New International Reader's Version

Job 14

1Human beings have only a few days to live.
    Their lives are full of trouble.
They grow like flowers, and then they dry up.
    They are like shadows that quickly disappear.

“God, do you even notice them?
    Will you let them appear in your court?
Who can bring what is pure from something that isn’t pure?
    No one!
You decide how long anyone will live.
    You have established the number of his months.
    You have set a limit to the number of his days.
So look away from him. Leave him alone.
    Let him put in his time like a hired worker.

“At least there is hope for a tree.
    If it’s cut down, it will begin to grow again.
    New branches will appear on it.
Its roots may grow old in the ground.
    Its stump may die in the soil.
But when it smells water, it will begin to grow.
    It will send out new growth like a plant.
10 No man is like that. When he dies, he is buried in a grave.
    He takes his last breath. Then he is gone.
11 Water dries up from lakes.
    Riverbeds become empty and dry.
12 In the same way, people lie down and never get up.
    People won’t wake or rise from their sleep
    until the heavens are gone.

13 “I wish you would hide me in a grave!
    I wish you would cover me up until your anger passes by!
I wish you would set the time for me to spend in the grave
    and then bring me back up!
14 If someone dies, will they live again?
    All the days of my hard work
    I will wait for the time when you give me new life.
15 You will call out to me, and I will answer you.
    You will long for the person your hands have made.
16 Then you will count every step I take.
    But you won’t keep track of my sin.
17 The wrong things I’ve done will be sealed up in a bag.
    You will wipe out my sins by forgiving them.

18 “A mountain wears away and crumbles.
    A rock is moved from its place.
19 Water wears away stones.
    Storms wash away soil.
    In the same way, you destroy a person’s hope.
20 You overpower them completely, and then they’re gone.
    You change the way they look and send them to their graves.
21 If their children are honored, they don’t even know it.
    If their children are dishonored, they don’t even see it.
22 All they feel is the pain of their own bodies.
    They are full of sadness only for themselves.”

Thai New Contemporary Bible

โยบ 14

1“คนที่เกิดจากสตรีล้วนอายุสั้น
และชีวิตก็เต็มไปด้วยความทุกข์ร้อน
เขาเบ่งบานเหมือนดอกไม้แล้วก็เหี่ยวเฉาไป
เป็นดั่งเงาที่หายวับไปไม่คงอยู่
พระองค์ทรงจับตามองบุคคลเยี่ยงนี้หรือ?
และจะทรงนำเขา[a]มาพิพากษาหรือ?
ใครเล่าสามารถเอาความบริสุทธิ์ออกจากสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์?
ไม่มีสักคน!
วันเวลาของมนุษย์ถูกกำหนดไว้แล้ว
พระองค์ทรงกำหนดปีเดือนของเขา
พระองค์ทรงวางขอบเขตซึ่งเขาไม่อาจล่วงล้ำไปได้
ฉะนั้นขอทรงหันไปจากเขา ปล่อยเขาไว้ตามลำพัง
จนกว่าเวลาของเขาจะหมดลงเหมือนคนที่ถูกจ้างมา

“อย่างน้อยที่สุดยังมีความหวังสำหรับต้นไม้
ถึงมันถูกโค่นก็ยังจะแตกหน่อขึ้นมาอีก
และงอกกิ่งใหม่ขึ้นมาแทน
รากของมันอาจจะแก่คร่ำคร่าอยู่ในดิน
และตอก็ผุพัง
แต่เมื่อมันได้กลิ่นอายของน้ำ
มันก็สามารถแตกหน่อขึ้นมาใหม่เหมือนต้นอ่อน
10 แต่มนุษย์ตายไปและสิ้นแรง
เขาหายใจเฮือกสุดท้ายแล้วก็ไม่เหลืออะไร
11 น้ำในทะเลสาบแห้งไป
และแม่น้ำแห้งเหือดไปฉันใด
12 คนเราก็นอนลงและไม่ได้ลุกขึ้นมาอีกฉันนั้น
ถึงฟ้าดินสิ้นสลาย มนุษย์ก็จะไม่ฟื้นขึ้นมา
หรือถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีก

13 “ถ้าเพียงแต่พระองค์จะซ่อนข้าพระองค์ไว้ในหลุมศพ
และพรางข้าพระองค์ไว้จนกว่าพระพิโรธของพระองค์จะผ่านไป!
ถ้าเพียงแต่พระองค์จะทรงกำหนดเวลาไว้ให้ข้าพระองค์
และทรงระลึกถึงข้าพระองค์อีก!
14 เมื่อคนเราตายไป เขาจะมีชีวิตอีกหรือ?
ข้าพระองค์สู้เหนื่อยยากมาตลอดวันคืน
ข้าพระองค์จะรอคอยการเปลี่ยนแปลงใหม่[b]ที่จะมาถึง
15 พระองค์จะตรัสเรียก และข้าพระองค์จะขานรับ
พระองค์จะทรงคิดถึงพระหัตถกิจของพระองค์
16 แน่นอน พระองค์จะทรงนับย่างก้าวของข้าพระองค์
แต่ไม่นับบาปของข้าพระองค์
17 การล่วงละเมิดของข้าพระองค์จะถูกผนึกตราไว้ในถุง
จะทรงปกปิดบาปของข้าพระองค์ไว้

18 “แต่เหมือนภูเขาสึกกร่อนและทลายไป
และเหมือนหินถูกย้ายไปจากที่ของมัน
19 เหมือนน้ำกัดกร่อนก้อนหินและกระแสน้ำเชี่ยวพัดพาดินไป
พระองค์ก็ทำลายความหวังของมนุษย์อย่างนั้นแหละ
20 พระองค์ทรงกำราบเขาเพียงครั้งเดียว เขาก็ล่วงลับไป
พระองค์ทรงเปลี่ยนสีหน้าของเขา แล้วทรงส่งเขาไป
21 แม้ลูกๆ ของเขาจะมีเกียรติ เขาก็ไม่รู้
แม้ลูกๆ ของเขาจะตกต่ำ เขาก็ไม่เห็น
22 เขารู้สึกได้แต่ความเจ็บปวดของร่างกายของตนเอง
และคร่ำครวญเพื่อตนเองเท่านั้น”

Notas al pie

  1. 14:3 ภาษาฮีบรูว่าข้าพระองค์
  2. 14:14 หรือการปลดปล่อย