Kurdi Sorani Standard

یۆحەنا 1

وشەی خودا

1لە سەرەتادا، وشەکە[a] هەبوو، وشەکە لەلای خودا بوو، وشەکە خۆی خودا بوو. ئەو لە سەرەتاوە لەلای خودا بوو. هەموو شتێک بەو بەدیهاتووە، بێ ئەو هیچ شتێک بەدی نەهاتووە لەوانەی کە بەدیهاتوون. وشەکە سەرچاوەی ژیان بوو، ژیانەکەش ڕووناکی مرۆڤ بوو، ڕووناکییەکەش لە تاریکیدا دەدرەوشێتەوە و تاریکییەکە بەسەریدا زاڵ نەبووە[b].

مرۆڤێک هات کە خودا ناردبووی، ناوی یەحیا بوو. ئەو بۆ شایەتی هات، تاکو شایەتی بۆ ڕووناکییەکە بدات، بۆ ئەوەی هەمووان لە ڕێگەی ئەوەوە باوەڕ بهێنن. ئەو ڕووناکییەکە نەبوو، بەڵکو هات تاکو شایەتی بۆ ڕووناکییەکە بدات. ئەو ڕووناکییە ڕاستەقینەیەی کە بەسەر هەموو مرۆڤێکدا دەدرەوشێتەوە، دەهاتە جیهان.

10 ئەو لە جیهاندا بوو، جیهانیش بەو بەدیهات، کەچی جیهان نەیناسی. 11 ئەو بۆ لای گەلەکەی هات بەڵام ئەوان پێشوازییان لێ نەکرد. 12 لەگەڵ ئەوەشدا هەموو ئەوانەی پێشوازییان لێکرد، ئەوانەی باوەڕیان بە ناوی هێنا، مافی پێدان ببنە ڕۆڵەی خودا، 13 ئەوانەی نە بە سروشت لەدایک بوون، نە بە خواستی مرۆڤ، نە بە ویستی پیاویش، بەڵکو لە خوداوە لەدایک بوون[c].

14 وشەکەش بوو بە مرۆڤ و لەنێوانماندا نیشتەجێ بوو. شکۆی ئەومان بینی، وەک شکۆی تاقانەیەک لە باوکەوە، پڕ لە نیعمەت[d] و ڕاستی.

15 یەحیا شایەتی بۆ دا، هاواری کرد: «ئەمە ئەوەیە کە گوتم: ئەوەی دوای من دێت پێشم کەوت، چونکە پێش من بووە.» 16 لە گەنجینەی پڕیی ئەوەوە هەموومان نیعمەت لەدوای نیعمەتمان وەرگرتووە، 17 چونکە تەورات لە ڕێگەی موساوە درا، بەڵام نیعمەت و ڕاستی لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە هات. 18 هەرگیز کەس خودای نەبینیوە، بەڵام کوڕە تاقانەی خودا، ئەوەی لە باوەشی باوکدایە، خودای دەرخست.

شایەتیدانی یەحیا

19 ئەمەش شایەتییەکەی یەحیایە، کاتێک ڕابەرانی جولەکەی ئۆرشەلیم کاهین[e] و لێڤییان[f] ناردە لای پرسیاری لێ بکەن: «تۆ کێیت؟» 20 ئەو دانی پێدا نا و نکۆڵی نەکرد، بەڵکو گوتی: «من مەسیحەکە[g] نیم.»

21 ئینجا لێیان پرسی: «ئەی کێیت؟ ئەلیاسی؟» گوتی: «نا، ئەو نیم.»

«ئەی تۆ پێغەمبەرەکەی[h]؟» گوتی: «نەخێر.»

22 ئینجا پێیان گوت: «باشە تۆ کێیت؟ تاکو وەڵامێک بدەینەوە ئەوانەی کە ئێمەیان ناردووە، دەربارەی خۆت چی دەڵێی؟»

23 یەحیا بە وشەکانی ئیشایای پێغەمبەر وەڵامی دانەوە و گوتی:

«[من ئەو کەسەم کە لە چۆڵەوانی هاوار دەکات:
    ”ڕێگا بۆ هاتنی یەزدان ئامادە بکەن.“[i]

24 نێردراوانیش لە فەریسییەکان بوون، 25 پرسیاریان لێکرد: «ئەگەر تۆ مەسیحەکە نیت و ئەلیاس نیت و پێغەمبەرەکەش نیت، ئیتر بۆچی خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشیت[j]؟»

26 یەحیاش وەڵامی دانەوە: «من خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشم، بەڵام یەکێک لەنێوانتان ڕاوەستاوە کە نایناسن، 27 ئەو لەدوای من دێت، من شایانی ئەوە نیم کە قەیتانی پێڵاوەکانی بکەمەوە.»

28 ئەمانە لە بێت‌عەنیا[k] ڕوویدا، لەوبەری ڕووباری ئوردونەوە، لەو شوێنەی یەحیا خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشا.

بەرخی قوربانی خودا

29 بۆ بەیانی یەحیا بینی عیسا دێتە لای، گوتی: «ئەوەتا بەرخی خودا، ئەوەی گوناهی جیهان لادەبات! 30 ئەمە ئەوەیە کە باسم کرد، پیاوێک دوای من دێت پێشم کەوت، چونکە پێش من بووە. 31 منیش نەمدەناسی، بەڵام تاکو ئەو بۆ ئیسرائیل دەربکەوێت، لەبەر ئەوە هاتووم خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشم.»

32 یەحیا شایەتی دا: «بینیم ڕۆحی پیرۆز وەک کۆترێک لە ئاسمانەوە دەهاتە خوارەوە و لەسەری نیشتەوە. 33 من نەمدەناسی، بەڵام ئەوەی منی ناردووە خەڵک لەئاوهەڵکێشم، پێی گوتم: ”ئەوەی دەیبینیت ڕۆحی پیرۆز دێتە خوارەوە و لەسەری دەنیشێتەوە، ئەو لە ڕۆحی پیرۆزتان هەڵدەکێشێت[l].“ 34 خۆم بینیم و شایەتیم دا کە ئەمە کوڕی خودایە.»

قوتابییە یەکەمینەکان

35 بۆ بەیانی دیسان یەحیا لەگەڵ دوو قوتابی خۆی ڕاوەستا بوو، 36 عیسای بینی دەڕۆیشت، گوتی: «ئەوەتا بەرخی خودا!»

37 دوو قوتابییەکە گوێیان لێی بوو کە وای گوت، دوای عیسا کەوتن. 38 عیسا ئاوڕی دایەوە و بینی بەدوایدا دێن، لێی پرسین: «چیتان دەوێت؟» پێیان گوت: «ڕابی، لەکوێ دەمێنیتەوە؟» ڕابی واتە مامۆستا.

39 پێی فەرموون: «وەرن، تەماشا بکەن.» لەبەر ئەوە ئەوانیش ڕۆیشتن و بینییان لەکوێ دەمایەوە، ئەو ڕۆژەش لەگەڵی مانەوە، نزیکەی کاتژمێر چواری[m]پاش نیوەڕۆ بوو.

40 ئەندراوسی برای شیمۆن پەترۆس، یەکێک بوو لەو دووانەی کە گوێیان لە یەحیا بوو و دوای عیسا کەوتن. 41 یەکەم جار ئەندراوس چوو شیمۆنی برای دۆزییەوە و پێی گوت: «مەسیحمان[n] دۆزییەوە.» واتە دەست‏نیشانکراو. 42 ئینجا شیمۆنی هێنایە لای عیسا. عیساش تەماشای کرد و فەرمووی: «تۆ شیمۆنی کوڕی یۆنای، بەڵام بە کێفاس[o] ناو دەبردرێیت.» کێفاس واتە پەترۆس.

43 بۆ بەیانی عیسا ویستی بچێتە جەلیل، فیلیپۆسی دۆزییەوە، پێی فەرموو: «دوام بکەوە.»

44 فیلیپۆس خەڵکی بێت‌سەیدا بوو، شارەکەی ئەندراوس و پەترۆس. 45 فیلیپۆسیش ناتانئیلی دۆزییەوە، پێی گوت: «ئەوەی کە موسا لە تەورات و پێغەمبەرانیش لە پەڕتووکەکانیان لەسەریان نووسیوە دۆزیمانەوە، عیسای کوڕی یوسفی خەڵکی ناسیرەیە.»

46 ناتانئیل پێی گوت: «ئایا لە ناسیرە شتی چاک هەڵدەکەوێ؟» فیلیپۆس پێی گوت: «وەرە و ببینە.»

47 عیسا ناتانئیلی بینی بۆ لای دێت، دەربارەی فەرمووی: «ئەوەتا ئیسرائیلی بە ڕاستی، فێڵی تێدا نییە!»

48 ناتانئیل پێی گوت: «چۆن دەمناسیت؟»

عیسا وەڵامی دایەوە: «پێش ئەوەی فیلیپۆس بانگت بکات، لەژێر دار هەنجیرەکە بوویت، تۆم بینی.»

49 ناتانئیل وەڵامی دایەوە: «ڕابی، تۆ کوڕی خودایت! پاشای ئیسرائیلیت!»

50 عیسا وەڵامی دایەوە: «باوەڕت هێنا، چونکە پێم گوتیت لەژێر دار هەنجیرەکە تۆم بینی؟ شتی گەورەتر دەبینیت!» 51 ئینجا پێی فەرموو: «ڕاستی ڕاستیتان پێ دەڵێم، دەبینن ئاسمان کراوەتەوە و فریشتەی خوداش لەسەر کوڕی مرۆڤ[p] سەردەکەون و دادەبەزن.[q]»

Notas al pie

  1. 1‏:1 وشەکە: لە زمانی یۆنانی پێی دەگوترێت لۆگۆس‏ کە واتایەکی فراوانی هەیە، زۆرتر بە واتای دانایی خودا یان پەیامی خودا دێت. بڕوانە 1‏:14 و عیبرانییەکان 11‏:3 و زەبوورەکان 33‏:6 و پەیدابوون 1‏:5‏‏.‏
  2. 1‏:5 وشە یۆنانییەکە دوو واتای هەیە: (1) زاڵبوون؛ (2) تێگەیشتن.‏
  3. 1‏:13 مەبەستی ئەوەیە کە ڕۆحی خودا کار دەکاتە سەر گیانی مرۆڤ و دەیکاتە بوونەوەرێکی نوێ، واتە دەیکاتە ڕۆڵەی خودا. ‏
  4. 1‏:14 نیعمەت: بەخششەکانی خودا بەبێ شایستەبوون، بە تایبەتی لێخۆشبوونی گوناه و ژیانی هەتاهەتایی.‏
  5. 1‏:19 کاهین: پیاوێکی ئایینی جولەکەیە کە هەڵدەستێ بە ئەرکی قوربانی کردن لەناو پەرستگا و فێرکردنی خەڵک.‏
  6. 1‏:19 تیرەیەکی جولەکە بوون، ئەرکی خزمەتکردنی پەرستگایان لە ئەستۆ بوو.‏
  7. 1‏:20 بە زمانی عیبری پێی دەگوترێ مەشیخ‏ یان مەشیح‏. بە زمانی یۆنانی دەبێتە کریستۆس‏، کە بە واتای (دەستنیشانکراو) لەلای خودا دێت کە ڕزگارکەری گەلەکەیەتی. بڕوانە یەکەم ساموئێل 16.‏
  8. 1‏:21 پێغەمبەرەکە: ئەو پێغەمبەرەیە کە موسا باسی دەکات. واتە عیسا. بڕوانە دواوتار 18‏:15 و یۆحەنا 1‏:45‏‏.‏
  9. 1‏:23 ئیشایا 40‏:3.‏‏
  10. 1‏:25 یۆنانی: باپتیزۆ‏، بە واتای شوشتن دێت بۆ پاکبوونەوە لە گوناه، وەک (بسمیلکردن).‏
  11. 1‏:28 ئەم (بێت‌عەنیا)یە لە ڕۆژهەڵاتی ئوردون بوو، جیاوازە لەوەی نزیکی ئۆرشەلیم.‏
  12. 1‏:33 بە واتای شوشتن دێت بۆ پاکبوونەوە لە گوناه بەهۆی ڕۆحی پیرۆز.‏
  13. 1‏:39 یۆنانی: کاتژمێری دە، بە کاتی یۆنانی.‏
  14. 1‏:41 یۆنانی: مەسیا‏.‏
  15. 1‏:42 وشەیەکی ئارامییە بە واتای بەرد، لە یۆنانیش پەترۆس‏.‏
  16. 1‏:51 کوڕی مرۆڤ: مەسیح بەم نازناوە خۆی دەناسێنێت. بڕوانە دانیال 7‏:13‏-14.‏‏
  17. 1‏:51 بڕوانە پەیدابوون 28‏:12‏‏.‏

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Ин 1

Слово становится Человеком

1В начале было Слово[a],
    и Слово было со Всевышним,
    и Слово было Всевышним.
Оно было в начале у Всевышнего.
Всё, что существует,
    было сотворено через Него,
и без Него ничего из того, что есть,
    не начало существовать.
В Нём заключена жизнь,
    и эта жизнь – Свет человечеству.
Свет светит во тьме,
    и тьма не поглотила его.

Всевышним был послан человек по имени Яхьё. Он пришёл как свидетель, свидетельствовать о Свете, чтобы благодаря ему все поверили в Этот Свет. Сам он не был Светом, но пришёл, чтобы свидетельствовать о Свете.

Был истинный Свет,
    Который просвещает каждого человека,
    приходящего в мир.[b]
10 Он был в мире, который через Него был создан,
    но мир не узнал Его.
11 Он пришёл к Своему народу,
    но народ не принял Его.
12 Но всем тем, кто Его принял
    и кто поверил в Него[c],
Он дал власть стать детьми Всевышнего –
13     детьми, рождёнными не от крови,
    не от желаний или намерений человека,
а рождёнными от Всевышнего[d].
14 Слово стало Человеком
    и жило среди нас.
Мы видели Его славу,
    славу, которой наделён лишь Он –
единственный Сын Небесного Отца[e],
    полный благодати и истины.

15 Яхьё свидетельствовал о Нём, провозглашая:

– Это Тот, о Ком я говорил: «Идущий за мной – выше меня, потому что Он существовал ещё до меня».

16 По Его безграничной благодати
    мы все получили одно благословение за другим.

17 Ведь через пророка Мусо был дан Закон, а благодать и истина пришли через Исо, обещанного Масеха[f]. 18 Всевышнего никто никогда не видел,[g] Его явил нам единственный Сын Его, Который всегда пребывает с Отцом и Который Сам – Всевышний.

Цель служения пророка Яхьё

19 И вот свидетельство Яхьё. Когда предводители иудеев послали к Яхьё священнослужителей и левитов[h], чтобы спросить его, кто он такой, 20 он сказал им прямо, не скрывая:

– Я не Масех.

21 Они спросили его:

– Тогда кто же ты? Пророк Ильёс?[i]

Он ответил:

– Нет.

– Так ты Пророк, предсказанный Мусо?[j]

– Нет, – отвечал Яхьё.

22 – Кто же ты? – спросили они тогда. – Скажи, чтобы мы смогли передать твой ответ тем, кто нас послал. Что ты сам скажешь о себе?

23 Яхьё ответил им словами пророка Исаии:

– «Я голос, который раздаётся в пустыне: выпрямите путь для Вечного[k]»[l].

24 А посланные были блюстителями Закона[m]. 25 Они допытывались:[n]

– Если ты не Масех, не Ильёс и не Пророк, то почему ты совершаешь над народом обряд погружения в воду[o]?

26 Яхьё ответил им:

– Я только совершаю обряд, погружая в воду. Но среди вас стоит Тот, Кого вы не знаете. 27 Он Тот, Кто придёт после меня, и я даже не достоин развязать ремни Его сандалий.

28 Это происходило в Вифании[p], на восточном берегу реки Иордана, там, где Яхьё совершал над народом обряд погружения в воду.

Исо Масех – Жертвенный Ягнёнок Всевышнего

29 На следующий день Яхьё увидел идущего к нему Исо и сказал:

– Вот Жертвенный Ягнёнок Всевышнего, Который заберёт грех мира! 30 Это о Нём я говорил: «Тот, Кто идёт за мной, – выше меня, потому что Он существовал ещё до меня». 31 Я сам не знал, кто Он, но я совершаю обряд погружения в воду для того, чтобы Он был явлен Исроилу.

32 И Яхьё подтвердил свои слова:

– Я видел, как Дух спускался на Него с небес в образе голубя и как Он остался на Нём. 33 Я бы не узнал Его, если бы Пославший меня совершать обряд погружения в воду не сказал мне: «На Кого опустится и на Ком останется Дух, Тот и будет погружать людей в Святого Духа[q]». 34 Я видел это и свидетельствую, что Он – Сын Всевышнего (Масех)[r]!

Первые ученики Исо Масеха

35 На следующий день Яхьё опять стоял с двумя своими учениками. 36 Увидев идущего Исо, он сказал:

– Вот Жертвенный Ягнёнок Всевышнего!

37 Оба ученика, услышав эти слова, последовали за Исо. 38 Исо обернулся и увидел, что они идут за Ним.

– Что вы хотите? – спросил Он.

– Рабби (что значит «учитель»), скажи, где Ты живёшь? – спросили они.

39 – Идите за Мной, и вы сами увидите, – сказал Исо.

Было около четырёх часов пополудни. Они пошли, увидели, где Он живёт, и пробыли у Него до вечера того дня.

40 Одним из двух, слышавших слова Яхьё об Исо и пошедших за Ним, был брат Шимона Петруса, Андер. 41 Он разыскал своего брата Шимона и сказал:

– Мы нашли Масеха (что означает «Помазанник»[s])!

42 И привёл его к Исо. Исо посмотрел на Шимона и сказал:

– Шимон, сын Ионы[t], тебя будут звать Кифа (что значит «камень», то есть Петрус)[u].

Исо Масех призывает Филиппа и Нафанаила

43 На следующий день Исо решил идти в Галилею. Он нашёл Филиппа и сказал ему:

– Следуй за Мной!

44 Филипп был из Вифсаиды, из того же города, что и Андер с Петрусом. 45 Он нашёл Нафанаила и сказал ему:

– Мы встретили Того, о Ком писал в Тавроте Мусо и о Ком писали другие пророки. Это Исо, сын Юсуфа[v] из Назарета.

46 Нафанаил ответил:

– Разве из Назарета может быть что-нибудь доброе?

– Пойди и посмотри, – сказал Филипп.

47 Когда Исо увидел идущего к Нему Нафанаила, Он сказал:

– Вот истинный исроильтянин, в котором нет ни тени притворства.

48 – Откуда Ты меня знаешь? – удивился Нафанаил. Исо ответил:

– Ещё до того, как Филипп позвал тебя, Я видел тебя под инжиром.

49 Тогда Нафанаил сказал:

– Учитель, Ты действительно Сын Всевышнего – Царь Исроила!

50 Исо сказал:

– Ты говоришь это потому, что Я сказал, что видел тебя под инжиром. Ты увидишь чудеса ещё больше этого.

51 И добавил:

– Говорю вам истину: вы увидите открытые небеса и ангелов Всевышнего, спускающихся и поднимающихся к Ниспосланному как Человек[w].

Notas al pie

  1. Ин 1:1 Слово – одно из имён Исо Масеха (см. 1:14; Отк. 19:13).
  2. Ин 1:9 Или: «Был истинный Свет, приходящий в мир, Который просвещает каждого человека».
  3. Ин 1:12 Букв.: «в имя Его». Верить в чьё-либо имя значит верить в самого носителя этого имени, в данном случае верить в Исо Масеха. Также в 2:23.
  4. Ин 1:13 Имеется в виду духовное рождение через веру в Исо Масеха (см. 1:12; 1 Ин. 5:1).
  5. Ин 1:14 Сын Небесного Отца – этот термин не означает, что у Всевышнего есть сын, который был зачат обычным путём. В древности у иудеев титул «сын Всевышнего» применялся к царям Исроила (см. 2 Цар. 7:14; Заб. 2:6-7), но также указывал на ожидаемого Масеха, Спасителя и праведного Царя от Всевышнего, т. е. Исо (см. 1:49; 11:27; 20:31). В Инджиле через этот термин постепенно раскрывается идея вечных взаимоотношений Всевышнего и Масеха, указывающая на сходство характеров и единство природы Этих Личностей, на понятном нам примере – близких взаимоотношениях отца и сына (см. 1 Ин. 2:23).
  6. Ин 1:17 Масех (переводится как «Помазанник») – праведный Царь и Освободитель, Спаситель, обещанный Всевышним ещё в Тавроте, Забуре и Книге Пророков.
  7. Ин 1:18 В Священном Писании мы можем прочитать о случаях, когда человек «видел» Всевышнего (см., напр., Нач. 32:30; Исх. 24:10). Но Всевышний никогда не представал перед людьми во всей полноте Своей славы, так как никто не может видеть Его и остаться в живых (см. Исх. 33:20).
  8. Ин 1:19 Левиты – один из двенадцати родов исроильского народа. Левитов Всевышний избрал быть помощниками священнослужителям.
  9. Ин 1:21 Ильёс – иудеи помнили, что пророк Ильёс был живым взят на небо (см. 4 Цар. 2:11), и верили в то, что он должен прийти перед пришествием Масеха и приготовить Ему путь (см. Мал. 4:5; Лк. 1:17). И хотя в данном случае Яхьё и говорит, что он не Ильёс, Исо всё же утверждал, что в Яхьё исполнилось древнее пророчество (см. Мат. 11:14; 17:12; Мк. 9:13), поскольку он пришёл «в духе и силе» Ильёса.
  10. Ин 1:21 См. Втор. 18:15, 18; Ин. 1:45; Деян. 3:18-24. По всей вероятности, некоторые ошибочно считали, что это какой-то другой пророк, но не Масех (см. 1:25; 7:40-41).
  11. Ин 1:23 Вечный – греческим словом «кюриос», стоящим здесь в оригинальном тексте, в Инджиле переведено еврейское «Яхве». А так как в данном издании Священного Писания «Яхве» переведено как «Вечный», то и его греческий эквивалент переведён так же. Под именем «Яхве» Всевышний открылся Мусо и народу Исроила (см. Исх. 3:13-15). См. пояснительный словарь.
  12. Ин 1:23 Ис. 40:3.
  13. Ин 1:24 Блюстители Закона (букв.: «фарисеи») – религиозная партия, которую отличало неукоснительное выполнение законов Таврота, следование обычаям предков и строгое соблюдение ритуальной чистоты.
  14. Ин 1:25 Или: «Тогда посланные блюстителями Закона 25 допытывались».
  15. Ин 1:25 Или: «обряд омовения»; также в ст. 26, 28, 31 и 33.
  16. Ин 1:28 Вифания – точное расположение не установлено (не следует путать с Вифанией близ Иерусалима, см., напр., 11:1).
  17. Ин 1:33 Или: «омывать сердца людей Святым Духом».
  18. Ин 1:34 См. сноску на 1:14.
  19. Ин 1:41 Помазанник («Машиах» (евр.), «Масех» (араб.), «Христос» (греч.)) – праведный Царь и Освободитель, Спаситель, обещанный Всевышним ещё в Тавроте, Забуре и в Книге Пророков.
  20. Ин 1:42 Или: «Иохана». Иохан – второе имя Ионы.
  21. Ин 1:42 Оба имени, Кифа (арам.) и Петрус (греч.), переводятся как «камень», «скала».
  22. Ин 1:45 По закону Юсуф, как муж Марьям, считался отцом Исо, хотя не был им биологически (см. Лк. 1:35; 3:23).
  23. Ин 1:51 Ниспосланный как Человек (букв.: «Сын Человека») – один из титулов Масеха, восходящий к книге пророка Дониёла (см. Дон. 7:13-14; ср. Мат. 26:64). Исо всегда употреблял этот титул применительно к Себе. В данном случае Исо Масех, будучи Ниспосланным как Человек, предстаёт перед нами посредником, связывающим Всевышнего и людей. Исо приводит здесь известный рассказ из Таврота, где повествуется о Якубе, увидевшем во сне лестницу между землёй и небом, по которой поднимались и спускались ангелы (см. Нач. 28:12).