The Message

Psalm 132

A Pilgrim Song

11-5 O God, remember David,
    remember all his troubles!
And remember how he promised God,
    made a vow to the Strong God of Jacob,
“I’m not going home,
    and I’m not going to bed,
I’m not going to sleep,
    not even take time to rest,
Until I find a home for God,
    a house for the Strong God of Jacob.”

6-7 Remember how we got the news in Ephrathah,
    learned all about it at Jaar Meadows?
We shouted, “Let’s go to the shrine dedication!
    Let’s worship at God’s own footstool!”

8-10 Up, God, enjoy your new place of quiet repose,
    you and your mighty covenant ark;
Get your priests all dressed up in justice;
    prompt your worshipers to sing this prayer:
“Honor your servant David;
    don’t disdain your anointed one.”

11-18 God gave David his word,
    he won’t back out on this promise:
“One of your sons
    I will set on your throne;
If your sons stay true to my Covenant
    and learn to live the way I teach them,
Their sons will continue the line—
    always a son to sit on your throne.
Yes—I, God, chose Zion,
    the place I wanted for my shrine;
This will always be my home;
    this is what I want, and I’m here for good.
I’ll shower blessings on the pilgrims who come here,
    and give supper to those who arrive hungry;
I’ll dress my priests in salvation clothes;
    the holy people will sing their hearts out!
Oh, I’ll make the place radiant for David!
    I’ll fill it with light for my anointed!
I’ll dress his enemies in dirty rags,
    but I’ll make his crown sparkle with splendor.”

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 132

Pagdayaw sa Templo sang Dios

1Ginoo, indi pagkalimti si David kag ang tanan nga kabudlayan nga ginbatas niya.
Dumduma ang iya promisa sa imo, Ginoo, ang Gamhanan nga Dios ni Jacob.
Nagpromisa siya nga,
“Indi ako magpauli ukon maghigda
ukon magtulog
hasta nga makakita ako sang lugar nga para puy-an sang Ginoo, ang Gamhanan nga Dios ni Jacob.”

Sang didto kami sa Efrata[a] nakabati kami kon diin ang Kahon sang Kasugtanan,
kag nakita namon ini sa latagon sang Jaar.
Dayon nagsiling kami, “Makadto kita sa templo sang Ginoo kag magsimba sa atubangan sang iya trono.”[b]

Sige na, Ginoo, kadto ka sa imo templo upod sang Kahon sang Kasugtanan nga simbolo sang imo gahom.
Kabay pa nga magkabuhi permi sing matarong ang imo mga pari kag magkanta sa kalipay ang imo matutom nga katawhan.
10 Tungod kay David nga imo alagad, indi pag-isikway ang imo pinili nga hari.
11 Nagpromisa ka sadto kay David,
kag sigurado nga tumanon mo kag indi pagbawion.
Siling mo: “Ang isa sang imo mga kaliwat pabuslon ko sa imo bilang hari.
12 Kon tumanon sang imo mga kaliwat nga mga hari ang akon kasugtanan kag ang mga pagpanudlo nga gintudlo ko sa ila,
ang ila mga kaliwat magahari man hasta san-o.”

13 Matuod nga ginpili kag ginhandom sang Ginoo ang Zion[c] nga iya puy-an.
Siling niya,
14 “Amo ini ang akon puluy-an hasta san-o;
diri ako magapuyo[d] kay ginhandom ko ini.
15 Hatagan ko ang Zion sang tanan niya nga kinahanglanon,
kag bisan ang iya mga pumuluyo nga mga imol busgon ko sang pagkaon.
16 Permi ko luwason ang iya mga pari,
kag ang iya matutom nga mga pumuluyo magakanta permi sa kalipay.

17 “Paharion ko sa Zion ang hari nga kaliwat ni David kag padayunon ko ang iya paggahom.[e]
18 Pakahuy-an ko ang iya mga kaaway, pero pauswagon ko ang iya ginharian.”

Notas al pie

  1. 132:6 Efrata: Siguro amo ini ang Betlehem.
  2. 132:7 trono: sa literal, tulungtungan sang tiil.
  3. 132:13 Zion: ukon, Jerusalem.
  4. 132:14 magapuyo: ukon, magahari.
  5. 132:17 padayunon… paggahom: ukon, himuon ko siya nga suga para sa akon katawhan. Sa literal, ibutang ko ang suga para sa pinili ko nga hari.