New American Standard Bible

Mark 9

The Transfiguration

1And Jesus was saying to them, “Truly I say to you, there are some of those who are standing here who will not taste death until they see the kingdom of God after it has come with power.”

Six days later, Jesus *took with Him Peter and [a]James and John, and *brought them up on a high mountain by themselves. And He was transfigured before them; and His garments became radiant and exceedingly white, as no launderer on earth can whiten them. Elijah appeared to them along with Moses; and they were talking with Jesus. Peter *said to Jesus, “Rabbi, it is good for us to be here; let us make three [b]tabernacles, one for You, and one for Moses, and one for Elijah.” For he did not know what to answer; for they became terrified. Then a cloud [c]formed, overshadowing them, and a voice [d]came out of the cloud, “This is My beloved Son, [e]listen to Him!” All at once they looked around and saw no one with them anymore, except Jesus alone.

As they were coming down from the mountain, He gave them orders not to relate to anyone what they had seen, [f]until the Son of Man rose from the dead. 10 They [g]seized upon [h]that statement, discussing with one another [i]what rising from the dead meant. 11 They asked Him, saying, “Why is it that the scribes say that Elijah must come first?” 12 And He said to them, “Elijah does first come and restore all things. And yet how is it written of the Son of Man that He will suffer many things and be treated with contempt? 13 But I say to you that Elijah has [j]indeed come, and they did to him whatever they wished, just as it is written of him.”

All Things Possible

14 When they came back to the disciples, they saw a large crowd around them, and some scribes arguing with them. 15 Immediately, when the entire crowd saw Him, they were amazed and began running up to greet Him. 16 And He asked them, “What are you discussing with them?” 17 And one of the crowd answered Him, “Teacher, I brought You my son, possessed with a spirit which makes him mute; 18 and [k]whenever it seizes him, it [l]slams him to the ground and he foams at the mouth, and grinds his teeth and [m]stiffens out. I told Your disciples to cast it out, and they could not do it.” 19 And He *answered them and *said, “O unbelieving generation, how long shall I be with you? How long shall I put up with you? Bring him to Me!” 20 They brought [n]the boy to Him. When he saw Him, immediately the spirit threw him into a convulsion, and falling to the ground, he began rolling around and foaming at the mouth. 21 And He asked his father, “How long has this been happening to him?” And he said, “From childhood. 22 It has often thrown him both into the fire and into the water to destroy him. But if You can do anything, take pity on us and help us!” 23 And Jesus said to him, “‘If You can?’ All things are possible to him who believes.” 24 Immediately the boy’s father cried out and said, “I do believe; help my unbelief.” 25 When Jesus saw that a crowd was [o]rapidly gathering, He rebuked the unclean spirit, saying to it, “You deaf and mute spirit, I [p]command you, come out of him and do not enter him [q]again.” 26 After crying out and throwing him into terrible convulsions, it came out; and the boy became so much like a corpse that most of them said, “He is dead!” 27 But Jesus took him by the hand and raised him; and he got up. 28 When He came into the house, His disciples began questioning Him privately, “Why could we not drive it out?” 29 And He said to them, “This kind cannot come out by anything but prayer.”

Death and Resurrection Foretold

30 From there they went out and began to go through Galilee, and He did not want anyone to know about it. 31 For He was teaching His disciples and telling them, “The Son of Man is to be [r]delivered into the hands of men, and they will kill Him; and when He has been killed, He will rise three days later.” 32 But they [s]did not understand this statement, and they were afraid to ask Him.

33 They came to Capernaum; and when He [t]was in the house, He began to question them, “What were you discussing on the way?” 34 But they kept silent, for on the way they had discussed with one another which of them was the greatest. 35 Sitting down, He called the twelve and *said to them, “If anyone wants to be first, [u]he shall be last of all and servant of all.” 36 Taking a child, He set him [v]before them, and taking him in His arms, He said to them, 37 “Whoever receives [w]one child like this in My name receives Me; and whoever receives Me does not receive Me, but Him who sent Me.”

Dire Warnings

38 John said to Him, “Teacher, we saw someone casting out demons in Your name, and we tried to prevent him because he was not following us.” 39 But Jesus said, “Do not hinder him, for there is no one who will perform a miracle in My name, and be able soon afterward to speak evil of Me. 40 For he who is not against us is [x]for us. 41 For whoever gives you a cup of water to drink [y]because of your name as followers of Christ, truly I say to you, he will not lose his reward.

42 “Whoever causes one of these [z]little ones who believe to stumble, it [aa]would be better for him if, with a heavy millstone hung around his neck, he [ab]had been cast into the sea. 43 If your hand causes you to stumble, cut it off; it is better for you to enter life crippled, than, having your two hands, to go into [ac]hell, into the unquenchable fire, 44 [[ad]where their worm does not die, and the fire is not quenched.] 45 If your foot causes you to stumble, cut it off; it is better for you to enter life lame, than, having your two feet, to be cast into [ae]hell, 46 [[af]where their worm does not die, and the fire is not quenched.] 47 If your eye causes you to stumble, throw it out; it is better for you to enter the kingdom of God with one eye, than, having two eyes, to be cast into [ag]hell, 48 where their worm does not die, and the fire is not quenched.

49 “For everyone will be salted with fire. 50 Salt is good; but if the salt becomes unsalty, with what will you [ah]make it salty again? Have salt in yourselves, and be at peace with one another.”

Notas al pie

  1. Mark 9:2 Or Jacob
  2. Mark 9:5 Or sacred tents
  3. Mark 9:7 Or occurred
  4. Mark 9:7 Or occurred
  5. Mark 9:7 Or give constant heed
  6. Mark 9:9 Lit except when
  7. Mark 9:10 Or kept to themselves
  8. Mark 9:10 Lit the statement
  9. Mark 9:10 Lit what was the rising from the dead
  10. Mark 9:13 Lit also
  11. Mark 9:18 Or wherever
  12. Mark 9:18 Or tears him
  13. Mark 9:18 Or withers away
  14. Mark 9:20 Lit him
  15. Mark 9:25 Or running together
  16. Mark 9:25 Or I Myself command
  17. Mark 9:25 Or from now on
  18. Mark 9:31 Or betrayed
  19. Mark 9:32 Lit were not knowing
  20. Mark 9:33 Lit had come
  21. Mark 9:35 Or let him be
  22. Mark 9:36 Lit in their midst
  23. Mark 9:37 Lit one of such children
  24. Mark 9:40 Or on our side
  25. Mark 9:41 Lit in a name that you are Christ’s
  26. Mark 9:42 I.e. humble
  27. Mark 9:42 Lit is better for him if a millstone turned by a donkey is hung
  28. Mark 9:42 Lit has been thrown
  29. Mark 9:43 Gr Gehenna
  30. Mark 9:44 Vv 44 and 46, which are identical to v 48, are not found in the early mss
  31. Mark 9:45 Gr Gehenna
  32. Mark 9:46 See v 44, note
  33. Mark 9:47 Gr Gehenna
  34. Mark 9:50 Lit season it

Ang Pulong Sa Dios

Marcos 9

Ang Pagkausab sa Panagway ni Jesus

1Miingon usab si Jesus kanila, “Sa pagkatinuod, may mga tawo dinhi nga dili pa mamatay hangtod nga makita nila ang paghari sa Dios nga moabot nga may gahom.”

Paglabay sa unom ka adlaw gidala ni Jesus sila si Pedro, Santiago, ug Juan sa taas nga bukid ug sila lang didto. Samtang nagtan-aw sila kang Jesus, nausab ang iyang panagway. Ang iyang bisti miputi ug silaw kaayo. Walay bisan kinsa dinhi sa kalibotan nga makapaputi ug sama niadto. Unya nakita nila si Elias ug si Moises nga nakigsulti kang Jesus. Miingon si Pedro kang Jesus, “Magtutudlo, maayo nga ania kami[a] dinhi. Maghimo kami ug tulo ka payag, ang usa alang kanimo, ang usa alang kang Moises, ug ang usa alang kang Elias.” Mao kini ang iyang giingon kay wala siya mahibalo kon unsa ang angay niyang isulti tungod kay gikulbaan gayod sila. Unya may mitungha nga panganod nga mitabon kanila. Gikan sa panganod may tingog silang nadungog nga nagaingon, “Mao kini ang akong hinigugma nga Anak. Paminawa ninyo siya!” Diha-diha mitan-aw sila sa palibot, apan wala na silay nakita gawas lang kang Jesus.

Samtang nanglugsong sila gikan sa bukid, gimandoan sila ni Jesus, “Ayaw isugilon kang bisan kinsa ang inyong nakita samtang Ako nga Anak sa Tawo dili pa mabanhaw.” 10 Busa wala gayod nila ipanugilon kadtong mga panghitabo. Apan sa dihang sila na lang nagpangutan-anay sila kon unsa ang kahulogan sa iyang giingon nga mabanhaw. 11 Nangutana sila kang Jesus, “Nganong nagaingon man ang mga magtutudlo sa Kasugoan nga kinahanglan moabot una si Elias sa dili pa ang Cristo?” 12-13 Mitubag siya kanila, “Husto kana, kinahanglan nga moabot una si Elias aron andamon niya ang tanan. Apan sultihan ko kamo, si Elias miabot na. Gibuhat na sa mga tawo ngadto kaniya ang ilang gusto sumala sa nahisulat mahitungod kaniya. Apan nganong nahisulat man nga Ako nga Anak sa Tawo kinahanglan nga makasinati ug daghan nga mga pag-antos ug isalikway sa mga tawo?”

Giayo ni Jesus ang Bata nga Gigamhan sa Daotan nga Espiritu

14 Sa pagbalik nila ni Jesus didto sa iyang mga sumusunod nga nabilin, nakita nila nga daghan ang mga tawo nga naglibot kanila. May pipila ka mga magtutudlo sa Kasugoan nga nakiglalis sa mga sumusunod ni Jesus. 15 Pagkakita sa mga tawo kang Jesus natingala gayod sila, busa nanagan sila padulong kaniya aron abiabihon siya. 16 Nangutana si Jesus kanila, “Unsa may inyong gilalisan?” 17 Mitubag ang usa sa mga tawo didto, “Magtutudlo, gidala ko dinhi kanimo ang akong anak nga lalaki kay gigamhan siya sa daotang espiritu ug dili na siya makasulti. 18 Kon atakihon siya sa daotang espiritu matumba siya sa yuta, mobula ang iyang baba, ug mokagot ang iyang mga ngipon, pagkahuman motoskig siya. Gihangyo ko ang imong mga sumusunod nga hinginlan nila ang daotang espiritu apan dili sila makahimo.” 19 Miingon si Jesus, “Kamo nga mga tawo niining panahona wala gayoy pagtuo. Hangtod kanus-a pa ba ang akong pagpailob kaninyo? Dad-a ninyo dinhi kanako ang bata.” 20 Busa gidala nila ang bata didto kaniya. Pagkakita sa daotang espiritu kang Jesus, gipakurog niya ang bata ug natumba kini ug nagligid-ligid sa yuta nga nagabula ang baba. 21 Gipangutana ni Jesus ang amahan sa bata, “Kanus-a pa ba siya naingon niini?” Mitubag ang amahan, “Sukad sa gamay pa siya. 22 Kanunay siyang iitsa sa kalayo o sa tubig sa daotang espiritu aron siya mamatay. Apan kon may mahimo ka, kaloy-i ug tabangi intawon kami!” 23 Miingon si Jesus kaniya, “Nganong miingon ka nga kon may mahimo ako? Ang tanan mahimo ko sa tawo nga motuo kanako. 24 Ug mitubag dayon ang amahan sa bata, “Nagatuo ako, apan kulang pa. Dugangi ang akong pagtuo.”

25 Pagkakita ni Jesus nga nanugok na ang mga tawo padulong kanila, miingon siya sa daotan nga espiritu, “Ikaw nga espiritu nga maoy nagpaamang ug nagpabungol sa bata, mandoan ko ikaw sa paggawas ug ayaw na gayod pagbalik kaniya!” 26 Misinggit ang daotan nga espiritu ug gipakurog niya pag-ayo ang bata ug unya migawas siya. Daw patay na ang bata, busa miingon ang kadaghanan, “Patay na siya!” 27 Apan gigunitan ni Jesus ang kamot sa bata ug gipabangon, ug mitindog kini.

28 Sa pagsulod ni Jesus sa balay nga ilang ginasak-an nangutana kaniya ang iyang mga sumusunod dihang sila na lang, “Nganong wala man kami makahingilin sa daotan nga espiritu diha sa bata?” 29 Mitubag siya kanila, “Kadto nga matang sa daotan nga espiritu mahinginlan lang pinaagi sa pag-ampo.”

Gihisgotan Pag-usab ni Jesus ang Mahitungod sa Iyang Kamatayon

30 Mibiya sila niadto nga lugar ug miagi sa Galilea. Dili gusto si Jesus nga may masayod kon hain siya, 31 aron makahigayon siya sa pagtudlo sa iyang mga sumusunod. Nag-ingon siya kanila, “Ako nga Anak sa Tawo itugyan ngadto sa mga tawo nga mopatay kanako, apan human sa tulo ka adlaw mabanhaw ako.” 32 Ang iyang mga sumusunod wala makasabot kon unsay iyang buot ipasabot. Apan nagpanuko sila nga mangutana kaniya.

Kinsa gayod ang Labaw sa Tanan?

33 Miabot sila sa Capernaum. Sa dihang diha na sila sa balay, nangutana si Jesus kanila, “Unsay inyong gilalisan didto sa dalan samtang naglakaw kamo?” 34 Apan naghilom lang sila tungod kay naglalis sila kon kinsa gayod kanila ang labaw sa tanan. 35 Milingkod si Jesus ug gitawag niya ang dose ka apostoles. Ug miingon siya kanila, “Kon kinsa kaninyo ang gusto nga mahimong pangulo, kinahanglan nga magpaubos siya ug mahimong sulugoon sa tanan.” 36 Unya mikuha siyag batang gamay ug gipaatubang niya kanila. Gisabak niya ang bata ug miingon kanila, 37 “Si bisan kinsa nga tungod sa iyang pagsunod kanako modawat sa bata nga sama niini, nagadawat usab kanako. Ug ang modawat kanako nagadawat usab sa nagpadala kanako.”

Ang Dili Batok Kanato Dapig Kanato

38 Miingon si Juan kaniya, “Magtutudlo, nakakita kami ug usa ka tawo nga nanghingilin sa mga daotang espiritu ug ang imong ngalan ang iyang gigamit. Gipaundang namo siya tungod kay dili nato siya kauban.” 39 Apan miingon si Jesus, “Pasagdi lang ninyo siya kay walay mohimog milagro pinaagi sa akong ngalan nga mosulti dayon ug daotan batok kanako. 40 Si bisan kinsa nga dili batok kanato dapig kanato. 41 Ang tinuod, si bisan kinsa nga mohatag kaninyog usa ka basong tubig tungod kay kamo iya ni Cristo, kana nga tawo makadawat gayod sa iyang ganti.”

Ang mga Pagsulay

42 “Apan si bisan kinsa nga mahimong hinungdan sa pagbiya niining gagmayng kabataan sa ilang pagtuo kanako maayo pa nga higtan ang iyang liog ug galingan nga bato ug itambog siya sa dagat. 43-44 Kon ang imong kamot mahimong hinungdan sa imong pagbiya kanako, putla kana! Mas maayo pa nga usa lang ang imong kamot apan may kinabuhi ka nga walay kataposan kaysa duha ang imong kamot apan mahiadto ka sa impiyerno. Ang kalayo didto dili gayod mapalong. 45-46 Ug kon ang imong tiil mahimong hinungdan sa imong pagbiya kanako, putla kana! Mas maayo pa nga usa ra ang imong tiil apan may kinabuhi ka nga walay kataposan kaysa duha ang imong tiil apan itambog ka man lang sa impiyerno. 47 Ug kon ang imong mata usab ang mahimong hinungdan sa imong pagbiya kanako, lugita kana! Mas maayo pa nga mosulod ka sa gingharian sa Dios nga usa ra ang imong mata kaysa duha ang imong mata apan itambog ka man lang sa impiyerno. 48 Ang mga ulod didto walay kamatayon ug ang kalayo walay pagkapalong.”

49 “Kay pagaasinan ang tanan pinaagi sa kalayo. 50 Ang asin mapuslanon, apan kon ang asin mawad-an ug kaparat, wala nay mahimo pa aron molami kini pag-usab. Ug kon giunsa nga ang asin makatabang kanato, kinahanglan sama usab kamo sa asin nga makatabang, ug may maayong relasyon sa usag-usa.”

Notas al pie

  1. Marcos 9:5 kami: o, kita.