New American Standard Bible

Psalm 139

God’s Omnipresence and Omniscience.

For the choir director. A Psalm of David.

1O Lord, You have searched me and known me.
You know [a]when I sit down and [b]when I rise up;
You understand my thought from afar.
You [c]scrutinize my [d]path and my lying down,
And are intimately acquainted with all my ways.
[e]Even before there is a word on my tongue,
Behold, O Lord, You know it all.
You have enclosed me behind and before,
And laid Your hand upon me.
Such knowledge is too wonderful for me;
It is too high, I cannot attain to it.

Where can I go from Your Spirit?
Or where can I flee from Your presence?
If I ascend to heaven, You are there;
If I make my bed in [f]Sheol, behold, You are there.
If I take the wings of the dawn,
If I dwell in the remotest part of the sea,
10 Even there Your hand will lead me,
And Your right hand will lay hold of me.
11 If I say, “Surely the darkness will [g]overwhelm me,
And the light around me will be night,”
12 Even the darkness is not dark [h]to You,
And the night is as bright as the day.
Darkness and light are alike to You.

13 For You formed my [i]inward parts;
You wove me in my mother’s womb.
14 I will give thanks to You, for [j]I am fearfully and wonderfully made;
Wonderful are Your works,
And my soul knows it very well.
15 My [k]frame was not hidden from You,
When I was made in secret,
And skillfully wrought in the depths of the earth;
16 Your eyes have seen my unformed substance;
And in Your book were all written
The days that were ordained for me,
When as yet there was not one of them.

17 How precious also are Your thoughts to me, O God!
How vast is the sum of them!
18 If I should count them, they would outnumber the sand.
When I awake, I am still with You.

19 O that You would slay the wicked, O God;
Depart from me, therefore, men of bloodshed.
20 For they speak [l]against You wickedly,
And Your enemies [m]take Your name in vain.
21 Do I not hate those who hate You, O Lord?
And do I not loathe those who rise up against You?
22 I hate them with the utmost hatred;
They have become my enemies.

23 Search me, O God, and know my heart;
Try me and know my anxious thoughts;
24 And see if there be any [n]hurtful way in me,
And lead me in the everlasting way.

Notas al pie

  1. Psalm 139:2 Lit my sitting
  2. Psalm 139:2 Lit my rising
  3. Psalm 139:3 Lit winnow
  4. Psalm 139:3 Or journeying
  5. Psalm 139:4 Lit For there is not
  6. Psalm 139:8 I.e. the nether world
  7. Psalm 139:11 Lit bruise; some commentators read cover
  8. Psalm 139:12 Lit from
  9. Psalm 139:13 Lit kidneys
  10. Psalm 139:14 Some ancient versions read You are fearfully wonderful
  11. Psalm 139:15 Lit bones were
  12. Psalm 139:20 Or of
  13. Psalm 139:20 Some mss read lift themselves up against You
  14. Psalm 139:24 Lit way of pain

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 139

Ang Bug-os nga Ihibalo kag Pag-atipan sang Dios

1Ginoo, gin-usisa mo ako gani kilala mo ako.
Nahibaluan mo kon nagapungko ako ukon nagatindog.
Bisan ara ka sa malayo nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahunahuna.
Ginatan-aw mo ako sa akon pag-obra kag pagpahuway.
Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo.
Ginoo, bisan wala pa ako makahambal, nahibaluan mo na ang akon inughambal.
Ginalibutan mo ako,
kag ginaprotektaran mo ako sang imo gahom.
Ang imo nahibaluan parte sa akon tama gid ka makatilingala;
indi ko gid ini matungkad.
Diin bala ako makapalagyo sa imo Espiritu?[a]
Diin bala ako makakadto nga wala ikaw?
Kon magsaka man ako sa langit, didto ikaw;
kon magkadto man ako sa lugar sang mga patay, didto man ikaw.
Kon magkadto man ako pasidlangan ukon mag-estar sa pinakamalayo nga lugar sa nakatundan,
10 didto ka gihapon sa pagtuytoy kag sa pagbulig sa akon.

11 Halimbawa, pangabayon ko ang kadulom sa pagtabon sa akon,
ukon ang kasanag nga nagalibot sa akon nga mangin gab-i.
12 Pero bisan ang kadulom indi madulom para sa imo,
kag ang gab-i pareho lang kasanag sang adlaw.
Kay ang kadulom kag ang kasanag pareho lang sa imo.

13 Kilala mo ako kay ikaw ang naghimo sang akon bug-os nga kabuhi.
Ikaw ang nagporma sa akon sa tiyan sang akon iloy.
14 Ginadayaw ko ikaw kay makatilingala gid ang paghimo mo sa akon.
Makatilingala ang imo mga binuhatan, kag nahibaluan ko gid ina.
15 Nakita mo ang akon mga tul-an sang ginporma ako sing tago sa sulod sang tiyan sang akon iloy.[b]
16 Nakita mo na ako bisan wala pa ako maporma.
Ang gintalana nga mga inadlaw nga magakabuhi ako nasulat na sa imo libro, bisan wala pa ini magsugod.
17 O Dios, indi ko matungkad ang imo ginahunahuna;[c]
puwerte ini kadamo.
18 Kon isipon ko ini, madamo pa ini sang sa balas.
Kon magbugtaw ako ang akon hunahuna ara gihapon sa imo.

19 O Dios, kabay pa nga pamatyon mo ang mga malaot!
Kabay pa nga magpalagyo sa akon ang mga manugpatay sang tawo.
20 Nagahambal sila sing malain parte sa imo.
Sila nga imo mga kaaway nagamitlang sang imo ngalan sa wala sing pulos.
21 Ginoo, ginakainitan ko ang mga nagakainit sa imo.
Ginakangil-aran ko ang mga nagakontra sa imo.
22 Puwerte gid ang akon kainit sa ila;
ginakabig ko sila nga akon mga kaaway.

23 Usisaa ako, O Dios, agod mahibaluan mo ang akon tagipusuon.
Tilawi ako, agod mahibaluan mo ang akon ginahunahuna.
24 Tan-awa kon may malaot ako nga pagginawi
kag tuytuyi ako sa dalan nga dapat nakon agihan hasta san-o.

Notas al pie

  1. 139:7 Espiritu: ukon, espiritu; ukon, gahom.
  2. 139:15 sa sulod… iloy: sa literal, sa kadadalman sang duta.
  3. 139:17 indi… ginahunahuna: ukon, daw ano kabilidhon para sa akon ang imo ginahunahuna.