መዝሙር 88 NASV - Psalms 88 KJV

New Amharic Standard Version

መዝሙር 88:1-18

መዝሙር 88

ሰቆቃ

ማሕሌት፤ የቆሬ ልጆች መዝሙር፤ ለመዘምራን አለቃ፤ በማኸላት የሚዘመር፤ የይዝራኤላዊው የኤማን ትምህርት

1አዳኜ የሆንህ አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፤

በቀንና በሌሊት በፊትህ አጮኻለሁ።

2ጸሎቴ በፊትህ ትድረስ፤

ጆሮህንም ወደ ጩኸቴ አዘንብል፤

3ነፍሴ በመከራ ተሞልታለችና፤

ሕይወቴም ወደ ሲኦል88፥3 መቃብር የሚሉ አሉ። ተቃርባለች።

4ወደ ጒድጓድ ከሚወርዱት ጋር ተቈጠርሁ፤

ዐቅምም አጣሁ።

5በሙታን መካከል እንደ ተጣሉ፣

ተገድለው በመቃብር ውስጥ እንደ ተጋደሙ፣

አንተ ከእንግዲህ እንደማታስባቸው፣

ከእጅህም ወጥተው እንደ ተወገዱ ሆንሁ።

6በዐዘቅት ጥልቀት ውስጥ ጣልኸኝ፤

በጨለማ ጒድጓድ ውስጥ ከተትኸኝ።

7የቊጣህ ክብደት በላዬ ዐርፎአል፤

በማዕበልህም ሁሉ አጥለቅልቀኸኛል። ሴላ

8የሚቀርቡኝ ባልንጀሮቼን ከእኔ አራቅህ፤

እንዲጸየፉኝም አደረግህ፤

ተከብቤአለሁ፤ ማምለጥም አልችል፤

9ዐይኖቼም በሐዘን ፈዘዙ።

እግዚአብሔር ሆይ፤ ዘወትር ወደ አንተ እጣራለሁ፤

እጆቼንም ወደ አንተ ዘረጋሁ።

10ድንቅ ሥራህን ለሙታን ታሳያለህን?

የሙታንስ መናፍስት ተነሥተው ያመሰግኑሃልን? ሴላ

11ምሕረትህ በመቃብር ውስጥ፣

ታማኝነትህስ እንጦርጦስ88፥11 በዕብራይስጥ አባዳን ማለት ነው፤ የመውደሚያ ስፍራ ነው። ይነገራልን?

12ድንቅ ሥራህ በጨለማ ስፍራ፣

ጽድቅህስ በመረሳት ምድር ትታወቃለችን?

13እግዚአብሔር ሆይ፤ እኔ ግን ትረዳኝ ዘንድ ወደ አንተ እጮኻለሁ፤

በጧትም ጸሎቴን በፊትህ አደርሳለሁ።

14እግዚአብሔር ሆይ፤ ለምን ታርቀኛለህ?

ፊትህንስ ከእኔ ለምን ትሰውራለህ?

15እኔ ከልጅነቴ ጀምሮ ችግረኛና ለሞት የተቃረብሁ ነበርሁ፤

መዓትህ አሠቃየኝ፤ ግራም ተጋባሁ።

16ቍጣህ በላዬ ላይ ተከነበለ፤

መዓትህም አጠፋኝ።

17ቀኑን ሙሉ እንደ ጐርፍ ከበቡኝ፤

በአንድነትም ዙሪያዬን አጥረው ያዙኝ።

18ወዳጄንና ባልንጀራዬን ከእኔ አራቅህ፤

ጓደኛዬ ጨለማ ብቻ ሆኖ ቀረ።

King James Version

Psalms 88:1-18

A Song or Psalm for the sons of Korah, to the chief Musician upon Mahalath Leannoth, Maschil of Heman the Ezrahite.

1O LORD God of my salvation, I have cried day and night before thee:88.1 for the sons: or, of the sons88.1 Maschil…: or, A Psalm of Heman the Ezrahite, giving instruction

2Let my prayer come before thee: incline thine ear unto my cry;

3For my soul is full of troubles: and my life draweth nigh unto the grave.

4I am counted with them that go down into the pit: I am as a man that hath no strength:

5Free among the dead, like the slain that lie in the grave, whom thou rememberest no more: and they are cut off from thy hand.88.5 from: or, by

6Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.

7Thy wrath lieth hard upon me, and thou hast afflicted me with all thy waves. Selah.

8Thou hast put away mine acquaintance far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

9Mine eye mourneth by reason of affliction: LORD, I have called daily upon thee, I have stretched out my hands unto thee.

10Wilt thou shew wonders to the dead? shall the dead arise and praise thee? Selah.

11Shall thy lovingkindness be declared in the grave? or thy faithfulness in destruction?

12Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?

13But unto thee have I cried, O LORD; and in the morning shall my prayer prevent thee.

14LORD, why castest thou off my soul? why hidest thou thy face from me?

15I am afflicted and ready to die from my youth up: while I suffer thy terrors I am distracted.

16Thy fierce wrath goeth over me; thy terrors have cut me off.

17They came round about me daily like water; they compassed me about together.88.17 daily: or, all the day

18Lover and friend hast thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.