The Message

Genesis 50

1Joseph threw himself on his father, wept over him, and kissed him.

2-3 Joseph then instructed the physicians in his employ to embalm his father. The physicians embalmed Israel. The embalming took forty days, the period required for embalming. There was public mourning by the Egyptians for seventy days.

4-5 When the period of mourning was completed, Joseph petitioned Pharaoh’s court: “If you have reason to think kindly of me, present Pharaoh with my request: My father made me swear, saying, ‘I am ready to die. Bury me in the grave plot that I prepared for myself in the land of Canaan.’ Please give me leave to go up and bury my father. Then I’ll come back.”

Pharaoh said, “Certainly. Go and bury your father as he made you promise under oath.”

7-9 So Joseph left to bury his father. And all the high-ranking officials from Pharaoh’s court went with him, all the dignitaries of Egypt, joining Joseph’s family—his brothers and his father’s family. Their children and flocks and herds were left in Goshen. Chariots and horsemen accompanied them. It was a huge funeral procession.

10 Arriving at the Atad Threshing Floor just across the Jordan River, they stopped for a period of mourning, letting their grief out in loud and lengthy lament. For seven days, Joseph engaged in these funeral rites for his father.

11 When the Canaanites who lived in that area saw the grief being poured out at the Atad Threshing Floor, they said, “Look how deeply the Egyptians are mourning.” That is how the site at the Jordan got the name Abel Mizraim (Egyptian Lament).

12-13 Jacob’s sons continued to carry out his instructions to the letter. They took him on into Canaan and buried him in the cave in the field of Machpelah facing Mamre, the field that Abraham had bought as a burial plot from Ephron the Hittite.

14-15 After burying his father, Joseph went back to Egypt. All his brothers who had come with him to bury his father returned with him. After the funeral, Joseph’s brothers talked among themselves: “What if Joseph is carrying a grudge and decides to pay us back for all the wrong we did him?”

16-17 So they sent Joseph a message, “Before his death, your father gave this command: Tell Joseph, ‘Forgive your brothers’ sin—all that wrongdoing. They did treat you very badly.’ Will you do it? Will you forgive the sins of the servants of your father’s God?”

When Joseph received their message, he wept.

18 Then the brothers went in person to him, threw themselves on the ground before him and said, “We’ll be your slaves.”

19-21 Joseph replied, “Don’t be afraid. Do I act for God? Don’t you see, you planned evil against me but God used those same plans for my good, as you see all around you right now—life for many people. Easy now, you have nothing to fear; I’ll take care of you and your children.” He reassured them, speaking with them heart-to-heart.

22-23 Joseph continued to live in Egypt with his father’s family. Joseph lived 110 years. He lived to see Ephraim’s sons into the third generation. The sons of Makir, Manasseh’s son, were also recognized as Joseph’s.

24 At the end, Joseph said to his brothers, “I am ready to die. God will most certainly pay you a visit and take you out of this land and back to the land he so solemnly promised to Abraham, Isaac, and Jacob.”

25 Then Joseph made the sons of Israel promise under oath, “When God makes his visitation, make sure you take my bones with you as you leave here.”

26 Joseph died at the age of 110 years. They embalmed him and placed him in a coffin in Egypt.

Ang Pulong Sang Dios

Genesis 50

1Ginhakos dayon ni Jose ang iya amay kag ginhalukan nga nagahibi. Dayon ginsugo niya ang iya mga manugbalsamar nga balsamaron ang iya amay. Gani ginbalsamar nila siya. Ang kalawigon sang pagbalsamar sa iya 40 ka adlaw, suno sa kinaandan sang mga taga-Egipto. Nagpangasubo ang mga Egiptohanon para kay Jacob sa sulod sang 70 ka adlaw.

Sang matapos ang ila pagpangasubo, nagsiling si Jose sa mga opisyal sang hari sang Egipto, “Kon mahimo hambala ninyo ang hari nga tugutan niya ako nga ilubong ko ang akon amay sa Canaan. Kay antes siya mapatay, ginpasumpa niya ako nga ilubong ko siya sa lulubngan nga iya ginpahimo sa Canaan. Pagkatapos lubong mabalik man dayon ako.” Pagkahibalo sang hari, nagsiling siya kay Jose, “Tumana ang imo ginsumpa sa imo amay. Lakat ka kag ilubong siya.”

Gani naglakat si Jose kaupod ang madamo nga mga opisyal sang hari: ang mga manugdumala sang palasyo kag ang mga manugdumala sang Egipto. Kaupod man ang panimalay ni Jose kag ang panimalay sang iya mga utod, ang bilog nga panimalay ni Jacob. Ang nabilin sa Goshen amo lang ang ila magagmay nga mga kabataan kag ang ila mga kasapatan. Kaupod man nila ang mga karwahe kag mga manugkabayo. Madamo gid sila.

10 Pag-abot nila sa linasan sa Atad, malapit sa Suba sang Jordan, nagpangasubo sila didto para kay Jacob kag puwerte gid ang ila paghibi. Nagpangasubo si Jose sing pito ka adlaw para sa iya amay. 11 Pagkakita sang mga Canaanhon sang ila pagpangasubo sa may linasan sa Atad, nagsiling sila, “Puwerte gid ang pagpangasubo sang mga Egiptohanon.” Gani ato nga lugar nga malapit sa Suba sang Jordan gintawag nga Abel Mizraim.[a]

12 Gintuman sang mga anak ni Jacob ang iya ginbilin sa ila. 13 Kay gindala nila ang iya bangkay sa Canaan kag ginlubong sa kuweba nga ara sa uma sa Macpela, sa sidlangan sang Mamre. Ginbakal ni Abraham ang ini nga uma kay Efron nga Hithanon para himuon nga lulubngan. 14 Pagkatapos sang lubong, nagbalik si Jose sa Egipto upod ang iya mga utod kag ang tanan nga nag-upod sa paglubong.

Nagpasalig si Jose sa Iya mga Utod

15 Karon nga patay na ang ila amay, nagsiling ang mga utod ni Jose, “Basi nagadumot pa si Jose sa aton kag balusan niya kita sa ginhimo naton sa iya.” 16 Gani nagpadala sila sang mensahi kay Jose nga nagasiling, “Nagbilin ang aton amay antes siya mapatay 17 nga hambalon ka nga patawaron mo kami sa malain nga ginhimo namon sa imo. Gani karon, kabay pa nga patawaron mo kami nga alagad man sang Dios sang aton amay.” Sang makaabot ang ila mensahi kay Jose, naghibi siya.

18 Sang ulihi nagkadto mismo ang iya mga utod sa iya. Pag-abot nila, nagluhod sila sa iya atubangan bilang pagtahod. Dayon nagsiling sila, “Handa kami nga mangin ulipon mo.” 19 Pero nagsabat si Jose sa ila, “Indi kamo magkahadlok. Dios bala ako para magsilot sa inyo? 20 Matuod nga nagplano kamo sang malain sa akon, pero ginplano na sang Dios nga magaresulta ato sang kaayuhan nga amo ang pagluwas subong sang madamo nga tawo sa gutom. 21 Gani indi kamo magkahadlok. Sustentuhan ko kamo sang pagkaon pati ang inyo mga kabataan.” Ginpasalig sila ni Jose kag napahamtang ang ila balatyagon.

Ang Pagkapatay ni Jose

22 Nagtiner si Jose sa Egipto upod ang bug-os nga panimalay sang iya amay. Nagkabuhi siya sing 110 ka tuig, 23 kag iya pa nakita ang iya mga apo sa tuhod sa iya anak nga si Efraim kag sa iya apo nga si Makir nga anak ni Manase. Ginkabig niya bilang kaugalingon nga anak ang mga anak ni Makir.

24 Karon, nagsiling si Jose sa iya mga paryente, “Madali na lang ako mapatay, pero indi gid kamo pagpabay-an sang Dios. Kuhaon niya kamo sa sini nga lugar kag dal-on sa lugar nga iya ginpromisa kay Abraham, Isaac kag Jacob.” 25 Dayon ginpasumpa ni Jose ang mga Israelinhon. Siling niya, “Ipromisa ninyo nga kon pahalinon na kamo diri sang Dios, dal-on man ninyo ang akon tul-an sa inyo paghalin sa sini nga lugar.”

26 Napatay si Jose sa edad nga 110 ka tuig. Ginbalsamar siya kag ginbutang sa lungon didto sa Egipto.

Notas al pie

  1. 50:11 Abel Mizraim: buot silingon, pagpangasubo sang mga Egiptohanon.