Kurdi Sorani Standard

ژیرمەندی 1

هەرچی هەیە بێ واتایە

1وتەکانی وتاربێژی ژیرمەند، کوڕی داود، پاشا لە ئۆرشەلیم:

وتاربێژی ژیرمەند دەڵێت:
    «بێ واتای بێ واتایان!
بێ واتا هەر بێ واتایە!
    هەرچی هەیە بێ واتایە.»

مرۆڤ لە هەموو ماندووبوونەکەی چی بۆ دەمێنێتەوە،
    کە لەسەر زەوی[a] پێوەی ماندوو دەبێت؟
نەوەیەک دێت و نەوەیەک دەڕوات،
    بەڵام زەوی هەتاهەتایە هەر هەیە.
خۆر هەڵدێت و خۆرئاوا دەبێت،
    بە پەلەیە بۆ شوێنەکەی لەوێوە هەڵدێت.
با هەڵدەکات بەرەو باشوور و
    دەسووڕێتەوە بەرەو باکوور،
دەسووڕێتەوە و دەسووڕێتەوە،
    هەمیشە بۆ خولگەکەی خۆی دەگەڕێتەوە.
هەرچەندە هەموو ڕووبارەکان بەرەو دەریا دەچن،
    بەڵام دەریا هەر پڕ نابێت.
ڕووبارەکان بۆ شوێنەکەی خۆیان دەچنەوە،
    بۆ ئەوێ دەڕۆن و دەگەڕێنەوە.
هەموو شتەکان ماندووکەرن،
    مرۆڤ ناتوانێت دەریانببڕێت.
چاو لە سەیرکردن تێر نابێت و
    گوێ لە بیستن پڕ نابێت.
ئەوەی بووە هەر ئەو دەبێت،
    ئەوەی کراوە هەر ئەو دەکرێت،
    هیچی نوێ لەسەر زەوی نییە.
10 هیچ شتێک نییە کە بگوترێت:
    «سەیر بکە، ئەمە نوێیە!»
لە دێرزەمانەوە هەر بووە،
    لە سەردەمانی پێش ئێمەوە.
11 کەس یادی نەوەکانی پێشوو ناکاتەوە،
    تەنانەت نەوەکانی داهاتووش
نایەنەوە یادی
    ئەوانەی کە لەپاش ئەوان دێن.

دانایی بێ واتایە

12 من کە وتاربێژی ژیرمەندم، پاشای ئیسرائیل بووم لە ئۆرشەلیم. 13 لە ڕێگای داناییەوە خۆمم تەرخان کرد بۆ فێربوون و لێکۆڵینەوە سەبارەت بە هەموو ئەو کارانەی کە لەسەر زەوی کراون. بارێکی گرانە کە خودا لەسەر شانی مرۆڤی داناوە! 14 ڕوانیمە هەموو کردارەکان کە لەسەر زەویدا کراون و ئەوەتا هەمووی بێ واتایە و گڤەی بایە.

15 خوار ناتوانرێت ڕاست بکرێتەوە و
    ونبوو ناتوانرێت بژمێردرێت.

16 لە دڵی خۆمدا گوتم: «ئەوەتا من مەزن بووم، داناییم زۆرتر بوو لە هەموو ئەوانەی پێش من لەسەر تەختی ئۆرشەلیم بوون و دڵم دانایی و زانینی زۆری بینی.» 17 ئینجا خۆمم تەرخان کرد بۆ تێگەیشتن لە دانایی، هەروەها شێتی و گێلی، ئەو کاتە بۆم دەرکەوت ئەمەش بە هەمان شێوە گڤەی بایە.

18 چونکە لە زۆری دانایی، پەستی زۆر دەبێت و
    ئەوەی زانینی زیاتر بێت خەمی زیاد دەبێت.

Notas al pie

  1. 1‏:3 لە عیبری نووسراوە لەژێر خۆردا، بەڵام مەبەست لەسەر زەوییە نەک لەبەر گەرمای هەتاو.‏

New Living Translation

Ecclesiastes 1

1These are the words of the Teacher,[a] King David’s son, who ruled in Jerusalem.

Everything Is Meaningless

“Everything is meaningless,” says the Teacher, “completely meaningless!”

What do people get for all their hard work under the sun? Generations come and generations go, but the earth never changes. The sun rises and the sun sets, then hurries around to rise again. The wind blows south, and then turns north. Around and around it goes, blowing in circles. Rivers run into the sea, but the sea is never full. Then the water returns again to the rivers and flows out again to the sea. Everything is wearisome beyond description. No matter how much we see, we are never satisfied. No matter how much we hear, we are not content.

History merely repeats itself. It has all been done before. Nothing under the sun is truly new. 10 Sometimes people say, “Here is something new!” But actually it is old; nothing is ever truly new. 11 We don’t remember what happened in the past, and in future generations, no one will remember what we are doing now.

The Teacher Speaks: The Futility of Wisdom

12 I, the Teacher, was king of Israel, and I lived in Jerusalem. 13 I devoted myself to search for understanding and to explore by wisdom everything being done under heaven. I soon discovered that God has dealt a tragic existence to the human race. 14 I observed everything going on under the sun, and really, it is all meaningless—like chasing the wind.

15 What is wrong cannot be made right.
    What is missing cannot be recovered.

16 I said to myself, “Look, I am wiser than any of the kings who ruled in Jerusalem before me. I have greater wisdom and knowledge than any of them.” 17 So I set out to learn everything from wisdom to madness and folly. But I learned firsthand that pursuing all this is like chasing the wind.

18 The greater my wisdom, the greater my grief.
    To increase knowledge only increases sorrow.

Notas al pie

  1. 1:1 Hebrew Qoheleth; this term is rendered “the Teacher” throughout this book.