Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 39

یوسف و ژنی پۆتی‌فەر

1یوسف بەرەو خوار بردرا بۆ میسر. لەوێ پیاوێکی میسری بە ناوی پۆتی‌فەر کە کاربەدەستی فیرعەون و سەرۆکی پاسەوانەکانی بوو، لە ئیسماعیلییەکانی کڕی کە بەرەو میسر هێنابوویان.

یەزدان لەگەڵ یوسف بوو، ئیتر پیاوێکی سەرکەوتوو بوو، لە ماڵی گەورە میسرییەکەیدا بوو. گەورەکەی بینی کە یەزدانی لەگەڵدایە و دەست بداتە هەر کارێکیش یەزدان سەرکەوتووی دەکات. یوسف لەبەرچاوی پەسەند بوو و خزمەتی کرد. پۆتی‌فەریش کردی بە گەورە لێپرسراوی ماڵەکەی و هەرچییەکی هەبوو دایە دەست ئەم. ئیتر لەو کاتەوە کە ئەمی کرد بە گەورە لێپرسراوی ماڵەکەی و هەرچی کە هەیبوو، یەزدان لەبەر یوسف ماڵی ئەو میسرییەی بەرەکەتدار کرد. بەرەکەتەکەی یەزدانیش بۆ هەموو ئەو شتانە بوو کە هی پۆتی‌فەر بوو، چ لەناو ماڵەکەی و چ لە دەشتودەر. ئیتر هەرچییەکی هەبوو بۆ یوسفی بەجێهێشت، ئاگاداری هیچی خۆشی نەبوو، تەنها ئەو نانە نەبێت کە دەیخوارد.

یوسفیش ڕوخسار جوان و بەژن ڕێک بوو. دوای ماوەیەک ژنی گەورەکەی چاوی بڕییە یوسف و پێی گوت: «وەرە لەگەڵم بنوو.»

بەڵام ئەو ڕەتی کردەوە و بە ژنی گەورەکەی گوت: «تەماشا بکە، گەورەم سەرقاڵی هیچ شتێک نییە کە لە ماڵەکەی هەیە، هەرچییەکیشی هەیە بە منی سپاردووە. کەسیش لە ماڵەکەدا لە من گەورەتر نییە. هیچیشی لێ قەدەغە نەکردووم، تەنها تۆ نەبێت، چونکە تۆ ژنی ئەویت. ئیتر چۆن دەبێت بەدکارییەکی ئاوا گەورە بکەم و گوناه بەرامبەر بە خودا بکەم؟» 10 هەروەها ڕۆژ بە ڕۆژ بە یوسفی دەگوتەوە، ئەویش بە قسەی نەکرد، بۆ ئەوەی لەگەڵی بنووێت و لەگەڵی بێت.

11 ئەوە بوو ڕۆژێکیان بۆ ئەنجامدانی کارەکەی هاتە ناو ماڵەکە، هیچ کەسێکی ماڵەکەش لە ماڵەوە نەبوو. 12 ژنەکە کەواکەی گرت و گوتی: «لەگەڵم بنوو!» بەڵام ئەو کەواکەی لە دەستی ئەو بەجێهێشت و هەڵات، چووە دەرەوە.

13 کە بینی وا کەواکەی لە دەستی ئەم بەجێهێشت و هەڵاتە دەرەوە، 14 بانگی کەسانی ماڵەکەی کرد و پێی گوتن: «سەیر بکەن، پیاوێکی عیبرانی بۆ هێناوین دەستبازیمان لەگەڵ بکات. بۆم هاتووەتە ژوورەوە هەتا لاقەم بکات، بەڵام من بە دەنگی بەرز قیژاندم. 15 ئیتر کە گوێی لێبوو دەنگم هەڵبڕی و قیژاندم، کەواکەی لەلام بەجێهێشت و هەڵات، چووە دەرەوە.»

16 کەواکەی ئەوی لەلای خۆی دانا هەتا گەورەکەی گەڕایەوە ماڵەوە. 17 ئیتر هەمان قسەی بۆ ئەو گێڕایەوە، پێی گوت: «خزمەتکارە عیبرانییەکەی تۆ بۆت هێناوین، بۆم هاتە ژوورەوە هەتا دەستبازیم لەگەڵ بکات. 18 بەڵام کە دەنگم هەڵبڕی و قیژاندم، کەواکەی لەلام بەجێهێشت و هەڵاتە دەرەوە.»

19 کە گەورەکەی ئەو قسەیەی ژنەکەی خۆی بیست کە بۆی کرد و پێی گوت، «خزمەتکارەکەت ئاوای پێکردم،» تووڕەیی جۆشا. 20 ئینجا گەورەکەی یوسفی هێنا و خستییە زیندانەوە، ئەو شوێنەی زیندانییەکانی پاشای لێ بەند کرابوون. ئیتر لەوێ لە زیندان مایەوە.

21 بەڵام یەزدان لەگەڵ یوسف بوو، خۆشەویستییە نەگۆڕەکەی خۆی بەسەردا کێشا و لەبەرچاو کارگێڕی زیندانەکە پەسەندی کرد. 22 ئیتر کارگێڕی زیندانەکە هەموو ئەو زیندانییانەی خستە ژێر دەستی یوسف کە لە زیندانەکەدا بوون، کردیشی بە لێپرسراوی هەر کارێک لەوێ هەبوو. 23 کارگێڕی زیندانەکەش سەیری هیچ شتێکی نەدەکرد کە بە دەست یوسف بووایە، چونکە یەزدان لەگەڵ یوسف بوو، هەر کارێکیشی دەکرد یەزدان سەری دەخست.

New Living Translation

Genesis 39

Joseph in Potiphar’s House

1When Joseph was taken to Egypt by the Ishmaelite traders, he was purchased by Potiphar, an Egyptian officer. Potiphar was captain of the guard for Pharaoh, the king of Egypt.

The Lord was with Joseph, so he succeeded in everything he did as he served in the home of his Egyptian master. Potiphar noticed this and realized that the Lord was with Joseph, giving him success in everything he did. This pleased Potiphar, so he soon made Joseph his personal attendant. He put him in charge of his entire household and everything he owned. From the day Joseph was put in charge of his master’s household and property, the Lord began to bless Potiphar’s household for Joseph’s sake. All his household affairs ran smoothly, and his crops and livestock flourished. So Potiphar gave Joseph complete administrative responsibility over everything he owned. With Joseph there, he didn’t worry about a thing—except what kind of food to eat!

Joseph was a very handsome and well-built young man, and Potiphar’s wife soon began to look at him lustfully. “Come and sleep with me,” she demanded.

But Joseph refused. “Look,” he told her, “my master trusts me with everything in his entire household. No one here has more authority than I do. He has held back nothing from me except you, because you are his wife. How could I do such a wicked thing? It would be a great sin against God.”

10 She kept putting pressure on Joseph day after day, but he refused to sleep with her, and he kept out of her way as much as possible. 11 One day, however, no one else was around when he went in to do his work. 12 She came and grabbed him by his cloak, demanding, “Come on, sleep with me!” Joseph tore himself away, but he left his cloak in her hand as he ran from the house.

13 When she saw that she was holding his cloak and he had fled, 14 she called out to her servants. Soon all the men came running. “Look!” she said. “My husband has brought this Hebrew slave here to make fools of us! He came into my room to rape me, but I screamed. 15 When he heard me scream, he ran outside and got away, but he left his cloak behind with me.”

16 She kept the cloak with her until her husband came home. 17 Then she told him her story. “That Hebrew slave you’ve brought into our house tried to come in and fool around with me,” she said. 18 “But when I screamed, he ran outside, leaving his cloak with me!”

Joseph Put in Prison

19 Potiphar was furious when he heard his wife’s story about how Joseph had treated her. 20 So he took Joseph and threw him into the prison where the king’s prisoners were held, and there he remained. 21 But the Lord was with Joseph in the prison and showed him his faithful love. And the Lord made Joseph a favorite with the prison warden. 22 Before long, the warden put Joseph in charge of all the other prisoners and over everything that happened in the prison. 23 The warden had no more worries, because Joseph took care of everything. The Lord was with him and caused everything he did to succeed.