New International Reader's Version

Habakkuk 1:1-17

1This is a prophecy that Habakkuk the prophet received from the Lord. Here is what Habakkuk said.

Habakkuk Complains to the Lord

2Lord, how long do I have to call out for help?

Why don’t you listen to me?

How long must I keep telling you

that things are terrible?

Why don’t you save us?

3Why do you make me watch while

people treat others so unfairly?

Why do you put up with the wrong things

they are doing?

I have to look at death.

People are harming others.

They are arguing and fighting all the time.

4The law can’t do what it’s supposed to do.

Fairness never comes out on top.

Sinful people surround those

who do what is right.

So people are never treated fairly.

The Lord Replies to Habakkuk

5The Lord replies,

“Look at the nations. Watch them.

Be totally amazed at what you see.

I am going to do something in your days

that you would never believe.

You would not believe it

even if someone told you about it.

6I am going to send the armies of Babylon to attack you.

They are very mean. They move quickly.

They sweep across the whole earth.

They take over homes

that do not belong to them.

7They terrify others.

They do not recognize any laws but their own.

That is how proud they are.

8Their horses are faster than leopards.

They are meaner than wolves at sunset.

Their horsemen charge straight into battle.

They ride in from far away.

They come down like an eagle

diving for its food.

9All of them are ready and willing to destroy others.

Their huge armies advance like a wind out of the desert.

They gather prisoners like sand.

10They mock kings

and make fun of rulers.

They laugh at all the cities

that have high walls around them.

They build dirt ramps against the walls

and capture the cities.

11They sweep past like the wind.

Then they go on their way.

They are guilty.

They worship their own strength.”

Habakkuk Complains to the Lord Again

12Lord, haven’t you existed forever?

You are my holy God.

You will never die.

Lord, you have appointed the Babylonians

to punish your people.

My Rock, you have chosen them to judge us.

13Your eyes are too pure to look at what is evil.

You can’t put up with the wrong things people do.

So why do you put up

with those who can’t be trusted?

The evil Babylonians swallow up

those who are more godly than themselves.

So why are you silent?

14You have made people to be like the fish in the sea.

They are like the sea creatures that don’t have a ruler.

15The evil Babylonians pull all of them up with hooks.

They catch them in their nets.

They gather them up.

So they celebrate.

They are glad.

16They offer sacrifices to their nets.

They burn incense to them.

Their nets allow them to live in great comfort.

They enjoy the finest food.

17Are you going to let them

keep on emptying their nets?

Will they go on destroying nations

without showing them any mercy?

Tagalog Contemporary Bible

Habakuk 1:1-17

1Ito ang mensahe ni Propeta Habakuk na ipinahayag sa kanya ng Panginoon.

Ang Unang Hinaing ni Habakuk

2Sinabi ni Habakuk,Panginoon, hanggang kailan po ako hihingi ng tulong sa inyo bago nʼyo ako dinggin? Kailan nʼyo po ba kami ililigtas sa mga karahasang ito? 3Bakit nʼyo po ipinapakita sa akin ang mga kasamaan at kaguluhan? Kahit saan ay nakikita ko ang pagpapatayan, karahasan, hidwaan at pagtatalo. 4Kaya naging walang kabuluhan ang kautusan. At wala ring katarungan dahil ang mga taong may kasalanan ang siyang nananalo sa korte, at hindi ang mga taong walang kasalanan. Kaya nababaluktot ang katarungan.”

Ang Sagot ng Dios kay Habakuk

5Sumagot ang Dios, “Tingnan ninyong mabuti ang mga nangyayari sa mga bansa at talagang magtataka kayo sa inyong makikita. Sapagkat may gagawin ako sa inyong kapanahunan na hindi ninyo paniniwalaan kahit may magbalita pa nito sa inyo. 6Sapagkat pamamahalain ko ang mga taga-Babilonia,1:6 taga-Babilonia: sa literal, taga-Caldeo. Ito ang tawag kung minsan sa mga taga-Babilonia. na kilala sa kalupitan at karahasan. Mabilis nilang sinasalakay ang mga bansa sa buong mundo upang agawin ang mga lugar na hindi kanila. 7Kinatatakutan sila ng mga tao. Ginagawa nila ang gusto nila at walang makakapigil sa kanila. 8Ang mga kabayo nilaʼy mas mabilis kaysa sa mga leopardo at mas mabangis kaysa sa mga lobo na gumagala sa gabi. Tumatakbo ito mula sa malalayong lugar, parang agilang mabilis na lumilipad para dagitin ang kanyang biktima. 9Paparating ang kanilang mga sundalo na handang gumawa ng kalupitan. Para silang malakas na hangin mula sa silangan. Ang kanilang mga bihag ay kasindami ng buhangin. 10Hinahamak nila ang mga hari at mga pinuno. Tinatawanan lamang nila ang mga napapaderang lungsod, dahil kaya nila itong akyatin sa pamamagitan ng pagtambak ng lupa sa tabi nito. Sa ganitong paraan, nakakapasok sila at nasasakop nila ang lungsod. 11Pagkatapos, aalis sila na parang hangin lang na dumaan. Nagkasala sila, dahil wala silang kinikilalang dios kundi ang sariling kakayahan.”

Ang Pangalawang Hinaing ni Habakuk

12Sinabi ni Habakuk, “O Panginoon, kayo ay Dios mula pa noon. Kayo ang aking Dios, ang banal na Dios na walang kamatayan. O Panginoon, ang Bato na kanlungan, pinili nʼyo ang mga taga-Babilonia para magparusa sa amin. 13Dahil banal kayo, hindi nʼyo matitiis na tingnan ang kasamaan at kaguluhan. Pero bakit nʼyo hinahayaan ang mga traydor na taga-Babilonia na gawin ito sa amin? Bakit nʼyo hinahayaang pagmalupitan ang mga taong hindi gaanong masama kung ihahambing sa kanila? 14Ang kanilang mga kalaban ay ginawa nʼyong parang mga isda na walang pinuno na magtatanggol sa kanila. 15Masayang nagdiriwang ang mga taga-Babilonia dahil sa pagbihag nila sa kanilang mga kalaban na parang mga isdang nahuli sa bingwit o lambat. 16At dahil marami silang nabihag, ipinagmamalaki nila ang kanilang kakayahan katulad ng mangingisdang sinasamba ang kanyang bingwit o lambat sa pamamagitan ng paghahandog ng insenso bilang handog sa mga bagay na ito. Dahil sa pamamagitan ng bingwit o lambat ay yumaman siya at nagkaroon ng masaganang pagkain. 17Kaya Panginoon, magpapatuloy na lang po ba ang kanilang walang awang pagbihag at pagwasak sa mga bansa?”