Ketab El Hayat

أيوب 34:1-37

1وَأَضَافَ أَلِيهُو قَائِلاً: 2«اسْتَمِعُوا إِلَى أَقْوَالِي أَيُّهَا الْحُكَمَاءُ، وَأَصْغُوا إِلَيَّ يَا ذَوِي الْمَعْرِفَةِ، 3لأَنَّ الأُذُنَ تُمَحِّصُ الأَقْوَالَ كَمَا يَتَذَوَّقُ الْحَنَكُ الطَّعَامَ. 4لِنَتَدَاوَلْ فِيمَا بَيْنَنَا لِنُمَيِّزَ مَا هُوَ أَصْوَبُ لَنَا، وَنَتَعَلَّمَ مَعاً مَا هُوَ صَالِحٌ.

5يَقُولُ أَيُّوبُ: ’إِنِّي بَارٌّ، وَلَكِنَّ اللهَ قَدْ تَنَكَّرَ لِحَقِّي، 6وَمَعَ أَنِّي مُحِقٌّ فَأَنَا أُدْعَى كَاذِباً، وَمَعَ أَنِّي بَرِيءٌ فَإِنَّ سَهْمَهُ أَصَابَنِي بِجُرْحٍ مُسْتَعْصٍ‘. 7فَمَنْ هُوَ نَظِيرُ أَيُّوبَ الَّذِي يَجْرَعُ الْهُزْءَ كَالْمَاءِ، 8يُوَاظِبُ عَلَى مُعَاشَرَةِ فَاعِلِي الإِثْمِ، وَيَأْتَلِفُ مَعَ الأَشْرَارِ، 9لأَنَّهُ يَقُولُ: لَا يَنْتَفِعُ الإِنْسَانُ شَيْئاً مِنْ إِرْضَاءِ اللهِ.

10لِذَلِكَ أَصْغُوا إِلَيَّ يَا ذَوِي الْفَهْمِ: حَاشَا لِلهِ أَنْ يَرْتَكِبَ شَرّاً أَوْ لِلْقَدِيرِ أَنْ يَقْتَرِفَ خَطَأً، 11لأَنَّهُ يُجَازِي الإِنْسَانَ بِمُوْجِبِ أَعْمَالِهِ، وَبِمُقْتَضَى طَرِيقِهِ يُحَاسِبُهُ. 12إِذْ حَاشَا لِلهِ أَنْ يَرْتَكِبَ شَرّاً، وَالْقَدِيرِ أَنْ يُعَوِّجَ الْقَضَاءَ. 13مَنْ وَكَّلَ اللهَ بِالأَرْضِ؟ وَمَنْ عَهِدَ إِلَيْهِ بِالْمَسْكُونَةِ؟ 14إِنِ اسْتَرْجَعَ رُوحَهُ إِلَيْهِ وَاسْتَجْمَعَ نَسَمَتَهُ إِلَى نَفْسِهِ 15فَالْبَشَرُ جَمِيعاً يَفْنَوْنَ مَعاً، وَيَعُودُ الإِنْسَانُ إِلَى التُّرَابِ.

16فَإِنْ كُنْتَ مِنْ أُولِي الْفَهْمِ، فَاسْتَمِعْ إِلَى هَذَا، وَأَنْصِتْ لِمَا أَقُولُ: 17أَيُمْكِنُ لِمُبْغِضِ الْعَدْلِ أَنْ يَحْكُمَ؟ أَتَدِينُ الْبَارَّ الْقَدِيرَ؟ 18الَّذِي يَقُولُ لِلْمَلِكِ: أَنْتَ عَدِيمُ الْقِيمَةِ، وَلِلنُّبَلاءِ: أَنْتُمْ أَشْرَارٌ؟ 19الَّذِي لَا يُحَابِي الأُمَرَاءَ، وَلا يُؤْثِرُ الأَغْنِيَاءَ عَلَى الْفُقَرَاءِ، لأَنَّهُمْ جَمِيعاً عَمَلُ يَدَيْهِ. 20فِي لَحْظَةٍ يَمُوتُونَ، تُفَاجِئُهُمُ الْمَنِيَّةُ فِي مُنْتَصَفِ اللَّيْلِ، تَتَزَعْزَعُ الشُّعُوبُ فَيَفْنَوْنَ، وَيُسْتَأْصَلُ الأَعِزَّاءُ مِنْ غَيْرِ عَوْنٍ بَشَرِيٍّ، 21لأَنَّ عَيْنَيْهِ عَلَى طُرُقِ الإِنْسَانِ وَهُوَ يُرَاقِبُ خَطْوَاتِهِ. 22لَا تُوجَدُ ظُلْمَةٌ، وَلا ظِلُّ مَوْتٍ، يَتَوَارَى فِيهِمَا فَاعِلُو الإِثْمِ، 23لأَنَّهُ لَا يَحْتَاجُ أَنْ يَفْحَصَ الإِنْسَانَ مَرَّةً أُخْرَى حَتَّى يَدْعُوهُ لِلْمُثُولِ أَمَامَهُ فِي مُحَاكَمَةٍ. 24يُحَطِّمُ الأَعِزَّاءَ مِنْ غَيْرِ إِجْرَاءِ تَحْقِيقٍ، وَيُقِيمُ آخَرِينَ مَكَانَهُمْ 25لِذَلِكَ هُوَ مُطَّلِعٌ عَلَى أَعْمَالِهِمْ، فَيُطِيحُ بِهِمْ فِي اللَّيْلِ فَيُسْحَقُونَ. 26يَضْرِبُهُمْ لِشَرِّهِمْ عَلَى مَرْأَى مِنَ النَّاسِ، 27لأَنَّهُمُ انْحَرَفُوا عَنِ اتِّبَاعِهِ، وَلَمْ يَتَأَمَّلُوا فِي طُرُقِهِ، 28فَكَانُوا سَبَباً فِي ارْتِفَاعِ صُرَاخِ الْبَائِسِ إِلَيْهِ، وَاللهُ يَسْتَجِيبُ اسْتِغَاثَةَ الْمِسْكِينِ. 29فَإِنْ هَيْمَنَ بِسَكِينَتِهِ فَمَنْ يَدِينُهُ؟ وَإِنْ وَارَى وَجْهَهُ فَمَنْ يُعَايِنُهُ؟ سَوَاءٌ أَكَانُوا شَعْباً أَمْ فَرْداً 30لِكَيْ لَا يَسُودَ الْفَاجِرُ، لِئَلّا تَعْثُرَ الأُمَّةُ.

31هَلْ قَالَ أَحَدٌ للهِ: لَقَدْ تَحَمَّلْتُ الْعِقَابَ فَلَنْ أَعُودَ إِلَى الإِسَاءَةِ؟ 32عَلِّمْنِي مَا لَا أَرَاهُ، وَإِنْ كُنْتُ قَدْ أَثِمْتُ فَإِنَّنِي عَنْهُ أَرْتَدِعُ. 33أَيُجْزِيكَ اللهُ إِذاً بِمُقْتَضَى رَأْيِكَ إِذَا رَفَضْتَ التَّوْبَةَ؟ لأَنَّ عَلَيْكَ أَنْتَ أَنْ تَخْتَارَ لَا أَنَا، فَأَخْبِرْنِي بِمَا تَعْرِفُ. 34إِنَّ ذَوِي الْفَهْمِ يُعْلِنُونَ، وَالْحُكَمَاءَ الَّذِينَ يُنْصِتُونَ إِلَى كَلامِي يَقُولُونَ لِي: 35إِنَّ أَيُّوبَ يَتَكَلَّمُ بِجَهْلٍ، وَكَلامُهُ يَفْتَقِرُ إِلَى التَّعَقُّلِ. 36يَا لَيْتَ أَيُّوبَ يُمْتَحَنُ أَقْسَى امْتِحَانٍ، لأَنَّهُ أَجَابَ كَمَا يُجِيبُ أَهْلُ الشَّرِّ. 37لَكِنَّهُ أَضَافَ إِلَى خَطِيئَتِهِ عِصْيَاناً، إِذْ يُصَفِّقُ بَيْنَنَا بِاحْتِقَارٍ، مُثَرْثِراً بِأَقْوَالٍ ضِدَّ اللهِ!»

Kurdi Sorani Standard

ئەیوب 34:1-37

1ئیتر ئەلیهو گوتی:

2«گوێ لە قسەکانم بگرن دانایان،

گوێم بۆ شل بکەن، ئەی ئەوانەی دەزانن،

3چونکە گوێ قسە تاقی دەکاتەوە

وەک چۆن مەڵاشوو خواردن تام دەکات.

4با بۆ خۆمان دادگەری تاقی بکەینەوە و

لەنێو خۆمان بزانین چی باشە.

5«ئەیوب گوتی: ”من ڕاستودروست بووم،

بەڵام خودا مافی منی داماڵی.

6لە کاتی دادگاییم

بە درۆ دەخرێمەوە و

برینەکەم ساڕێژ نابێت

لەگەڵ ئەوەی بێ یاخیبوونم.“

7چ پیاوێک وەک ئەیوبە؟

سووکایەتیکردن وەک ئاو دەخواتەوە و

8پێکەوە لەگەڵ بەدکاران ملی ڕێ دەگرێت و

لەگەڵ خراپەکاران دەڕوات؟

9لەبەر ئەوەی گوتی: ”سوودی نییە بۆ مرۆڤ

جێی ڕەزامەندی بێت لەلای خودا.“

10«لەبەر ئەوە گوێم لێ بگرن، ئەی تێگەیشتووان.

خراپە لە یەزدان بە دوورە و

ستەمیش لە خودای هەرە بەتوانا،

11چونکە مرۆڤ بەگوێرەی کردەوەکانی پاداشت دەداتەوە و

پیاویش بەپێی ڕێگاکەی تووش دەکات.

12جا بە ڕاستی خودا خراپە ناکات،

توانادارەکەش دادپەروەری خوار ناکاتەوە.

13کێ کردی بە لێپرسراو لەسەر زەوی و

کێ لەسەر هەموو جیهان داینا؟

14ئەگەر بیخاتە دڵی خۆیەوە

ڕۆح و هەناسەی بۆ خۆی کۆبکاتەوە،

15هەموو مرۆڤ پێکەوە ڕۆح بەدەستەوە دەدەن و

مرۆڤ بۆ خۆڵ دەگەڕێتەوە.

16«ئەگەر تێگەیشتنت هەیە،

ئەمە ببیستە و بۆ دەنگی وشەکانم گوێ شل بکە.

17ئایا ئەوەی ڕقی لە دادپەروەرییە دەتوانێت فەرمانڕەوایەتی بکات؟

یان ئەوەی ڕاستودروست و مەزنە تاوانباری دەکەیت؟

18ئایا خودا نییە کە بە پاشا دەفەرموێت: ”ئەی هیچوپووچ!“

یان بە پیاوماقوڵان: ”ئەی خراپەکاران!“

19ئایا خودا نییە ئەوەی لایەنگری میران ناکات و

دەوڵەمەند لە هەژار بە زیاتر دانانێت،

چونکە هەمووان کاری دەستی ئەون؟

20لەناکاو دەمرن، لە نیوەشەودا؛

گەل دەهەژێن و بەسەردەچن؛

بەهێزەکان دادەماڵرێن، بەڵام نەک بە دەستی مرۆڤ.

21«چاوەکانی لەسەر ڕێگاکانی مرۆڤە؛

ئەو هەموو هەنگاوەکانی دەبینێت.

22نە تاریکی هەیە و نە سێبەری مەرگ،

کە بەدکاران بتوانن خۆیانی تێدا بشارنەوە.

23پێویست ناکات خودا زیاتر لێکۆڵینەوە لەگەڵ مرۆڤ بکات،

هەتا بێتە بەردەمی بۆ دادگاییکردن.

24دلێران بەبێ پشکنین تێکدەشکێنێت و

خەڵکی دیکە لە جێیان دادەنێت.

25لەبەر ئەوەی تێبینی کردەوەکانیان دەکات،

بە شەو سەرەوژێریان دەکات و وردوخاش دەبن.

26لەبەر ئەوەی خراپەکارن

لەبەرچاوی بینەران سزایان دەدات،

27چونکە لەدوای ئەو لایاندا و

لە هیچ یەکێک لە ڕێگاکانی ئەو وردنەبوونەوە،

28بەم جۆرەیان کرد هاواری هەژار پێی بگات،

بەم شێوەیە گوێی لە قیژەی زەلیلان بوو.

29بەڵام ئەگەر بێدەنگ بێت،

کێ هەیە تاوانباری بکات؟

ئەگەر ڕووی خۆی بشارێتەوە، کێ دەیبینێت؟

لەگەڵ ئەوەشدا فەرمانڕەوایەتی نەتەوە و تاکە کەسیش دەکات

30بۆ ئەوەی خوانەناس پاشایەتی نەکات و

نەبێت بە تەڵە بۆ گەل.

31«ئەگەر بە خودا بگوترێت:

”من تاوانبارم بەڵام ئیتر گەندەڵی ناکەم،

32ئەوەی نەمبینیوە تۆ پیشانی منی بدە،

ئەگەر خراپەم کردووە، چیتر نایکەمەوە؟“

33ئایا دەبێت خودا بەگوێرەی ئەوەی تۆ پێت باشە پاداشتت34‏:33 ئەم وشەیە لە زمانی عیبری بە هەردوو واتای پاداشت و سزا دێت.‏ بداتەوە،

لە کاتێکدا کە تۆ ئامادە نیت تۆبە بکەیت؟

تۆ هەڵدەبژێریت نەک من،

ئەوەی دەیزانیت دەیڵێیت.

34«تێگەیشتووان پێم دەڵێن،

ئەو پیاوە دانایانەی گوێیان لێمە دەڵێن:

35”ئەیوب بەبێ زانین قسە دەکات و

قسەکانی بەبێ وریاین.“

36خۆزگە ئەیوب هەتاسەر تاقی دەکرایەوە

لەبەر وەڵامەکانی وەک بەدکاران!

37یاخیبوونی بۆ سەر گوناهەکەی زیاد کرد؛

بە گاڵتەپێکردنەوە چەپڵە لێدەدات و

زیادەڕۆیی لەسەر خودا دەکات.»