The Message

Psalm 38

A David Psalm

11-2 Take a deep breath, God; calm down—
    don’t be so hasty with your punishing rod.
Your sharp-pointed arrows of rebuke draw blood;
    my backside smarts from your caning.

3-4 I’ve lost twenty pounds in two months
    because of your accusation.
My bones are brittle as dry sticks
    because of my sin.
I’m swamped by my bad behavior,
    collapsed under gunnysacks of guilt.

5-8 The cuts in my flesh stink and grow maggots
    because I’ve lived so badly.
And now I’m flat on my face
    feeling sorry for myself morning to night.
All my insides are on fire,
    my body is a wreck.
I’m on my last legs; I’ve had it—
    my life is a vomit of groans.

9-16 Lord, my longings are sitting in plain sight,
    my groans an old story to you.
My heart’s about to break;
    I’m a burned-out case.
Cataracts blind me to God and good;
    old friends avoid me like the plague.
My cousins never visit,
    my neighbors stab me in the back.
My competitors blacken my name,
    devoutly they pray for my ruin.
But I’m deaf and mute to it all,
    ears shut, mouth shut.
I don’t hear a word they say,
    don’t speak a word in response.
What I do, God, is wait for you,
    wait for my Lord, my God—you will answer!
I wait and pray so they won’t laugh me off,
    won’t smugly strut off when I stumble.

17-20 I’m on the edge of losing it—
    the pain in my gut keeps burning.
I’m ready to tell my story of failure,
    I’m no longer smug in my sin.
My enemies are alive and in action,
    a lynch mob after my neck.
I give out good and get back evil
    from God-haters who can’t stand a God-lover.

21-22 Don’t dump me, God;
    my God, don’t stand me up.
Hurry and help me;
    I want some wide-open space in my life!

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 38

Pangamuyo sang Tawo nga Nagaantos

1Ginoo, indi ako pagsabdunga ukon pagsiluti sa imo kaakig.
Kay daw sa ginpilas mo ako sang pana kag ginsumbag.
Indi maayo ang pamatyag sang akon lawas tungod sang imo kaakig sa akon mga sala.
Daw malumos na ako sa akon mga sala,
pareho ini sang mabug-at nga palas-anon nga indi ko masarangan.
Tungod sang akon kabuangan, ang akon mga pilas naghubag kag nagbaho.
Nagabarikutot ako sa puwerte nga kasakit,
kag nagapangasubo ako sa bilog nga adlaw.
Indi maayo ang pamatyag sang akon lawas kay nagangutngot ang akon hawak.
Puwerte na gid sa akon kaluya.
Nagaugayong ako sa kasakit sang akon balatyagon.
Ginoo, nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahandom kag nabatian mo ang akon pag-ugayong.
10 Nagakubakuba ang akon dughan; wala na ako sang kusog,
kag malubog na ang akon panulok.
11 Ang akon mga abyan kag mga kaupod nagalikaw sa akon tungod sang akon balatian.
Bisan ang akon mga paryente nagapalayo sa akon.
12 Ang mga tawo nga gusto magpatay sa akon nagabutang sang siod agod dakpon ako.
Sila nga gusto magsakit sa akon nagaestoryahanay kon paano nila ako malaglag.
Sa bilog nga adlaw nagaplano sila sa pagtraidor sa akon.

13 Nagapabungol-bungol lang ako, nga kuno indi makabati.
Nagapaapa-apa lang ako, nga kuno indi makahambal.
14 Ginapabungol-bungulan ko lang ang ila malain nga ginaplano kag wala ako nagasabat,
15 kay nagasalig ako sa imo, Ginoo.
Ikaw, Ginoo nga akon Dios, ang magasabat sang akon pangamuyo.
16 Gani nagapangamuyo ako nga indi mo pagtugutan ang akon mga kaaway nga magkalipay ukon magpabugal kon mapukan ako.
17 Daw malaglag na gani ako, kag wala untat ang akon pag-antos.
18 Gani ginatuad ko ang akon mga sala nga nagapatublag sa akon.
19 Kon parte sa akon mga kaaway, mabakod kag madamo sila.
Ginakainitan nila ako nga wala sing kabangdanan.
20 Ginabalusan nila ako sing malain sa maayo nga ginahimo ko sa ila.
Kag ginakontra nila ako kay nagatinguha ako sa paghimo sang maayo.

21 Ginoo nga akon Dios, indi ako pagpabay-i;
indi ka magpalayo sa akon.
22 Buligi ako gilayon, Ginoo nga akon manluluwas.