New International Version

Isaiah 44

Israel the Chosen

1“But now listen, Jacob, my servant,
    Israel, whom I have chosen.
This is what the Lord says—
    he who made you, who formed you in the womb,
    and who will help you:
Do not be afraid, Jacob, my servant,
    Jeshurun,[a] whom I have chosen.
For I will pour water on the thirsty land,
    and streams on the dry ground;
I will pour out my Spirit on your offspring,
    and my blessing on your descendants.
They will spring up like grass in a meadow,
    like poplar trees by flowing streams.
Some will say, ‘I belong to the Lord’;
    others will call themselves by the name of Jacob;
still others will write on their hand, ‘The Lord’s,’
    and will take the name Israel.

The Lord, Not Idols

“This is what the Lord says—
    Israel’s King and Redeemer, the Lord Almighty:
I am the first and I am the last;
    apart from me there is no God.
Who then is like me? Let him proclaim it.
    Let him declare and lay out before me
what has happened since I established my ancient people,
    and what is yet to come—
    yes, let them foretell what will come.
Do not tremble, do not be afraid.
    Did I not proclaim this and foretell it long ago?
You are my witnesses. Is there any God besides me?
    No, there is no other Rock; I know not one.”

All who make idols are nothing,
    and the things they treasure are worthless.
Those who would speak up for them are blind;
    they are ignorant, to their own shame.
10 Who shapes a god and casts an idol,
    which can profit nothing?
11 People who do that will be put to shame;
    such craftsmen are only human beings.
Let them all come together and take their stand;
    they will be brought down to terror and shame.

12 The blacksmith takes a tool
    and works with it in the coals;
he shapes an idol with hammers,
    he forges it with the might of his arm.
He gets hungry and loses his strength;
    he drinks no water and grows faint.
13 The carpenter measures with a line
    and makes an outline with a marker;
he roughs it out with chisels
    and marks it with compasses.
He shapes it in human form,
    human form in all its glory,
    that it may dwell in a shrine.
14 He cut down cedars,
    or perhaps took a cypress or oak.
He let it grow among the trees of the forest,
    or planted a pine, and the rain made it grow.
15 It is used as fuel for burning;
    some of it he takes and warms himself,
    he kindles a fire and bakes bread.
But he also fashions a god and worships it;
    he makes an idol and bows down to it.
16 Half of the wood he burns in the fire;
    over it he prepares his meal,
    he roasts his meat and eats his fill.
He also warms himself and says,
    “Ah! I am warm; I see the fire.”
17 From the rest he makes a god, his idol;
    he bows down to it and worships.
He prays to it and says,
    “Save me! You are my god!”
18 They know nothing, they understand nothing;
    their eyes are plastered over so they cannot see,
    and their minds closed so they cannot understand.
19 No one stops to think,
    no one has the knowledge or understanding to say,
“Half of it I used for fuel;
    I even baked bread over its coals,
    I roasted meat and I ate.
Shall I make a detestable thing from what is left?
    Shall I bow down to a block of wood?”
20 Such a person feeds on ashes; a deluded heart misleads him;
    he cannot save himself, or say,
    “Is not this thing in my right hand a lie?”

21 “Remember these things, Jacob,
    for you, Israel, are my servant.
I have made you, you are my servant;
    Israel, I will not forget you.
22 I have swept away your offenses like a cloud,
    your sins like the morning mist.
Return to me,
    for I have redeemed you.”

23 Sing for joy, you heavens, for the Lord has done this;
    shout aloud, you earth beneath.
Burst into song, you mountains,
    you forests and all your trees,
for the Lord has redeemed Jacob,
    he displays his glory in Israel.

Jerusalem to Be Inhabited

24 “This is what the Lord says—
    your Redeemer, who formed you in the womb:

I am the Lord,
    the Maker of all things,
    who stretches out the heavens,
    who spreads out the earth by myself,
25 who foils the signs of false prophets
    and makes fools of diviners,
who overthrows the learning of the wise
    and turns it into nonsense,
26 who carries out the words of his servants
    and fulfills the predictions of his messengers,

who says of Jerusalem, ‘It shall be inhabited,’
    of the towns of Judah, ‘They shall be rebuilt,’
    and of their ruins, ‘I will restore them,’
27 who says to the watery deep, ‘Be dry,
    and I will dry up your streams,’
28 who says of Cyrus, ‘He is my shepherd
    and will accomplish all that I please;
he will say of Jerusalem, “Let it be rebuilt,”
    and of the temple, “Let its foundations be laid.”’

Notas al pie

  1. Isaiah 44:2 Jeshurun means the upright one, that is, Israel.

Kurdi Sorani Standard

ئیشایا 44

ئیسرائیلی هەڵبژێردراو

1«ئێستا یاقوبی بەندەم،
    ئیسرائیلی هەڵبژاردەم، گوێ بگرە.
دروستکەر، یارمەتیدەرت،
    شێوەکێشت لە سکی دایکەوە،
    یەزدان ئەمە دەفەرموێت:
مەترسە یاقوبی بەندەم،
    یەشوروونی[a] هەڵبژاردەم،
چونکە ئاو بەسەر خاکە تینووەکەدا دەڕێژم و
    لافاو بەسەر زەوییە وشکەکەدا،
ڕۆحی خۆم بەسەر نەوەکانتدا دەڕێژم و
    بەرەکەتم بەسەر توخمت.
جا لەنێو سەوزەگیا سەرهەڵدەدەن
    وەک شۆڕەبی ڕۆخ جۆگەکان.
ئەمەیان دەڵێت: ”من سەر بە یەزدانم،“
    ئەویان بە ناوی یاقوب بانگ دەکرێت،
ئەمیان لەسەر دەستی دەنووسێت: ”بۆ یەزدانە“ و
    بە ناوی ئیسرائیلەوە نازناوی لێ دەنرێت.

یەزدان، نەک بت

«یەزدان، پاشای ئیسرائیل و ئەوەی دەیکڕێتەوە،
    یەزدانی سوپاسالار، ئەمە دەفەرموێت:
من سەرەتا و من کۆتاییم،
    لە من بەولاوە هیچ خودایەک نییە.
کێ وەک منە؟ با بانگەواز بکات،
    با ڕایبگەیەنێت و بیخاتە بەردەمم
لەو کاتەوەی گەلی دێرینم داناوە و
    داهاتووەکان و ئەوەی لەگەڵ خۆی دەیهێنێت،
    با پێیان ڕابگەیەنن.
مەتۆقن و مەترسن.
    ئەی لە کۆنەوە پێم نەگوتوویت و پێم ڕانەگەیاندوویت؟
ئێوە شایەتی منن، ئایا لە من بەولاوە خودای دیکە هەیە؟
    هیچ تاشەبەردێکی دیکە نییە، من نەمناسیبێت.»

شێوەکێشەکانی بت هەموو پووچن،
    شتە ئارەزوو بەخشەکانیان بێ سوودن.
شایەتیدەری خۆیانن کە نابینن و
    نازانن، لەبەر ئەوە شەرمەزار دەبن.
10 کێ شێوەی خودایەکی کێشاوە
    یان بتێکی داڕشتووە بەبێ سوود؟
11 ئەوەتا هەموو هاوڕێیەکانی شەرمەزار دەبن.
    وەستاکانی لە مرۆڤن،
هەموو کۆدەبنەوە و ڕادەوەستن،
    پێکەوە دەتۆقن و شەرمەزار دەبن.

12 ئاسنگەر بە ئامێرەکانی
    پارچە ئاسن لەناو خەڵووز سوور دەکاتەوە.
بە چەکوش شێوەی دەکات،
    بە هێزی بازووی دروستی دەکات.
برسی دەبێت هێزی نییە،
    ئاوی نەخواردووەتەوە و ماندوو بوو.
13 دارتاش گوریسی پێوانەی ڕاکێشا،
    نیشانی کرد بە نیشانکەر،
بە ئەسکەنە دروستی دەکات.
    بە پرگال وێنەی دەکێشێت،
جا وەک شێوەی پیاو دروستی دەکات،
    وەک جوانی مرۆڤ
    بۆ ئەوەی لە نزرگە جێگیر بێت.
14 دار ئورزی بۆ خۆی بڕییەوە،
    یان داری سەروو یاخود داری بەڕووی برد،
بەجێی هێشت کە لەنێو دارەکانی دارستان گەشە بکات،
    یاخود دار سنەوبەرێکی ڕواند و باران گەورەی کرد.
15 جا بۆ مرۆڤ دەبێت بۆ سووتاندن،
    لێی دەبات و گەرم دەبێتەوە،
    دایدەگیرسێنێت و نانی پێ دەبرژێنێت.
بەڵام خوداوەندێکیش دروستدەکات و کڕنۆشی بۆ دەبات،
    دەیکات بە پەیکەر و ڕوو لە زەوی دەکات بۆی.
16 نیوەی بە ئاگر دەسووتێنێت،
    لەسەر نیوەی خواردن ئامادە دەکات،
    گۆشت دەبرژێنێت و تێردەبێت.
هەروەها گەرم دەبێتەوە و دەڵێت: «ئەها!
    گەرم بوومەوە، ئاگرم بینی.»
17 پاشماوەکەشی خوداوەندێکی لێ دروستکرد، بتە داتاشراوەکەی،
    ڕوو لە زەوی دەکات بۆی و کڕنۆشی بۆ دەبات.
نوێژی بۆ دەکات و دەڵێت:
    «ڕزگارم بکە، چونکە تۆ خودای منی.»
18 نازانن و تێناگەن،
    چونکە چاوەکانیان داخراوە لە بینین و
    مێشکیان لە تێگەیشتن.
19 لە دڵی خۆیدا بیری لێ ناکاتەوە و
    زانین و تێگەیشتنی نییە
هەتا بڵێت: «بە نیوەی ئاگرم خۆشکرد،
    بە پشکۆیەکەشی نان و گۆشتم برژاند و خواردم.
ئەو کاتە پاشماوەکەی بکەم بە قێزەون،
    بۆ قەدی دارێک ڕوو لە زەوی بکەم؟»
20 لەسەر خۆڵەمێش دەلەوەڕێت، دڵی هەڵخەڵەتا و چەواشەی کرد.
    گیانی خۆی ڕزگار ناکات،
    ناڵێت: «ئایا ئەمە درۆ نییە لە دەستە ڕاستم؟»

21 «ئەمەت لەبیر بێت، ئەی یاقوب،
    ئەی ئیسرائیل، چونکە تۆ بەندەی منیت،
شێوەی تۆم کێشا، تۆ بەندەی منیت.
    ئەی ئیسرائیل، لەبیرم ناچیت.
22 یاخیبوونەکانی تۆم وەک هەوری تار سڕییەوە،
    گوناهەکانیشت وەک تەمی بەیانییان.
بگەڕێوە بۆ لام،
    چونکە تۆم کڕییەوە.»

23 ئەی ئاسمان، هاواری خۆشی بکە، چونکە یەزدان ئەمەی کرد؛
    ئەی ناخی زەوی، هاوار بکەن!
هاواری خۆشی بکەن، ئەی چیاکان،
    ئەی دارستان و هەموو دارێک کە تێیدایە،
چونکە یەزدان یاقوبی کڕییەوە و
    لە ئیسرائیل شکۆدارە.

ئاوەدانی ئۆرشەلیم

24 «یەزدان، ئەوەی دەتکڕێتەوە، شێوەکێشت لە سکی دایکەوە،
    ئەمە دەفەرموێت:

«من یەزدانم،
دروستکەری هەموو،
بە تەنها ئاسمانم لێککردەوە،
زەویم ڕاخست، کەسم لەگەڵ نەبوو،
25 نیشانەی پێغەمبەرانی درۆزنم پوکاندەوە،
    فاڵگرەوەم گێل کرد.
دانام گەڕاندەوە دواوە،
    زانینەکەی ئەوانم کردە نەزانی.
26 وشەی خزمەتکارەکەی بەجێدەهێنێت،
    پلانی نێردراوەکانی تەواو دەکات،
سەبارەت بە ئۆرشەلیم دەڵێت: ”ئاوەدان دەبێتەوە،“
    بە شارۆچکەکانی یەهوداش: ”بنیاد دەنرێنەوە،“
    سەبارەت بە کەلاوەکانیش: ”نۆژەنیان دەکەمەوە،“
27 بە دەریا دەڵێت: ”وشک بە،
    منیش ڕووبارەکانت وشک دەکەم،“
28 سەبارەت بە کۆرش[b] دەڵێت: ”ئەو شوانی منە،
    هەموو ئەوەی دڵم پێی خۆشە دەیهێنێتە دی.
    کۆرشیش سەبارەت بە ئۆرشەلیم دەڵێت: ’با بنیاد بنرێتەوە،‘
    بە پەرستگاش دەڵێت: ’با دابمەزرێتەوە.‘“»

Notas al pie

  1. 44‏:2 یەشوروون: وشەیەکی عیبرییە بە واتای سەرڕاست یان دادپەروەر، لێرە مەبەست لە گەلی ئیسرائیلە.‏
  2. 44‏:28 بڕوانە دووەم پوختەی مێژوو 36‏:22‏‏ و 23.‏