Nkwa Asem

Nnwom 44

Ogye ho mpaebɔ

1Yɛate wɔ yɛn ankasa yɛn asom, O Onyankopɔn. Yɛn nenanom aka ho asɛm akyerɛ yɛn; nneɛma akɛse a woyɛe wɔn bere so no nyinaa, wɔaka akyerɛ yɛn; saa tete mmere no: sɛnea wopamoo abosonsomfo na wobɔɔ wo nkurɔfo atenase wɔ wɔn asase so no, sɛnea wotwee aman foforo aso, na womaa wo de nyaa nkɔso no. Wo nkurɔfo amfa wɔn nkrante na edii asase no so. Ɛnyɛ wɔn tumi so na wɔnam dii so. Wo tumi ne w’ahoɔden, ɔka a wokae se wobɛba hɔ no na ɛdaa ɔdɔ a wodɔ wɔn no adi.

Woyɛ me hene ne me Nyankopɔn; wokyɛ wo nkurɔfo nkonimdi, na yɛnam wo tumi so di yɛn atamfo so. Memfa me ho nto m’agyan anaa me nkrante so sɛ ennye me nkwa. Nanso woagye yɛn afi yɛn atamfo nsam adi wɔn a wɔtan yɛn so.

Yɛbɛkamfo wo daa na yɛada wo ase daa daa. Nanso afei woatwe wo ho sɛ wonni yɛn so. Afei wo ne yɛn asraafodɔm no nkɔ bio. 10 Woama yɛaguan yɛn atamfo ama wɔafa yɛn agyapade. 11 Woama kwan ama wɔakum yɛn sɛ nguan. Wopetee yɛn amanfrafo nkurow so. 12 Wotɔn wo ara wo nkurɔfo aboɔmmerɛw sɛnea wɔn ho nni mfaso biara. 13 Yɛn afipamfo huu nea woyɛɛ yɛn, na wodii yɛn ho fɛw, serewee. 14 Woama yɛn anim agu ase wɔ aman anim. Wɔwosow wɔn ti de serew yɛn. 15 Daa na m’anim agu ase. Ahohora adura me 16 fi m’atamfo ne wɔn a wokyi me kasatia mu.

17 Eyinom nyinaa aba yɛn so, nanso yɛn werɛ mfi wo, na yemmuu apam a wo ne yɛn hyehyɛe no nso so. 18 Yennii wo huammɔ. Yemmuu wo mmara so. 19 Nanso wugyaa yɛn wɔ nkekaboa mu a mmoa biara mfi baabi. Wugyaa yɛn sum kabii mu. 20 Sɛ yegyaee yɛn Nyankopɔn som kɔsom anyame foforo bi a, 21 anka nea ɛbɛyɛ biara wubehu. Efisɛ, wunim yɛn nsusuwii. 22 Nanso wo nti na daa nyinaa wokum yɛn sɛ nguan no.

23 Keka wo ho, Awurade! Adɛn nti na woada? Sɔre! Nnyaw yɛn afebɔɔ saa! 24 Adɛn nti na wode wo ho ahintaw yɛn? Mma wo werɛ mmfi yɛn amanehunu ne yɛn haw! 25 Wɔapɛkyɛw yɛn wɔ fam. Yegu mfutuma mu a wodi yɛn so. 26 Bɛboa yɛn! Esiane ɔdɔ a wodɔ yɛn daa nti, gye yɛn nkwa.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 44

(ถึงหัวหน้านักร้อง มัสคิล[a]ของบุตรโคราห์)

1ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินมากับหู
บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายได้เล่าให้ฟัง
ถึงสิ่งที่พระองค์ได้ทรงกระทำในสมัยของพวกเขา
เมื่อนานมาแล้ว
ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ พระองค์ทรงขับไล่ชนชาติต่างๆ ออกไป
และทรงฝังรากบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย
พระองค์ทรงบดขยี้ชนเผ่าต่างๆ
และทรงทำให้เหล่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์เจริญรุ่งเรือง
ไม่ใช่ด้วยดาบที่ทำให้พวกเขาพิชิตดินแดนได้
ไม่ใช่ด้วยแขนของพวกเขาที่นำชัยชนะมา
แต่ด้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ด้วยพระกรของพระองค์
และด้วยความสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักพวกเขา

พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์และเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์
ผู้ทรงกำหนด[b]ชัยชนะแก่ยาโคบ
โดยพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงขับไล่เหล่าศัตรูให้ล่าถอย
โดยพระนามของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงบดขยี้ข้าศึก
ข้าพระองค์ไม่ได้วางใจในคันธนูของตน
ดาบไม่ได้นำชัยชนะมาให้ข้าพระองค์
แต่พระองค์ต่างหากทรงให้เราชนะศัตรู
พระองค์ทรงทำให้ปฏิปักษ์อับอายขายหน้า
ข้าพระองค์ทั้งหลายจะอวดพระเจ้าเรื่อยไป
จะสรรเสริญพระนามของพระองค์เป็นนิตย์
เสลาห์

แต่บัดนี้พระองค์ทรงทอดทิ้งและปล่อยให้ข้าพระองค์ทั้งหลายตกต่ำ
พระองค์ไม่ได้ร่วมทัพไปกับข้าพระองค์ทั้งหลายอีกแล้ว
10 พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายล่าถอยต่อหน้าศัตรู
เหล่าปฏิปักษ์ได้ปล้นข้าพระองค์ทั้งหลาย
11 พระองค์ทรงปล่อยให้ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกขย้ำกินเหมือนแกะ
และทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกระจัดกระจายไปในหมู่ชนชาติต่างๆ
12 พระองค์ทรงขายประชากรของพระองค์ไปในราคาน้อยนิด
ไม่ได้อะไรจากการขายนั้นเลย

13 พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายตกเป็นขี้ปากของเพื่อนบ้าน
ผู้คนรอบข้างเหยียดหยามและเยาะเย้ย
14 พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลายเป็นคำเปรียบเปรยในหมู่ประชาชาติ
ชนชาติต่างๆ ส่ายหน้าใส่ข้าพระองค์ทั้งหลาย
15 ข้าพระองค์อยู่อย่างอัปยศอดสูวันยังค่ำ
และหน้าของข้าพระองค์ปกคลุมด้วยความอับอาย
16 จากคำสบประมาทของคนที่ประณามและแช่งด่าข้าพระองค์
เพราะศัตรูที่ต้องการแก้แค้น

17 ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับข้าพระองค์ทั้งหลาย
ทั้งที่ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่ได้ลืมพระองค์
หรือผิดต่อพันธสัญญาของพระองค์
18 หัวใจของข้าพระองค์ทั้งหลายไม่ได้ออกห่างจากพระองค์
เท้าของข้าพระองค์ทั้งหลายก็ไม่ได้คลาดจากทางของพระองค์
19 แต่พระองค์ทรงบดขยี้ข้าพระองค์ทั้งหลาย และทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลายเป็นที่อาศัยของหมาป่า
พระองค์ทรงคลุมข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยความมืดทึบ

20 หากเราได้ลืมพระนามพระเจ้าของเรา
หรือยกมือกราบไหว้พระต่างด้าว
21 พระเจ้าจะไม่ทรงทราบหรือ?
ในเมื่อพระองค์ทรงทราบความลี้ลับในใจ
22 แต่เพราะเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายก็เผชิญความตายวันยังค่ำ
ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกนับว่าเป็นแกะที่จะเอาไปฆ่า

23 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตื่นเถิด เหตุใดยังทรงหลับอยู่? ขอทรงลุกขึ้น!
ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายตลอดไป
24 เหตุใดพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์?
และทรงลืมที่ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์ยากและถูกกดขี่ข่มเหง

25 ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกเหยียบจมดิน
ร่างกายต้องนอนคลุกฝุ่น
26 ขอทรงลุกขึ้นและทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยเถิด
ขอทรงไถ่ข้าพระองค์ทั้งหลายเพราะเห็นแก่ความรักมั่นคงของพระองค์

Notas al pie

  1. + หัวเรื่องสดุดี 44 คงจะเป็นศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรี
  2. 44:4 หรือบัญชา