The Message

Psalm 53

A David Psalm

11-2 Bilious and bloated, they gas,
    “God is gone.”
It’s poison gas—
    they foul themselves, they poison
Rivers and skies;
    thistles are their cash crop.
God sticks his head out of heaven.
    He looks around.
He’s looking for someone not stupid—
    one man, even, God-expectant,
    just one God-ready woman.

He comes up empty. A string
    of zeros. Useless, unshepherded
Sheep, taking turns pretending
    to be Shepherd.
The ninety and nine
    follow the one.

Don’t they know anything,
    all these impostors?
Don’t they know
    they can’t get away with this,
Treating people like a fast-food meal
    over which they’re too busy to pray?

Night is coming for them, and nightmare—
    a nightmare they’ll never wake up from.
God will make hash of these squatters,
    send them packing for good.

Is there anyone around to save Israel?
    God turns life around.
Turned-around Jacob skips rope,
    turned-around Israel sings laughter.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 53

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، بە ساز، هۆنراوەیەکی داود.

1گێل لە دڵی خۆیدا دەڵێت:
    «خودا نییە.»
ئەوانە گەندەڵن و خراپەکانیان پیسە،
    کەس نییە چاکە بکات.

خودا لە ئاسمانەوە سەیری ئادەمیزاد دەکات،
    هەتا بزانێت کەس هەیە تێگەیشتوو بێت،
    کەس هەیە بەدوای خودا بگەڕێت.
هەموو هەڵگەڕانەوە،
    هەموو گەندەڵ بوون،
کەس نییە چاکە بکات،
    تەنانەت یەکێکیش نییە.

ئایا گوناهباران فێر نەبن؟

ئەوانەی وەک نان گەلەکەی من دەخۆن و
    ئەوانەی لە خودا ناپاڕێنەوە.
لەوێ ترسێکی گەورەیان لێ نیشت،
    کە هیچ ترسی لێ نەبوو.
خودا ئێسقانی ئەوانە پەرشوبڵاو دەکاتەوە کە گەمارۆیان داویت،
    ڕیسوایان دەکەیت، چونکە خودا ڕەتی کردنەوە.

با ڕزگاریی ئیسرائیل لە سییۆنەوە دەربکەوێت!
    کاتێک خودا گەلەکەی خۆی لە ڕاپێچکراوی دەگەڕێنێتەوە،
    با یاقوب شاد و ئیسرائیل دڵخۆش بێت!