New International Version

Psalm 19

Psalm 19[a]

For the director of music. A psalm of David.

The heavens declare the glory of God;
    the skies proclaim the work of his hands.
Day after day they pour forth speech;
    night after night they reveal knowledge.
They have no speech, they use no words;
    no sound is heard from them.
Yet their voice[b] goes out into all the earth,
    their words to the ends of the world.
In the heavens God has pitched a tent for the sun.
    It is like a bridegroom coming out of his chamber,
    like a champion rejoicing to run his course.
It rises at one end of the heavens
    and makes its circuit to the other;
    nothing is deprived of its warmth.

The law of the Lord is perfect,
    refreshing the soul.
The statutes of the Lord are trustworthy,
    making wise the simple.
The precepts of the Lord are right,
    giving joy to the heart.
The commands of the Lord are radiant,
    giving light to the eyes.
The fear of the Lord is pure,
    enduring forever.
The decrees of the Lord are firm,
    and all of them are righteous.

10 They are more precious than gold,
    than much pure gold;
they are sweeter than honey,
    than honey from the honeycomb.
11 By them your servant is warned;
    in keeping them there is great reward.
12 But who can discern their own errors?
    Forgive my hidden faults.
13 Keep your servant also from willful sins;
    may they not rule over me.
Then I will be blameless,
    innocent of great transgression.

14 May these words of my mouth and this meditation of my heart
    be pleasing in your sight,
    Lord, my Rock and my Redeemer.

Notas al pie

  1. Psalm 19:1 In Hebrew texts 19:1-14 is numbered 19:2-15.
  2. Psalm 19:4 Septuagint, Jerome and Syriac; Hebrew measuring line

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 19:1-14

Salmo 19Salmo 19 Ang titulo sa Hebreo: Ang kanta nga ginsulat ni David. Sa direktor sang mga manugkanta.

Ang Pagkagamhanan sang Dios nga Makita sa Iya mga Gintuga

1Ang kalangitan nagapahayag sang gahom sang Dios

kag nagapakita sang iya ginhimo.

2Ang kada adlaw kag kada gab-i daw sa nagasugid parte sa gahom sang Dios.

3Wala sing pulong ukon tingog nga mabatian sa ila,

4pero ang ila mensahi nagalambot sa bug-os nga kalibutan;

nagalapnag ini sa bisan diin nga lugar.

Naghimo ang Dios sa kalangitan sang elistaran sang adlaw.

5Kag halin didto nagaguwa ang adlaw kon aga

nga pareho sa nobyo nga malipayon nga nagaguwa sa lugar nga sa diin siya ginkasal,

ukon pareho sa kampyon nga manugdalagan, nga handa sa pagdalagan.

6Nagabutlak ini sa sidlangan kag nagasalop sa nakatundan.

Kag wala sing may makapanago sa iya nga init.

Ang Kasuguan sang Ginoo

7Ang kasuguan sang Ginoo wala sing sayop.

Nagapabaskog ini sang aton kabuhi.

Ang mga pagpanudlo sang Ginoo masaligan

kag nagahatag sang kaalam sa mga wala sing alam.

8Ang mga pagsulundan sang Ginoo husto kag nagahatag sang kalipay.

Ang mga sugo sang Ginoo wala sing sayop kag nagapasanag sa hunahuna sang tawo.

9Ang pagtahod sa Ginoo maayo,

kag dapat himuon ini hasta san-o.

Ang paghukom sang Ginoo sigurado kag matarong.

10Ini nga mga butang mas malahalon pa sang sa puro gid nga bulawan.

Kag mas matam-is pa sang sa puro gid nga dugos.

11Nagahatag man ini sang paandam sa akon nga imo alagad, Ginoo.

Kag kon ginatuman ko ini makabaton ako sang dako nga balos.

12Kon kaisa indi mahibaluan sang tawo nga nakasala siya.

Gani, Ginoo, tinlui ako sa mga sala nga wala ko mahibalui!

13Buligi man ako nga indi makahimo sing hungod nga sala

kag indi pag-itugot nga ulipunon ako sini,

agod wala sing kasawayan ang akon kabuhi

kag hilway sa madamo nga klase sang mga sala.

14Kabay pa nga ang akon mga ginahambal kag mga ginahunahuna makapalipay sa imo, Ginoo, nga akon palalipdan nga bato kag manunubos.