New International Version

Micah 7:1-20

Israel’s Misery

1What misery is mine!

I am like one who gathers summer fruit

at the gleaning of the vineyard;

there is no cluster of grapes to eat,

none of the early figs that I crave.

2The faithful have been swept from the land;

not one upright person remains.

Everyone lies in wait to shed blood;

they hunt each other with nets.

3Both hands are skilled in doing evil;

the ruler demands gifts,

the judge accepts bribes,

the powerful dictate what they desire—

they all conspire together.

4The best of them is like a brier,

the most upright worse than a thorn hedge.

The day God visits you has come,

the day your watchmen sound the alarm.

Now is the time of your confusion.

5Do not trust a neighbor;

put no confidence in a friend.

Even with the woman who lies in your embrace

guard the words of your lips.

6For a son dishonors his father,

a daughter rises up against her mother,

a daughter-in-law against her mother-in-law—

a man’s enemies are the members of his own household.

7But as for me, I watch in hope for the Lord,

I wait for God my Savior;

my God will hear me.

Israel Will Rise

8Do not gloat over me, my enemy!

Though I have fallen, I will rise.

Though I sit in darkness,

the Lord will be my light.

9Because I have sinned against him,

I will bear the Lord’s wrath,

until he pleads my case

and upholds my cause.

He will bring me out into the light;

I will see his righteousness.

10Then my enemy will see it

and will be covered with shame,

she who said to me,

“Where is the Lord your God?”

My eyes will see her downfall;

even now she will be trampled underfoot

like mire in the streets.

11The day for building your walls will come,

the day for extending your boundaries.

12In that day people will come to you

from Assyria and the cities of Egypt,

even from Egypt to the Euphrates

and from sea to sea

and from mountain to mountain.

13The earth will become desolate because of its inhabitants,

as the result of their deeds.

Prayer and Praise

14Shepherd your people with your staff,

the flock of your inheritance,

which lives by itself in a forest,

in fertile pasturelands.7:14 Or in the middle of Carmel

Let them feed in Bashan and Gilead

as in days long ago.

15“As in the days when you came out of Egypt,

I will show them my wonders.”

16Nations will see and be ashamed,

deprived of all their power.

They will put their hands over their mouths

and their ears will become deaf.

17They will lick dust like a snake,

like creatures that crawl on the ground.

They will come trembling out of their dens;

they will turn in fear to the Lord our God

and will be afraid of you.

18Who is a God like you,

who pardons sin and forgives the transgression

of the remnant of his inheritance?

You do not stay angry forever

but delight to show mercy.

19You will again have compassion on us;

you will tread our sins underfoot

and hurl all our iniquities into the depths of the sea.

20You will be faithful to Jacob,

and show love to Abraham,

as you pledged on oath to our ancestors

in days long ago.

Kurdi Sorani Standard

میخا 7:1-20

ناخۆشی ئیسرائیل

1قوڕبەسەرم!

وەک کەسێکم لێهات لە هاویندا بەر بڕنێت،

وەک چنینەوەی ڕەزەمێو.

نە هێشووە ترێ بۆ خواردن هەیە،

نە هەنجیری یەکەم بەر کە نەوسم ئارەزووی دەکات.

2خواناس لە خاک لەناوچوو،

کەسێکی سەرڕاست لەنێو خەڵکدا نەماوە.

هەموو بۆ خوێنڕشتن خۆیان ماتداوە،

هەریەکە و براکەی خۆی بە تۆڕ ڕاودەکات.

3بۆ خراپە هەردوو دەستەکانیان چالاکن،

میر داوای دیاری دەکات،

دادوەر بەرتیل وەردەگرێت،

بەهێز بە ئارەزووی خۆی قسە دەکات

پێکەوە دەیڕێسن.

4چاکترینیان وەک وشترالووکە و

ڕاستترینیان وەک پەرژینی دڕکە.

ڕۆژی سزادانی خودا بۆ تۆ هات،

ئەو ڕۆژەی کە چاودێرەکانت7‏:4 مەبەست لە پێغەمبەرەکان.‏ هاوار دەکەن بۆ ئاگادارکردنەوە.

ئێستا کاتی سەرلێشێواندنی ئێوەیە.

5متمانە بە برادەر مەکە و

پشت بە دۆست مەبەستە.

نهێنیت بپارێزە

تەنانەت لە ژنەکەشت کە لە باوەشت پاڵکەوتووە.

6چونکە کوڕ سووکایەتی بە باوکی دەکات،

کچ لە دایکی ڕاستدەبێتەوە،

بووک لە خەسووی؛

دوژمنی مرۆڤ لە خانەوادەکەی خۆی دەبێت.

7بەڵام من چاوم لەسەر یەزدان دەبێت،

چاوەڕوانی خودای ڕزگاریم دەکەم،

خودام گوێم لێ دەگرێت.

ئیسرائیل هەڵدەستێتەوە

8ئەی دوژمنەکەم، بە نسکۆی من دڵخۆش نەبیت!

چونکە ئەگەر بکەوم، هەڵدەستمەوە،

ئەگەر لە تاریکیدا دانیشم،

یەزدان ڕووناکییە بۆم.

9لەبەر ئەوەی لە دژی ئەو گوناهم کرد،

بەرگەی تووڕەیی یەزدان دەگرم،

تاوەکو بەرگری لە داواکەم دەکات و

مافی من دێتە دی.

دەمهێنێتە دەرەوە بۆ ناو ڕووناکی،

ڕاستودروستی ئەو دەبینم.

10ئینجا دوژمنەکەم تەماشا دەکات و

شەرمەزاری دایدەپۆشێت،

ئەوەی پێی دەگوتم:

«کوا یەزدانی پەروەردگارت؟»

چاوەکانم تەماشای کەوتنی دەکەن،

تەنانەت ئێستاش دەشێلرێت

وەک قوڕی شەقامەکان.

11ڕۆژی بنیادنانی دیوارەکانت دێت،

ڕۆژی فراوانکردنی سنوورەکانت.

12لەو ڕۆژەدا خەڵک دێنە لات،

لەلای ئاشور و لە شارەکانی میسرەوە،

تەنانەت لە میسرەوە هەتا فورات

لە دەریاوە بۆ دەریا و

لە چیاوە بۆ چیا.

13زەوی لەبەر دانیشتووانەکەی وێران دەبێت،

بەهۆی کردەوەکانیان.

نوێژ و ستایشکردن

14بە گۆچانەکەت شوانایەتی گەلەکەت بکات،

مێگەلی میراتەکەت،

ئەوەی بە تەنها لە دارستان نیشتەجێیە

لەناوەڕاستی ڕەزەکان.

با لە باشان و گلعاد بلەوەڕێن

وەک ڕۆژگاری کۆن.

15«وەک ڕۆژانی هاتنەدەرەوەت لە خاکی میسر،

کاری سەرسوڕهێنەریان نیشان دەدەم.»

16نەتەوەکان تەماشا دەکەن و شەرمەزار دەبن،

سەرباری هەموو پاڵەوانییەتییەکەیان.

دەست دەخەنە سەر دەمیان

گوێیان کەڕ دەبێت.

17وەک مار خۆڵ دەلێسنەوە،

وەک خشۆکەکانی زەوی.

بە لەرزەوە لە قەڵاکانیان دێنە دەرەوە،

بۆ لای یەزدانی پەروەردگارمان دێن و دەتۆقن،

لە تۆ دەترسن.

18کێ خودایەکی وەک تۆیە،

کە لە تاوان دەبوورێت و

لە یاخیبوونی پاشماوەی گەلەکەت خۆشدەبێت؟

هەتاسەر تووڕەیی خۆت هەڵناگریت

چونکە بە خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت دڵخۆشیت.

19دەگەڕێیتەوە و بەزەییت پێماندا دێتەوە،

تاوانەکانمان دەخەیتە ژێر پێتەوە و

هەموو گوناهەکانمان فڕێیدەدەیتە ناو قووڵایی دەریا.

20دڵسۆزی بۆ یاقوب پیشان دەدەیت،

خۆشەویستی نەگۆڕ بۆ ئیبراهیم،

ئەوەی سوێندت بۆ باوباپیرانمان خوارد

هەروەک ڕۆژگاری کۆن.