Kurdi Sorani Standard

یەرمیا 1

1پەیامی یەرمیای کوڕی حیلقیا، یەکێک لە کاهینانی شارۆچکەی عەناتۆت لە خاکی بنیامین. فەرمایشتی یەزدانی بۆ دەهات، لە ساڵی سێزدەیەمینی پاشایەتی یۆشیای کوڕی ئامۆنی پاشای یەهودا، هەروەها لە ماوەی پاشایەتی یەهۆیاقیمی کوڕی یۆشیای پاشای یەهودا، هەتا مانگی پێنجی ساڵی یازدەیەمینی سدقیای کوڕی یۆشیای پاشای یەهودا، کاتی ڕاپێچانەکەی خەڵکی ئۆرشەلیم.

بانگکردنی یەرمیا

فەرمایشتی یەزدانم بۆ هات:

«پێش ئەوەی لەناو سکی دایکت شێوەت بکێشم، تۆم ناسی،
    پێش ئەوەی لە منداڵدان بێیتە دەرەوە، تەرخانم کردیت،
    تۆم کردە پێغەمبەری نەتەوەکان.»

بەڵام من گوتم: «ئای، ئەی یەزدانی باڵادەست، وتەبێژی لە توانامدا نییە، چونکە تەمەنم بچووکە.»

ئینجا یەزدان پێی فەرمووم: «مەڵێ: ”تەمەنم بچووکە.“ بۆ لای هەرکەسێک بتنێرم دەچیت و هەموو ئەوەی فەرمانت پێ بکەم ڕایدەگەیەنیت. لێیان مەترسە، چونکە من لەگەڵتدام بۆ ئەوەی فریات بکەوم.» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

ئینجا یەزدان دەستی درێژکرد و دەستی لە دەمم دا و پێی فەرمووم: «دڵنیابە، من وتەکانم دەخەمە دەمی تۆوە. 10 ببینە، ئەمڕۆ تۆم کرد بە پێغەمبەر بۆ نەتەوە و شانشینەکان، بۆ ڕیشەکێشکردن و شکاندن، بۆ لەناوبردن و ڕووخاندن، بۆ بنیادنان و چاندن.»

11 ئینجا فەرمایشتی یەزدانم بۆ هات، پێی فەرمووم: «ئەی یەرمیا، چی دەبینیت؟»

منیش گوتم: «چڵە بادەمێک دەبینم.»

12 یەزدانیش پێی فەرمووم: «چاکت بینی، چونکە من لەسەر فەرمایشتەکەم چاودێر[a] دەبم بۆ ئەنجامدانی.»

13 دووبارە فەرمایشتی یەزدانم بۆ هات: «چی دەبینیت؟»

منیش گوتم: «مەنجەڵێک دەبینم هەڵمی لێ هەڵدەستێت و ڕووی بەرەو باشوورە.»

14 یەزدانیش پێی فەرمووم: «لە باکوورەوە بەڵا بۆ هەموو دانیشتووانی خاکەکە دەبارێت. 15 خەریکم بانگەواز دەکەم بۆ هەموو نەتەوەکانی شانشینەکانی باکوور.» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

«جا پاشاکانیان دێن و
    هەریەکە و تەختی خۆی لە داڵانی دەروازەی ئۆرشەلیم دادەنێت،
هێرش دەبەن بۆ سەر هەموو شووراکانی چواردەوری ئۆرشەلیم و
    بۆ هەموو شارۆچکەکانی یەهودا.
16 منیش حوکمەکانم بەسەریان ڕادەگەیەنم،
    لەسەر هەموو خراپەکانیان کە وازیان لێ هێنام و
بۆ خوداکانی دیکە بخووریان سووتاند و
    بۆ دەستکردەکانی دەستی خۆیان کڕنۆشیان برد.

17 «تۆش بازووی خۆتی لێ هەڵبکە! هەستە و قسەیان لەگەڵ بکە سەبارەت بە هەموو ئەوەی من فەرمانت پێدەدەم. لێیان مەتۆقە، نەوەک لەبەردەمیان بتتۆقێنم. 18 من ئەمڕۆ تۆم کردووەتە شارێکی قەڵابەند و کۆڵەکەی ئاسن و دیواری بڕۆنز، لە دژی هەموو خاکەکە، پاشاکانی یەهودا، پیاوە گەورەکانی، کاهینەکانی و گەلی خاکەکە. 19 لە دژت دەجەنگن و دەرەقەتت نایێن، چونکە من لەگەڵتدام بۆ ئەوەی فریات بکەوم.» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

Notas al pie

  1. 1‏:12 لە زمانی عیبری دەنگی وشەی چاودێر، شۆقێد‏، نزیکە لە دەنگی وشەی داری بادەم، شاقێد‏.‏

The Message

Jeremiah 1

Demolish, and Then Start Over

11-4 The Message of Jeremiah son of Hilkiah of the family of priests who lived in Anathoth in the country of Benjamin. God’s Message began to come to him during the thirteenth year that Josiah son of Amos reigned over Judah. It continued to come to him during the time Jehoiakim son of Josiah reigned over Judah. And it continued to come to him clear down to the fifth month of the eleventh year of the reign of Zedekiah son of Josiah over Judah, the year that Jerusalem was taken into exile. This is what God said:

“Before I shaped you in the womb,
    I knew all about you.
Before you saw the light of day,
    I had holy plans for you:
A prophet to the nations—
    that’s what I had in mind for you.”

But I said, “Hold it, Master God! Look at me.
    I don’t know anything. I’m only a boy!”

7-8 God told me, “Don’t say, ‘I’m only a boy.’
    I’ll tell you where to go and you’ll go there.
I’ll tell you what to say and you’ll say it.
    Don’t be afraid of a soul.
I’ll be right there, looking after you.”
    God’s Decree.

9-10 God reached out, touched my mouth, and said,
    “Look! I’ve just put my words in your mouth—hand-delivered!
See what I’ve done? I’ve given you a job to do
    among nations and governments—a red-letter day!
Your job is to pull up and tear down,
    take apart and demolish,
And then start over,
    building and planting.”

Stand Up and Say Your Piece

11-12 God’s Message came to me: “What do you see, Jeremiah?”
    I said, “A walking stick—that’s all.”
And God said, “Good eyes! I’m sticking with you.
    I’ll make every word I give you come true.”

13-15 God’s Message came again: “So what do you see now?”
    I said, “I see a boiling pot, tipped down toward us.”
Then God told me, “Disaster will pour out of the north
    on everyone living in this land.
Watch for this: I’m calling all the kings out of the north.”
    God’s Decree.

15-16 “They’ll come and set up headquarters
    facing Jerusalem’s gates,
Facing all the city walls,
    facing all the villages of Judah.
I’ll pronounce my judgment on the people of Judah
    for walking out on me—what a terrible thing to do!—
And courting other gods with their offerings,
    worshiping as gods sticks they’d carved, stones they’d painted.

17 “But you—up on your feet and get dressed for work!
    Stand up and say your piece. Say exactly what I tell you to say.
Don’t pull your punches
    or I’ll pull you out of the lineup.

18-19 “Stand at attention while I prepare you for your work.
    I’m making you as impregnable as a castle,
Immovable as a steel post,
    solid as a concrete block wall.
You’re a one-man defense system
    against this culture,
Against Judah’s kings and princes,
    against the priests and local leaders.
They’ll fight you, but they won’t
    even scratch you.
I’ll back you up every inch of the way.”
    God’s Decree.