New International Reader's Version

Job 19

Job’s Reply

1Job replied,

“How long will you people make me suffer?
    How long will you crush me with your words?
You have already accused me many times.
    You have attacked me without feeling any shame.
Suppose it’s true that I’ve gone down the wrong path.
    Then it’s my concern, not yours.
Suppose you want to place yourselves above me.
    Suppose you want to use my shame to prove I’m wrong.
Then I want you to know that God hasn’t treated me right.
    In fact, he has captured me in his net.

“I cry out, ‘Someone harmed me!’
    But I don’t get any reply.
I call out for help.
    But I’m not treated fairly.
God has blocked my way, and I can’t get through.
    He has made my paths so dark I can’t see where I’m going.
He has taken my wealth away from me.
    He has stripped me of my honor.
10 He tears me down on every side until I’m gone.
    He pulls up the roots of my hope as if I were a tree.
11 His anger burns against me.
    He thinks I’m one of his enemies.
12 His troops march toward me in force.
    They come at me from every direction.
    They camp around my tent.

13 “God has caused my family to desert me.
    The people I used to know are now strangers to me.
14 My relatives have gone away.
    My closest friends have forgotten me.
15 My guests and my female servants think of me as a stranger.
    They look at me as if I were an outsider.
16 I send for my servant, but he doesn’t answer.
    He doesn’t come, even though I beg him to.
17 My wife can’t stand the way my breath smells.
    My own family won’t have anything to do with me.
18 Even little children mock me.
    When I appear, they make fun of me.
19 All my close friends hate me.
    Those I love have turned against me.
20 I’m nothing but skin and bones.
    I’ve barely escaped death.

21 “Have pity on me, my friends! Please have pity!
    God has struck me down with his powerful hand.
22 Why do you chase after me as he does?
    Aren’t you satisfied with what you have done to me already?

23 “I wish my words were written down!
    I wish they were written in a book!
24 I wish they were cut into lead with an iron tool!
    I wish they were carved in rock forever!
25 I know that my redeemer lives.
    In the end he will stand on the earth.
26 Though my skin will be destroyed,
    in my body I’ll see God.
27 I myself will see him with my own eyes.
    I’ll see him, and he won’t be a stranger to me.
    How my heart longs for that day!

28 “You might say, ‘Let’s keep bothering Job.
    After all, he’s the cause of all his suffering.’
29 But you should be afraid when God comes to judge you.
    He’ll be angry. He’ll punish you with his sword.
    Then you will know that he is the Judge.”

Ang Pulong Sang Dios

Job 19

Naghambal si Job

1Dayon nagsabat si Job, “Hasta san-o pa ninyo ako paantuson kag sakiton sa inyo mga ginapanghambal? Pila na ka beses[a] nga ginainsulto ninyo ako. Wala kamo mahuya sa pagpakalain sa akon. Kon nakasala gid man ako, akon na ina problema. Nagahunahuna kamo nga matarong kamo sang sa akon, kag ginakabig ninyo ang akon pag-antos nga pamatuod nga nakasala ako. Pero ang Dios ang naghimo sini sa akon. Siya ang nagbutang sang siod sa akon palibot.

“Nagapanawag ako sa pagpangayo sang bulig, pero wala sing may nagasabat sa akon. Nagapangayo ako sang hustisya, pero wala sing may nagahatag sini sa akon. Ginbalabagan sang Dios ang akon alagyan agod indi ako makaagi. Gintabunan niya sang kadulom ang akon alagyan. Ginkuha niya ang akon kadungganan kag maayo nga reputasyon. 10 Ginapaantos niya ako bisan diin ako magliso hasta nga daw sa mapatay na ako. Ginkuha niya ang akon paglaom nga daw sa kahoy nga gin-gabot. 11 Puwerte gid ang iya kaakig sa akon, kag ginakabig niya ako nga isa sa iya mga kaaway. 12 Daw pareho lang nga ginpadal-an niya ako sang mga soldado sa pagsalakay sa akon. Ginakibon nila ako palibot sa akon tolda.

13 “Ginpapalagyo niya sa akon ang akon mga paryente.[b] Ang akon mga kilala malayo na sa akon. 14 Wala na ang mga tawo nga malapit sa akon. Ginkalimtan na ako sang akon mga kilala. 15 Ginkabig ako sang akon mga bisita kag kabulig nga mga babayi nga estranghero. Ang pagtan-aw nila sa akon taga-iban nga lugar. 16 Kon magtawag ako sa akon suluguon, wala gid siya nagasabat, bisan pa nga nagapakitluoy ako sa iya. 17 Nabahuan sang akon ginhawa ang akon asawa, kag nangil-aran sa akon ang akon mga utod nga lalaki. 18 Bisan ang magagmay nga mga bata nagatamay sa akon. Kon makita nila ako,[c] ginakadlawan nila ako. 19 Ang tanan nga suod ko nga abyan nangil-aran sa akon. Gintalikdan ako sang akon mga ginahigugma. 20 Daw sa tul-an na lang ako nga naputos sang panit, kag daw halos mapatay na ako.

21 “Maluoy kamo mga abyan ko. Kaluoyi ninyo ako, kay ginapaantos ako sang Dios. 22 Ngaa ginahingabot ninyo ako pareho sang ginahimo sang Dios sa akon? Indi pa bala tuman ang inyo pagpaantos sa akon? 23 Maayo kuntani kon ginsulat ang mga ginpanghambal ko sa isa ka libro, 24 ukon ginsinsil sing maayo sa bato agod indi mapanas hasta san-o.

25 “Pero nahibaluan ko nga buhi ang akon manug-apin,[d] kag sa ulihi magaabot siya sa duta sa pag-apin sa akon. 26 Kon madunot na ang akon panit kag maghalin na ako sa akon lawas, makita ko ang Dios.[e] 27 Makita ko siya mismo sang akon mga mata, kag indi na siya mangin iban sa akon. Dako gid ang akon handom nga makita siya.

28 “Kon padayunon ninyo ang pag-akusar sa akon nga nagaantos ako tungod sa akon sala, 29 magaabot gid sa inyo ang makahaladlok nga silot[f] sang Dios. Huo, silutan gid niya kamo tungod sa iya kaakig. Dayon mahibaluan ninyo nga ginasentensyahan kamo sang Dios.”

Notas al pie

  1. 19:3 Pila na ka beses: sa literal, Napulo ka beses.
  2. 19:13 mga paryente: ukon, mga utod.
  3. 19:18 Kon makita nila ako: ukon, Kon magtindog ako sa paghambal.
  4. 19:25 manug-apin: ukon, manluluwas; ukon, manugdepensa.
  5. 19:26 Ukon, Samtang ara pa ako sa akon lawas, makita ko ang Dios bisan pa nga nagakadunot ang akon panit tungod sa akon balatian.
  6. 19:29 silot: sa literal, espada.