The Message

Mark 6

Just a Carpenter

11-2 He left there and returned to his hometown. His disciples came along. On the Sabbath, he gave a lecture in the meeting place. He made a real hit, impressing everyone. “We had no idea he was this good!” they said. “How did he get so wise all of a sudden, get such ability?”

But in the next breath they were cutting him down: “He’s just a carpenter—Mary’s boy. We’ve known him since he was a kid. We know his brothers, James, Justus, Jude, and Simon, and his sisters. Who does he think he is?” They tripped over what little they knew about him and fell, sprawling. And they never got any further.

4-6 Jesus told them, “A prophet has little honor in his hometown, among his relatives, on the streets he played in as a child.” Jesus wasn’t able to do much of anything there—he laid hands on a few sick people and healed them, that’s all. He couldn’t get over their stubbornness. He left and made a circuit of the other villages, teaching.

The Twelve

7-8 Jesus called the Twelve to him, and sent them out in pairs. He gave them authority and power to deal with the evil opposition. He sent them off with these instructions:

8-9 “Don’t think you need a lot of extra equipment for this. You are the equipment. No special appeals for funds. Keep it simple.

10 “And no luxury inns. Get a modest place and be content there until you leave.

11 “If you’re not welcomed, not listened to, quietly withdraw. Don’t make a scene. Shrug your shoulders and be on your way.”

12-13 Then they were on the road. They preached with joyful urgency that life can be radically different; right and left they sent the demons packing; they brought wellness to the sick, anointing their bodies, healing their spirits.

The Death of John

14 King Herod heard of all this, for by this time the name of Jesus was on everyone’s lips. He said, “This has to be John the Baptizer come back from the dead—that’s why he’s able to work miracles!”

15 Others said, “No, it’s Elijah.”

Others said, “He’s a prophet, just like one of the old-time prophets.”

16 But Herod wouldn’t budge: “It’s John, sure enough. I cut off his head, and now he’s back, alive.”

17-20 Herod was the one who had ordered the arrest of John, put him in chains, and sent him to prison at the nagging of Herodias, his brother Philip’s wife. For John had provoked Herod by naming his relationship with Herodias “adultery.” Herodias, smoldering with hate, wanted to kill him, but didn’t dare because Herod was in awe of John. Convinced that he was a holy man, he gave him special treatment. Whenever he listened to him he was miserable with guilt—and yet he couldn’t stay away. Something in John kept pulling him back.

21-22 But a portentous day arrived when Herod threw a birthday party, inviting all the brass and bluebloods in Galilee. Herodias’s daughter entered the banquet hall and danced for the guests. She dazzled Herod and the guests.

22-23 The king said to the girl, “Ask me anything. I’ll give you anything you want.” Carried away, he kept on, “I swear, I’ll split my kingdom with you if you say so!”

24 She went back to her mother and said, “What should I ask for?”

“Ask for the head of John the Baptizer.”

25 Excited, she ran back to the king and said, “I want the head of John the Baptizer served up on a platter. And I want it now!”

26-29 That sobered the king up fast. But unwilling to lose face with his guests, he caved in and let her have her wish. The king sent the executioner off to the prison with orders to bring back John’s head. He went, cut off John’s head, brought it back on a platter, and presented it to the girl, who gave it to her mother. When John’s disciples heard about this, they came and got the body and gave it a decent burial.

Supper for Five Thousand

30-31 The apostles then rendezvoused with Jesus and reported on all that they had done and taught. Jesus said, “Come off by yourselves; let’s take a break and get a little rest.” For there was constant coming and going. They didn’t even have time to eat.

32-34 So they got in the boat and went off to a remote place by themselves. Someone saw them going and the word got around. From the surrounding towns people went out on foot, running, and got there ahead of them. When Jesus arrived, he saw this huge crowd. At the sight of them, his heart broke—like sheep with no shepherd they were. He went right to work teaching them.

35-36 When his disciples thought this had gone on long enough—it was now quite late in the day—they interrupted: “We are a long way out in the country, and it’s very late. Pronounce a benediction and send these folks off so they can get some supper.”

37 Jesus said, “You do it. Fix supper for them.”

They replied, “Are you serious? You want us to go spend a fortune on food for their supper?”

38 But he was quite serious. “How many loaves of bread do you have? Take an inventory.”

That didn’t take long. “Five,” they said, “plus two fish.”

39-44 Jesus got them all to sit down in groups of fifty or a hundred—they looked like a patchwork quilt of wildflowers spread out on the green grass! He took the five loaves and two fish, lifted his face to heaven in prayer, blessed, broke, and gave the bread to the disciples, and the disciples in turn gave it to the people. He did the same with the fish. They all ate their fill. The disciples gathered twelve baskets of leftovers. More than five thousand were at the supper.

Walking on the Sea

45-46 As soon as the meal was finished, Jesus insisted that the disciples get in the boat and go on ahead across to Bethsaida while he dismissed the congregation. After sending them off, he climbed a mountain to pray.

47-49 Late at night, the boat was far out at sea; Jesus was still by himself on land. He could see his men struggling with the oars, the wind having come up against them. At about four o’clock in the morning, Jesus came toward them, walking on the sea. He intended to go right by them. But when they saw him walking on the sea, they thought it was a ghost and screamed, scared out of their wits.

50-52 Jesus was quick to comfort them: “Courage! It’s me. Don’t be afraid.” As soon as he climbed into the boat, the wind died down. They were stunned, shaking their heads, wondering what was going on. They didn’t understand what he had done at the supper. None of this had yet penetrated their hearts.

53-56 They beached the boat at Gennesaret and tied up at the landing. As soon as they got out of the boat, word got around fast. People ran this way and that, bringing their sick on stretchers to where they heard he was. Wherever he went, village or town or country crossroads, they brought their sick to the marketplace and begged him to let them touch the edge of his coat—that’s all. And whoever touched him became well.

Ang Pulong Sang Dios

Marcos 6

Ginsikway si Jesus sa Nazaret

1Pagkatapos sadto, nagpauli si Jesus sa iya banwa, kag nag-upod sa iya ang iya mga sumulunod. Pag-abot sang Adlaw nga Inugpahuway nagpanudlo siya sa simbahan sang mga Judio. Madamo nga mga tawo didto ang nakabati sa iya kag natingala gid sila. Siling nila, “Ngaa madamo sang nahibaluan ang tawo nga ini? Sa diin bala siya nakakuha sini nga kaalam? Kag ngaa makahimo siya sang mga milagro? Indi bala siya ang panday nga anak ni Maria kag utod nila ni Santiago, Jose, Judas kag Simon? Kag indi bala ang mga utod niya nga mga babayi diri man nagapauli?” Gani indi gid sila magtuo sa iya. Dayon nagsiling si Jesus sa ila, “Ginatahod ang propeta bisan diin luwas lang sa iya kaugalingon nga banwa kag sa iya mga paryente kag panimalay.” Amo ina nga wala siya makahimo sang mga milagro sa sadto nga lugar, luwas lang sa pila ka mga masakiton nga iya gintandog sang iya kamot kag nag-ayo. Natingala siya nga indi sila magtuo sa iya.

Ginpadala ni Jesus ang Dose Niya ka Apostoles

Pagkatapos sadto naglibot si Jesus nga nagapanudlo sa mga baryo. Gintawag niya ang dose niya ka apostoles kag ginpadala niya sila sing tagduha-duha. Ginhatagan niya sila sing gahom sa pagtabog sang malaot nga mga espiritu. Ginmanduan niya sila, “Indi kamo magdala sang bisan ano sa inyo paglakat kundi baston gid lang. Indi man kamo magdala sang pagkaon, kuwarta ukon bag. Puwede kamo makasuksok sang sandalyas, pero indi kamo magdala sang ilislan nga bayo. 10 Kon padayunon kamo sa isa ka balay, dira gid lang kamo magdayon hasta maghalin kamo sa sina nga lugar. 11 Pero kon ang mga tawo sa isa ka lugar indi magbaton sa inyo kag indi magpamati sang inyo ginawali, bayai lang ninyo sila, kag sa paghalin ninyo, taktaka ninyo ang yab-ok sa inyo tiil bilang paandam kontra sa ila.” 12 Gani naglakat sila kag nagwali nga dapat maghinulsol ang mga tawo sa ila mga sala. 13 Madamo nga malaot nga mga espiritu ang ila gintabog kag madamo nga mga masakiton ang ila ginhaplasan sang lana nga nag-alayo.

Ang Pagpatay kay Juan nga Manugbautiso

14 Nakaabot kay Haring Herodes ang mga balita parte kay Jesus tungod nga nagbantog na siya. Ang iban nagasiling nga si Jesus amo si Juan nga manugbautiso nga nabanhaw, amo ina nga may gahom siya sa paghimo sang mga milagro. 15 Pero nagasiling ang iban nga siya si Propeta Elias. Kag nagasiling pa gid ang iban nga siya isa ka propeta nga pareho sang mga propeta sang una.

16 Pero pagkabati ni Herodes sina nga mga balita, nagsiling siya, “Nabanhaw si Juan nga akon ginpapugutan sang ulo.” 17-18 Ginpapugutan ni Herodes sang ulo si Juan tungod sang dumot ni Herodias sa iya, kay amo ini ang natabo: Ginpangasawa ni Herodes si Herodias nga asawa sang iya utod nga si Felipe. Permi lang ginahambalan ni Juan si Herodes nga indi husto ang iya pagpangasawa sa asawa sang iya utod. Gani tungod kay Herodias, ginpadakop ni Herodes si Juan kag ginpapriso. 19 Kag tungod sa dumot ni Herodias kay Juan gusto niya nga ipapatay siya, pero indi niya mahimo tungod nga indi magsugot si Herodes. 20 Kay nahadlok si Herodes kay Juan tungod nga nahibaluan niya nga si Juan diosnon kag matarong nga tawo. Gani gin-apinan ni Herodes si Juan agod indi maano. Gusto ni Herodes nga magpamati sa mga wali ni Juan bisan matuod nga ang iya mga nabatian nagapalibog sang iya ulo.

21 Sang ulihi nag-abot gid man ang tion nga ginahulat ni Herodias. Natabo ini sa kaadlawan ni Herodes. Nagpapunsyon si Herodes kag gin-imbitar niya ang mga opisyal sang Galilea, ang mga kumander sang Romanhon nga mga soldado, kag ang mga kilala nga mga tawo didto. 22 Sa tion na sang punsyon, nagsulod ang dalaga nga anak ni Herodias kag nagsaot. Nalipay gid si Herodes kag ang iya mga bisita. Gani nagsiling si Herodes sa dalaga, “Pangayo ka sa akon sang bisan ano nga imo naluyagan kag ihatag ko sa imo.” 23 Kag siling pa gid niya sa dalaga, “Ginasumpa ko nga bisan ano ang imo pangayuon sa akon ihatag ko sa imo, bisan katunga pa sang akon ginharian.” 24 Nagguwa ang dalaga kag nagpamangkot sa iya iloy kon ano ang iya pangayuon. Nagsabat ang iya iloy nga pangayuon niya ang ulo ni Juan nga manugbautiso. 25 Dayon nagdali-dali siya balik sa hari. Pag-abot niya didto nagsiling siya, “Gusto ko nga ihatag mo sa akon subong gid ang ulo ni Juan nga manugbautiso nga nabutang sa bandehado.” 26 Pagkabati sadto sang hari nagkasubo gid siya. Pero tungod nga nakapanumpa siya kag nabatian mismo sang iya mga bisita, indi niya gusto nga maguba ang iya promisa sa dalaga. 27 Sa gilayon ginsugo niya ang isa ka soldado nga dal-on sa iya ang ulo ni Juan. Gani naglakat ang soldado sa prisohan kag ginpugutan sang ulo si Juan. 28 Pagkatapos ginbutang niya sa bandehado ang ulo ni Juan kag ginhatag sa dalaga, kag ginhatag man sang dalaga sa iya iloy. 29 Pagkabati sang mga sumulunod ni Juan parte sa natabo, ginkadtuan nila kag ginkuha ang lawas ni Juan kag ginlubong.

Ginpakaon ni Jesus ang 5,000 ka Tawo

30 Ang mga apostoles nga naglakat sa pagwali nagbalik kay Jesus. Ginsugid nila sa iya ang tanan nila nga ginhimo kag mga ginpanudlo. 31 Tungod sa kadamuon sang mga tawo nga nagapakadto-pakari, wala na gid sila sang tiyempo bisan sa pagkaon. Gani nagsiling si Jesus sa iya mga sumulunod, “Dali, makadto kita sa kamingawan agod makapahuway-huway kamo bisan dali lang.” 32 Gani nagsakay sila sa sakayan kag nagkadto sa kamingawan.

33 Pero nakilal-an sila sang madamo nga mga tawo nga nakakita sang ila paghalin. Gani nagdalagan ang mga tawo halin sa nagkalain-lain nga mga banwa pakadto sa lugar nga ginapakadtuan nila ni Jesus, kag nauna pa sila abot didto. 34 Sang pagpanaog ni Jesus sa sakayan, nakita niya ang madamo gid nga mga tawo nga nagatilipon didto kag naluoy siya sa ila, kay daw pareho sila sa mga karnero nga wala sing manugbantay. Gani gintudluan niya sila sang madamo nga mga butang. 35 Sang hapon na gid, nagpalapit sa iya ang iya mga sumulunod. Siling nila, “Hapon na gid, kag ari kita diri sa kamingawan. 36 Palakta na ang mga tawo sa mga baryo kag sa mga sityo sa palibot agod makabakal sila sang ila pagkaon.” 37 Pero nagsiling si Jesus sa ila, “Kamo mismo ang maghatag sang pagkaon sa ila.” Nagsabat sila kay Jesus, “Mga walo ka bulan nga suweldo ang magasto sa tinapay nga ipakaon sa ila. Malakat bala kami kag magbakal sang sina nga kantidad sang tinapay?” 38 Nagsiling si Jesus sa ila, “Pila ka bilog ang inyo tinapay dira? Abi, tan-awa ninyo.” Sang mausisa nila nagsiling sila, “Lima ka tinapay, kag may duha ka isda.”

39 Dayon ginsugo ni Jesus ang iya mga sumulunod nga papungkuon sing grupo-grupo ang mga tawo sa hilamon. 40 Gani nagpulungko ang mga tawo sa tag-100 kag tag-50. 41 Dayon ginkuha ni Jesus ang lima ka tinapay kag duha ka isda, kag nagtangla siya sa langit kag nagpasalamat sa Dios. Pagkatapos ginpamihak-pihak niya ang tinapay kag ginhatag sa iya mga sumulunod agod ipanagtag sa mga tawo. Kag ginpartida man niya ang isda sa tanan. 42 Nakakaon sila tanan kag nagkalabusog. 43 Pagkatapos kaon, gintipon nila ang mga nabilin nga tinapay kag isda, kag dose pa ka alat ang napuno. 44 Ang kadamuon sang mga lalaki lang nga nagkalaon 5,000.

Naglakat si Jesus sa Ibabaw sang Tubig

45 Pagkatapos sadto, ginsugo ni Jesus ang iya mga sumulunod nga magsakay sa sakayan kag mag-una didto sa Betsaida, sa tabok sang dagat, samtang ginapapauli niya ang mga tawo. 46 Sang nakahalin na ang mga tawo, nagtaklad siya sa bukid agod magpangamuyo. 47 Pagkagab-i, ang sakayan didto na sa tunga sang dagat, pero si Jesus didto pa sa takas nga nagaisahanon lang. 48 Nakita niya nga ginabudlayan sila sa pagbugsay, kay nagasugata ang hangin. Sang kaagahon na, nagkadto siya didto sa ila nga nagalakat sa ibabaw sang tubig. Maagi lang siya kuntani sa ila, 49-50 pero pagkakita nila nga may nagalakat sa ibabaw sang tubig, hinadlukan gid sila kag nagsinggit, “Bagat!” Pero nagsiling si Jesus sa ila, “Indi kamo magkahadlok, ako ini! Magpakaisog kamo!” 51 Dayon nagsakay siya sa sakayan kag nag-untat ang mabaskog nga hangin. Kag natingala gid sila, 52 tungod kay bisan nakita na nila ang milagro nga ginhimo niya sa tinapay, wala pa gid sila makaintiendi sang kahulugan sadto, kay nadulman pa ang ila hunahuna.

Ginpang-ayo ni Jesus ang mga Masakiton sa Genesaret

53 Pag-abot nila sa pihak sang dagat, nagdungka sila sa Genesaret sa diin ginpundo nila ang sakayan. 54 Pagpanaog nila, nakilala dayon sang mga tawo si Jesus. 55 Gani nagdali-dali ang mga tawo sa pagkadto sa palibot nga mga lugar kag ginpamutang nila sa mga hiligdaan ang mga masakiton kag gindala nila sa mga lugar nga mabatian nila nga didto si Jesus. 56 Bisan sa diin siya magkadto, sa mga sityo, sa mga baryo ukon sa mga banwa man, basta mabatian sang mga tawo nga didto siya, ginadala nila ang ila mga masakiton sa lugar nga ginatipunan permi sang mga tawo. Ginpangabay nila si Jesus nga tugutan niya ang mga masakiton nga tandugon siya bisan sa gaway-gaway[a] na lang sang iya bayo. Kag ang tanan nga nakatandog nag-ayo.

Notas al pie

  1. 6:56 gaway-gaway: sa English, tassel. Tan-awa sa Num. 15:37-39, Deu. 22:12, kag sa Mat. 23:5.