New Amharic Standard Version

መክብብ 12:1-14

1የጭንቀት ጊዜ ሳይመጣ፣

“ደስ አያሰኙኝም”

የምትላቸው ዓመታት ሳይደርሱ፣

በወጣትነትህ ጊዜ፣ ፈጣሪህን አስብ።

2ፀሓይና ብርሃን፣

ጨረቃና ከዋክብት ሳይጨልሙ፣

ደመናትም ከዝናብ በኋላ ሳይመለሱ፣

3ቤት ጠባቂዎች ሲርዱ፣

ብርቱዎች ሲጐብጡ፣

ጥቂት በመሆናቸው ፈጪታዎች ሲያቆሙ፣

በመስኮት የሚያዩትም ሲፈዙ፣

4ወደ አደባባይ የሚያወጡ በሮች ሲዘጉ፣

ወፍጮ ሟልጦ ድምፁ ሲላሽ፣

ሰው በወፍ ድምፅ ሲነሣ፣

ዝማሬው ሁሉ ሲዳከም፤

5ዳገት መውጣት ሲያርድ፣

መንገድም ሲያስፈራ፣

የለውዝ ዛፍ ሲያብብ፣

አንበጣም ራሱን ሲጐትት፣

ፍላጎት ሲጠፋ፤

በዚያም ጊዜ ሰው ወደ ዘላለማዊ ቤቱ ይሄዳል፤

አልቃሾችም በአደባባዮች ይዞራሉ።

6የብር ሰንሰለት ሳይበጠስ፣

የወርቅ ሳሕንም ሳይሰበር፣

የውሃ መቅጃው በምንጩ አጠገብ ሳይከሰከስ፣

ወይም መንኰራኵሩ በውሃ ጒድጓድ ላይ ሳይሰበር፣

7ዐፈር ወደ መጣበት መሬት ሳይመለስ፣

መንፈስም ወደ ሰጠው ወደ እግዚአብሔር ሳይመለስ፣

ፈጣሪህን አስብ።

8ሰባኪው12፥8 ወይም የጉባኤ መሪ እንዲሁም በቍ 9 እና 10 “ከንቱ ከንቱ

ሁሉም ነገር ከንቱ ነው!” ይላል።

የነገሩ ፍጻሜ

9ሰባኪው ጥበበኛ ብቻ አልነበረም፤ ነገር ግን ለሕዝቡ ዕውቀትንም ያስተምር ነበር። እርሱም በጥልቅ አሰበ፤ ተመራመረም፤ ብዙ ምሳሌዎችንም በሥርዐት አዘጋጀ። 10ሰባኪው ትክክለኛውን ቃል ለማግኘት ተመራመረ፤ የጻፈውም ቅንና እውነት ነበረ።

11የጠቢባን ቃላት እንደ ሹል የከብት መንጃ ናቸው፤ የተሰበሰቡ አባባሎቹም እጅግ ተቀብቅበው እንደ ገቡ ችንካሮች ሲሆኑ፣ ከአንድ እረኛ የተሰጡ ናቸው። 12ልጄ ሆይ፤ ከዚህ ሁሉ በላይ በማንኛውም ነገር ተጠንቀቅ፤ አንዳችም አትጨምር።

ብዙ መጻሕፍትን መጻፍ ማብቂያ የለውም፤ ብዙ ማጥናትም ሰውነትን ያደክማል።

13እነሆ፤ ሁሉ ነገር ከተሰማ ዘንድ፣

የነገሩ ሁሉ ድምዳሜ ይህ ነው፤

እግዚአብሔርን ፍራ፤ ትእዛዛቱንም ጠብቅ፤

ይህ የሰው ሁለንተናዊ ተግባሩ ነውና።

14መልካምም ይሁን ክፉ፣

ስውር የሆነውን ነገር ሁሉ አንድ ሳይቀር፣

ማንኛውንም ሥራ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያመጣዋልና።

Ang Pulong Sa Dios

Magwawali 12:1-14

1Hinumdomi ang imong Magbubuhat samtang batan-on ka pa, sa dili pa moabot ang mga panahon sa kalisod diin moingon ka, “Wala na ako malipay sa akong kinabuhi.” 2Hinumdomi siya sa dili pa mahimong ngitngit alang kanimo ang kahayag sa adlaw, bulan ug mga bitoon, ug sa dili pa mongitngit nga daw gidag-oman ang imong palibot.12:2 Ang buot ipasabot: Sa dili ka pa matigulang ug mamatay. 3Moabot ang adlaw nga ang imong mga bukton12:3 mga bukton: sa literal, mga tig-atiman sa balay. mangurog ug ang imong mga tiil12:3 mga tiil: sa literal, mga kusgan nga mga tawo. mangaluya. Ang imong mga ngipon12:3 mga ngipon: sa literal, mga babaye nga nagagaling. dili na makausap tungod kay pipila na lang kini ka buok, ug ang imong mga mata12:3 mga mata: sa literal, mga babaye nga nagapamintana. halap na. 4Ang imong mga dalunggan12:4 mga dalunggan: sa literal, mga pultahan diha sa kadalanan. dili na kaayo makadungog, bisan ang kasaba sa galingan o ang huni sa mga langgam o ang mga sonata. 5Mahadlok ka na sa habog nga dapit ug peligro na alang kanimo ang paglakaw-lakaw sa karsada. Moputi na ang buhok sa imong ulo, mag-aginod ka na, ug mawala na ang imong lawasnong tinguha. Sa kaulahian, moadto ka na sa dapit nga imong puy-an sa walay kataposan, ug daghan ang magasubo alang kanimo sa mga karsada.

6Busa hinumdomi ang Dios sa dili ka pa mamatay, sa dili pa mabugto ang kable nga plata ug mabuak ang sudlanan nga bulawan, o sa dili pa mabuak ang tibod nga pangtimba ug madaot ang moton sa atabay. 7Unya mobalik ang imong lawas sa yuta nga gigikanan niini, ug ang imong espiritu12:7 espiritu: Tingali ang buot ipasabot, ang gininhawa nga nagahatag ug kinabuhi. mobalik sa Dios nga mao ang naghatag niini.

8Miingon ang magwawali, “Wala gayoy pulos! Wala gayoy pulos ang tanan!”

9Gawas nga maalamon ang maong magwawali, gitudloan pa gayod niya ang mga tawo bahin sa iyang nahibaloan. Iyang gitun-an, gitimbang-timbang ug gihan-ay pag-ayo ang daghang mga panultihon. 10Naningkamot siya sa paggamit sa maanindot nga mga pulong sa iyang pagsulat, ug sa kanunay, gipadayag niya ang kamatuoran. 11Ang mga pulong sa maalamon nga tawo sama sa talinis nga sungkod nga ginagamit aron sa paggiya sa mga mananap o sa lansang nga maayong pagkadulot. Gihatag kini sa usa ka Magbalantay.

12Anak, pagbantay niining usa pa ka butang: Ang pagsulat sa mga libro walay kataposan, ug ang labihan nga pagtuon makapakapoy kanimo.

13Isip panapos niining tanan mong nadungog, mao kini ang akong ikasulti: Tahora ang Dios ug tumana ang iyang mga sugo, kay mao kini ang katungdanan sa matag tawo. 14Kay hukman sa Dios ang tanan nato nga binuhatan, maayo man o daotan, apil ang gipangbuhat nato sa tago.