New International Reader's Version

Isaiah 66:1-24

The Lord Judges Some People and Blesses Others

1The Lord says,

“Heaven is my throne.

The earth is under my control.

So how could you ever build a house for me?

Where would my resting place be?

2Didn’t I make everything by my power?

That is how all things were created,”

announces the Lord.

“The people I value are not proud.

They are sorry for the wrong things they have done.

They have great respect for what I say.

3But others are not like that.

They sacrifice bulls to me,

but at the same time they kill people.

They offer lambs to me,

but they also sacrifice dogs to other gods.

They bring grain offerings to me,

but they also offer pig’s blood to other gods.

They burn incense to me,

but they also worship statues of gods.

They have chosen to go their own way.

They take delight in things I hate.

4So I have also made a choice.

I will make them suffer greatly.

I will bring on them what they are afraid of.

When I called out to them, no one answered me.

When I spoke to them, no one listened.

They did what is evil in my sight.

They chose to do what displeases me.”

5Listen to the word of the Lord.

Listen, you who tremble with fear when he speaks. He says,

“Some of your own people hate you.

They turn their backs on you because you are faithful to me.

They make fun of you and say,

‘Let the Lord show his glory by saving you.

Then we can see how happy you are.’

But they will be put to shame.

6Hear the loud sounds coming from the city!

Listen to the noise coming from the temple!

I am the one causing it.

I am paying back my enemies for everything they have done.

7“Zion is like a woman who has a baby

before she goes into labor.

She has a son

even before her labor pains begin.

8Who has ever heard of anything like that?

Who has ever seen such a thing?

Can a country be born in a day?

Can a nation be created in a moment?

But as soon as Zion goes into labor,

there are many more of her people.

9Zion, would I bring you to the moment of birth

and not let it happen?”

says the Lord.

“Would I close up a mother’s body

when it is time for her baby to be born?”

says your God.

10“Be glad along with Jerusalem, all you who love her.

Be filled with joy because of her.

Take great delight in her,

all you who mourn over her.

11You will nurse at her comforting breasts.

And you will be satisfied.

You will drink until you are full.

And you will delight in her rich and plentiful supply.”

12The Lord continues,

“I will cause peace to flow over her like a river.

I will make the wealth of nations sweep over her like a flooding stream.

You will nurse and be carried in her arms.

You will play on her lap.

13As a mother comforts her child,

I will comfort you.

You will find comfort in Jerusalem.”

14When you see that happen, your hearts will be filled with joy.

Just as grass grows quickly, you will succeed.

The Lord will show his power to those who serve him.

But he will pour out his anger on his enemies.

15The Lord will judge them with fire.

His chariots are coming like a windstorm.

He will pour out his burning anger on his enemies.

It will blaze out like flames of fire.

16The Lord will judge with fire and with his sword.

He will judge all people.

He will put many people to death.

17“Some people set themselves apart and make themselves pure. They do it so they can go into the gardens to worship other gods. They follow what the worship leader tells them to do. They are among those who eat the meat of pigs and rats. They also eat other ‘unclean’ things. Those people and the one they follow will come to a horrible end,” announces the Lord.

18“They have planned to do many evil things. And they have carried out their plans. So I will come and gather the people of every nation and language. They will see my glory when I act.

19“I will give them a sign. I will send to the nations some of those who are left alive. I will send some of them to the people of Tarshish, Libya and Lydia, who are famous for using bows. I will send others to Tubal and Greece. And I will send still others to islands far away. The people who live there have not heard about my fame. They have not seen my glory. But when I act, those I send will tell the nations about my glory. 20And they will bring back all the people of Israel from all those nations. They will bring them to my holy mountain in Jerusalem. My people will ride on horses, mules and camels. They will come in chariots and wagons,” says the Lord. “Those messengers will bring my people as an offering to me. They will bring them to my temple, just as the Israelites bring their grain offerings in bowls that are ‘clean.’ 21And I will choose some of them to be priests and Levites,” says the Lord.

22“I will make new heavens and a new earth. And they will last forever,” announces the Lord. “In the same way, your name and your children after you will last forever. 23Everyone will come and bow down to me. They will do it at every New Moon feast and on every Sabbath day,” says the Lord. 24“When they go out of Jerusalem, they will see the dead bodies of those who refused to obey me. The worms that eat their bodies will not die. The fire that burns them will not be put out. It will make everyone sick just to look at them.”

Ang Pulong Sa Dios

Isaias 66:1-24

Hukman sa Ginoo ang Kanasoran

1Mao kini ang giingon sa Ginoo, “Ang langit mao ang akong trono, ug ang yuta mao ang tungtonganan sa akong mga tiil. Busa unsang matanga sa balay ang inyong tukoron alang kanako? Unsang matanga sa dapit ang inyong papahulayan kanako? 2Dili ba ako man ang naghimo sa tanang mga butang?

“Gihatagan kog pagtagad ang mga tawo nga mapainubsanon, mahinulsulon, ug may dakong pagtahod sa akong pulong. 3Apan ingon niini ang akong pagtagad sa mga tawong nagasunod sa ila lamang kaugalingong gusto ug nagakalipay sa ginahimo nila nga mangil-ad: Kon magpatay silag baka aron ihalad, isipon ko kini nga daw sa nagpatay silag tawo. Kon maghalad silag karnero, isipon ko kini nga daw sa nagpatay silag iro. Kon maghalad sila ug halad sa pagpasidungog, isipon ko nga daw naghalad silag dugo sa baboy. Ug kon magsunog silag insenso isip paghinumdom sa Ginoo, akong isipon nga daw sa nagaampo sila sa dios-dios. 4Padad-an ko usab silag silot nga makapalisang gayod kanila. Kay sa dihang nanawag ako, wala sila motubag; sa dihang nagsulti ako, wala sila mamati. Naghimo silag kadaotan sa akong atubangan, ug gipili nila ang pagbuhat sa mga butang nga wala makalipay kanako.”

5Kamong mga mahinadlokon sa pulong sa Ginoo, pamatia ninyo ang iyang pulong, “Tungod kay matinumanon kamo kanako, ang uban ninyong mga katagilungsod modumot ug mosalikway kaninyo. Biay-biayon nila kamo nga nagaingon, ‘Pasidunggi ang Ginoo aron makita namo ang inyong kalipay!’ ” Apan maulawan sila. 6Nadungog ba ninyo ang kaguliyang didto sa siyudad ug sa templo? Tingog kana sa Ginoo nga nanimalos sa iyang mga kaaway.

7Miingon ang Ginoo, “Ang Jerusalem sama sa usa ka babayeng umaanak nga wala pa gani magbati nahimugsoan na. 8Kinsa ang nakadungog ug nakakita ug sama niini? Mamugna ba ang usa ka lungsod o nasod diha-diha dayon sulod lang sa usa ka adlaw? Apan ayha pa gani nagbati ang Jerusalem,66:8 Jerusalem: sa Hebreo, Zion. nahimugso na dayon ang iyang katawhan.66:8 nahimugso na dayon ang iyang katawhan: Ang buot ipasabot, tukoron pag-usab sa Dios ang nasod sa Israel. 9Pagbuot ko nga hapit na silang matawo. Ug karon, mopugong ba ako nga sila matawo? Siyempre tugotan ko gayod sila! Dili ko gayod pugngan nga matawo sila. Ako, ang inyong Dios, ang nagaingon niini.”

10Kamong tanang nahigugma sa Jerusalem ug nagasubo tungod kaniya, paglipay ug pagsadya kamo uban kaniya, 11aron matagbaw usab kamo sa iyang kauswagan sama sa bata nga nagsuso sa iyang inahan ug nabusog. 12Kay nagaingon ang Ginoo, “Pauswagon ko ang Jerusalem! Sama sa suba nga nagabaha, dad-on kaniya ang mga bahandi sa mga nasod. Sagupon ug atimanon kamo sa Jerusalem sama sa bata nga kugoson, patutoyon, ug sabakon. 13Lipayon ko kamo sa Jerusalem sama sa inahan nga nagalipay sa iyang anak.”

14Inigkakita ninyo niini, malipay gayod kamo, ug mobaskog kamo sama sa nagalambo nga tanom. Ipakita sa Ginoo ang iyang gahom ngadto sa iyang mga alagad, apan ipakita niya ang iyang kapungot ngadto sa iyang mga kaaway. 15Pamati! Moabot ang Ginoo inubanan sa kalayo, ug ang iyang mga karwahe morag alimpulos. Ipahamtang niya ang iyang kapungot ngadto sa iyang mga kaaway, ug silotan niya sila sa nagadilaab nga kalayo. 16Kay pinaagi sa kalayo ug sa iyang espada, silotan sa Ginoo ang tanang mga tawong makasasala, ug daghan ang iyang mapatay.

17Miingon ang Ginoo, “Magdungan ug pangamatay ang mga nagapakabalaan ug nagapakahinlo sa ilang kaugalingon sa ilang pagsimba sa ilang mga dios-dios didto sa hardin. Mangamatay sila samtang nagakaon ug baboy, ilaga, ug sa uban pang pagkaon nga giisip nga hugaw. 18Nasayod ako sa ilang binuhatan ug hunahuna. Busa moanha ako ug tigomon ko ang mga katawhan sa tanang nasod, ug makita nila ang akong gahom. 19Magpakita akog ilhanan kanila. Ug ang makalingkawas kanila ipadala ko ingon nga mga mensahero ngadto sa kanasoran sa Tarshish, Pul, Lud (kansang katawhan nabantog nga mga mamamana), Tubal, Grecia,66:19 Grecia: sa Hebreo, Javan. ug sa mga isla nga layo, nga wala makadungog sa akong kabantog ug wala makakita sa akong gahom. Imantala nila ang akong gahom ngadto sa mga nasod. 20Ug dad-on nila pagbalik gikan niining mga nasod ang tanan ninyong mga katagilungsod nga sakay sa mga kabayo, mga mula, mga kamelyo, ug sa mga karwahe ug karomata. Dad-on nila sila sa akong balaan nga bukid, sa Jerusalem isip halad alang kanako. Sama sila sa mga Israelinhon nga nagahalad sa akong templo ug mga halad sa pagpasidungog nga gisulod sa hinlo nga sudlanan. 21Ug himuon kong mga pari ug mga Levita ang uban kanila. Ako, ang Ginoo, ang nagaingon niini.”

22Miingon pa gayod ang Ginoo, “Maingon nga ang bag-ong langit ug ang bag-ong yuta nga akong himuon magapabilin hangtod sa hangtod, ang inyong mga kaliwat magapadayon usab hangtod sa hangtod, ug dili gayod kamo hikalimtan. 23Sa matag subang sa bag-ong bulan ug sa matag Adlaw nga Igpapahulay mosimba ang tanang mga katawhan kanako. Ako, ang Ginoo, ang nagaingon niini. 24Ug iniggawas nila sa Jerusalem, makita nila ang mga patayng lawas sa mga tawong nagmasinupakon kanako. Ang mga ulod nga mokaon kanila dili mamatay, ug ang kalayo nga mosunog kanila dili mapalong. Ug kangil-aran sila sa tanang katawhan.”