New Amharic Standard Version

ኤርምያስ 8:1-22

1“ ‘በዚያን ጊዜ፣ ይላል እግዚአብሔር፤ የይሁዳን ነገሥታትና መኳንንት ዐፅም፣ የካህናትና የነቢያት ዐፅም፣ የኢየሩሳሌም ሕዝብ ዐፅም ከየመቃብራቸው ይወጣል። 2በወደዷቸውና በአገለገሏቸው እንዲሁም በተከተሏቸው፣ ባማከሯቸውና ባመለኳቸው በፀሓይ፣ በጨረቃና በሰማያት ከዋክብት ሁሉ ፊት ይሰጣል፤ አይሰበሰብም ወይም አይቀበርም፤ ነገር ግን እንደተጣለ ጒድፍ በምድር ላይ ይበተናል። 3ከዚህ ክፉ ሕዝብ የተረፉት ሁሉ፣ ባሳደድኋቸው ስፍራ ሁሉ ከሕይወት ይልቅ ሞትን ይመርጣሉ፤ ይላል የሰራዊት ጌታ እግዚአብሔር።’

ኀጢአትና ያስከተለው ቅጣት

4“እንዲህ በላቸው፤ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

“ ‘ሰዎች ቢውድቁ፣ እንደ ገና ከወደቁበት አይነሡምን?

ሰው ተሳስቶ ወደ ኋላ ቢሄድ፣ ከስሕተቱ አይመለስምን?

5ታዲያ፣ ይህ ሕዝብ ለምን ፊቱን አዙሮ ወደ ኋላ ይሄዳል?

ለምንስ ኢየሩሳሌም ዘወትር ወደ ኋላ ትመለሳለች?

ተንኰልን የሙጥኝ ብለው ይዘዋል፤

ሊመለሱም ፈቃደኛ አይደሉም።

6እኔ በጥንቃቄ አደመጥኋቸው፤

ትክክለኛ የሆነውን ግን አይናገሩም።

ማንም ስለ ክፋቱ ንስሓ የገባ የለም፤

“ምን አድርጌአለሁ?” ይላል።

ለጦርነት እንደ ተዘጋጀ ፈረስ፣

እያንዳንዱ በራሱ መንገድ ይሄዳል።

7ሽመላ እንኳ በሰማይ፣

የተወሰነ ጊዜዋን ታውቃለች፣

ዋኖስ፣ ጨረባና ዋርዳም፣

የሚሰደዱበትን ጊዜ ያውቃሉ፤

ሕዝቤ ግን፣

የእግዚአብሔርን ሥርዐት አላወቀም።

8“ ‘የጸሓፊዎቻችሁ ሐሰተኛ ብርዕ ሐሰት

እያስተናገደ እንዴት፣ “ዐዋቂዎች ነን፣

የእግዚአብሔር ሕግ አለን” ትላላችሁ?

9ጥበበኞች ያፍራሉ፤

ይዋረዳሉ፤ በወጥመድም ይያዛሉ።

የእግዚአብሔርን ቃል ተቃውመው፣

ምን ዐይነት ጥበብ ይኖራቸዋል?

10ስለዚህ ሚስቶቻቸውንም ለሌሎች ወንዶች እሰጣለሁ፤

ዕርሻዎቻቸውንም ለባዕዳን እሰጣለሁ፤

ከታናሹ እስከ ታላቁ ድረስ፣

ሁሉም ተገቢ ላልሆነ ጥቅም ይስገበገባሉ፤

ነቢያትና ካህናትም እንዲሁ፤

ሁሉም ያጭበረብራሉ።

11የሕዝቤን ቍስል ብርቱ እንዳይደለ በመቍጠር፣

የተሟላ ፈውስ ሳይኖር እንዲሁ ያክማሉ፤

ሰላም ሳይኖር፣

“ሰላም፣ ሰላም” ይላሉ።

12ርኵሰት ሲፈጽሙ ዐፍረው ነበርን?

የለም! በጭራሽ አላፈሩም፤

ኀፍረት ምን እንደሆነም አያውቁም።

ስለዚህ ከወደቁት ጋር ይወድቃሉ፤

በምቀጣቸው ጊዜ ይዋረዳሉ፤”

ይላል እግዚአብሔር

13“ ‘ያመረቱትን ሁሉ እወስድባቸዋለሁ፤

ይላል እግዚአብሔር

በወይን ተክል ላይ የወይን ፍሬ አይኖርም፤

በበለስ ዛፍ ላይ የበለስ ፍሬ አይገኝም፤

ቅጠሎቻቸውም ይረግፋሉ።

የሰጠኋቸው በሙሉ፣

ከእነርሱ ይወሰድባቸዋል።8፥13 በዕብራይስጡ የዚህ ስንኝ/ ዐ/ነገር ትርጒም በግልጽ አይታወቅም’ ”

14“ለምን እዚህ እንቀመጣለን?

በአንድነት ተሰብሰቡ!

ወደ ተመሸጉት ከተሞች እንሽሽ፤

በዚያም እንጥፋ!

በእርሱ ላይ ኀጢአትን ስላደረግን፣

እግዚአብሔር አምላካችን እንድንጠፋ አድርጎናል፤

የተመረዘ ውሃ እንድንጠጣ ሰጥቶናል።

15ሰላምን ተስፋ አደረግን፤

መልካም ነገር ግን አልመጣም፤

የፈውስ ጊዜን ተመኘን፤

ነገር ግን ሽብር ብቻ ሆነብን።

16የጠላት ፈረሶች ፉርፉርታ፣

ከዳን ይሰማል፤

በድንጒላ ፈረሶቻቸው ማሽካካት፣

መላዋ ምድር ተንቀጠቀጠች።

ምድሪቱንና በውስጧ ያለውን ሁሉ፣

ከተማዪቱንና በውስጧ የሚኖሩትን ሁሉ፣

ሊውጡ መጡ።”

17“እነሆ፤ በመካከላችሁ መርዘኛ እባቦችን፣

የአስማተኛ ብልኀት የማይገታቸው እፉኝቶችን እሰዳለሁ፤

እነርሱም ይነድፉአችኋል፤”

ይላል እግዚአብሔር

18በሐዘኔ የምታጽናናኝ8፥18 የምታጽናናኝ በዕብራይስጡ የዚህ ቃል ትርጒም በግልጽ አይታወቅም ሆይ፤

ልቤ በውስጤ ዝላለች።

19እንዲህ የሚለውን የሕዝቤን ጩኸት፣

ከሩቅ ምድር ስማ፦

እግዚአብሔር በጽዮን የለምን?

ንጉሥዋስ በዚያ አይኖርምን?”

“በተቀረጹ ምስሎቻቸው፣

እንዲሁም ከንቱ በሆኑ ባዕዳን ለምን አስቈጡኝ?”

20“መከሩ ዐለፈ፤

በጋው አበቃ፤

እኛም አልዳንም።”

21ሕዝቤ ሲቈስል፣

እኔም ቈሰልሁ፤

አለቀስሁ፤ ድንጋጤ ያዘኝ።

22በገለዓድ የሚቀባ መድኀኒት የለምን?

ወይስ በዚያ ሐኪም አልነበረምን?

ለሕዝቤ ቍስል፣

ለምን ፈውስ አልተገኘም?

Ang Pulong Sa Dios

Jeremias 8:1-22

1Nagpadayon sa pagsulti ang Ginoo, “Nianang adlawa, panghabwaon gikan sa mga lubnganan ang mga bukog sa mga hari ug sa mga opisyal sa Juda, apil ang mga bukog sa mga pari, sa mga propeta, ug sa katawhan sa Jerusalem. 2Ikatag kini diha sa yuta, ilalom sa kahayag sa adlaw, bulan, ug mga bitoon nga ilang gihigugma, gialagaran gisunod, gidangpan, ug gisimba. Dili na tigomon ang ilang mga bukog ug ilubong. Magkatag nalang kini diha sa yuta nga daw tae. 3Ang mabilin nga buhi niining daotan nga nasod katagon ko ngadto sa ubang mga nasod. Ug didto palabihon pa nilang mamatay kaysa mabuhi. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagaingon niini.”

Ang Sala ug ang Silot

4Miingon ang Ginoo kanako nga isulti ko kini nga mensahe ngadto sa mga tawo, “Kon matumba ang tawo, dili ba motindog man siya pagbalik? Kon nasaag siya, dili ba mobalik man siya sa iyang agi? 5Apan ngano man nga kamong mga taga-Jerusalem padayon nga mitalikod kanako? Nganong dili man ninyo mahimong biyaan ang mga dios-dios nga nagatunto kaninyo ug mobalik kanako? 6Gipaminaw kog maayo ang inyong gipanulti ug wala kamoy gisulti nga husto. Walay bisan usa kaninyo nga naghinulsol sa iyang kadaotan. Wala gayoy nakaingon, ‘Unsa kining akong nahimo?’ Tanan kaninyo abtik kaayong magpakasala, daw mga kabayo kamo nga mipaturatoy ug dagan ngadto sa gira. 7Ang talabon, ang salampati, ang sayaw, ug ang lapay nahibalo kon kanus-a mobalhin ngadto sa ubang mga dapit ug kanus-a sila mobalik, apan kamong akong mga katawhan wala mahibalo sa akong lagda. 8Nganong moingon man kamo nga maalamon kamo tungod kay anaa kaninyo ang kasugoan sa Ginoo, nga ang tinuod, gituis man kini sa inyong mga magtutudlo? 9Maulawan gayod ang mga nagaingon nga maalamon. Malisang gayod sila kay bihagon man sila, tungod sa ilang pagsalikway sa akong mga pulong. Nan, unsa mang matanga sa kaalam ang anaa kanila? 10Busa ihatag ko sa ubang mga tawo ang ilang mga asawa ug mga uma. Tungod kay silang tanan, gikan sa labing ubos hangtod sa labing dungganon, nanglimbong aron makasapi. Bisan mga propeta ug mga pari nanglimbong usab. 11Wala nila tagda ang samad sa akong mga katawhan, bisan ug grabe na kini. Nagaingon sila nga maayo ra ang tanan bisan ang tinuod dili kini maayo. 12Naulaw ba sila sa ilang mangil-ad nga mga batasan? Wala! Kay wala na silay ulaw! Dili man lang gani mahilaw ang ilang mga dagway. Busa ipaubos sila sa panahon nga sila silotan. Ako, ang Ginoo, nagaingon nga mangalaglag sila sama sa uban. 13Laglagon ko gayod sila, apil ang ilang mga abot nga mga ubas ug mga igera. Bisan ang mga dahon niini mangalaya. Ang gipanghatag ko kanila mawala na.

14Unya moingon sila, ‘Unsa pa may atong gihulat? Dali, mangadto kita sa pinarilan nga mga lungsod ug didto kita magpakamatay, kay gihukman na kita nga patyon sa Ginoo nga atong Dios. Daw sama lang nga gihatagan niya kita ug tubig nga may hilo aron atong imnon, tungod kay nakasala kita kaniya. 15Nangandoy kitag kalinaw, apan walay kalinaw nga miabot. Nangandoy kitag kaayohan, apan kalisang ang miabot. 16Gikan sa Dan mabatian ang pagpangusmo sa mga kabayo sa mga kaaway. Sa tingog lang sa ilang mga kabayo mangurog na sa kahadlok ang tibuok kayutaan. Mianhi sila aron sa paglaglag niini nga yuta ug sa tanan nga anaa niini—ang mga lungsod ug ang tanang mga lumulupyo niini.’ ”

17Miingon ang Ginoo, “Pamati! Ipadala ko diha kaninyo kining mga kaaway nga daw sa malala nga mga bitin nga dili mapaamo, unya pamaakon nila kamo.”

18Unya miingon si Jeremias, Dili gyud mahupay ang akong kasubo. Sakit gayod ang akong kasingkasing. 19Paminawa ang pagpakitabang sa akong mga katagilungsod; madungog kini sa tibuok kayutaan. Nagaingon sila, “Wala na ba sa Jerusalem8:19 Jerusalem: sa Hebreo, Zion. ang Ginoo? Wala na ba dinhi ang Dios nga Hari sa Jerusalem?” Mitubag ang Ginoo, “Nganong gipalagot ninyo ako pinaagi sa pagsimba sa mga dios-dios nga walay pulos?” 20Mireklamo ang mga tawo, “Human na man unta ang ting-init, ug nahuman na usab ang ting-ani, apan wala gihapon kami maluwas!”

21Hilabihan ang akong kasakit tungod sa kasakit nga nahiagoman sa akong mga katagilungsod. Nagbangotan ako ug hilabihan ang akong kaguol. 22Wala bay tambal sa Gilead? Wala bay mananambal didto? Nganong wala man maayo ang samad sa akong mga katagilungsod?