New International Reader's Version

Psalm 139

Psalm 139

For the director of music. A psalm of David.

Lord, you have seen what is in my heart.
    You know all about me.
You know when I sit down and when I get up.
    You know what I’m thinking even though you are far away.
You know when I go out to work and when I come back home.
    You know exactly how I live.
Lord, even before I speak a word,
    you know all about it.

You are all around me, behind me and in front of me.
    You hold me safe in your hand.
I’m amazed at how well you know me.
    It’s more than I can understand.

How can I get away from your Spirit?
    Where can I go to escape from you?
If I go up to the heavens, you are there.
    If I lie down in the deepest parts of the earth, you are also there.
Suppose I were to rise with the sun in the east.
    Suppose I travel to the west where it sinks into the ocean.
10 Your hand would always be there to guide me.
    Your right hand would still be holding me close.

11 Suppose I were to say, “I’m sure the darkness will hide me.
    The light around me will become as dark as night.”
12 Even that darkness would not be dark to you.
    The night would shine like the day,
    because darkness is like light to you.

13 You created the deepest parts of my being.
    You put me together inside my mother’s body.
14 How you made me is amazing and wonderful.
    I praise you for that.
What you have done is wonderful.
    I know that very well.
15 None of my bones was hidden from you
    when you made me inside my mother’s body.
    That place was as dark as the deepest parts of the earth.
When you were putting me together there,
16     your eyes saw my body even before it was formed.
You planned how many days I would live.
    You wrote down the number of them in your book
    before I had lived through even one of them.

17 God, your thoughts about me are priceless.
    No one can possibly add them all up.
18 If I could count them,
    they would be more than the grains of sand.
If I were to fall asleep counting and then wake up,
    you would still be there with me.

19 God, I wish you would kill the people who are evil!
    I wish those murderers would get away from me!
20 They are your enemies. They misuse your name.
    They misuse it for their own evil purposes.
21 Lord, I really hate those who hate you!
    I really hate those who rise up against you!
22 I have nothing but hatred for them.
    I consider them to be my enemies.

23 God, see what is in my heart.
    Know what is there.
Test me.
    Know what I’m thinking.
24 See if there’s anything in my life you don’t like.
    Help me live in the way that is always right.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 139

(ถึงหัวหน้านักร้อง บทสดุดีของดาวิด)

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ทรงตรวจตราจิตใจของข้าพระองค์
และพระองค์ทรงรู้จักข้าพระองค์
พระองค์ทรงทราบเมื่อข้าพระองค์นั่งลงและลุกขึ้น
พระองค์ทรงประจักษ์ความคิดของข้าพระองค์แต่ไกล
พระองค์ทรงหยั่งรู้วิถีทางและการหยุดพักของข้าพระองค์
พระองค์ทรงคุ้นเคยกับทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ก่อนที่ข้าพระองค์จะเอ่ยปาก
พระองค์ก็ทรงทราบความทั้งสิ้นแล้ว
พระองค์ทรงโอบล้อมข้าพระองค์ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
พระองค์ทรงวางพระหัตถ์เหนือข้าพระองค์
ความรู้เช่นนี้อัศจรรย์ยิ่งนักสำหรับข้าพระองค์
สูงเกินกว่าข้าพระองค์จะเข้าใจ

ข้าพระองค์จะไปที่ไหนให้พ้นจากพระวิญญาณของพระองค์ได้?
ข้าพระองค์จะหนีไปที่ไหนให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์?
หากข้าพระองค์ขึ้นไปยังสวรรค์ พระองค์ประทับอยู่ที่นั่น
หากข้าพระองค์นอนลงในแดนมรณา พระองค์ก็ประทับที่นั่น
หากข้าพระองค์บินไปด้วยปีกแห่งรุ่งอรุณ
หากข้าพระองค์ไปอยู่ที่มหาสมุทรสุดไกลโพ้น
10 แม้แต่ที่นั่น พระหัตถ์ของพระองค์ก็จะทรงนำข้าพระองค์
พระหัตถ์ขวาของพระองค์ก็จะยึดข้าพระองค์ไว้มั่น
11 หากข้าพระองค์กล่าวว่า “แน่นอน ความมืดจะบังเราไว้
และความสว่างจะกลายเป็นค่ำคืนรอบตัวเรา”
12 สำหรับพระองค์ แม้ความมืดก็ไม่มืด
กลางคืนก็สว่างดั่งกลางวัน
เพราะสำหรับพระองค์ ความมืดก็เป็นดั่งความสว่าง

13 เพราะพระองค์ทรงสร้างส่วนลึกล้ำภายในตัวข้าพระองค์
พระองค์ทรงถักทอข้าพระองค์ขึ้นในครรภ์มารดา
14 ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์อย่างมหัศจรรย์และน่าครั่นคร้าม
ฝีพระหัตถ์ของพระองค์อัศจรรย์
ข้าพระองค์ทราบดี
15 โครงร่างของข้าพระองค์ไม่ได้ซ่อนเร้นจากพระองค์
เมื่อข้าพระองค์ถูกสร้างขึ้นในที่ลี้ลับ
เมื่อข้าพระองค์ถูกถักทอขึ้นในห้วงลึกแห่งแผ่นดินโลก
16 พระเนตรของพระองค์ทรงเห็นข้าพระองค์ตั้งแต่ข้าพระองค์ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง
ทุกวันคืนที่กำหนดไว้สำหรับข้าพระองค์
ทรงบันทึกไว้ในสมุดของพระองค์
ก่อนที่วันเหล่านั้นจะมาถึง
17 ข้าแต่พระเจ้า! พระดำริของพระองค์สำหรับข้าพระองค์นั้นเลิศล้ำ![a]
รวมกันแล้วก็ยิ่งใหญ่นัก!
18 หากจะนับ
ก็มากยิ่งกว่าเม็ดทราย
เมื่อข้าพระองค์ตื่นขึ้น ข้าพระองค์ยังคงอยู่กับพระองค์

19 ข้าแต่พระเจ้า! ขอทรงประหารคนชั่วเถิด
เจ้าคนกระหายเลือด จงไปให้พ้น!
20 พวกเขากล่าวถึงพระองค์ด้วยเจตนาชั่ว
ศัตรูของพระองค์ใช้พระนามของพระองค์ในทางมิชอบ
21 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ไม่ได้เกลียดชังผู้ที่เกลียดชังพระองค์หรือ?
ข้าพระองค์ไม่ได้สะอิดสะเอียนผู้ที่บังอาจลุกขึ้นต่อสู้พระองค์หรือ?
22 สำหรับพวกเขา ข้าพระองค์มีแต่ความเกลียดชัง
และนับเขาเป็นศัตรูของข้าพระองค์
23 ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตรวจตราดูเถิด และทรงทราบจิตใจของข้าพระองค์
ขอทรงตรวจสอบและประจักษ์แจ้งความคิดกระวนกระวายของข้าพระองค์
24 โปรดดูว่ามีสิ่งใดบ้างในตัวของข้าพระองค์ซึ่งไม่เป็นที่พอพระทัย
และขอทรงนำข้าพระองค์ไปตามวิถีนิรันดร์

Notas al pie

  1. 139:17 หรือพระดำริของพระองค์เกี่ยวกับข้าพระองค์นั้นเลิศล้ำ!