New Amharic Standard Version

አብድዩ 1:1-21

ትንቢተ አብድዩ

የአብድዩ ራእይ፤

1ጌታ እግዚአብሔር ስለ ኤዶም እንዲህ ይላል፤

ከእግዚአብሔር ዘንድ መልእክት ሰምተናል፤

መልእክተኛውም ወደ አሕዛብ ተልኮ እንዲህ

ብሎአል፤

“ተነሡ፤ እርሷን ለመውጋት እንውጣ።”

2“እነሆ፤ በአሕዛብ መካከል ታናሽ አደርግሃለሁ፤

እጅግ የተናቅህ ትሆናለህ።

3አንተ በሰንጣቃ1፥3 ወይም በሴላ ዐለት ውስጥ

የምትኖር፣

መኖሪያህንም በከፍታ ስፍራ ያደረግህ፣

ለራስህም፣

“ማን ወደ ምድር ሊያወርደኝ ይችላል?” የምትል፣

የልብህ ትዕቢት አታልሎሃል።

4እንደ ንስር መጥቀህ ወደ ላይ ብትወጣ፣

ጐጆህንም በከዋክብት መካከል ብታደርግ፣

ከዚያ አወርድሃለሁ”

ይላል እግዚአብሔር

5“ሌቦች ወደ አንተ ቢመጡ፣

ዘራፊዎችም በሌሊት ቢገቡ፣

የሚሰርቁት የሚፈልጉትን ያህል ብቻ አይደለምን?

ወይን ለቃሚዎች ወደ አንተ ቢመጡ፣

ጥቂት ቃርሚያ አይተዉምን?

አንተ ግን ምንኛ ጥፋት ይጠብቅሃል!

6ዔሳው ግን እንዴት ተዘረፈ?

የሸሸገውስ ሀብት ምንኛ ተመዘበረ!

7ወዳጆችህ ሁሉ ወደ ድንበር ይገፉሃል፤

ጓደኞችህ ያታልሉሃል፤ ያሸንፉህማል፤

እንጀራህን የበሉ ወጥመድ ይዘረጉብሃል፤1፥7 የዚህ ሐረግ የዕብራይስጡ ትርጓሜ በእርግጠኝነት አይታወቅም።

አንተ ግን አታውቀውም።

8“በዚያ ቀን ጥበበኛ ሰዎችን ከኤዶም፣

አስተዋዮችንም ከዔሳው ተራሮች አልደመስስምን?”

ይላል እግዚአብሔር

9ቴማን ሆይ፤ ተዋጊዎችህ ይደነግጣሉ፤

በዔሳውም ተራሮች ያለ ሁሉ፣

ተገድሎ ይጠፋል።

10በወንድምህ በያዕቆብ ላይ ስላደረግኸው ግፍ፣

በዕፍረት ትሸፈናለህ፤

ለዘላለምም ትጠፋለህ።

11እንግዶች ሀብቱን ዘርፈው ሲሄዱ፣

ባዕዳንም በበሮቹ ሲገቡ፣

በኢየሩሳሌምም ላይ ዕጣ ሲጣጣሉ፣

በዚያ ቀን ገለልተኛ ሆነህ ተመለከትህ፣

አንተም ከእነርሱ እንደ አንዱ ሆንህ።

12ክፉ ቀን በገጠመው ጊዜ፤

በወንድምህ ሥቃይ መደሰት አልነበረብህም፤

በጥፋታቸው ቀን፣ የይሁዳ ሕዝብ ሲያዝኑ

ሐሤት ማድረግ አልነበረብህም፤

በጭንቀታቸውም ቀን፣

በትዕቢት ልትናገር አይገባህም ነበር።

13በጥፋታቸው ቀን፣

በሕዝቤ በር መግባት የለብህም ነበር፤

በጥፋታቸው ቀን፣

በጭንቀታቸው መደሰት አልነበረብህም፤

በጥፋታቸው ቀን፣

ሀብታቸውን መዝረፍ አይገባህም ነበር።

14ስደተኞቻቸውን ለመግደል፣

በመንታ መንገድ መጠባበቅ አይገባህም ነበር፣

በጭንቀታቸው ቀን፣

የተረፉትን አሳልፈህ መስጠት አልነበረብህም።

15“በአሕዛብ ሁሉ ላይ፣

የእግዚአብሔር ቀን ደርሶአል፤

አንተ እንዳደረግኸው፣ በአንተም ላይ ይደረጋል፤

ክፉ ሥራህም በራስህ ላይ ይመለሳል።

16እናንተ በቅዱሱ ተራራዬ እንደ ጠጣችሁ፣

አሕዛብ ሁሉ ዘወትር ይጠጣሉ፤

ይጠጣሉ፤ አብዝተውም ይጠጣሉ፤

ከዚህም በፊት እንዳልሆኑት ይሆናሉ።

17ነገር ግን በጽዮን ተራራ ነጻ መውጣት ይሆናል፤

የያዕቆብ ቤትም እርሷ የተቀደሰች ትሆናለች፤

ርስታቸውን ይወርሳሉ።

18የያዕቆብ ቤት እሳት፣

የዮሴፍም ቤት ነበልባል ይሆናል፤

የዔሳው ቤት ገለባ ይሆናል፤

ያቃጥሉታል፤ ይበሉትማል፤

ከዔሳው ቤት የሚተርፍ፣ አይኖርም።”

እግዚአብሔር ተናግሮአል።

19የኔጌብ ሰዎች፣

የዔሳውን ተራራ ይይዛሉ፤

ከተራራው ግርጌ ያሉ ሰዎችም፣

የፍልስጥኤማውያንን ምድር ይወርሳሉ፤

የኤፍሬምንና የሰማርያንም ዕርሻ ይይዛሉ፤

ብንያምም ገለዓድን ይወርሳል።

20በከነዓን ያለው ይህ የእስራኤል ስደተኞች ወገን፣

እስከ ሰራጵታ ያለውን ምድር ይወርሳል፤

በሰፋራድም ያሉ የኢየሩሳሌም ስደተኞች፣

የኔጌብን ከተሞች ይወርሳሉ።

21የዔሳውን ተራሮች ለመግዛት፣

ነጻ አውጪዎች ወደ ጽዮን ተራራ ይወጣሉ፤

መንግሥቱም የእግዚአብሔር ይሆናል።

Thai New Contemporary Bible

โอบาดีห์ 1:1-21

1นิมิตของโอบาดีห์

(ยรม.49:9-10,14-16)

พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสเกี่ยวกับเอโดมว่า

เราได้ยินถ้อยคำจากองค์พระผู้เป็นเจ้าดังนี้

มีทูตคนหนึ่งถูกส่งไปยังประชาชาติต่างๆ เพื่อแจ้งว่า

“ลุกขึ้นเถิด ให้เราไปรบกับเอโดม”

2“ดูเถิด เราจะทำให้เจ้าเล็กกระจ้อยร่อยในหมู่ประชาชาติ

เจ้าจะถูกเหยียดหยามยิ่งนัก

3ความหยิ่งผยองในใจได้หลอกลวงเจ้า

เจ้าผู้อาศัยอยู่ในซอกหิน

และสร้างบ้านไว้บนที่สูง

เจ้าผู้บอกตัวเองว่า

‘ใครเล่าสามารถดึงเราลงไปอยู่ที่พื้นได้?’

4ถึงแม้เจ้าเหินฟ้าเหมือนนกอินทรี

และสร้างรังไว้กลางหมู่ดาว

เราก็จะฉุดเจ้าลงมาจากที่นั่น”

องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

5“หากขโมยมาหาเจ้า

หากโจรบุกมาในยามค่ำคืน

เจ้าจะย่อยยับสักปานใด

เขาจะไม่ขโมยไปเพียงเท่าที่เขาอยากได้หรือ?

หากคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า

เขาจะไม่เหลือไว้บ้างนิดหน่อยหรือ?

6แต่เอซาวจะถูกปล้นชิงจนหมดสิ้น

ทรัพย์สมบัติที่เขาซ่อนไว้ถูกปล้นชิงไปหมด!

7พันธมิตรทั้งหมดจะบังคับให้เจ้าออกไปจนสุดแดน

เพื่อนฝูงจะหลอกและเอาชนะเจ้า

เพื่อนร่วมสำรับอาหารเดียวกันกับเจ้าจะวางกับดักเจ้า1:7 ในภาษาฮีบรูประโยคนี้มีความหมายไม่ชัดเจน

แต่เจ้าจะไม่ระแคะระคาย”

8องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “ในวันนั้น

เราจะไม่ทำลายปราชญ์ของเอโดม

และผู้ที่มีความเข้าใจที่ภูเขาต่างๆ ของเอซาวหรือ?

9เทมานเอ๋ย นักรบของเจ้าจะครั่นคร้าม

และทุกคนที่ภูเขาของเอซาว

จะถูกประหาร

10เพราะความอำมหิตที่เจ้าทำแก่ยาโคบน้องชายของเจ้า

เจ้าจะอับอายขายหน้า

เจ้าจะถูกทำลายไปตลอดกาล

11ในวันที่เจ้ายืนเฉยอย่างไม่แยแส

ขณะที่คนแปลกหน้าขนทรัพย์สมบัติของเขาไป

คนต่างชาติบุกเข้าประตูเมืองของเขา

และจับสลากแบ่งกรุงเยรูซาเล็มกัน

เจ้าก็เป็นเหมือนคนหนึ่งในพวกนั้น

12เจ้าไม่ควรหยามน้ำหน้าน้องชาย

ในวันที่เขารับเคราะห์

หรือกระหยิ่มยิ้มย่องทับถมชาวยูดาห์

ในวันที่พวกเขาพินาศ

หรือคุยโวโอ้อวดเหลือเกิน

ในวันที่พวกเขาเดือดร้อน

13เจ้าไม่ควรเดินเข้าประตูเมืองของประชากรของเรา

ในวันที่พวกเขาพินาศย่อยยับ

หรือสมน้ำหน้าที่พวกเขาป่นปี้

ในวันที่พวกเขาพินาศย่อยยับ

หรือยึดทรัพย์สมบัติของพวกเขา

ในวันที่พวกเขาพินาศย่อยยับ

14เจ้าไม่ควรดักรออยู่ที่ทางแยก

เพื่อคอยเล่นงานพวกเขาซึ่งหนีภัยมา

หรือมอบตัวผู้รอดชีวิตของพวกเขา

ในวันที่เขาเดือดร้อน

15“วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับมวลประชาชาติใกล้เข้ามาแล้ว

เจ้าทำสิ่งใดไว้จะได้รับสิ่งนั้นตอบแทน

กรรมที่เจ้าก่อไว้จะย้อนกลับมาตกบนหัวของเจ้า

16เหมือนที่เจ้าดื่มบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา

ประชาชาติทั้งปวงก็จะดื่มไม่หยุด

เขาจะดื่มแล้วดื่มอีก

เขาจะเป็นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

17แต่บนภูเขาศิโยนจะมีการช่วยกู้

ภูเขานั้นจะศักดิ์สิทธิ์

และพงศ์พันธุ์ยาโคบ

จะครอบครองกรรมสิทธิ์ในดินแดนนั้น

18พงศ์พันธุ์ยาโคบจะเป็นไฟ

พงศ์พันธุ์โยเซฟจะเป็นเปลวไฟ

พงศ์พันธุ์ของเอซาวจะเป็นตอข้าว

ซึ่งจะถูกไฟเผาจนมอดไหม้

พงศ์พันธุ์เอซาว

จะไม่มีใครรอดชีวิตเลย”

องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้แล้ว

19ประชาชนจากเนเกบจะครอบครอง

ภูเขาต่างๆ ของเอซาว

และประชาชนจากเชิงเขาต่างๆ จะครอบครอง

ดินแดนของชาวฟีลิสเตีย

พวกเขาจะครอบครองท้องทุ่งของเอฟราอิมกับสะมาเรีย

และเบนยามินจะครอบครองกิเลอาด

20กลุ่มเชลยอิสราเอลซึ่งอยู่ในคานาอัน

จะครอบครองดินแดนไกลไปถึงศาเรฟัท

เชลยจากเยรูซาเล็มซึ่งอยู่ในเสฟาราด

จะครอบครองเมืองต่างๆ ของเนเกบ

21พวกกู้ชาติจะขึ้นไปบน1:21 หรือจากภูเขาศิโยน

เพื่อครอบครองภูเขาต่างๆ ของเอซาว

และอาณาจักรนั้นจะเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า