New American Standard Bible

2 Chronicles 33

Manasseh Succeeds Hezekiah in Judah

1Manasseh was twelve years old when he became king, and he reigned fifty-five years in Jerusalem. He did evil in the sight of the Lord according to the abominations of the nations whom the Lord dispossessed before the sons of Israel. For he rebuilt the high places which Hezekiah his father had broken down; he also erected altars for the Baals and made [a]Asherim, and worshiped all the host of heaven and served them. He built altars in the house of the Lord of which the Lord had said, “My name shall be in Jerusalem forever.” For he built altars for all the host of heaven in the two courts of the house of the Lord. He made his sons pass through the fire in the valley of Ben-hinnom; and he practiced witchcraft, used divination, practiced sorcery and dealt with mediums and spiritists. He did much evil in the sight of the Lord, provoking Him to anger. Then he put the carved image of the idol which he had made in the house of God, of which God had said to David and to Solomon his son, “In this house and in Jerusalem, which I have chosen from all the tribes of Israel, I will put My name forever; and I will not again remove the foot of Israel from the land which I have appointed for your fathers, if only they will observe to do all that I have commanded them according to all the law, the statutes and the ordinances given through Moses.” Thus Manasseh misled Judah and the inhabitants of Jerusalem to do more evil than the nations whom the Lord destroyed before the sons of Israel.

Manasseh’s Idolatry Rebuked

10 The Lord spoke to Manasseh and his people, but they paid no attention. 11 Therefore the Lord brought the commanders of the army of the king of Assyria against them, and they captured Manasseh with [b]hooks, bound him with bronze chains and took him to Babylon. 12 When he was in distress, he entreated the Lord his God and humbled himself greatly before the God of his fathers. 13 When he prayed to Him, He was moved by his entreaty and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem to his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord was God.

14 Now after this he built the outer wall of the city of David on the west side of Gihon, in the valley, even to the entrance of the Fish Gate; and he encircled the Ophel with it and made it very high. Then he put army commanders in all the fortified cities of Judah. 15 He also removed the foreign gods and the idol from the house of the Lord, as well as all the altars which he had built on the mountain of the house of the Lord and in Jerusalem, and he threw them outside the city. 16 He set up the altar of the Lord and sacrificed peace offerings and thank offerings on it; and he ordered Judah to serve the Lord God of Israel. 17 Nevertheless the people still sacrificed in the high places, although only to the Lord their God.

18 Now the rest of the acts of Manasseh even his prayer to his God, and the words of the seers who spoke to him in the name of the Lord God of Israel, behold, they are among the records of the kings of Israel. 19 His prayer also and how God was entreated by him, and all his sin, his unfaithfulness, and the sites on which he built high places and erected the Asherim and the carved images, before he humbled himself, behold, they are written in the records of the [c]Hozai. 20 So Manasseh slept with his fathers, and they buried him in his own house. And Amon his son became king in his place.

Amon Becomes King in Judah

21 Amon was twenty-two years old when he became king, and he reigned two years in Jerusalem. 22 He did evil in the sight of the Lord as Manasseh his father had done, and Amon sacrificed to all the carved images which his father Manasseh had made, and he served them. 23 Moreover, he did not humble himself before the Lord as his father Manasseh had [d]done, but Amon multiplied guilt. 24 Finally his servants conspired against him and put him to death in his own house. 25 But the people of the land [e]killed all the conspirators against King Amon, and the people of the land made Josiah his son king in his place.

Notas al pie

  1. 2 Chronicles 33:3 I.e. wooden symbols of a female deity
  2. 2 Chronicles 33:11 I.e. thongs put through the nose
  3. 2 Chronicles 33:19 Gr reads seers
  4. 2 Chronicles 33:23 Lit humbled himself
  5. 2 Chronicles 33:25 Lit smote

Ang Pulong Sang Dios

2 Cronica 33

Ang Paghari ni Manase sa Juda

1Nagaedad si Manase sang dose ka tuig sang nangin hari siya. Sa Jerusalem siya nag-estar, kag naghari siya sa sulod sang 55 ka tuig. Malain ang iya ginhimo sa panulok sang Ginoo. Nagsunod siya sa makangilil-ad nga mga buluhaton sang mga nasyon nga ginpatabog sang Ginoo sa mga Israelinhon. Ginpatindog niya liwat ang mga simbahan sa mataas nga mga lugar nga ginpaguba sadto sang iya amay nga si Hezekia. Nagpatindog man siya sang mga halaran para sa mga imahen ni Baal kag nagpahimo sang mga hulohaligi nga simbolo sang diosa nga si Ashera. Nagluhod siya kag nagsimba sa tanan nga butang sa kalangitan. Nagpahimo pa gid siya sang mga halaran sa templo sang Ginoo, nga suno sa Ginoo ang templo sa Jerusalem amo ang lugar nga sa diin padunggan siya hasta san-o. Ginbutang niya ini nga mga halaran sa duha ka lagwerta sang templo sang Ginoo sa pagsimba sa tanan nga butang sa kalangitan. Ginhalad niya ang iya mga bata sa kalayo[a] sa Pulopatag sang Ben Hinom. Ginhimo man niya ang mga ginahimo sang mga babaylan, manugpakot kag manughiwit, kag nagpamangkot siya sa mga espiritista nga nagapakigsugilanon sa kalag sang mga patay. Puwerte gid ang iya pagpakasala sa Ginoo, kag nakapaakig ini sa Ginoo.

Ginbutang niya sa templo sang Dios ang imahen nga iya ginpahimo. Kon parte sa sini nga templo, nagsiling ang Dios kay David kag sa iya anak nga si Solomon, “Padunggan ako hasta san-o sa sini nga templo kag sa Jerusalem, ang lugar nga akon ginpili sa tanan nga tribo sang Israel. Kon tumanon lang sang katawhan sang Israel ang tanan ko nga kasuguan kag pagsulundan nga ginhatag sa ila ni Moises, indi ko pagtugutan nga pahalinon sila sa sini nga duta nga ginhatag ko sa ila mga katigulangan.” Pero ginhaylo ni Manase ang katawhan sang Juda kag Jerusalem sa paghimo sang malaot, kag ang ila ginhimo mas malaot pa sang sa ginhimo sang mga nasyon nga ginpalaglag sang Ginoo sa mga Israelinhon.

10 Bisan ginpaandaman sang Ginoo si Manase kag ang iya katawhan, wala gihapon sila magpamati sa iya. 11 Gani ginpasalakay sila sang Ginoo sa mga soldado sang Asiria. Ginbihag nila si Manase, ginkaw-itan sa ilong, ginkadenahan sang saway, kag gindala sa Babilonia. 12 Sa iya kalisod, nagpaubos gid siya sang iya kaugalingon kag nagpakitluoy sa Ginoo nga iya Dios, nga Dios man sang iya mga katigulangan. 13 Kag sang nagpangamuyo siya, ginpamatian siya sang Ginoo. Natandog ang Ginoo sa iya nga pagpakitluoy. Gani ginpabalik siya sang Ginoo sa Jerusalem kag sa iya ginharian. Dayon nareyalisar ni Manase nga ang Ginoo lang ang Dios.

14 Umpisa sadto, ginpakay-o ni Manase ang pangguwa nga pader sang Banwa ni David, halin sa nakatundan sang tuburan sang Gihon sa may ililigan sang tubig hasta sa Puwertahan sang mga Isda,[b] paliko sa bulobukid sang Ofel. Ginpataasan man niya ini. Dayon nagbutang siya sang mga kumander sa tanan nga napaderan nga mga banwa sang Juda. 15 Ginpakuha niya ang mga dios-dios sang taga-iban nga nasyon kag ang imahen sa templo sang Ginoo. Ginpakuha man niya ang mga halaran sa bukid nga ginatindugan sang templo kag ang mga halaran sa iban nga bahin sang Jerusalem, kag ginpahaboy ini sa guwa sang siyudad. 16 Dayon ginpakay-o niya ang halaran sang Ginoo kag ginhalaran sang mga halad nga para sa maayo nga relasyon kag mga halad sa pagpasalamat. Ginhambalan niya ang mga pumuluyo sang Juda nga mag-alagad sa Ginoo, ang Dios sang Israel. 17 Sa gihapon nagahalad ang mga tawo sa mga simbahan sa mataas nga mga lugar, pero ginahalad na nila ini sa Ginoo nga ila Dios.

18 Ang iban pa nga estorya parte sa paghari ni Manase, pati ang iya pangamuyo sa Dios kag ang mga ginhambal sang mga propeta sa iya sa ngalan sang Ginoo, ang Dios sang Israel, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Israel. 19 Ang pangamuyo ni Manase kag ang sabat sang Ginoo sa iya, pati ang tanan niya nga sala kag pagsupak sa Ginoo, nasulat sa Libro sang mga Propeta. Nalista man diri ang mga lugar nga ginpatindugan niya sang mga simbahan, sang mga hulohaligi nga simbolo sang diosa nga si Ashera, kag sang iban pa nga mga dios-dios sa wala pa siya makapaubos sang iya kaugalingon sa Dios. 20 Sang napatay si Manase, ginlubong siya sa iya palasyo. Kag si Amon nga iya anak amo ang nagbulos sa iya bilang hari.

Ang Paghari ni Amon sa Juda

21 Nagaedad si Amon sang 22 ka tuig sang nangin hari siya. Sa Jerusalem siya nag-estar, kag naghari siya sa sulod sang duha ka tuig. 22 Malain ang ginhimo ni Amon sa panulok sang Ginoo, pareho sa ginhimo sang iya amay nga si Manase. Ginsimba kag ginhalaran niya ang mga dios-dios nga ginpahimo ni Manase. 23 Pero indi siya pareho sa iya amay, kay wala siya nagpaubos sang iya kaugalingon sa Ginoo. Sa baylo, gindugangan pa gid niya ang iya pagpakasala.

24 Karon, nagplano sing malain ang mga opisyal ni Amon kontra sa iya, kag ginpatay nila siya sa iya palasyo. 25 Pero ginpamatay sang katawhan sang Juda ang tanan nga nagpatay kay Haring Amon. Kag ginbulos nila si Josia nga anak ni Amon bilang hari.

Notas al pie

  1. 33:6 Ginhalad… kalayo: ukon, Ginpaagi niya ang iya mga bata sa kalayo.
  2. 33:14 Puwertahan sang mga Isda: Siguro diri ginapaagi ang mga isda nga ginadala sa siyudad.