The Message

Philemon

1-3 I, Paul, am a prisoner for the sake of Christ, here with my brother Timothy. I write this letter to you, Philemon, my good friend and companion in this work—also to our sister Apphia, to Archippus, a real trooper, and to the church that meets in your house. God’s best to you! Christ’s blessings on you!

4-7 Every time your name comes up in my prayers, I say, “Oh, thank you, God!” I keep hearing of the love and faith you have for the Master Jesus, which brims over to other believers. And I keep praying that this faith we hold in common keeps showing up in the good things we do, and that people recognize Christ in all of it. Friend, you have no idea how good your love makes me feel, doubly so when I see your hospitality to fellow believers.

To Call the Slave Your Friend

8-9 In line with all this I have a favor to ask of you. As Christ’s ambassador and now a prisoner for him, I wouldn’t hesitate to command this if I thought it necessary, but I’d rather make it a personal request.

10-14 While here in jail, I’ve fathered a child, so to speak. And here he is, hand-carrying this letter—Onesimus! He was useless to you before; now he’s useful to both of us. I’m sending him back to you, but it feels like I’m cutting off my right arm in doing so. I wanted in the worst way to keep him here as your stand-in to help out while I’m in jail for the Message. But I didn’t want to do anything behind your back, make you do a good deed that you hadn’t willingly agreed to.

15-16 Maybe it’s all for the best that you lost him for a while. You’re getting him back now for good—and no mere slave this time, but a true Christian brother! That’s what he was to me—he’ll be even more than that to you.

17-20 So if you still consider me a comrade-in-arms, welcome him back as you would me. If he damaged anything or owes you anything, chalk it up to my account. This is my personal signature—Paul—and I stand behind it. (I don’t need to remind you, do I, that you owe your very life to me?) Do me this big favor, friend. You’ll be doing it for Christ, but it will also do my heart good.

21-22 I know you well enough to know you will. You’ll probably go far beyond what I’ve written. And by the way, get a room ready for me. Because of your prayers, I fully expect to be your guest again.

23-25 Epaphras, my cellmate in the cause of Christ, says hello. Also my coworkers Mark, Aristarchus, Demas, and Luke. All the best to you from the Master, Jesus Christ!

Ang Pulong Sa Dios

Filemon

Ako si Pablo nga binilanggo tungod kang Cristo Jesus. Ako ug si Timoteo nga atong igsoon diha kang Cristo nangumusta kanimo Filemon isip pinalangga namo nga igsoon ug kauban sa pagpangalagad. Nangumusta usab kami kang Apia nga atong igsoon, kang Arkipus nga atong kauban nga sundalo ni Cristo, ug sa tanan nga mga tumutuo nga nagatigom diha sa imong balay aron sa pagsimba sa Dios.

Hinaut nga madawat ninyo ang grasya ug kalinaw gikan sa Dios nga atong Amahan ug kang Ginoong Jesu-Cristo.

Ang Gugma ug Pagtuo ni Filemon

Mapasalamaton ako kanunay sa Dios sa matag ampo ko alang kanimo, tungod kay nadungog ko nga lig-on ang imong pagtuo kang Ginoong Jesus ug mahigugmaon ka sa tanang katawhan sa Dios. Giampo ko nga ang imong pagkamanggihatagon nga bunga sa imong pagtuo mopalambo sa imong pagsabot ug kasinatian sa matag panalangin nga nahimong ato tungod kay anaa kita kang Cristo. Minahal ko nga igsoon, tungod sa imong paghigugma sa mga katawhan sa Dios nadasig sila, ug kini nakapalipay ug nakapadasig usab kanako.

Ang Hangyo ni Pablo Alang kang Onesimo

8-9 Nasayod ako nga tungod sa katungod nga gihatag kanako ni Cristo makasugo ako kanimo sa angay mong buhaton. Apan tungod kay gihigugma ko ikaw, mohangyo na lang ako kanimo. Ingon nga usa ka tigulang ug binilanggo nga alagad ni Cristo Jesus, 10 nagahangyo ako kanimo alang kang Onesimo, nga kon mahimo pasayloon mo siya. Giisip ko siya nga akong anak tungod kay nakabig ko siya sa pagtuo kang Cristo samtang ania ako dinhi sa bilanggoan. 11 Kaniadto wala siyay kapuslanan alang kanimo, apan karon duha na kita nga makapahimulos kaniya.

12 Karon pabalikon ko diha kanimo ang akong minahal nga si Onesimo. 13 Gusto ko unta nga magpabilin na lang siya uban kanako aron pinaagi kaniya matabangan mo ako samtang ania pa ako sa bilanggoan tungod sa akong pagwali sa Maayong Balita. 14 Apan dili ko kini buhaton nga walay pagtugot gikan kanimo, aron dili pinugos ang pagtabang mo kanako. Gusto ko nga kon motabang ka man gayod, motabang ka nga kinasingkasing.

15 Pagbuot tingali sa Dios nga mahilayo una si Onesimo kanimo, aron nga sa pagbalik niya dili na gayod kamo magkabulag hangtod sa hangtod. 16 Karon dili na siya ulipon lamang, kondili imo pang minahal nga igsoon. Gimahal ko siya, apan mas labaw mo siyang mahalon tungod kay karon dili lang siya imong ulipon, kondili imo usab nga igsoon diha sa Ginoo.

17 Busa, kon giila mo ako nga imong kauban sa pagtuo, dawata siya sama sa imong pagdawat kanako. 18 Kon nakasala siya o nakautang kanimo ako ang mobayad niana. 19 Ako si Pablo ang nangunay sa pagsulat niini. Ako ang mobayad kon may utang siya kanimo. Hinuon nasayod ka man nga may dako ka usab nga utang kanako, kay pinaagi kanako nadawat mo ang kaluwasan. 20 Busa Filemon, tumana kining akong gihangyo kanimo tungod kay managsama kita nga nagatuo sa Ginoo. Lipaya ako isip imong igsoon kang Cristo. 21 Dako ang akong pagsalig nga tumanon mo ang akong gihangyo, mao nga nagasulat ako kanimo. Ug nagtuo ako nga labaw pa gayod niining akong gihangyo ang imong buhaton ngadto kaniya. 22 May ihangyo pa gayod ako kanimo. Kon mahimo andami ako sa akong kasak-an, kay nagasalig ako nga pinaagi sa inyong mga pag-ampo makaanha ako diha kaninyo.

Pagpangumusta

23 Ang akong kauban nga si Epafras nga nabilanggo usab tungod kang Cristo Jesus nangumusta kanimo. 24 Nangumusta usab ang akong mga kauban sa pagpangalagad nga sila si Marcos, Aristarkus, Demas, ug Lucas.

25 Hinaut nga panalanginan kamo sa atong Ginoong Jesu-Cristo.