Spanish, Castilian (La Nueva Biblia al Día)

Romans 14

Los débiles y los fuertes

1Recibid con gusto entre vosotros a cualquier hermano, aun cuando todavía no tenga una fe firme; pero no os enredéis con él en discusiones si sus ideas no concuerden con las vuestras.

2Por ejemplo, hay hermanos en la fe que no tienen ningún inconveniente en comer de todo, mientras otros, más inseguros o más escrupulosos, solo se alimentan de verduras y frutos del campo. “ 3Pues bien, quienes piensan que es bueno comer de todo, no deben despreciar a los que opinan lo contrario; y quienes no comen de todo, no condenen tampoco a los demás, porque también a estos los ha aceptado Dios como hijos.

4No olvidéis que sois siervos de Dios y que a él tenéis que rendir cuentas, porque ante él sois responsables, no ante vosotros mismos. Por eso, dejad que sea Dios quien diga a unos y a otros si la conducta que observan es buena o mala; aunque Dios hará que sea buena, porque él es poderoso para hacer que se porten debidamente.

5Hay quienes consideran necesario observar las fiestas judías como días especiales de adoración; y hay quienes dicen que todos los días son iguales porque todos los días pertenecen al Señor. En tales cosas, cada uno debe estar plenamente persuadido de que es bueno lo que hace. 6Porque, al fin y al cabo, el que guarda ciertos días especiales para dedicárselos al Señor, hace bien; y asimismo hace bien, tanto el que come de todo dando gracias por ello al Señor, como aquel que sólo come ciertos alimentos y también da gracias al Señor por lo que está comiendo. 7Ninguno de nosotros vive o muere según su propio capricho,

8sino que vivimos para el Señor y morimos para el Señor, de forma que, lo mismo si vivimos que si morimos, del Señor somos. 9Porque Cristo murió y, habiendo resucitado, vivió de nuevo, precisamente para ser Señor nuestro así en la vida como en la muerte.

10Por eso, según os venía diciendo, ninguno debe criticar o despreciar a su hermano, antes bien recordar siempre que todos hemos de comparecer personalmente ante el tribunal de Cristo, 11como está escrito:

“Vivo yo, dice el Señor,

que ante mí

se doblará toda rodilla,

y toda lengua confesará

a Dios”.

12Esto significa que todos y cada uno de nosotros tendremos que dar cuenta a Dios de nuestros propios actos.

13Por eso, dejad de criticaros unos a otros, y tratad de vivir de tal forma que ningún hermano se escandalice, ni ninguno ponga obstáculos en el camino de los demás pensando que no es bueno lo que hacen.

14En lo que a mí se refiere, y como siervo que soy del Señor, estoy convencido de que ningún alimento es impuro en sí mismo. No obstante, aquel que considere que ciertos alimentos son impuros, que no los coma, pues si los come irá contra su propia conciencia. 15Por otra parte, si lo que uno come hace sufrir a otro, sería una falta de amor fraternal persistir en ello. No consintáis, pues, que la comida sea causa de disensión y un obstáculo para la fe de otros hermanos por quienes Cristo también murió.

16Nada hagáis que pueda dar motivo a críticas, ni siquiera cuando estéis convencidos de que no es malo lo que hacéis. 17Después de todo, lo que realmente debemos entender es que el reino de Dios no consiste en comer ni en beber, sino en la justicia, la paz y la alegría que proceden del Espíritu Santo. 18Dios se agrada, y los hombres se sienten satisfechos, de todo aquel que se pone de este modo al servicio de Cristo. 19Así pues, insistamos en que con nuestro comportamiento debemos contribuir a la paz de la iglesia, y a la mutua y fraternal edificación. 20¡No destruyamos la obra de Dios por causa de la comida! Recordad que todas las cosas que comemos son limpias en sí mismas, y que el mal no está en comerlas, sino en hacer que otros tropiecen y caigan al ver que las comemos. 21La mejor conducta en tales casos es no comer carne, ni beber vino, ni hacer cosa alguna que pueda ofender al hermano o inducirlo a pecar.

22El que tiene fe, guárdela para sí mismo y para su relación personal con Dios. Dichoso aquél que no peca haciendo lo que entiende que no es malo. 23Pero el que duda acerca de lo que come, se condena a sí mismo porque no come con la convicción que da la fe. Y si le falta la fe, está en pecado, porque todo lo que se hace sin fe es pecado.

Het Boek

Romeinen 14

Alleen doen wat de vrede ten goede komt

1Neem iemand met een zwak geloof in uw midden op zonder zijn persoonlijke opvattingen te veroordelen. De een gelooft dat hij alles mag eten. De ander is zwak in het geloof en eet alleen plantaardig voedsel. Wie alles eet, moet niet neerkijken op iemand die geen vlees eet. En wie geen vlees eet, moet iemand die dat wel doet, niet veroordelen. God heeft hen namelijk allebei aangenomen. U mag de bediende van een ander niet beoordelen, of hij zijn werk goed of slecht doet is ter beoordeling aan zijn heer. Maar hij zal zijn werk wel goed doen, want God geeft hem daarvoor de kracht. Voor de een zijn er bepaalde dagen die een bijzondere betekenis hebben. Voor de ander maakt het geen verschil en zijn alle dagen gelijk. Laat ieder zijn eigen overtuiging volgen. Wie aan bepaalde dagen waarde hecht, doet het om de Here. Wie alles eet, doet het ook om de Here, want hij dankt Hem ervoor. En wie niet alles eet, doet het net zo goed om de Here en dankt Hem ook.

Niemand van ons leeft voor zichzelf en niemand sterft voor zichzelf, want ons leven is voor de Here en ook ons sterven is voor de Here. Wij zijn van Hem, in leven en dood. Daarom is Christus gestorven en weer levend geworden. Hij moest immers de Heer van de doden en de levenden zijn? 10 Hoe durft u dan een andere gelovige te veroordelen of op hem neer te kijken? Wij zullen ieder voor zich voor Christus terecht moeten staan. 11 Want er staat geschreven dat de Here heeft gezworen: ‘Zo waar als Ik leef, elke knie zal voor Mij buigen en elke tong zal openlijk erkennen dat Ik God ben.’ 12 Wij zullen ons persoonlijk voor God moeten verantwoorden.

13 Houd ermee op elkaar te veroordelen. U kunt beter deze maatstaf aanleggen: doe niets waardoor andere gelovigen in verwarring komen of waaraan zij zich ergeren. 14 Wat mijzelf betreft, heeft de Here mij ervan overtuigd dat niets op zichzelf onrein is. Maar als iemand iets onheilig vindt, dan is het voor hem onheilig. 15 Als u een andere gelovige voor het hoofd stoot door iets te eten waartegen hij bezwaar heeft, laat u zich niet door de liefde leiden. Wat u eet, mag niet zijn ondergang worden. Christus is ook voor hém gestorven. 16 Als u meent dat iets goed is, laat er dan niet iets slechts van gezegd kunnen worden. 17 In het Koninkrijk van God gaat het niet om eten en drinken. Het gaat om de rechtvaardigheid, de vrede en de blijdschap van de Heilige Geest. 18 God waardeert het als wij op deze wijze Christus dienen en de mensen zullen dat ook waarderen. 19 Wij moeten dus doen wat de vrede ten goede komt. Laten wij steeds het beste voor elkaar zoeken. 20 Wat zou het verschrikkelijk zijn als wij om voedsel het werk van God zouden verwoesten. U mag inderdaad alles eten, maar als u daardoor iemand aanstoot geeft, is het verkeerd. 21 Wie vlees eet en het daardoor een andere gelovige moeilijk maakt, moet het laten. Met wijn drinken of iets anders is het net zo. 22 Uw overtuiging is iets dat alleen uzelf en God aangaat. U bent gelukkig als u zonder een schuldig geweten alles kunt eten, waarvan u meent dat het goed is. 23 Maar wie twijfelt of iets gegeten mag worden, moet het laten staan. Als u het dan toch eet, doet u verkeerd, omdat het tegen uw eigen overtuiging ingaat. Want alles wat niet uit overtuigd geloof gedaan wordt, is zonde!