 Ang bug-os nga kalibutan[e] magadumdom kag magabalik sa imo, Ginoo.
Simbahon ka sang tanan nga katawhan[f] sang mga nasyon.
28 Kay ikaw ang nagahari, kag ikaw ang nagadumala sang mga nasyon.
29 Sigurado nga magasimba sa imo[g] ang tanan nga manggaranon sa kalibutan.
Bisan ang tanan nga tawo nga daw sa mapatay na magaluhod sa imo.
Kag atong mga nagkalamatay na,
30 ang ila mga kaliwat magaalagad sa imo.
Tudluan parte sa imo, Ginoo, ang palaabuton nga mga henerasyon.
31 Sila nga wala pa matawo pagasugiran nga ginluwas mo ang imo katawhan,
kag ikaw gid ang naghimo sini.

Notas al pie

  1. 22:6 daw sa ulod: siguro ang buot silingon, makaluluoy; ukon, wala sing pulos.
  2. 22:16 Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil: Amo ini sa Septuagint, sa Syriac, kag sa iban nga mga kopya sang Hebreo. Sa iban pa gid nga dumaan nga mga teksto, Ginhigtan nila ang akon mga kamot kag mga tiil. Sa kalabanan nga mga kopya sang Hebreo, Pareho sang leon ang akon mga kamot kag mga tiil.
  3. 22:21 Sabta: ukon, Ginasabat mo.
  4. 22:22 mga kasimanwa: sa literal, mga utod.
  5. 22:27 bug-os nga kalibutan: sa literal, pinakapunta sang kalibutan.
  6. 22:27 katawhan: ukon, pamilya.
  7. 22:29 Sigurado nga magasimba sa imo: sa Hebreo, Nagkaon sila kag magasimba.