New International Reader's Version

Psalm 107

BOOK V

Psalms 107–150

Psalm 107

Give thanks to the Lord, because he is good.
    His faithful love continues forever.
Let those who have been set free by the Lord tell their story.
    He set them free from the power of the enemy.
He brought them back from other lands.
    He brought them back from east and west, from north and south.

Some of them wandered in deserts that were dry and empty.
    They couldn’t find a city where they could make their homes.
They were hungry and thirsty.
    Their lives were slipping away.
Then they cried out to the Lord because of their problems.
    And he saved them from their troubles.
He led them straight
    to a city where they could make their homes.
Let them give thanks to the Lord for his faithful love.
    Let them give thanks for the wonderful things he does for people.
He gives those who are thirsty all the water they want.
    He gives those who are hungry all the good food they can eat.

10 Others lived in the deepest darkness.
    They suffered as prisoners in iron chains.
11 That’s because they hadn’t obeyed the commands of God.
    They had refused to follow the plans of the Most High God.
12 So he made them do work that was hard and bitter.
    They tripped and fell, and there was no one to help them.
13 Then they cried out to the Lord because of their problems.
    And he saved them from their troubles.
14 He brought them out of the deepest darkness.
    He broke their chains off.
15 Let them give thanks to the Lord for his faithful love.
    Let them give thanks for the wonderful things he does for people.
16 He breaks down gates that are made of bronze.
    He cuts through bars that are made of iron.

17 Others were foolish. They suffered because of their sins.
    They suffered because they wouldn’t obey the Lord.
18 They refused to eat anything.
    They came close to passing through the gates of death.
19 Then they cried out to the Lord because of their problems.
    And he saved them from their troubles.
20 He gave his command and healed them.
    He saved them from the grave.
21 Let them give thanks to the Lord for his faithful love.
    Let them give thanks for the wonderful things he does for people.
22 Let them sacrifice thank offerings.
    Let them talk about what he has done as they sing with joy.

23 Some people sailed out on the ocean in ships.
    They traded goods on the mighty waters.
24 They saw the works of the Lord.
    They saw the wonderful deeds he did on the ocean.
25 He spoke and stirred up a storm.
    It lifted the waves high.
26 They rose up to the heavens. Then they went down deep into the ocean.
    In that kind of danger the people’s boldness melted away.
27 They were unsteady like people who have become drunk.
    They didn’t know what to do.
28 Then they cried out to the Lord because of their problems.
    And he brought them out of their troubles.
29 He made the storm as quiet as a whisper.
    The waves of the ocean calmed down.
30 The people were glad when the ocean became calm.
    Then he guided them to the harbor they were looking for.
31 Let them give thanks to the Lord for his faithful love.
    Let them give thanks for the wonderful things he does for people.
32 Let them honor him among his people who gather for worship.
    Let them praise him in the meeting of the elders.

33 He turned rivers into a desert.
    He turned flowing springs into thirsty ground.
34 He turned land that produced crops into a salty land where nothing could grow.
    He did it because the people who lived there were evil.
35 He turned the desert into pools of water.
    He turned the dry and cracked ground into flowing springs.
36 He brought hungry people there to live.
    They built a city where they could make their homes.
37 They planted fields and vineyards
    that produced large crops.
38 He blessed the people, and they greatly increased their numbers.
    He kept their herds from getting smaller.

39 Then the number of God’s people got smaller.
    They were made humble by trouble, suffering and sorrow.
40 The God who looks down on proud nobles
    made them wander in a desert where no one lives.
41 But he lifted needy people out of their suffering.
    He made their families increase like flocks of sheep.
42 Honest people see it and are filled with joy.
    But no one who is evil has anything to say.

43 Let those who are wise pay attention to these things.
    Let them think about the loving deeds of the Lord.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 107

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Pasalamati ang Ginoo, kay maayo siya;
ang iya gugma wala sing katapusan.
Ihambal ninyo ina, kamo nga iya ginluwas sa kamot sang mga kaaway.
Kay gintipon niya kamo halin sa mga duta sa sidlangan, nakatundan, aminhan, kag bagatnan.

May mga tawo nga nagpanglakaton sa kamingawan;
indi nila makita ang alagyan pakadto sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.[a]
Gin-gutom sila kag gin-uhaw, kag daw mapatay na sila.
Sa ila nga kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
Gintuytuyan niya sila sa dalan nga deretso sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.[b]
Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
Kay ginapainom niya ang mga ginauhaw kag ginapakaon ang mga ginagutom.

10 May mga tawo nga ginpriso nga ginakadenahan
kag nagapungko sila sa madulom gid nga prisohan.
11 Napriso sila kay nagpamatok sila sa mga ginsiling sang Labing Mataas nga Dios kag ginbaliwala nila ang iya mga laygay.
12 Gani ginpabudlayan niya sila sa ila mabug-at nga mga trabaho.
Nagkalatumba sila pero wala sing may nagbulig sa ila.
13 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
14 Ginpamugto niya ang ila mga kadena
kag ginpanguha niya sila sa madulom gid nga prisohan.
15 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
16 Kay ginapangguba niya ang mga puwertahan nga saway
kag ginapangbali ang mga rehas nga salsalon.

17 May mga buang-buang nga nagaantos tungod sang ila mga paglapas kag kalautan.
18 Nalainan sila sang tanan nga pagkaon kag dali na lang sila mapatay.
19 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
20 Nagmando siya sang kaayuhan kag nag-alayo sila.
Ginluwas niya sila sa kamatayon.
21 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
22 Dapat maghalad sila bilang pasalamat sa Dios;
kag samtang nagakanta sila sa kalipay isugid nila ang iya mga binuhatan.

23 May mga tawo nga nagsakay sa mga barko kag nagpanakayon sa kadagatan, nga amo ang ila palangabuhian.
24 Nakita nila ang makatilingala nga mga binuhatan sang Ginoo sa kadagatan.
25 Sa iya nga pagmando, naghangin sing mabaskog kag nagdalagko ang mga balod.
26 Gani nagpaibabaw ang ila sakayan kag dayon nagpaidalom.
Nadulaan sila sang kaisog sa sina nga katalagman.
27 Nagduling-duling sila pareho sa hubog
kag indi na sila makahibalo kon ano ang ila himuon.
28 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginbuligan niya sila.
29 Ginpauntat niya ang mabaskog nga hangin kag naglinaw ang dagat.
30 Nalipay sila sang maglinaw na,
kag gintuytuyan sila sang Dios sa dulungkaan nga ginahandom nila.
31 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
32 Dapat nga padunggan nila ang Dios sa ila pagtililipon
kag dayawon man nila siya sa pagtililipon sang ila mga manugdumala.

33 Ginahimo sang Ginoo ang mga suba nga desierto,
kag ginahimo niya ang mga tuburan nga mamala nga duta.
34 Ginahimo niya ang maayo nga duta nga wala sing pulos,
tungod sang mga kalautan sang mga nagaestar dira.
35 Ginahimo niya ang desierto nga mga katubigan,
kag ginahimo niya ang mamala nga mga duta nga mga tuburan.
36 Ginapaestar niya ang mga ginagutom sa sina nga lugar
kag nagatukod sila dira sang siyudad nga ila estaran.
37 Nagasab-og sila sa mga latagon kag nagatanom sang ubas,
kag bugana ang ila mga patubas.
38 Ginapakamaayo sila sang Dios, kag nagadamo gid sila.
Bisan ang ila mga kasapatan wala niya ginatugutan nga magdiutay.

39 Kon nagadiutay sila kag nagakahuy-an tungod sang pagpigos, pagsakit, kag pagpaantos sa ila,
40 ginapakalain sang Dios ang mga nagapigos sa ila
kag ginapatalang sa desierto nga wala sing mga dalan.
41 Pero ginabuligan niya sila nga mga kubos sa ila mga pag-antos,
kag ginapadamo niya ang ila mga pamilya pareho sa mga panong sang kasapatan.

42 Nakita ini sang mga matarong kag nagakalipay sila,
pero ang tanan nga malaot wala gid sing may masiling.

43 Ang mga maalamon dapat gid magtipig sang sini nga mga butang;
dapat hunahunaon nila ang dako nga gugma sang Ginoo.

Notas al pie

  1. 107:4 may nagaestar nga mga tawo: ukon, puwede nila estaran.
  2. 107:7 may nagaestar nga mga tawo: Tan-awa ang footnote sa bersikulo 4.