New International Reader's Version

Psalm 88

Psalm 88

For the director of music. According to mahalath leannoth. A song. A psalm of the Sons of Korah. A maskil of Heman the Ezrahite.

Lord, you are the God who saves me.
    Day and night I cry out to you.
Please hear my prayer.
    Pay attention to my cry for help.

I have so many troubles
    I’m about to die.
People think my life is over.
    I’m like someone who doesn’t have any strength.
People treat me as if I were dead.
    I’m like those who have been killed and are now in the grave.
You don’t even remember them anymore.
    They are cut off from your care.

It’s as if you have put me deep down in the grave.
    It’s as if you have put me in that deep, dark place.
Your great anger lies heavy on me.
    All the waves of your anger have crashed over me.
You have taken my closest friends away from me.
    You have made me sickening to them.
I feel trapped and can’t escape.
    I’m crying so much I can’t see very well.

Lord, I call out to you every day.
    I lift up my hands to you in prayer.
10 Do you do wonderful things for those who are dead?
    Do their spirits rise up and praise you?
11 Do those who are dead speak about your love?
    Do those who are in the grave tell how faithful you are?
12 Are your wonderful deeds known in that dark place?
    Are your holy acts known in that land where the dead are forgotten?

13 Lord, I cry out to you for help.
    In the morning I pray to you.
14 Lord, why do you say no to me?
    Why do you turn your face away from me?

15 I’ve been in pain ever since I was young.
    I’ve been close to death.
You have made me suffer terrible things.
    I have lost all hope.
16 Your great anger has swept over me.
    Your terrors have destroyed me.
17 All day long they surround me like a flood.
    They have closed in all around me.
18 You have taken my friends and neighbors away from me.
    Darkness is my closest friend.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 88

Pangamuyo sang Nagaantos

1Ginoo, ikaw ang Dios nga akon manluluwas.
Adlaw-gab-i nagapanawag ako sa imo.
Pamatii ang akon pangamuyo;
sabta ang akon pagpanawag sa imo.
Kay madamo sang mga kalisod nga nagaabot sa akon
kag daw sa mapatay na gid ako.
Isa na ako sa mga tagumatayon.
Pareho ako sa tawo nga indi na matabangan.
Ginpabay-an na lang ako upod sa mga patay.
Pareho ako sa mga ginpatay nga nagahamyang sa ila lulubngan,
nga ginkalimtan mo na kag indi mo na mabuligan.
Daw sa ginhaboy mo ako sa puwerte kadalom kag kadulom nga buho.
Puwerte ang imo kaakig sa akon;
daw sa mga balod ini nga nagahampak sa akon.

Ginpapalayo mo sa akon ang akon mga abyan.
Ginhimo mo ako nga makangilil-ad para sa ila.
Nakibon ako kag indi na makapalagyo.
Tungod sa akon mga pag-antos, nagapalangdulom ang akon panulok.
Ginoo, adlaw-adlaw nagapanawag ako sa imo nga nagabayaw sang akon mga kamot.

10 Wala ka nagahimo sang mga milagro para sa mga patay, kag wala sila nagabangon sa pagdayaw sa imo.
11 Ang imo gugma kag katutom wala ginahambalan sa lugar sang mga patay.
12 Indi makita ang imo mga milagro kag pagkamatarong sa madulom nga lugar sang mga patay,
nga sa diin ang tanan indi na madumduman.
13 Gani, Ginoo, nagapangayo ako sang bulig sa imo.
Kada aga nagapangamuyo ako sa imo.
14 Pero ngaa bala nga ginasikway mo ako, Ginoo?
Ngaa bala nagapanago ka sa akon?
15 Halin sang pamatan-on pa ako, nagaantos ako kag diutayan lang mapatay.
Ginaantos ko ang mga makahaladlok nga ginahimo mo sa akon.
16 Ang imo kaakig daw sa mabaskog nga hangin nga nagahampas sa akon.
Ginalaglag mo ako sang imo makahaladlok nga ginahimo sa akon,
17 nga nagalikop permi sa akon pareho sa baha;
daw sa ginakibon nila ako.
18 Ginpalayo mo sa akon ang akon mga hinigugma kag mga abyan;
ang kadulom amo na lang ang akon kaupod.