The Message

Hebrews 10

The Sacrifice of Jesus

11-10 The old plan was only a hint of the good things in the new plan. Since that old “law plan” wasn’t complete in itself, it couldn’t complete those who followed it. No matter how many sacrifices were offered year after year, they never added up to a complete solution. If they had, the worshipers would have gone merrily on their way, no longer dragged down by their sins. But instead of removing awareness of sin, when those animal sacrifices were repeated over and over they actually heightened awareness and guilt. The plain fact is that bull and goat blood can’t get rid of sin. That is what is meant by this prophecy, put in the mouth of Christ:

You don’t want sacrifices and offerings year after year;
    you’ve prepared a body for me for a sacrifice.
It’s not fragrance and smoke from the altar
    that whet your appetite.
So I said, “I’m here to do it your way, O God,
    the way it’s described in your Book.”

When he said, “You don’t want sacrifices and offerings,” he was referring to practices according to the old plan. When he added, “I’m here to do it your way,” he set aside the first in order to enact the new plan—God’s way—by which we are made fit for God by the once-for-all sacrifice of Jesus.

11-18 Every priest goes to work at the altar each day, offers the same old sacrifices year in, year out, and never makes a dent in the sin problem. As a priest, Christ made a single sacrifice for sins, and that was it! Then he sat down right beside God and waited for his enemies to cave in. It was a perfect sacrifice by a perfect person to perfect some very imperfect people. By that single offering, he did everything that needed to be done for everyone who takes part in the purifying process. The Holy Spirit confirms this:

This new plan I’m making with Israel
    isn’t going to be written on paper,
    isn’t going to be chiseled in stone;
This time “I’m writing out the plan in them,
    carving it on the lining of their hearts.”

He concludes,

I’ll forever wipe the slate clean of their sins.

Once sins are taken care of for good, there’s no longer any need to offer sacrifices for them.

Don’t Throw It All Away

19-21 So, friends, we can now—without hesitation—walk right up to God, into “the Holy Place.” Jesus has cleared the way by the blood of his sacrifice, acting as our priest before God. The “curtain” into God’s presence is his body.

22-25 So let’s do it—full of belief, confident that we’re presentable inside and out. Let’s keep a firm grip on the promises that keep us going. He always keeps his word. Let’s see how inventive we can be in encouraging love and helping out, not avoiding worshiping together as some do but spurring each other on, especially as we see the big Day approaching.

26-31 If we give up and turn our backs on all we’ve learned, all we’ve been given, all the truth we now know, we repudiate Christ’s sacrifice and are left on our own to face the Judgment—and a mighty fierce judgment it will be! If the penalty for breaking the law of Moses is physical death, what do you think will happen if you turn on God’s Son, spit on the sacrifice that made you whole, and insult this most gracious Spirit? This is no light matter. God has warned us that he’ll hold us to account and make us pay. He was quite explicit: “Vengeance is mine, and I won’t overlook a thing” and “God will judge his people.” Nobody’s getting by with anything, believe me.

32-39 Remember those early days after you first saw the light? Those were the hard times! Kicked around in public, targets of every kind of abuse—some days it was you, other days your friends. If some friends went to prison, you stuck by them. If some enemies broke in and seized your goods, you let them go with a smile, knowing they couldn’t touch your real treasure. Nothing they did bothered you, nothing set you back. So don’t throw it all away now. You were sure of yourselves then. It’s still a sure thing! But you need to stick it out, staying with God’s plan so you’ll be there for the promised completion.

It won’t be long now, he’s on the way;
    he’ll show up most any minute.
But anyone who is right with me thrives on loyal trust;
    if he cuts and runs, I won’t be very happy.

But we’re not quitters who lose out. Oh, no! We’ll stay with it and survive, trusting all the way.

Ang Pulong Sang Dios

Hebreo 10

1Ang Kasuguan landong lang sang maayo nga mga butang sa palaabuton. Ang Kasuguan mismo indi makapakamatarong sa mga tawo nga nagapalapit sa Dios paagi sa mga halad nga ginahalad kada tuig. Kay kon napatawad na sila paagi sa mga halad, wala na kuntani nila ginadumdom ang ila mga sala, kag indi na kinahanglan nga maghalad pa gid sila. Pero ato nga mga halad nagapadumdom pa gani sa mga tawo kada tuig sang ila mga sala. Tungod kay ang matuod, ang dugo sang mga turo nga baka kag sang mga kanding nga ila ginahalad indi gid makakuha sang ila mga sala.

Amo ina nga sang pagkadto ni Cristo diri sa kalibutan nagsiling siya sa Dios,

“Wala mo nagustuhan ang nagkalain-lain nga klase sang mga halad,
kundi ginhimuan mo ako sang lawas nga akon ihalad.
Kay wala ka malipay sa mga halad nga ginasunog kag sa mga halad sa pagpakatinlo.
Gani nagsiling ako, ‘Ari ako, handa nga magtuman sang imo kabubut-on, O Dios, suno sa nasulat sa Kasulatan parte sa akon.’ ”[a]

Premiro nagsiling si Cristo nga wala nagustuhan sang Dios ang nagkalain-lain nga mga halad nga ginahalad sa iya para sa ila mga sala. Ginsiling niya ini bisan matuod nga ini tanan ginahalad suno sa Kasuguan. Pagkatapos nagsiling siya sa Dios, “Ari ako sa pagtuman sang imo kabubut-on.” Gani paagi sini, nahibaluan ta nga gin-ilisan na sang Dios ang daan nga mga paghalad kag ang halad ni Cristo amo ang iya ginbulos. 10 Kag tungod kay gintuman ni Jesu-Cristo ang kabubut-on sang Dios, ginlimpyuhan niya kita sa aton mga sala. Natabo ini paagi sa iya paghalad sang iya kaugalingon nga lawas sing makaisa gid lang.

11 Ang mga pari adlaw-adlaw gid ang ila serbisyo didto sa simbahan sa paghalad sa Dios. Ugaling ang ila mga halad nga palareho man lang indi gid makakuha sang mga sala sang mga tawo. 12 Pero si Cristo kaisa gid lang naghalad para sa aton mga sala kag indi na gid kinahanglan nga liwaton pa. Pagkatapos nagpungko siya sa tuo sang Dios. 13 Kag subong didto na siya nagahulat hasta sa tion nga paampuon sang Dios sa iya ang iya mga kaaway. 14 Gani paagi sa isa ka halad, ginhimo niya nga wala sing kakulangan sa wala sing katapusan ang mga ginapakabalaan niya.

15 Ang Espiritu Santo mismo nagapamatuod sa aton parte sa sini nga mga butang, kay nagsiling siya,

16 “Nagsiling ang Ginoo, ‘Ang bag-o nga kasugtanan nga akon himuon sa ila sa palaabuton nga mga inadlaw amo ini:
Ibutang ko ang akon mga sugo sa ila tagipusuon, kag isulat ko ini sa ila hunahuna.’ ”[b]

17 Kag nagsiling pa gid siya, “Indi ko na pagdumdumon ang ila mga sala kag ang ila malain nga mga ginhimo.”[c] 18 Gani tungod kay ang aton mga sala napatawad na, indi na kinahanglan nga magsagi pa kita halad para sa aton mga sala.

Magpalapit Kita sa Dios

19 Gani mga utod, tungod sa dugo ni Jesus nga iya gin-ula para sa aton, hilway na kita nga magsulod sa Labing Balaan nga Lugar. 20 Kay paagi sa paghalad sang iya lawas, gin-abrihan niya para sa aton ang bag-o nga alagyan agod makasulod kita sa Labing Balaan nga Lugar nga ara sa pihak sang kurtina. Kag ang ini nga alagyan nagadala sa aton sa kabuhi nga wala sing katapusan. 21 Makagagahom ang aton pari nga nagadumala sa balay sang Dios. 22 Gani magpalapit kita sa Dios nga may sinsero nga tagipusuon kag pagtuo nga wala gid nagapangduhaduha. Kay nahibaluan ta nga ginlimpyuhan[d] na ang aton tagipusuon sa malain nga hunahuna paagi sa dugo ni Jesus, kag ang aton lawas nahugasan na sang limpyo nga tubig. 23 Magpakalig-on kita sa aton paglaom kag indi kita magpangduhaduha, tungod kay ang Dios nga nagpromisa masaligan gid sa pagtuman sang iya mga ginpromisa sa aton. 24 Kag tinguhaan ta gid nga mapukaw ang balatyagon sang kada isa nga maghigugma sa iya isigkatawo kag maghimo sang maayo. 25 Indi ta gid pagpabay-an ang aton kinabatasan nga pagtilipon, pareho sang pagpabaya nga ginahimo sang iban, kundi palig-unon ta ang isa kag isa, labi na gid subong nga makita ta na nga malapit na lang ang pagbalik sang Ginoo.

26 Kay kon nakahibalo na kita sang kamatuoran kag padayon pa gid kita sa pagpakasala, wala na sing halad nga sarang ihalad agod mapatawad ang aton mga sala. 27 Ang tawo nga nagapakasala nagapaabot na lang sang makahaladlok nga paghukom kag masingkal nga kalayo nga ginpreparar sang Dios para sa mga nagakontra sa iya. 28 Indi bala sang una ang tawo nga makalapas sang Kasuguan ni Moises ginapatay nga wala sing luoy-luoy kon may duha ukon tatlo ka tawo nga makapamatuod nga nakasala siya? 29 Gani kon amo sina, sigurado gid nga mas grabe pa gid ang silot sa tawo nga nagayaguta sa Anak sang Dios kag nagabaliwala sa dugo nga nagpalig-on sa kasugtanan sang Dios, nga amo mismo ang naglimpyo sa iya mga sala. Mas grabe matuod ang himuon sa tawo nga pareho sina kay ginainsulto niya ang maluluy-on nga Espiritu Santo. 30 Kay kilala ta ang Dios nga nagsiling, “Ako ang magatimalos; ako ang magasilot sa ila.”[e] Kag may nakasulat pa gid nga nagasiling, “Magahukom ang Ginoo sa iya katawhan!”[f] 31 Kag makahaladlok gid kon ang Dios nga buhi amo ang magsilot.

32 Dumduma ninyo sang una, sang kamo bag-o pa lang nasanagan. Madamo nga mga kabudlayan kag pagtilaw ang inyo naagihan, pero gin-agwanta gid lang ninyo kag wala gid man kamo nadaog. 33 Kon kaisa ginapakahuy-an kamo kag ginasakit sa atubangan mismo sang mga tawo. Kag kon kaisa bisan indi kamo ang ginahimuan sini kundi ang inyo mga kaupod, nag-antos gihapon kamo tungod kay naluoy kamo sa ila. 34 Naluoy man kamo sa inyo kapareho nga mga tumuluo nga ginpriso. Kag bisan gin-agaw sa inyo ang inyo mga pagkabutang gin-antos ninyo ini nga may kalipay tungod kay nahibaluan ninyo nga may ara pa kamo gihapon nga mas maayo pa nga butang kag indi gid madula hasta san-o. 35 Gani indi ninyo pagdulaa ang inyo pagsalig sa Dios, kay may dako gid ini nga balos para sa inyo. 36 Kinahanglan nga magmainantuson kamo agod matuman ninyo ang kabubut-on sang Dios kag mabaton ninyo ang iya ginpromisa sa inyo. 37 Tungod kay nagsiling ang Dios sa Kasulatan,

“Ang inyo ginapaabot dali na lang gid mag-abot,
indi na siya magpadugay.
38 Kag ang tawo nga akon ginpakamatarong tungod sa iya pagtuo magakabuhi.
Pero kon magtalikod siya sa akon indi ako malipay sa iya.”[g]

39 Pero kita indi pareho sa mga tawo nga nagatalikod sa Dios kag nagakawala dayon, kundi hugot ang aton pagtuo sa iya, gani maluwas kita.

Notas al pie

  1. 10:7 Salmo 40:6-8.
  2. 10:16 Jer. 31:33.
  3. 10:17 Jer. 31:34.
  4. 10:22 ginlimpyuhan: sa literal, ginwisikan.
  5. 10:30 Deu. 32:35.
  6. 10:30 Deu. 32:36.
  7. 10:38 Hab. 2:3-4.