New International Reader's Version

Psalm 73

BOOK III

Psalms 73–89

Psalm 73

A psalm of Asaph.

God is truly good to Israel.
    He is good to those who have pure hearts.

But my feet had almost slipped.
    I had almost tripped and fallen.
I saw that proud and sinful people were doing well.
    And I began to long for what they had.

They don’t have any troubles.
    Their bodies are healthy and strong.
They don’t have the problems most people have.
    They don’t suffer as other people do.
Their pride is like a necklace.
    They put on meanness as if it were their clothes.
Many sins come out of their hard and stubborn hearts.
    There is no limit to the evil things they can think up.
They laugh at others and speak words of hatred.
    They are proud. They warn others about the harm they can do to them.
They brag as if they owned heaven itself.
    They talk as if they controlled the earth.
10 So people listen to them.
    They lap up their words like water.
11 They say, “How would God know what we’re doing?
    Does the Most High God know anything?”

12 Here is what sinful people are like.
    They don’t have a care in the world.
    They keep getting richer and richer.

13 It seems as if I have kept my heart pure for no reason.
    It didn’t do me any good to wash my hands
    to show that I wasn’t guilty of doing anything wrong.
14 Day after day I’ve been in pain.
    God has punished me in a new way every morning.

15 What if I had talked like that?
    Then I wouldn’t have been faithful to God’s children.
16 I tried to understand it all.
    But it was more than I could handle.
17 It troubled me until I entered God’s temple.
    Then I understood what will finally happen to bad people.

18 God, I’m sure you will make them slip and fall.
    You will throw them down and destroy them.
19 It will happen very suddenly.
    A terrible death will take them away completely.
20 A dream goes away when a person wakes up.
    Lord, it will be like that when you rise up.
    It will be as if those people were only a dream.

21 At one time my heart was sad
    and my spirit was bitter.
22 I didn’t have any sense. I didn’t know anything.
    I acted like a wild animal toward you.

23 But I am always with you.
    You hold me by my right hand.
24 You give me wise advice to guide me.
    And when I die, you will take me away
    into the glory of heaven.
25 I don’t have anyone in heaven but you.
    I don’t want anything on earth besides you.
26 My body and my heart may grow weak.
    God, you give strength to my heart.
    You are everything I will ever need.

27 Those who don’t want anything to do with you will die.
    You destroy all those who aren’t faithful to you.
28 But I am close to you. And that’s good.
    Lord and King, I have made you my place of safety.
    I will talk about everything you have done.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 73

Ang Matarong nga Paghukom sang Dios

1Maayo gid ang Dios sa Israel,
labi na gid sa mga matinlo ang tagipusuon.
Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,
kay nahisa ako sa bugalon kag malaot nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.
Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.
Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.
Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.[a]
Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,[b]
kag ang ila lang permi nga ginahunahuna amo ang paghimo sang malain.
Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.
Sa ila nga pagkabugalon nagapamahog sila sa pagpamigos sa iban.
Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.
10 Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,
kag nagabaton lang sa ila ginahambal.[c]
11 Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?
Wala sing inalung-ong ang Labing Mataas nga Dios.”

12 Amo ina ang mga malaot, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.
13 Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?
14 Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;
halos kada aga ginasilutan mo ako.
15 Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malaot, mahimo nga ginluiban ko ang imo katawhan.
16 Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang
pero binudlayan ako,
17 hasta nga nagkadto ako sa imo templo,
kag dayon naintiendihan ko kon ano ang matabo sa mga malaot.
18 Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,
kag laglagon mo sila.
19 Gulpi lang sila nga malaglag;
magakalamatay sila tanan sa ila makahaladlok nga dangatan.
20 Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.
Indi na sila madumduman pa kon silutan mo na sila, O Ginoo.

21 Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,
22 nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.
23 Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.
24 Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,
kag sa ulihi dal-on mo ako sa maayo gid nga kahimtangan.
25 Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.
Tungod kay ikaw ari sa akon, wala na ako sing iban pa nga ginahandom sa kalibutan.
26 Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.
Ikaw lang gid ang akon ginakinahanglan hasta san-o.
27 Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;
laglagon mo sila nga indi matutom sa imo.
28 Pero ako iya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.
Ikaw Ginoong Dios ang ginhimo ko nga akon manugprotektar,
agod masugid ko ang tanan mo nga binuhatan.

Notas al pie

  1. 73:6 ginapakita-kita… pagpamintas: sa literal, nagapangulintas sila sang bugal kag nagabayo sang kapintas.
  2. 73:7 Ang ila… kalautan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  3. 73:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.