New American Standard Bible

Psalm 102

Prayer of an Afflicted Man for Mercy on Himself and on Zion.

A Prayer of the Afflicted when he is faint and [a]pours out his complaint before the Lord.

1Hear my prayer, O Lord!
And let my cry for help come to You.
Do not hide Your face from me in the day of my distress;
Incline Your ear to me;
In the day when I call answer me quickly.
For my days have been [b]consumed in smoke,
And my bones have been scorched like a hearth.
My heart has been smitten like [c]grass and has withered away,
Indeed, I forget to eat my bread.
Because of the [d]loudness of my groaning
My bones [e]cling to my flesh.
I [f]resemble a pelican of the wilderness;
I have become like an owl of the waste places.
I lie awake,
I have become like a lonely bird on a housetop.

My enemies have reproached me all day long;
Those who [g]deride me [h]have used my name as a curse.
For I have eaten ashes like bread
And mingled my drink with weeping
10 Because of Your indignation and Your wrath,
For You have lifted me up and cast me away.
11 My days are like a [i]lengthened shadow,
And [j]I wither away like [k]grass.

12 But You, O Lord, [l]abide forever,
And Your [m]name to all generations.
13 You will arise and have compassion on Zion;
For it is time to be gracious to her,
For the appointed time has come.
14 Surely Your servants [n]find pleasure in her stones
And feel pity for her dust.
15 [o]So the [p]nations will fear the name of the Lord
And all the kings of the earth Your glory.
16 For the Lord has built up Zion;
He has appeared in His glory.
17 He has regarded the prayer of the [q]destitute
And has not despised their prayer.

18 [r]This will be written for the generation to come,
[s]That a people yet to be created [t]may praise [u]the Lord.
19 For He looked down from His holy height;
From heaven the Lord gazed [v]upon the earth,
20 To hear the groaning of the prisoner,
To set free [w]those who were doomed to death,
21 That men may tell of the name of the Lord in Zion
And His praise in Jerusalem,
22 When the peoples are gathered together,
And the kingdoms, to serve the Lord.

23 He has weakened my strength in the way;
He has shortened my days.
24 I say, “O my God, do not take me away in the [x]midst of my days,
Your years are throughout all generations.
25 “Of old You founded the earth,
And the heavens are the work of Your hands.
26 [y]Even they will perish, but You endure;
And all of them will wear out like a garment;
Like clothing You will change them and they will be changed.
27 “But You are [z]the same,
And Your years will not come to an end.
28 “The children of Your servants will continue,
And their [aa]descendants will be established before You.”

Notas al pie

  1. Psalm 102:1 Ps 142:2
  2. Psalm 102:3 Or finished
  3. Psalm 102:4 Lit herbage
  4. Psalm 102:5 Lit voice
  5. Psalm 102:5 Lit have cleaved
  6. Psalm 102:6 Lit have become similar to
  7. Psalm 102:8 Or made a fool of
  8. Psalm 102:8 Lit have sworn by me
  9. Psalm 102:11 Lit stretched out
  10. Psalm 102:11 Or as for me, I
  11. Psalm 102:11 Lit herbage
  12. Psalm 102:12 Or sit enthroned
  13. Psalm 102:12 Lit memorial
  14. Psalm 102:14 Or have found
  15. Psalm 102:15 Or And
  16. Psalm 102:15 Or Gentiles, heathen
  17. Psalm 102:17 Or naked
  18. Psalm 102:18 Or Let this be written
  19. Psalm 102:18 Or And
  20. Psalm 102:18 Or will
  21. Psalm 102:18 Heb Yah
  22. Psalm 102:19 Lit toward
  23. Psalm 102:20 Lit the sons of death
  24. Psalm 102:24 Lit half
  25. Psalm 102:26 Lit They themselves
  26. Psalm 102:27 Lit He
  27. Psalm 102:28 Lit seed

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 102

Pangamuyo sang Tawo nga Nagaantos

1Ginoo, pamatii ang akon pangamuyo.
Pamatii ang akon pagpangayo sang bulig sa imo.
Indi ka magpanago sa akon sa tion sang akon kalisod.
Pamatii ako kon magpanawag ako sa imo,
kag sabta ako gilayon.
Kay ang akon kabuhi dali lang madula pareho sa aso;
ang akon lawas[a] daw sa ginasunog.
Nagahugos ako pareho sa hilamon nga nagakalaya.
Kag nadulaan ako sang gana magkaon
tungod sang akon mabaskog nga pag-ugayong.
Daw sa tul-an na lang ako nga ginputos sang panit.
Nagaisahanon ako pareho sa maila nga pispis
ukon pareho sa bukaw sa guba nga lugar nga wala sing may nagaestar nga tawo.
Indi ako makatulog; pareho ako sa pispis nga nagaisahanon sa atop sang balay.
Permi ako ginapakahuy-an sang akon mga kaaway.
Ginayaguta nila ako kag ginagamit nila nga halimbawa ang akon malain nga kahimtangan sa pagsumpa sa iban.
Ginayaguta nila ako kay wala na ako kaon-kaon
kundi nagapungko na lang sa abo[b] kag nagahilibion
10 tungod sang imo puwerte nga kaakig sa akon.
Ginayaguta man nila ako kay daw pareho ako sa basura nga ginpudyot mo kag ginhaboy.
11 Ang akon kabuhi pareho sa landong nga nagakadula.
Kag pareho ako sa hilamon nga nagakalaya.

12 Pero ikaw iya, Ginoo, nagahari sa wala sing katapusan;
dumdumon ka sang mga tawo hasta san-o.
13 Handa ka na nga kaluoyan ang Zion,[c]
tungod kay nag-abot na ang natalana nga tion nga ipakita mo ang imo kaayo sa iya.
14 Kay ang ini nga siyudad, bisan wasak na, ginahigugma kag ginakabalak-an pa gihapon sang imo katawhan nga imo mga alagad.

15 Ang mga nasyon magatahod sa Ginoo;
ang tanan nga hari sa kalibutan magatahod sa iya nga gamhanan nga presensya.
16 Kay patindugon liwat sang Ginoo ang Zion;
ipakita niya ang iya gamhanan nga presensya.
17 Pagasabton niya ang pangamuyo sang mga makaluluoy;
indi niya pag-ibaliwala ang ila pangamuyo.

18 Isulat ini para sa palaabuton nga mga henerasyon,
agod nga magadayaw sila sa Ginoo:
19 Ginatulok sang Ginoo ang kalibutan didto sa iya balaan nga lugar sa langit,
20 agod pamatian niya ang mga pag-ugayong sang iya katawhan nga ginbihag
kag agod hilwayon niya ang iya katawhan nga palatyon.
21 Kag tungod sini, ang mga ginhimo[d] sang Ginoo ibantala sa Zion, ang siyudad sang Jerusalem,
kag didto pagadayawon siya.
22 Matabo ini kon magtipon na ang mga katawhan halin sa mga nasyon kag mga ginharian sa pagsimba sa Ginoo.

23 Wala pa gani matapos ang akon kabuhi ginapaluya na ako sang Ginoo;
ginapalip-ot niya ang akon kabuhi.
24 Gani nagsiling ako,
“O Dios ko nga nagakabuhi sa wala sing katapusan, indi anay pagkuhaa ang akon kabuhi sa wala pa ako magtigulang.
25 Sang una gintuga mo ang kalibutan kag ang kalangitan.
26 Ini sila magakalawala, pero ikaw magapadayon sa gihapon.
Magagabok sila tanan pareho sa bayo.
Kag pareho man sa bayo, ilisan mo sila kag mawala sila.
27 Pero ikaw iya amo lang sa gihapon;
wala ka sing katapusan.
28 Ang mga kaliwat sang imo katawhan nga imo mga alagad magakabuhi nga luwas sa katalagman kag bantayan mo sila.”

Notas al pie

  1. 102:3 lawas: sa literal, mga tul-an.
  2. 102:9 nagapungko na lang sa abo: Nagapakita ini sang pagpangasubo.
  3. 102:13 Zion: ukon, Jerusalem.
  4. 102:21 mga ginhimo: sa literal, ngalan.