New International Reader's Version

Psalm 50

Psalm 50

A psalm of Asaph.

The Mighty One, God, the Lord, speaks.
    He calls out to the earth
from the sunrise in the east
    to the sunset in the west.
From Zion, perfect and beautiful,
    God’s glory shines out.
Our God comes, and he won’t be silent.
    A burning fire goes ahead of him.
    A terrible storm is all around him.
He calls out to heaven and earth to be his witnesses.
    Then he judges his people.
He says, “Gather this holy people around me.
    They made a covenant with me by offering a sacrifice.”
The heavens announce that what God decides is right.
    That’s because he is a God of justice.

God says, “Listen, my people, and I will speak.
    I will be a witness against you, Israel.
    I am God, your God.
I don’t bring charges against you because of your sacrifices.
    I don’t bring charges because of the burnt offerings you always bring me.
I don’t need a bull from your barn.
    I don’t need goats from your pens.
10 Every animal in the forest already belongs to me.
    And so do the cattle on a thousand hills.
11 I own every bird in the mountains.
    The insects in the fields belong to me.
12 If I were hungry, I wouldn’t tell you.
    The world belongs to me. And so does everything in it.
13 Do I eat the meat of bulls?
    Do I drink the blood of goats?
14 Bring me thank offerings, because I am your God.
    Carry out the promises you made to me, because I am the Most High God.
15 Call out to me when trouble comes.
    I will save you. And you will honor me.”

16 But here is what God says to a sinful person.

“What right do you have to speak the words of my laws?
    How dare you speak the words of my covenant!
17 You hate my teaching.
    You turn your back on what I say.
18 When you see a thief, you join him.
    You make friends with those who commit adultery.
19 You use your mouth to speak evil.
    You use your tongue to spread lies.
20 You are a witness against your brother.
    You always tell lies about your own mother’s son.
21 When you did these things, I kept silent.
    So you thought I was just like you.
But now I’m going to bring you to court.
    I will bring charges against you.

22 “You who forget God, think about this.
    If you don’t, I will tear you to pieces.
    No one will be able to save you.
23 People who sacrifice thank offerings to me honor me.
    To those who are without blame I will show my power to save.”

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 50

Ang Matuod nga Pagsimba

1Ang Ginoo, nga makagagahom nga Dios, nagahambal kag nagapanawag sa mga tawo sa bisan diin nga parte sang kalibutan.
Nagasilak siya halin sa Zion,[a] ang siyudad nga wala gid deperensya ang iya katahom.
Magaabot ang Dios kag indi siya maghipos lang.
Sa una niya may makahalalit nga kalayo kag sa iya palibot may mabaskog nga bagyo.
Ginatawag niya ang kalangitan kag ang kalibutan nga magsaksi sa iya nga paghukom sa iya katawhan.
Nagasiling siya, “Patipuna sa akon ang akon matutom nga katawhan nga naghimo sing kasugtanan sa akon paagi sa paghalad.”
Nagapahayag ang kalangitan sang pagkamatarong sang Dios,
kay siya ang nagahukom.
Nagasiling pa ang Dios, “Kamo nga akon katawhan, pamatii ninyo ang akon isiling.
Ako ang Dios, nga inyo Dios;
magasaksi ako kontra sa inyo nga mga taga-Israel.
Wala ko kamo ginasaway sa inyo mga paghalad,
ukon sa inyo mga halad nga ginasunog nga inyo permi ginahalad.
Pero wala ako nagakinahanglan sang inyo turo nga mga baka kag mga kanding,
10 kay akon ang tanan nga sapat:
ang mga sapat sa kagulangan,
ang mga baka sa linibo ka mga bukid,
11 ang tanan nga pispis sa mga bukid,
kag ang mga sapat sa latagon.
12 Kon gutumon ako indi ko kamo pagpangayuan sang pagkaon,
tungod kay akon ang kalibutan kag ang tanan nga ara sa sini.
13 Nagakaon bala ako sang karne sang turo nga baka ukon nagainom sang dugo sang kanding? Siyempre wala.
14 Ang ihalad ninyo sa akon, nga Labing Mataas nga Dios, amo ang pagpasalamat,
kag tumana ninyo ang inyo mga promisa sa akon.
15 Magpanawag kamo sa akon sa tion sang kalisod,
kay luwason ko kamo,
kag dayawon ninyo ako.”
16 Pero sa mga malaot amo ini ang ginasiling sang Dios,
“Wala kamo sang kinamatarong sa pagmitlang sang akon mga sugo kag kasugtanan.
17 Ginakaugtan ninyo ang akon pagdisiplina sa inyo;
wala ninyo ginasapak ang akon mga ginahambal.
18 Kon may makita kamo nga makawat nagapakig-abyan kamo sa iya,
kag nagapakig-upod man kamo sa mga nagapanginbabayi kag nagapanginlalaki.
19 Nagahambal kamo sing malain
kag maabtik kamo maghambal sing binutig.
20 Ginapakalain ninyo permi ang inyo mga utod.
21 Sang ginhimo ninyo ini nga mga butang, naghipos lang ako,
kag naghunahuna kamo nga pareho lang ako sa inyo.
Pero sabdungon ko kamo kag ipakita ko sa inyo kon daw ano kamo kalaot.

22 “Pamatii ninyo ini, kamo nga nalipat sa Dios,
kay kon indi, laglagon ko kamo nga wala sing may makaluwas sa inyo.
23 Ang nagahalad sa akon sing pagpasalamat nagapadungog sa akon,
kag ang nagabantay sang iya pagginawi luwason ko.”

Notas al pie

  1. 50:2 Zion: ukon, Jerusalem.