The Message

Psalm 137

11-3 Alongside Babylon’s rivers
    we sat on the banks; we cried and cried,
    remembering the good old days in Zion.
Alongside the quaking aspens
    we stacked our unplayed harps;
That’s where our captors demanded songs,
    sarcastic and mocking:
    “Sing us a happy Zion song!”

4-6 Oh, how could we ever sing God’s song
    in this wasteland?
If I ever forget you, Jerusalem,
    let my fingers wither and fall off like leaves.
Let my tongue swell and turn black
    if I fail to remember you,
If I fail, O dear Jerusalem,
    to honor you as my greatest.

7-9 God, remember those Edomites,
    and remember the ruin of Jerusalem,
That day they yelled out,
    “Wreck it, smash it to bits!”
And you, Babylonians—ravagers!
    A reward to whoever gets back at you
    for all you’ve done to us;
Yes, a reward to the one who grabs your babies
    and smashes their heads on the rocks!

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 137

Panalambiton sang mga Israelinhon sa Ila Pagkabihag

1Nagpungko kami sa higad sang mga suba sa Babilonia kag naghilibion sang madumduman namon ang Zion.[a]
Ginsang-at na lang namon ang amon mga arpa sa mga sanga sang kahoy.
Ginapakanta kami sang mga nagbihag sa amon.
Ginasugo nila kami sa paglingaw sa ila.
Siling nila, “Kantahi ninyo kami sang kanta parte sa Zion!”
Paano kami makakanta sang mga kanta nga para sa Ginoo sa duta sang mga nagbihag sa amon?
Kabay pa nga indi na maghulag ang akon tuo nga kamot kon kalimtan ko ang Jerusalem!
Kabay pa nga indi ako makahambal kon indi ko pagdumdumon kag kabigon nga akon dako nga kalipay ang Jerusalem.
Dumduma, Ginoo, kon ano ang ginhimo sang mga Edomnon sang gin-agaw sang Babilonia ang Jerusalem.
Nagsiling sila, “Gub-a ninyo ina sing bug-os.”

Kamo nga mga pumuluyo sang Babilonia, pagalaglagon kamo!
Bulahan ang mga tawo nga magalaglag sa inyo pareho sang inyo ginhimo sa amon.
Bulahan sila nga magakuha sang inyo magagmay nga mga bata kag magalampos sa ila sa mga bato.

Notas al pie

  1. 137:1 Zion: ukon, Jerusalem.