New International Reader's Version

Mark 6

A Prophet Without Honor

1Jesus left there and went to his hometown of Nazareth. His disciples went with him. When the Sabbath day came, he began to teach in the synagogue. Many who heard him were amazed.

“Where did this man get these things?” they asked. “What’s this wisdom that has been given to him? What are these remarkable miracles he is doing? Isn’t this the carpenter? Isn’t this Mary’s son? Isn’t this the brother of James, Joseph, Judas and Simon? Aren’t his sisters here with us?” They were not pleased with him at all.

Jesus said to them, “A prophet is honored everywhere except in his own town. He doesn’t receive any honor among his relatives or in his own home.” Jesus placed his hands on a few sick people and healed them. But he could not do any other miracles there. He was amazed because they had no faith.

Jesus Sends Out the Twelve Disciples

Jesus went around teaching from village to village. He called the 12 disciples to him. Then he began to send them out two by two. He gave them authority to drive out evil spirits.

Here is what he told them to do. “Take only a walking stick for your trip. Do not take bread or a bag. Take no money in your belts. Wear sandals. But do not take extra clothes. 10 When you are invited into a house, stay there until you leave town. 11 Some places may not welcome you or listen to you. If they don’t, leave that place and shake the dust off your feet. That will be a witness against the people living there.”

12 They went out. And they preached that people should turn away from their sins. 13 They drove out many demons. They poured olive oil on many sick people and healed them.

John the Baptist’s Head Is Cut Off

14 King Herod heard about this. Jesus’ name had become well known. Some were saying, “John the Baptist has been raised from the dead! That is why he has the power to do miracles.”

15 Others said, “He is Elijah.”

Still others claimed, “He is a prophet. He is like one of the prophets of long ago.”

16 But when Herod heard this, he said, “I had John’s head cut off. And now he has been raised from the dead!”

17 In fact, it was Herod himself who had given orders to arrest John. He had him tied up and put in prison. He did this because of Herodias. She was the wife of Herod’s brother Philip. But now Herod was married to her. 18 John had been saying to Herod, “It is against the Law for you to be married to your brother’s wife.” 19 Herodias couldn’t forgive John for saying that. She wanted to kill him. But she could not, 20 because Herod was afraid of John. So he kept John safe. Herod knew John was a holy man who did what was right. When Herod heard him, he was very puzzled. But he liked to listen to John.

21 Finally the right time came. Herod gave a banquet on his birthday. He invited his high officials and military leaders. He also invited the most important men in Galilee. 22 Then the daughter of Herodias came in and danced. She pleased Herod and his dinner guests.

The king said to the girl, “Ask me for anything you want. I’ll give it to you.” 23 And he gave her his promise. He said to her, “Anything you ask for I will give you. I’ll give you up to half my kingdom.”

24 She went out and said to her mother, “What should I ask for?”

“The head of John the Baptist,” she answered.

25 At once the girl hurried to ask the king. She said, “I want you to give me the head of John the Baptist on a big plate right now.”

26 The king was very upset. But he thought about his promise and his dinner guests. So he did not want to say no to the girl. 27 He sent a man right away to bring John’s head. The man went to the prison and cut off John’s head. 28 He brought it back on a big plate. He gave it to the girl, and she gave it to her mother. 29 John’s disciples heard about this. So they came and took his body. Then they placed it in a tomb.

Jesus Feeds Five Thousand

30 The apostles gathered around Jesus. They told him all they had done and taught. 31 But many people were coming and going. So they did not even have a chance to eat. Then Jesus said to his apostles, “Come with me by yourselves to a quiet place. You need to get some rest.”

32 So they went away by themselves in a boat to a quiet place. 33 But many people who saw them leaving recognized them. They ran from all the towns and got there ahead of them. 34 When Jesus came ashore, he saw a large crowd. He felt deep concern for them. They were like sheep without a shepherd. So he began teaching them many things.

35 By that time it was late in the day. His disciples came to him. “There is nothing here,” they said. “It’s already very late. 36 Send the people away. Then they can go to the nearby countryside and villages to buy something to eat.”

37 But Jesus answered, “You give them something to eat.”

They said to him, “That would take more than half a year’s pay! Should we go and spend that much on bread? Are we supposed to feed them?”

38 “How many loaves do you have?” Jesus asked. “Go and see.”

When they found out, they said, “Five loaves and two fish.”

39 Then Jesus directed them to have all the people sit down in groups on the green grass. 40 So they sat down in groups of 100s and 50s. 41 Jesus took the five loaves and the two fish. He looked up to heaven and gave thanks. He broke the loaves into pieces. Then he gave them to his disciples to pass around to the people. He also divided the two fish among them all. 42 All of them ate and were satisfied. 43 The disciples picked up 12 baskets of broken pieces of bread and fish. 44 The number of men who had eaten was 5,000.

Jesus Walks on the Water

45 Right away Jesus made his disciples get into the boat. He had them go on ahead of him to Bethsaida. Then he sent the crowd away. 46 After leaving them, he went up on a mountainside to pray.

47 Later that night, the boat was in the middle of the Sea of Galilee. Jesus was alone on land. 48 He saw the disciples pulling hard on the oars. The wind was blowing against them. Shortly before dawn, he went out to them. He walked on the lake. When he was about to pass by them, 49 they saw him walking on the lake. They thought he was a ghost, so they cried out. 50 They all saw him and were terrified.

Right away Jesus said to them, “Be brave! It is I. Don’t be afraid.” 51 Then he climbed into the boat with them. The wind died down. And they were completely amazed. 52 They had not understood about the loaves. They were stubborn.

53 They went across the lake and landed at Gennesaret. There they tied up the boat. 54 As soon as Jesus and his disciples got out, people recognized him. 55 They ran through that whole area to bring to him those who were sick. They carried them on mats to where they heard he was. 56 He went into the villages, the towns and the countryside. Everywhere he went, the people brought the sick to the market areas. Those who were sick begged him to let them touch just the edge of his clothes. And all who touched his clothes were healed.

Het Boek

Markus 6

Jezus stuurt zijn leerlingen erop uit

1Daarna vertrok Jezus met zijn leerlingen naar Nazareth, de plaats waar Hij was opgegroeid. De volgende sabbat ging Hij naar de synagoge en nam daar het woord. Iedereen was hoogst verbaasd. ‘Waar heeft Hij dat allemaal vandaan?’ vroeg men elkaar. ‘Hoe komt Hij aan die wijsheid? En hebben jullie gezien wat voor wonderen Hij doet?’ Ze kwamen er niet over uitgepraat. ‘Dit is toch de timmerman, de zoon van Maria en de broer van Jakobus en Jozef en van Judas en Simon? En zijn zusters wonen ook hier in Nazareth. Wat verbeeldt Hij Zich wel?’ Het was duidelijk dat zij niets van Hem moesten hebben. Jezus zei: ‘Een profeet wordt door iedereen geëerd, maar niet door de mensen uit zijn eigen stad en ook niet door zijn familie.’

Omdat zij niet geloofden, kon Hij bij hen geen grote wonderen doen. Wel genas Hij een paar zieken door hun de handen op te leggen. Hij verbaasde Zich erover dat de meeste mensen Hem niet geloofden. Hij trok de omliggende dorpen langs en sprak daar over God.

Op een dag riep Jezus de twaalf bij Zich. Hij stuurde hen er twee aan twee op uit en gaf hun macht om boze geesten te verjagen. Ze mochten niets meenemen voor onderweg, behalve een stok. Geen brood, geen tas en geen geld. Zelfs niet een extra paar sandalen of schone kleren. 10 ‘Als je in een dorp komt,’ zei Hij, ‘zoek dan een huis waar je kunt logeren. Blijf daar tot je weer verder gaat. 11 Maar het kan zijn dat in sommige dorpen niemand je wil binnenlaten en niemand naar je luistert. Ga dan weg en schud het stof van je voeten als een getuigenis tegen hen. Dan moeten zij het zelf maar weten.’ 12 De leerlingen gingen erop uit. Aan allen die zij ontmoetten, vertelden zij dat zij de zonde de rug moesten toekeren. 13 Uit veel mensen verjoegen zij boze geesten. Zij zalfden veel zieken met olie en maakten hen gezond.

14 Ook Herodes hoorde over Jezus. Iedereen had het over Hem. Sommigen zeiden: ‘Hij is Johannes de Doper, die uit de dood is teruggekomen. Daarom kan Hij zulke grote wonderen doen.’ 15 Maar anderen zeiden dat Hij Elia was en weer anderen noemden Hem een nieuwe profeet. 16 Herodes was ervan overtuigd dat Johannes de Doper die hij had laten onthoofden, weer levend was geworden. 17 Hij had Johannes namelijk gevangen laten nemen, 18 omdat deze had gezegd dat het niet goed was dat hij met Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus, samenleefde. 19 Herodias kon hem daarom niet uitstaan en wilde hem laten doden. 20 Maar dat ging niet zomaar, want Herodes had diep ontzag voor hem. Hij wist dat Johannes een eerlijke man was en heel dicht bij God leefde. Daarom nam hij hem in bescherming. Hij vond het ook fijn om met hem te praten, maar kreeg altijd last van zijn geweten, omdat Johannes hem zei waar het op stond. Toch luisterde Herodes graag naar hem.

21 Op een dag zag Herodias haar kans schoon. Het was op de verjaardag van Herodes en hij had mensen van zijn hofhouding, legerofficieren en allerlei voorname burgers uit Galilea uitgenodigd voor het feest. 22 Terwijl ze aan tafel zaten, kwam de dochter van Herodias binnen. Zij danste voor Herodes en zijn gasten en iedereen genoot ervan. Herodes vond het zo mooi dat hij tegen het meisje zei: ‘Vraag wat je maar wilt. Ik zal het je geven.’ 23 Het meisje keek hem ongelovig aan. ‘Ik zweer het je!’ zei hij. ‘Wat je mij ook vraagt, ik zal het je geven, al is het de helft van mijn koninkrijk!’

24 Zij ging naar buiten en vroeg aan haar moeder: ‘Wat moet ik vragen?’ Haar moeder zei: ‘Vraag hem om het hoofd van Johannes de Doper.’ 25 Het meisje liep direct naar de koning terug. ‘Ik wil onmiddellijk een schaal hebben met het hoofd van Johannes de Doper erop,’ zei zij tegen hem. 26 Dat vond Herodes verschrikkelijk, maar hij durfde niet te weigeren, omdat zijn gasten hadden gehoord wat hij het meisje had beloofd. 27 Met tegenzin stuurde hij een van zijn lijfwachten naar de gevangenis om het hoofd van Johannes te halen. De man ging weg en onthoofdde Johannes. 28 Hij kwam terug met het hoofd op een schaal en gaf het aan het meisje. En zij gaf het aan haar moeder. 29 Toen de leerlingen van Johannes dit hoorden, gingen ze zijn lijk halen en begroeven het.

30 De apostelen die er door Jezus op uitgestuurd waren, kwamen terug. Zij vertelden Hem wat zij allemaal hadden gezegd en gedaan. 31 Hij zei tegen hen: ‘Kom, we gaan naar een stille plaats, dan kunnen we een beetje uitrusten.’ Want er liepen zoveel mensen heen en weer dat ze niet eens de kans kregen rustig te eten. 32 Zij gingen de boot in en voeren weg om ergens alleen te zijn. 33 De mensen die hen zagen wegvaren, konden wel raden waar zij naar toe gingen en liepen er ook heen.

Vijf broden en twee vissen

34 Toen Jezus uit de boot stapte, zag het op de oever zwart van de mensen die uit de dorpen en steden waren gekomen. Hij had met hen te doen, het leek net een kudde schapen zonder herder. Daarom vertelde Hij hun weer over God.

35 Tegen de avond zeiden zijn leerlingen: ‘Het is al laat. U moet de mensen maar wegsturen, 36 dan kunnen ze naar de dorpen en boerderijen gaan om eten te kopen. Hier kunnen zij niets krijgen, er woont hier niemand.’ 37 Maar Jezus antwoordde: ‘Geven jullie hun maar te eten.’ ‘Moeten wij dan brood gaan kopen?’ vroegen ze. ‘Het kost een kapitaal om al die mensen te eten te geven!’ 38 ‘Hoeveel brood hebben jullie?’ vroeg Hij. ‘Ga eens kijken.’ 39 ‘We hebben vijf broden,’ zeiden ze, ‘en ook nog twee vissen.’ Jezus zei tegen de mensen dat zij in groepen in het gras moesten gaan zitten. 40 Even later zaten zij op het gras in groepen van vijftig en honderd personen. 41 Hij nam de vijf broden en de twee vissen, keek op naar de hemel en dankte God voor dit eten. Daarna brak Hij de broden in stukken. Zijn leerlingen moesten die uitdelen onder de mensen. Ook de vissen verdeelde Hij. 42 Iedereen at tot hij genoeg had. 43 Na de maaltijd werd het overschot opgehaald en in manden gedaan: dat waren twaalf manden vol! 44 Er waren daar heel veel mensen, het aantal mannen alleen al bedroeg vijfduizend.

Jezus loopt over het meer

45 Hierna zei Jezus tegen zijn leerlingen dat zij vlug moesten overvaren naar Betsaïda. Hij zou later komen, wanneer Hij de mensen zou hebben weggestuurd.

46 Toen iedereen weg was, ging Jezus de berg op om te bidden, alleen. 47 Om een uur of drie ʼs nachts waren de leerlingen nog maar midden op het meer. 48 Jezus zag hoe zij tegen de wind in moesten roeien. Hij liep over het meer naar hen toe en stond op het punt hen voorbij te gaan. 49 Zij schrokken vreselijk en dachten dat ze een spook zagen. Zij schreeuwden van angst. 50 Jezus kalmeerde hen meteen. ‘Ik ben het,’ zei Hij, ‘wees maar niet bang.’ 51 Hij stapte bij hen in de boot en de wind ging liggen. De leerlingen waren met stomheid geslagen. Hier konden ze niet bij. 52 Want ze begrepen nog steeds niet wie Hij was. Zelfs niet na het wonder met de broden dat ze ʼs avonds hadden gezien.

53 Zij meerden bij Gennésareth af en gingen aan land. 54 De mensen die op de kant stonden, herkenden Jezus onmiddellijk. 55 Zij vertelden overal in de omtrek dat Hij er was en begonnen zieken naar Hem toe te dragen. 56 Waar Hij ook kwam, in dorpen, steden of gehuchten, overal legde men de zieken op het marktplein. Overal smeekte men Hem of de zieken de kwast van zijn mantel mochten aanraken. En alle zieken die Hem aanraakten, werden genezen.