دەرچوون 4 – KSS & NIRV

Kurdi Sorani Standard

دەرچوون 4:1-31

نیشانە بۆ موسا

1موسا وەڵامی دایەوە و گوتی: «ئەی ئەگەر بڕوایان پێ نەکردم و گوێیان لە قسەکانم نەگرت و گوتیان ”یەزدان بۆت دەرنەکەوتووە“؟»

2یەزدانیش پێی فەرموو: «ئەوە چییە لە دەستت؟»

ئەویش گوتی: «گۆچان.»

3فەرمووی: «فڕێیبدە سەر زەوی.»

ئەویش فڕێیدایە سەر زەوی و بوو بە مار. ئیتر موسا لەبەری هەڵات. 4ئینجا یەزدان بە موسای فەرموو: «دەست درێژبکە و کلکی بگرە.» جا دەستی درێژکرد و گرتی و بووەوە بە گۆچان لە دەستیدا. 5«بۆ ئەوەی بڕوا بکەن کە یەزدان بۆت دەرکەوتووە، خودای باوکانیان، خودای ئیبراهیم و خودای ئیسحاق و خودای یاقوب.»

6هەروەها یەزدان پێی فەرموو: «دەستت بخەرە ناو باخەڵت.» ئەویش دەستی خستە ناو باخەڵی و دەریهێنایەوە، بینی دەستی گول4‏:6 گول: لە زمانی عیبری ئەم وشەیە بۆ چەند نەخۆشییەکی جیاوازی پێست بەکارهاتووە.‏ بووە و وەک بەفری لێهاتووە.

7ئینجا فەرمووی: «دەستت بخەرەوە ناو باخەڵت.» ئەویش دەستی خستەوە ناو باخەڵی، ئینجا لەناو باخەڵی دەریهێنایەوە، بینی وەک هەموو بەشەکانی لەشی لێهاتووەتەوە.

8«بەم شێوەیە ئەگەر بڕوایان پێ نەکردیت و گرنگی بە نیشانەی یەکەم نەدا، ئەوا گرنگی بە نیشانەی دووەم دەدەن. 9بەڵام ئەگەر بڕوایان بەو دوو نیشانەیە نەکرد و گوێیان لە قسەکانت نەگرت، ئەوا تۆ هەندێک لە ئاوی نیل دەبەیت و لەسەر وشکانی دەیڕێژیت، ئیتر ئەو ئاوەی لە نیلەوە دەیبەیت، لەسەر وشکانی دەبێتە خوێن.»

10موسا بە یەزدانی گوت: «ئەی پەروەردگار، من پیاوی قسە نیم، نە لە ڕابردوو و نە لەو کاتەوەی لەگەڵ خزمەتکارەکەت دوایت. بەڵکو من دەم گران و زمان گرانم.»

11یەزدانیش پێی فەرموو: «کێ دەمی بۆ مرۆڤ دروستکردووە، یان کێ لاڵ یان کەڕ، بینا یان نابینای دروستکردووە، ئایا منی یەزدان نیم؟ 12ئێستا بڕۆ، منیش لەگەڵ زمانت دەبم و ئەوەت فێر دەکەم کە پێی دەدوێیت.»

13بەڵام ئەو گوتی: «ئەی پەروەردگار ببورە، کەسێکی دیکە بنێرە.»

14تووڕەیی یەزدان بەسەر موسادا جۆشا و فەرمووی: «ئایا هارونی لێڤی برات نییە، دەزانم ئەو قسەزانە، هەروەها ئەو ئێستا وا لە ڕێگایە بۆ پێشوازیت، کاتێک دەتبینێت دڵخۆش دەبێت. 15لەگەڵی دەدوێیت و وتەکان دەخەیتە سەر زمانی، منیش لەگەڵ زمانی تۆ و زمانی ئەو دەبم و فێرتان دەکەم چی بکەن. 16ئەو لە جیاتی تۆ لەگەڵ گەل دەدوێت، ئەو بۆ تۆ وەک دەم دەبێت و تۆش بۆ ئەو وەک خودا. 17ئەم گۆچانەش کە نیشانەکانی پێدەکەیت، لە دەستت دەیگریت.»

گەڕانەوەی موسا بۆ میسر

18ئینجا موسا چوو و گەڕایەوە لای یەترۆی خەزووری، پێی گوت: «من دەڕۆم و دەگەڕێمەوە لای براکانی خۆم کە لە میسرن، بۆ ئەوەی ببینم ئایا هێشتا زیندوون.»

یەترۆش بە موسای گوت: «بڕۆ بە سەلامەتی.»

19یەزدان لە میدیان بە موسای فەرمووبوو: «بڕۆ و بگەڕێوە بۆ میسر، چونکە هەموو ئەوانەی بەدوای کوشتنتدا دەگەڕان مردن.» 20ئیتر موسا ژنەکەی و منداڵەکانی هەڵگرت و سواری گوێدرێژی کردن و بردنی و گەڕایەوە بۆ خاکی میسر. موسا گۆچانەکەی خوداشی لە دەستی گرت.

21یەزدان بە موسای فەرموو: «کاتێک دەگەڕێیتەوە میسر، سەرنجی هەموو ئەو پەرجووانە4‏:21 پەرجوو: موعجیزە.‏ بدە کە لەسەر دەستی تۆ لەبەردەم فیرعەوندا دەکرێن، بەڵام من دڵی ڕەق دەکەم بۆ ئەوەی نەهێڵێت گەلەکە بڕۆن. 22بە فیرعەون دەڵێیت: ”یەزدان ئەمە دەفەرموێت: نەوەی ئیسرائیل کوڕە نۆبەرەمە، 23پێم فەرمووی، ’بهێڵە کوڕەکەم بچێت بۆ ئەوەی بمپەرستێت.‘ بەڵام تۆ ڕازی نەبوویت بهێڵیت بڕوات، من وا کوڕەکەت، نۆبەرەکەت دەکوژم.“»

24ئەوە بوو لە ڕێگا، لەو شوێنەی بۆ شەومانەوە لێی وەستان، یەزدان تووشی هات4‏:24 تووشی هات: دەشێت موسا یان گێرشۆمی کوڕەکەی بێت.‏ و ویستی بیکوژێت. 25بەڵام چیپۆرە بەردەئەستێیەکی هەڵگرت و کوڕەکەی خەتەنە کرد و پارچە گۆشتەکەی لە پێیەکانی4‏:25 پێیەکانی: دەشێت پێیەکانی موسا یان پێیەکانی گێرشۆمی کوڕەکەی بێت.‏ دا و گوتی: «بێگومان تۆ زاوای خوێنی بۆ من.» 26ئیتر یەزدان وازی لێ هێنا، لەو کاتەش چیپۆرە گوتی، «زاوای خوێن،» لەبەر خەتەنەکردنەکە.

27یەزدان بە هارونی فەرموو: «بڕۆ چۆڵەوانی بۆ پێشوازی موسا.» ئەویش چوو و لە کێوی خودا تووشی بوو و ماچی کرد. 28ئیتر موسا هەموو فەرمایشتەکانی یەزدانی بە هارون ڕاگەیاند کە موسای ناردبوو بۆی، هەروەها هەموو ئەو نیشانانەی فەرمانی ئەنجامدانی پێدابوو.

29موسا و هارون چوون و هەموو پیرانی نەوەی ئیسرائیلیان کۆکردەوە. 30هارون هەموو فەرمایشتەکانی یەزدان کە بە موسای فەرمووبوو پێی ڕاگەیاندن و لەبەرچاوی گەل نیشانەکانی کرد. 31ئیتر گەل باوەڕیان هێنا، کاتێک گوێیان لێبوو یەزدان نەوەی ئیسرائیلی بەسەرکردووەتەوە و تەماشای زەلیلییەکەیانی کردووە، دانەوینەوە و کڕنۆشیان برد.

New International Reader’s Version

Exodus 4:1-31

Signs for Moses to Do

1Moses answered, “What if the elders of Israel won’t believe me? What if they won’t listen to me? Suppose they say, ‘The Lord didn’t appear to you.’ Then what should I do?”

2The Lord said to him, “What do you have in your hand?”

“A walking stick,” he said.

3The Lord said, “Throw it on the ground.”

So Moses threw it on the ground. It turned into a snake. He ran away from it. 4Then the Lord said to Moses, “Reach your hand out. Take the snake by the tail.” So he reached out and grabbed the snake. It turned back into a walking stick in his hand. 5The Lord said, “When they see this sign, they will believe that I appeared to you. I am the Lord, the God of their fathers. I am the God of Abraham. I am the God of Isaac. And I am the God of Jacob.”

6Then the Lord said, “Put your hand inside your coat.” So Moses put his hand inside his coat. When he took it out, the skin had become as white as snow. His hand was covered with a skin disease.

7“Now put it back into your coat,” the Lord said. So Moses put his hand back into his coat. When he took it out, the skin was healthy again. His hand was like the rest of his skin.

8Then the Lord said, “Suppose they do not believe you or pay attention to the first sign. Then maybe they will believe the second one. 9But suppose they do not believe either sign. Suppose they will not listen to you. Then get some water from the Nile River. Pour it on the dry ground. The water you take from the river will turn into blood on the ground.”

10Moses spoke to the Lord. He said, “Lord, I’ve never been a good speaker. And I haven’t gotten any better since you spoke to me. I don’t speak very well at all.”

11The Lord said to him, “Who makes human beings able to talk? Who makes them unable to hear or speak? Who makes them able to see? Who makes them blind? It is I, the Lord. 12Now go. I will help you speak. I will teach you what to say.”

13But Moses said, “Lord, please send someone else to do it.”

14Then the Lord became very angry with Moses. He said, “What about your brother, Aaron the Levite? I know he can speak well. He is already on his way to meet you. He will be glad to see you. 15Speak to him. Tell him what to say. I will help both of you speak. I will teach you what to do. 16He will speak to the people for you. He will be like your mouth. And you will be like God to him. 17But take this walking stick in your hand. You will be able to do signs with it.”

Moses Returns to Egypt

18Then Moses went back to his father-in-law Jethro. He said to him, “Let me return to my own people in Egypt. I want to see if any of them are still alive.”

Jethro said, “Go. I hope everything goes well with you.”

19The Lord had said to Moses in Midian, “Go back to Egypt. All those who wanted to kill you are dead.” 20So Moses got his wife and sons. He put them on a donkey. Together they started back to Egypt. And he took the walking stick in his hand. It was the stick God would use in a powerful way.

21The Lord spoke to Moses. He said, “When you return to Egypt, do all the amazing things I have given you the power to do. Do them in the sight of Pharaoh. But I will make him stubborn. He will not let the people go. 22Then say to Pharaoh, ‘The Lord says, “Israel is like an oldest son to me. 23I told you, ‘Let my son go. Then he will be able to worship me.’ But you refused to let him go. So I will kill your oldest son.” ’ ”

24On the way to Egypt, Moses stopped for the night. There the Lord met him and was about to kill him. 25But Zipporah got a knife made out of flint. She circumcised her son with it. Then she touched Moses’ feet with the skin she had cut off. “Surely, you are a husband who has forced me to spill my son’s blood,” she said. 26So the Lord didn’t kill Moses. When she said “husband who has forced me to spill my son’s blood,” she was talking about circumcision.

27The Lord said to Aaron, “Go into the desert to see Moses.” So Aaron greeted Moses at the mountain of God and kissed him. 28Then Moses told Aaron everything the Lord had sent him to say. Moses also told him about all the signs the Lord had commanded him to do.

29Moses and Aaron gathered all the elders of Israel together. 30Aaron told them everything the Lord had said to Moses. He also performed the signs in the sight of the people. 31And they believed. They heard that the Lord was concerned about them. He had seen their suffering. So they bowed down and worshiped him.