The Message

Genesis 48

11-2 Some time after this conversation, Joseph was told, “Your father is ill.” He took his two sons, Manasseh and Ephraim, and went to Jacob. When Jacob was told, “Your son Joseph has come,” he roused himself and sat up in bed.

3-7 Jacob said to Joseph, “The Strong God appeared to me at Luz in the land of Canaan and blessed me. He said, ‘I’m going to make you prosperous and numerous, turn you into a congregation of tribes; and I’ll turn this land over to your children coming after you as a permanent inheritance.’ I’m adopting your two sons who were born to you here in Egypt before I joined you; they have equal status with Reuben and Simeon. But any children born after them are yours; they will come after their brothers in matters of inheritance. I want it this way because, as I was returning from Paddan, your mother Rachel, to my deep sorrow, died as we were on our way through Canaan when we were only a short distance from Ephrath, now called Bethlehem.”

Just then Jacob noticed Joseph’s sons and said, “Who are these?”

9-11 Joseph told his father, “They are my sons whom God gave to me in this place.”

“Bring them to me,” he said, “so I can bless them.” Israel’s eyesight was poor from old age; he was nearly blind. So Joseph brought them up close. Old Israel kissed and embraced them and then said to Joseph, “I never expected to see your face again, and now God has let me see your children as well!”

12-16 Joseph took them from Israel’s knees and bowed respectfully, his face to the ground. Then Joseph took the two boys, Ephraim with his right hand setting him to Israel’s left, and Manasseh with his left hand setting him to Israel’s right, and stood them before him. But Israel crossed his arms and put his right hand on the head of Ephraim who was the younger and his left hand on the head of Manasseh, the firstborn. Then he blessed them:

The God before whom walked
    my fathers Abraham and Isaac,
The God who has been my shepherd
    all my life long to this very day,
The Angel who delivered me from every evil,
    Bless the boys.
May my name be echoed in their lives,
    and the names of Abraham and Isaac, my fathers,
And may they grow
    covering the Earth with their children.

17-18 When Joseph saw that his father had placed his right hand on Ephraim’s head, he thought he had made a mistake, so he took hold of his father’s hand to move it from Ephraim’s head to Manasseh’s, saying, “That’s the wrong head, Father; the other one is the firstborn; place your right hand on his head.”

19-20 But his father wouldn’t do it. He said, “I know, my son; but I know what I’m doing. He also will develop into a people, and he also will be great. But his younger brother will be even greater and his descendants will enrich nations.” Then he blessed them both:

Israel will use your names to give blessings:
May God make you like Ephraim and Manasseh.

In that he made it explicit: he put Ephraim ahead of Manasseh.

21-22 Israel then said to Joseph, “I’m about to die. God be with you and give you safe passage back to the land of your fathers. As for me, I’m presenting you, as the first among your brothers, the ridge of land I took from Amorites with my sword and bow.”

Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 48

مەنەشە و ئەفرایم

1ئەوە بوو دوای ئەمانە بە یوسف گوترا: «باوکت نەخۆشە.» ئەویش هەردوو کوڕەکەی خۆی مەنەشە و ئەفرایمی لەگەڵ خۆی برد. بە یاقوب ڕاگەیەنرا و گوترا: «وا یوسفی کوڕت دێتە لای تۆ.» ئیسرائیلیش هێزی دایە بەرخۆی و هەر لەسەر قەرەوێڵەکە دانیشت.

ئینجا یاقوب بە یوسفی گوت: «خودای هەرە بە توانام لە لوز لە خاکی کەنعان بۆ دەرکەوت و بەرەکەتداری کردم. پێی فەرمووم: ”وا من بەردارت دەکەم و ژمارەت زۆر دەکەم، دەتکەمە چەندین نەتەوە، ئەم زەوییەش لەدوای خۆت دەدەمە نەوەکەت، بە موڵکی هەتاهەتایی.“

«ئێستاش دوو کوڕەکەی خۆت کە لە خاکی میسر بۆت لەدایک بوون پێش ئەوەی من لە میسر بێمە لات ئەوا بۆ منن، ئەفرایم و مەنەشە وەک ڕەئوبێن و شیمۆن دەبن بۆم. بەڵام منداڵەکانی دیکەت کە لەدوای ئەمان لەدایک دەبن بۆت ئەوا دەبنە هی تۆ، لەژێر ناوی دوو براکەیان بەشە میراتیان دەبێت. خۆشم لە هاتنم لە پەدانەوە ڕاحێل لەلام مرد، لە خاکی کەنعان لە ڕێگا کە ماوەیەکی کەمی مابوو بگەمە ئەفرات. هەر لەوێ لەسەر ڕێگای ئەفرات ناشتم،» کە بێت‌لەحمە.

ئینجا ئیسرائیل دوو کوڕەکەی یوسفی بینی و گوتی: «ئەمانە کێن؟»

یوسفیش بە باوکی گوت: «ئەوانە دوو کوڕەکەی منن کە خودا لێرە پێی بەخشیوم.»

ئەمیش گوتی: «بیانهێنە لام تاکو داوای بەرەکەتیان بۆ بکەم.»

10 هەردوو چاوی ئیسرائیل بەهۆی پیرییەوە کز ببوون و پەکی بینینیان کەوتبوو. بۆیە یوسف هەردووکیانی هێنایە لای، ئەویش ماچی کردن و باوەشی پێدا کردن.

11 ئینجا ئیسرائیل بە یوسفی گوت: «چاوەڕوان نەبووم ڕووی تۆ ببینم، کەچی ئێستا خودا نەوەکەی تۆشی نیشان دام.»

12 یوسف هەردووکیانی لەنێوان ئەژنۆی دەرهێنا و لەبەردەمی کڕنۆشی برد و سەری خستە سەر زەوی. 13 ئینجا یوسف دەستی دایە هەردووکیان، ئەفرایمی لەلای ڕاستی خۆی بەرامبەر دەستی چەپی ئیسرائیل و مەنەشەشی لەلای چەپی خۆی بەرامبەر دەستی ڕاستی ئیسرائیل، لێ نزیک خستنەوە. 14 بەڵام ئیسرائیل دەستی ڕاستی خۆی درێژکرد و خستییە سەر سەری ئەفرایم، کە بچووکەکەیان بوو، دەستی چەپیشی خستە سەر سەری مەنەشە، دەستەکانی ژیرانە دانا، چونکە مەنەشە نۆبەرەکە بوو.

15 ئینجا داوای بەرەکەتی بۆ یوسف کرد و گوتی:

«ئەو خودایەی کە باوانم دۆستایەتییان لەگەڵی[a] کرد،
    ئیبراهیم و ئیسحاق،
ئەو خودایەی کە شوانایەتی[b] کردووم
    لە بوونمەوە هەتا ئەمڕۆ،
16 ئەو فریشتەیەی لە هەموو خراپەیەک منی کڕییەوە،
    ئەم دوو کوڕە بەرەکەتدار بکات.
با بە ناوی خۆم و بە ناوی باوانم
    ئیبراهیم و ئیسحاقەوە ناوببرێن،
با لەناو خاکەکەش زۆر زیاد بن.»

17 کە یوسف بینی باوکی دەستی ڕاستی خستووەتە سەر سەری ئەفرایم، ئەوەی پێ ناخۆش بوو، ئیتر دەستی باوکی گرت هەتا لەسەر سەری ئەفرایمەوە بیخاتە سەر سەری مەنەشە. 18 یوسف بە باوکی گوت: «ئاوا نا، باوکە، چونکە ئەمە نۆبەرەکەیە، دەستی ڕاستی خۆت بخەرە سەر سەری.»

19 بەڵام باوکی ڕازی نەبوو، گوتی: «دەزانم کوڕی خۆم، دەزانم. هەروەها ئەویش دەبێتە نەتەوەیەک و مەزنیش دەبێت. بەڵام برا بچووکەکەی لەو مەزنتر دەبێت و نەوەشی دەبێتە چەندین نەتەوە.» 20 ئیتر لەو ڕۆژەدا داوای بەرەکەتی بۆ کردن و گوتی:

«بە ناوی تۆوە نەوەی ئیسرائیل داوای ئەم بەرەکەتە دەکات:
    ”خودا وەک ئەفرایم و مەنەشەت لێ بکات.“»

جا ئەفرایمی خستە پێش مەنەشە.

21 ئیسرائیل بە یوسفی گوت: «ئەوا دەمرم، بەڵام خودا لەگەڵتان دەبێت و دەتانگەڕێنێتەوە خاکی باوباپیرانتان. 22 منیش بەشێک زیاتر لە بەشی براکانت دەدەمە تۆ، ئەوەی بە شمشێرەکەم و کەوانەکەم لە چنگی ئەمورییەکان وەرمگرت.»

Notas al pie

  1. 48‏:15 بڕوانە 5‏:22‏.‏
  2. 48‏:15 شوانایەتی: بڕوانە زەبوورەکان 23.‏